Atos 27

Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Quɨvɨ cha catyaa̱ ra Festo ta ra Agripa cuhva tyi tachi̱ ra chi ndi nya ñuu Roma ityi Italia, nacuhva cuenda ra chi ra Pablo ta suhva ca ra chi noo capitán cha nañí Julio. Yɨhɨ́ ra noo batallón sɨndaro, cha nañi Cuenda Ra Augusto.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Ta cuahan tucu ra Aristarco chihin ndi ñandɨhɨ. Ra ñuu Tesalónica cha nyaá ityi Macedonia cuví ra. Tyicuan ta quɨhvɨ̱ ndi chichi noo barcu cha quichi ityi ñuu Adramitio ta cuhun chi ñuu cha nyicú yuhu tyañuhu ityi Asia.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Cha inga quɨvɨ chaa̱ ndi puerto Sidón. Ta ra Julio vaha ñáyɨvɨ cuví ra chihin ra Pablo. Ta chaha̱ ra cha cunyehe ra chi ra tahan ra ñuu cuan.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Yaha̱ cuan ta quita̱ ndi Sidón ta casandaa̱ ra sahma barcu cuan ta chihin fuerza tatyi ri cuahan ndi. Ta vatyi caa tatyi sɨquɨ ndi yaha̱ ndi chiyo xehe ca ñuhú Chipre. Vatyi ña ñihi xaan caa tatyi chiyo cuan.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Yaha̱ sava ndi tyañuhu ityi nuu Cilicia ta Panfilia, ta chaa̱ ndi noo ñuu cha nañi Mira ityi Licia. Ta noo̱ ndi barcu cuan.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Yucuan nañihi̱ capitán cuenda sɨndaro nonga barcu cha quichi nya ñuu Alejandría ta cuahan chi Italia. Ta catyi̱ capitán na quɨhvɨ ndi barcu cuan vatyi cuhun ca ndi nu cuahan ndi.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Cuaha quɨvɨ chica̱ ndi cuee ri. Ta chihin cha cuaha tɨndoho ta chaa̱ ndi yatyin ri ñuu Gnido. Ta cha cuenda cha ñihi xaan caá tatyi, ña chaha̱ chi cha cuhun ndi ityi nuu, ta yaha̱ ndi yatyin ri ñuu Salmón. Ta nacuico̱ ndi ityi yuhu ñuhú Creta.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Nducu̱ ndi cuhva cha cuhun ndi yuhu tyañuhu cuan ta chaa̱ ndi nu nañí Buenos Puertos yatyin ri ñuu Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Cha cuaha xaan quɨvɨ yaha̱ ta cha yɨca xaan nanduvi̱ cha caca noo ndi ityi nu tyañuhu. Vatyi cha yaha̱ quɨvɨ vico ayuno nu ña chachi ñu Israel. Ta cha cuyatyin yoo vichin. Yucuan chaha ra Pablo chaha̱ ra tuhun chi ra sacaca barcu cuan,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 ta catyí ra:
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Soco capitán cuenda sɨndaro cuan quichaha̱ ca ra chi ra sacacá barcu chihin chitoho barcu ta ñima ca chi ra Pablo.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Ña cuví yaha ndi yoo vichin yucuan tyi ñihi xaan tuhvá caa tatyi, ta yɨca xaan cuenda barcu. Yucuan chaha tandɨhɨ ra ta catyí ra:
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Tyicuan ta quichahá caa chiin tatyi cha quichi ityi sur. Ta cuñí maa ra vatyi vaha xaan vatyi ñima tatyi ñihi cuví, ta cuvi cuhun ra chihin barcu ra nɨcañi ri yuhu tyañuhu ñuhú Creta cuan.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Ña cuaha ri chicá ra ta quichaha̱ caa noo tatyi xaan cha quichi̱ ityi norte. Ta tyandahá chi barcu inga ityi.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Ta ña cuví ca cuhun ndi ityi nuu ca cha cuenda tatyi cuan. Ta saña ndaha ndi nacuhun maa barcu chihin tatyi nya ityi cuñí maa chi.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Ta tyandahá tatyi chi ndi ityi chiyo satyin noo ñuhú luhlu cha nañí Clauda. Ta chihin cha yɨɨ xaan naquehe̱n ndi lancha luhlu cha xitá quiñoho barcu, ta natyihi̱ ndi ityi chichi barcu coto nyee chi.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Ta cha yaha̱ natyihi̱ ra lancha cuan, yucuan ta chahñi̱ vaha ra yoho nɨcachico barcu vatyi coo fuerza chi. Ta yuhví ra coto tahan ra nu yaxin ndutya ta quɨhvɨ barcu cuan chichi ñɨtɨ vita iyó yuhu tyañuhu nu nañí chi Sirte, yucuan chaha sanoo̱ ra sahma barcu ta chaha̱ ra cha cuhun barcu yoso cuhva tyandahá tatyi.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Ta cha inga quɨvɨ suri ñihi xaan caá tatyi. Yucuan chaha quichaha̱ catuchi ra carga nu tyañuhu.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Ta cha cu uñi quɨvɨ quehe̱n ndi ndaha tyiño barcu ta tyihi̱ ndi nu tyañuhu.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ta cuaha quɨvɨ ña nyehe̱ ndi ni ñanyii ta ni tiñoo. Ta ñihi tatyi nañí chi ndi. Yucuan chaha ña tyaa̱ ca ndi cuhva cha cacu ndi.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Cuaha quɨvɨ yaha̱ ta ña chachí ndi. Tyicuan ta catyí ra Pablo chi tandɨhɨ ra:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Soco vityin ma caca xaan iñi ndo vatyi ni noo yo ta ma cúvi yo. Barcu ihya cuví cha cunaa.