Atos 27
Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs VC
1 Quɨvɨ cha catyaa̱ ra Festo ta ra Agripa cuhva tyi tachi̱ ra chi ndi nya ñuu Roma ityi Italia, nacuhva cuenda ra chi ra Pablo ta suhva ca ra chi noo capitán cha nañí Julio. Yɨhɨ́ ra noo batallón sɨndaro, cha nañi Cuenda Ra Augusto.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Ta cuahan tucu ra Aristarco chihin ndi ñandɨhɨ. Ra ñuu Tesalónica cha nyaá ityi Macedonia cuví ra. Tyicuan ta quɨhvɨ̱ ndi chichi noo barcu cha quichi ityi ñuu Adramitio ta cuhun chi ñuu cha nyicú yuhu tyañuhu ityi Asia.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Cha inga quɨvɨ chaa̱ ndi puerto Sidón. Ta ra Julio vaha ñáyɨvɨ cuví ra chihin ra Pablo. Ta chaha̱ ra cha cunyehe ra chi ra tahan ra ñuu cuan.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Yaha̱ cuan ta quita̱ ndi Sidón ta casandaa̱ ra sahma barcu cuan ta chihin fuerza tatyi ri cuahan ndi. Ta vatyi caa tatyi sɨquɨ ndi yaha̱ ndi chiyo xehe ca ñuhú Chipre. Vatyi ña ñihi xaan caa tatyi chiyo cuan.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Yaha̱ sava ndi tyañuhu ityi nuu Cilicia ta Panfilia, ta chaa̱ ndi noo ñuu cha nañi Mira ityi Licia. Ta noo̱ ndi barcu cuan.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Yucuan nañihi̱ capitán cuenda sɨndaro nonga barcu cha quichi nya ñuu Alejandría ta cuahan chi Italia. Ta catyi̱ capitán na quɨhvɨ ndi barcu cuan vatyi cuhun ca ndi nu cuahan ndi.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Cuaha quɨvɨ chica̱ ndi cuee ri. Ta chihin cha cuaha tɨndoho ta chaa̱ ndi yatyin ri ñuu Gnido. Ta cha cuenda cha ñihi xaan caá tatyi, ña chaha̱ chi cha cuhun ndi ityi nuu, ta yaha̱ ndi yatyin ri ñuu Salmón. Ta nacuico̱ ndi ityi yuhu ñuhú Creta.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Nducu̱ ndi cuhva cha cuhun ndi yuhu tyañuhu cuan ta chaa̱ ndi nu nañí Buenos Puertos yatyin ri ñuu Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Cha cuaha xaan quɨvɨ yaha̱ ta cha yɨca xaan nanduvi̱ cha caca noo ndi ityi nu tyañuhu. Vatyi cha yaha̱ quɨvɨ vico ayuno nu ña chachi ñu Israel. Ta cha cuyatyin yoo vichin. Yucuan chaha ra Pablo chaha̱ ra tuhun chi ra sacaca barcu cuan,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 ta catyí ra:
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Soco capitán cuenda sɨndaro cuan quichaha̱ ca ra chi ra sacacá barcu chihin chitoho barcu ta ñima ca chi ra Pablo.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Ña cuví yaha ndi yoo vichin yucuan tyi ñihi xaan tuhvá caa tatyi, ta yɨca xaan cuenda barcu. Yucuan chaha tandɨhɨ ra ta catyí ra:
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Tyicuan ta quichahá caa chiin tatyi cha quichi ityi sur. Ta cuñí maa ra vatyi vaha xaan vatyi ñima tatyi ñihi cuví, ta cuvi cuhun ra chihin barcu ra nɨcañi ri yuhu tyañuhu ñuhú Creta cuan.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Ña cuaha ri chicá ra ta quichaha̱ caa noo tatyi xaan cha quichi̱ ityi norte. Ta tyandahá chi barcu inga ityi.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Ta ña cuví ca cuhun ndi ityi nuu ca cha cuenda tatyi cuan. Ta saña ndaha ndi nacuhun maa barcu chihin tatyi nya ityi cuñí maa chi.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Ta tyandahá tatyi chi ndi ityi chiyo satyin noo ñuhú luhlu cha nañí Clauda. Ta chihin cha yɨɨ xaan naquehe̱n ndi lancha luhlu cha xitá quiñoho barcu, ta natyihi̱ ndi ityi chichi barcu coto nyee chi.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Ta cha yaha̱ natyihi̱ ra lancha cuan, yucuan ta chahñi̱ vaha ra yoho nɨcachico barcu vatyi coo fuerza chi. Ta yuhví ra coto tahan ra nu yaxin ndutya ta quɨhvɨ barcu cuan chichi ñɨtɨ vita iyó yuhu tyañuhu nu nañí chi Sirte, yucuan chaha sanoo̱ ra sahma barcu ta chaha̱ ra cha cuhun barcu yoso cuhva tyandahá tatyi.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Ta cha inga quɨvɨ suri ñihi xaan caá tatyi. Yucuan chaha quichaha̱ catuchi ra carga nu tyañuhu.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Ta cha cu uñi quɨvɨ quehe̱n ndi ndaha tyiño barcu ta tyihi̱ ndi nu tyañuhu.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Ta cuaha quɨvɨ ña nyehe̱ ndi ni ñanyii ta ni tiñoo. Ta ñihi tatyi nañí chi ndi. Yucuan chaha ña tyaa̱ ca ndi cuhva cha cacu ndi.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Cuaha quɨvɨ yaha̱ ta ña chachí ndi. Tyicuan ta catyí ra Pablo chi tandɨhɨ ra:
