Marcos 5
Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs ARA
1 Chaa̱ coyo ra yuhu miñi, inga chiyo nu nyaá ñuu Gadara.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Ta quita̱ ri ra Jesús chichi canoa, ta quita̱ noo ra nu ñaña cuan ta chaa̱ ra nu nanyaá ra Jesús. Ta yɨhɨ́ noo tatyi ña vaha añima ra.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Ta nu ñaña cuan iyó maa ra cuan. Ta yori maa cuví chasaha chi ra, nɨ ri chihin cadena.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Cuaha xaan chaha chahñi̱ ñu chaha ra ta ndaha ra chihin cadena, soco chahnya̱ ra. Yɨquɨn maa sacuvi ra. Ta yori maa cuví chasaha chi ra.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Ñicahñu ta cha cuaa chicá noo ra canachaá ra nya nu yucu ta nya nu ñaña. Ta sañicuehé ra suri chi maa ra chihin yuu.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Soco cañi ca nanyehe̱ ra chi ra Jesús, ta chino vavaha ra chaa ra. Ta chicuiñi chɨtɨ ra nuu ra.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Ta cana̱ chaa ra ta catyí ra:
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Catyí tatyi cuan tyehe caa vatyi ra Jesús cha catyi̱ ra chi ra:
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Ta ra Jesús ndaca̱ tuhun ra chi ra, ta catyí ra:
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ta chacu̱ ndahvi tatyi ña vaha cuan nuu ra Jesús tacuhva cha ma tachi ra chi chi nu cañi.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Ta yatyin ri yucu cuan nyicú cuaha xaan quɨnɨ cachachí tɨ.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Yucuan chaha catyí tatyi ña vaha cuan chi ra Jesús tyehe caa:
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Tyicuan ta chaha̱ ra Jesús, ta tatyi cuan quita̱ coyo chi ra cuan, ta quɨhvɨ̱ chi quɨnɨ cuan. Ta cha uvi mil quɨnɨ nyicú cuan, cachino̱ tɨ, ta canacoyo̱ tɨ chichi noo xahva yuhu miñi cuan, ta cachihi̱ tɨ chichi ndutya cuan.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Tyicuan ta ra sahá cumi quɨnɨ cuan, chino̱ xaan ra chihin cha yuhví ra, ta chinacatyi̱ ra chi ñáyɨvɨ ñuu cuan ta ñu ñohó nu chiqui. Ta quichi̱ coyo ñáyɨvɨ, quichi̱ nyehe ñu ñáá cha cuvi̱.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Cuhva cha chaa̱ coyo ñu nu nyaá ra Jesús, nanyehe̱ ñu chi ra cha yɨhɨ̱ tatyi ña vaha cuan chi. Ta vityin nyaá ra ñihnó ra sahma, ta cachi vaha iyó xiñi ra. Ta yuhví xaan ñu cuví.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Ta ñu cha nyehe̱ cha cuvi̱ chi ra cuan ta chi quɨnɨ cuan, canacatyi̱ ñu chi tandɨhɨ ca ñu.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Tyicuan ta quichaha̱ chacu ndahvi ñu nuu ra Jesús, na quita ra ñuu ñu.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Ta cuhva cha cua quɨhvɨ ra Jesús chichi canoa, ra cha yɨhɨ̱ tatyi ña vaha cuan chi chacu̱ ndahvi ra nuu ra Jesús na cuhva ra cuhun ra chihin ra.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Soco ra Jesús ña chaha̱ ra cuhun ra, ta catyí ra chi ra:
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Ta ra cuan cuahan ra ta quichaha nacatyi ra chi ñáyɨvɨ tandɨhɨ ñuu Decápolis tandɨhɨ cha sacuvi̱ ra Jesús chihin ra. Ta tandɨhɨ ñu, iyo cuñí ñu.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Ta cuhva cha nachaa̱ ra Jesús chihin canoa nya inga chiyo miñi cuan, chaa̱ coyo cuaha ñáyɨvɨ nu nyaá ra. Ta ndoo̱ ra yuhu miñi cuan.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Tyicuan ta chaa̱ noo ra cuví nuu vehe ñuhu. Nañí ra Jairo. Ta cuhva cha nanyehe̱ ra chi ra Jesús, chicuiñi chɨtɨ ra nuu ra.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Ta chacu̱ ndahvi ra nuu ra ta catyí ra:
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Tyicuan ta cuahan ra Jesús chihin ra, soco cuaha ñáyɨvɨ nyicón chi ra, ta nyacua nañi tahan ri ca maa ñu.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Ta mahñu ñáyɨvɨ cuan ñohó noo ñaha cha cuhví. Cha quita uchi uvi cuiya ndoho ña cuehe cha chatɨ́ nɨñɨ ña.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Ta cuaha tɨndoho nyehe ña cha cuaha xaan doctor nyehe̱ chi ña. Ta cha sanaa̱ ña tandɨhɨ maa cha iyó chi ña, soco ñahri maa tyinyee̱ chi chi ña. Soco ñihi ndɨhɨ ca nanduvi.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Cuhva cha chitó ña tuhun milagru cha sacuví ra Jesús, tuhva̱ ña ityi chata ra ta tɨɨ̱n ña sahma ra.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Vatyi chicá xiñi ña: “Ma chihin cha tɨɨn ri sahma ra, ta nduvahi”, chicá xiñi ña.