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Vatyi Nyoo nyacá ñaha ra chii, ta sacuví tyiño nuu ra, sanyehe̱ ra noo visión chii cuñi. Ta tuvi̱ noo ángel nui.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Ta catyí ángel cuan chii: “Ma yuhvun, Pablo. Vatyi cuñí chi cha cahun tuhun Nyoo nuu rey cahnu Augusto nya Roma. Ta cha cuendon cusacacu Nyoo tandɨhɨ ra canyicu chuhun chichi barcu”, catyí ángel cuan chii.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Yucuan chaha nyoho cha ñohó ndo chichi barcu, sa̱nɨɨ ndo iñi ndo. Vatyi yuhu chinó iñi chi Nyoo. Ta chitó vahi vatyi cuvi tari cuhva catyí ángel cuan chii.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Vasɨ cuanyee barcu soco cuachaa yo noo ñuhú luhlu ―catyí ra Pablo chi tandɨhɨ ndi.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Noo cha cuaa quɨvɨ ndɨhɨ chahun quɨvɨ chica̱ ityi ndi nu tyañuhu, ñohó ndi nu tyañuhu Adria. Ta chata cuan chata ihya tyandahá tatyi chi barcu ndi nu tyañuhu. Ta vasɨ ora ñuu cuví cuhva cuan ta tuvi̱ iñi ra sacacá barcu cuan tyi cuachaa ndi noo ñuhú.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Tyicuan ta tyicuhva̱ ra cha cono ndutya. Ta nyehe̱ ra tyi oco chahun ɨɨ́n tahan metro iyó. Cuaha̱n ndi chiin ca ityi nuu ca. Ta tyicuhva̱ tucu ra inga chaha. Ta iyó oco ucha metro.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Ta cayuhví ra coto nañi barcu cuan chata yuu. Yucuan chaha casanoo̱ ra cumi tahan caa vee cha nyaa gancho nuu, ityi chata barcu. Ta ña iñi ca ra cha cundichin.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Ta ra sacacá barcu cuan catyaa̱ ra cuhva cacono xehe ra. Ta yucuan chaha quichaha casanoó ra lancha cuan nu ndutya ityi nuu barcu cuan. Ta sahá ri maa ra tyi inga caa casanoó ra.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Soco ra Pablo sacoto̱ ra chi capitán ta chi sɨndaro ta catyí ra:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Tyicuan ta sɨndaro cachahnya̱ ra yoho lancha. Ta casanacava̱ ra nu ndutya.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Ta cha ñaa ca cuan ra Pablo catyí ra chi tandɨhɨ ra:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Catyí chi ndo, na cachi yo vityin. Nɨñɨ xaan cuñí chi cha cachi yo ta ndunyee coño ñuhu yo. Vatyi cucacu yo ta ni noo ixi xiñi yo ta ma cunaa.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Ta cha catyi̱ ra tuhun ihya, ra Pablo quehe̱n ra noo pan ta nacuhva̱ ra tyahvi nyoo chi Nyoo nuu tandɨhɨ ra. Tyicuan ta tahvi̱ ra ta quichaha̱ chachi ra.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Tyicuan ta tandɨhɨ ca ra candunɨɨ̱ ca iñi ra ta cachachi̱ ra ñandɨhɨ.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Ta cha tandɨhɨ ndi cha ñohó ndi chichi barcu cuan, quita uvi ciento uñi xico chahun ɨɨ́n tahan ñáyɨvɨ.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Cuhva cha ndɨhɨ ca chachi̱ ra ta tuchi̱ ra yɨtɨn cha yɨhɨ́ trigu nu tyañuhu na nduñahma ca barcu.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Yaha̱ cuan ta cundichin. Ta canyehe̱ ra cha sacacá barcu noo ñuhú, soco ña canɨcoho̱n nuu ra nya cuví cuan. Nyehe̱ ra noo nu iyó ñɨtɨ. Ta catyaa ra cuhva nyehe ra tatu cuví sacuhun ra barcu yucuan.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Cachahnya̱ ra yoho cha nuhñí caa vee cuan. Ta sandoo̱ ra chichi tyañuhu. Ta casandutaya̱ ra vitu cha sanacuico barcu. Tyicuan ta casandaa̱ ra sahma cha tuhvá chitacaá ityi nuu barcu. Ta quichaha̱ quehen tatyi sahma cuan, ta sacuhún chi barcu nya nu iyó ñɨtɨ cuan.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ta chaa̱ barcu cuan noo nu nañi tahan ndutya. Ta nyee xiñi chi chichi ñɨtɨ. Ta ña cuví ca natava ra. Ta suhva ca cha ña quɨhvɨ chichi ñɨtɨ, ñihi xaan cañí tyañuhu chi chi, nyacua tahvi̱ cuatyi chi.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Tyicuan ta sɨndaro cacuñí ra cahñi ra chi ndɨɨ cuii maa ra cuaha̱n cuacutuñi chi nuu ra cuví rey cahnu, coto cacono ra.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Soco capitán sɨndaro cuñí ra sacacu ra chi ra Pablo. Yucuan chaha ña chaha̱ ra cahñi ra chi ra, soco catyi̱ ra vatyi nya ra cachitó sutya, na cuhun cuee ra nu ndutya ta quita ra nya ñuhú ityi.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Ta tandɨhɨ ca ra cha ña cacuví sutya, na quehen ra vitu cha nyisó barcu, ta suhva ra chihin yɨquɨn vitu barcu cha tahvi̱ tyañuhu. Ta tyicuan caa cacacu̱ tandɨhɨ ndi ta quita̱ ndi ñuhú ityi.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.