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Soco vityin ma caca xaan iñi ndo vatyi ni noo yo ta ma cúvi yo. Barcu ihya cuví cha cunaa.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Vatyi Nyoo nyacá ñaha ra chii, ta sacuví tyiño nuu ra, sanyehe̱ ra noo visión chii cuñi. Ta tuvi̱ noo ángel nui.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Ta catyí ángel cuan chii: “Ma yuhvun, Pablo. Vatyi cuñí chi cha cahun tuhun Nyoo nuu rey cahnu Augusto nya Roma. Ta cha cuendon cusacacu Nyoo tandɨhɨ ra canyicu chuhun chichi barcu”, catyí ángel cuan chii.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Yucuan chaha nyoho cha ñohó ndo chichi barcu, sa̱nɨɨ ndo iñi ndo. Vatyi yuhu chinó iñi chi Nyoo. Ta chitó vahi vatyi cuvi tari cuhva catyí ángel cuan chii.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Vasɨ cuanyee barcu soco cuachaa yo noo ñuhú luhlu ―catyí ra Pablo chi tandɨhɨ ndi.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Noo cha cuaa quɨvɨ ndɨhɨ chahun quɨvɨ chica̱ ityi ndi nu tyañuhu, ñohó ndi nu tyañuhu Adria. Ta chata cuan chata ihya tyandahá tatyi chi barcu ndi nu tyañuhu. Ta vasɨ ora ñuu cuví cuhva cuan ta tuvi̱ iñi ra sacacá barcu cuan tyi cuachaa ndi noo ñuhú.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Tyicuan ta tyicuhva̱ ra cha cono ndutya. Ta nyehe̱ ra tyi oco chahun ɨɨ́n tahan metro iyó. Cuaha̱n ndi chiin ca ityi nuu ca. Ta tyicuhva̱ tucu ra inga chaha. Ta iyó oco ucha metro.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Ta cayuhví ra coto nañi barcu cuan chata yuu. Yucuan chaha casanoo̱ ra cumi tahan caa vee cha nyaa gancho nuu, ityi chata barcu. Ta ña iñi ca ra cha cundichin.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Ta ra sacacá barcu cuan catyaa̱ ra cuhva cacono xehe ra. Ta yucuan chaha quichaha casanoó ra lancha cuan nu ndutya ityi nuu barcu cuan. Ta sahá ri maa ra tyi inga caa casanoó ra.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Soco ra Pablo sacoto̱ ra chi capitán ta chi sɨndaro ta catyí ra:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Tyicuan ta sɨndaro cachahnya̱ ra yoho lancha. Ta casanacava̱ ra nu ndutya.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Ta cha ñaa ca cuan ra Pablo catyí ra chi tandɨhɨ ra:
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Catyí chi ndo, na cachi yo vityin. Nɨñɨ xaan cuñí chi cha cachi yo ta ndunyee coño ñuhu yo. Vatyi cucacu yo ta ni noo ixi xiñi yo ta ma cunaa.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Ta cha catyi̱ ra tuhun ihya, ra Pablo quehe̱n ra noo pan ta nacuhva̱ ra tyahvi nyoo chi Nyoo nuu tandɨhɨ ra. Tyicuan ta tahvi̱ ra ta quichaha̱ chachi ra.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Tyicuan ta tandɨhɨ ca ra candunɨɨ̱ ca iñi ra ta cachachi̱ ra ñandɨhɨ.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Ta cha tandɨhɨ ndi cha ñohó ndi chichi barcu cuan, quita uvi ciento uñi xico chahun ɨɨ́n tahan ñáyɨvɨ.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Cuhva cha ndɨhɨ ca chachi̱ ra ta tuchi̱ ra yɨtɨn cha yɨhɨ́ trigu nu tyañuhu na nduñahma ca barcu.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Yaha̱ cuan ta cundichin. Ta canyehe̱ ra cha sacacá barcu noo ñuhú, soco ña canɨcoho̱n nuu ra nya cuví cuan. Nyehe̱ ra noo nu iyó ñɨtɨ. Ta catyaa ra cuhva nyehe ra tatu cuví sacuhun ra barcu yucuan.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Cachahnya̱ ra yoho cha nuhñí caa vee cuan. Ta sandoo̱ ra chichi tyañuhu. Ta casandutaya̱ ra vitu cha sanacuico barcu. Tyicuan ta casandaa̱ ra sahma cha tuhvá chitacaá ityi nuu barcu. Ta quichaha̱ quehen tatyi sahma cuan, ta sacuhún chi barcu nya nu iyó ñɨtɨ cuan.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Ta chaa̱ barcu cuan noo nu nañi tahan ndutya. Ta nyee xiñi chi chichi ñɨtɨ. Ta ña cuví ca natava ra. Ta suhva ca cha ña quɨhvɨ chichi ñɨtɨ, ñihi xaan cañí tyañuhu chi chi, nyacua tahvi̱ cuatyi chi.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Tyicuan ta sɨndaro cacuñí ra cahñi ra chi ndɨɨ cuii maa ra cuaha̱n cuacutuñi chi nuu ra cuví rey cahnu, coto cacono ra.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Soco capitán sɨndaro cuñí ra sacacu ra chi ra Pablo. Yucuan chaha ña chaha̱ ra cahñi ra chi ra, soco catyi̱ ra vatyi nya ra cachitó sutya, na cuhun cuee ra nu ndutya ta quita ra nya ñuhú ityi.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Ta tandɨhɨ ca ra cha ña cacuví sutya, na quehen ra vitu cha nyisó barcu, ta suhva ra chihin yɨquɨn vitu barcu cha tahvi̱ tyañuhu. Ta tyicuan caa cacacu̱ tandɨhɨ ndi ta quita̱ ndi ñuhú ityi.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.