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Ta caa cuhva ri cha tɨɨ̱n ña sahma ra ta cha chatɨ́ nɨñɨ ña cutaxi̱n. Ta tuvi̱ iñi coño ñuhu ña tyi cha nduvaha̱ ña chihin cuehe cuan.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Tyicuan ta tuvi̱ iñi ra Jesús vatyi nduvaha̱ noo ñáyɨvɨ chihin suhva tunyee iñi cha quita̱ chi ra. Tyicuan ta nanyehe̱ ra ityi chata ra ta quichaha ndaca̱ tuhun ra:
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Tyicuan ta ra cachicá noo chihin ra quichaha̱ catyi ra chi ra:
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Soco ra Jesús nyehe̱ ra ityi cuan ityi ihya, vatyi cuñí ra nyehe ra yóó cha tɨɨ̱n chi ra.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Tyicuan ta ñaha cuan nɨhɨ́ ña chihin cha yuhví ña vatyi chitó ña ñáá cha cuvi̱ chi ña. Ta chaha̱n ña chicuiñi̱ chɨtɨ ña nuu ra. Ta nacatyi̱ ña tandɨhɨ cha ndicha chi ra.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ta catyí ra Jesús chi ña:
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Ni cahán ca ra Jesús ta chaa̱ coyo ñu vehe ra cuví nuu cuan, ta catyí ñu chi ra cha cuví sutu cha luhlu cuan:
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Soco ra Jesús ña quichaha̱ ra cha caha̱n ñu, ta catyí ra chi ra cuví nuu vehe ñuhu cuan:
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ta ña chaha̱ ra yóó ca cha cuhun chihin ra, notuhun ri ra Pedro ta ra Jacobo ta ra Juan, yañi ra Jacobo.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Ta cuhva cha cachaa̱ coyo ra vehe ra cuví nuu vehe ñuhu, nyehe̱ ra cha chacú chaa ñáyɨvɨ ta caná chaa ñu.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Quɨhvɨ̱ ra ta catyí ra chi ñu:
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Soco chacu̱ cuehe ri ñu nyehe ñu chi ra. Tyicuan ta ra Jesús tava̱ ra chi tandɨhɨ ñu, ta quehe̱n ra chi sutu cue ta sɨhɨ cue ta chi ra cha chaa̱ coyo chihin ra, ta quɨhvɨ̱ coyo ra nu catuví cue.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ta tɨɨ̱n ra ndaha cue, ta catyí ra chi cue:
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Ta caa cuhva ri cua ndɨcuita̱ cuehe luhlu cuan. Iyó uchi uvi cuiya cue. Ta cuví nacaca cue. Ta ñáyɨvɨ iyó xaan cuñí ñu.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Soco ra Jesús ñihi chaha̱ ra tuhun chi ñu, tyi ma cahan maa ñu tuhun, ta catyi̱ ra chi ñu na cuhva ñu cha cachi cue.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.