Atos 27
Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs ARC
1 Quɨvɨ cha catyaa̱ ra Festo ta ra Agripa cuhva tyi tachi̱ ra chi ndi nya ñuu Roma ityi Italia, nacuhva cuenda ra chi ra Pablo ta suhva ca ra chi noo capitán cha nañí Julio. Yɨhɨ́ ra noo batallón sɨndaro, cha nañi Cuenda Ra Augusto.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Ta cuahan tucu ra Aristarco chihin ndi ñandɨhɨ. Ra ñuu Tesalónica cha nyaá ityi Macedonia cuví ra. Tyicuan ta quɨhvɨ̱ ndi chichi noo barcu cha quichi ityi ñuu Adramitio ta cuhun chi ñuu cha nyicú yuhu tyañuhu ityi Asia.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Cha inga quɨvɨ chaa̱ ndi puerto Sidón. Ta ra Julio vaha ñáyɨvɨ cuví ra chihin ra Pablo. Ta chaha̱ ra cha cunyehe ra chi ra tahan ra ñuu cuan.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Yaha̱ cuan ta quita̱ ndi Sidón ta casandaa̱ ra sahma barcu cuan ta chihin fuerza tatyi ri cuahan ndi. Ta vatyi caa tatyi sɨquɨ ndi yaha̱ ndi chiyo xehe ca ñuhú Chipre. Vatyi ña ñihi xaan caa tatyi chiyo cuan.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Yaha̱ sava ndi tyañuhu ityi nuu Cilicia ta Panfilia, ta chaa̱ ndi noo ñuu cha nañi Mira ityi Licia. Ta noo̱ ndi barcu cuan.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Yucuan nañihi̱ capitán cuenda sɨndaro nonga barcu cha quichi nya ñuu Alejandría ta cuahan chi Italia. Ta catyi̱ capitán na quɨhvɨ ndi barcu cuan vatyi cuhun ca ndi nu cuahan ndi.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Cuaha quɨvɨ chica̱ ndi cuee ri. Ta chihin cha cuaha tɨndoho ta chaa̱ ndi yatyin ri ñuu Gnido. Ta cha cuenda cha ñihi xaan caá tatyi, ña chaha̱ chi cha cuhun ndi ityi nuu, ta yaha̱ ndi yatyin ri ñuu Salmón. Ta nacuico̱ ndi ityi yuhu ñuhú Creta.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Nducu̱ ndi cuhva cha cuhun ndi yuhu tyañuhu cuan ta chaa̱ ndi nu nañí Buenos Puertos yatyin ri ñuu Lasea.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Cha cuaha xaan quɨvɨ yaha̱ ta cha yɨca xaan nanduvi̱ cha caca noo ndi ityi nu tyañuhu. Vatyi cha yaha̱ quɨvɨ vico ayuno nu ña chachi ñu Israel. Ta cha cuyatyin yoo vichin. Yucuan chaha ra Pablo chaha̱ ra tuhun chi ra sacaca barcu cuan,
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 ta catyí ra:
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Soco capitán cuenda sɨndaro cuan quichaha̱ ca ra chi ra sacacá barcu chihin chitoho barcu ta ñima ca chi ra Pablo.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Ña cuví yaha ndi yoo vichin yucuan tyi ñihi xaan tuhvá caa tatyi, ta yɨca xaan cuenda barcu. Yucuan chaha tandɨhɨ ra ta catyí ra:
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Tyicuan ta quichahá caa chiin tatyi cha quichi ityi sur. Ta cuñí maa ra vatyi vaha xaan vatyi ñima tatyi ñihi cuví, ta cuvi cuhun ra chihin barcu ra nɨcañi ri yuhu tyañuhu ñuhú Creta cuan.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Ña cuaha ri chicá ra ta quichaha̱ caa noo tatyi xaan cha quichi̱ ityi norte. Ta tyandahá chi barcu inga ityi.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Ta ña cuví ca cuhun ndi ityi nuu ca cha cuenda tatyi cuan. Ta saña ndaha ndi nacuhun maa barcu chihin tatyi nya ityi cuñí maa chi.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Ta tyandahá tatyi chi ndi ityi chiyo satyin noo ñuhú luhlu cha nañí Clauda. Ta chihin cha yɨɨ xaan naquehe̱n ndi lancha luhlu cha xitá quiñoho barcu, ta natyihi̱ ndi ityi chichi barcu coto nyee chi.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Ta cha yaha̱ natyihi̱ ra lancha cuan, yucuan ta chahñi̱ vaha ra yoho nɨcachico barcu vatyi coo fuerza chi. Ta yuhví ra coto tahan ra nu yaxin ndutya ta quɨhvɨ barcu cuan chichi ñɨtɨ vita iyó yuhu tyañuhu nu nañí chi Sirte, yucuan chaha sanoo̱ ra sahma barcu ta chaha̱ ra cha cuhun barcu yoso cuhva tyandahá tatyi.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Ta cha inga quɨvɨ suri ñihi xaan caá tatyi. Yucuan chaha quichaha̱ catuchi ra carga nu tyañuhu.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Ta cha cu uñi quɨvɨ quehe̱n ndi ndaha tyiño barcu ta tyihi̱ ndi nu tyañuhu.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ta cuaha quɨvɨ ña nyehe̱ ndi ni ñanyii ta ni tiñoo. Ta ñihi tatyi nañí chi ndi. Yucuan chaha ña tyaa̱ ca ndi cuhva cha cacu ndi.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Cuaha quɨvɨ yaha̱ ta ña chachí ndi. Tyicuan ta catyí ra Pablo chi tandɨhɨ ra:
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Soco vityin ma caca xaan iñi ndo vatyi ni noo yo ta ma cúvi yo. Barcu ihya cuví cha cunaa.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Vatyi Nyoo nyacá ñaha ra chii, ta sacuví tyiño nuu ra, sanyehe̱ ra noo visión chii cuñi. Ta tuvi̱ noo ángel nui.
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Ta catyí ángel cuan chii: “Ma yuhvun, Pablo. Vatyi cuñí chi cha cahun tuhun Nyoo nuu rey cahnu Augusto nya Roma. Ta cha cuendon cusacacu Nyoo tandɨhɨ ra canyicu chuhun chichi barcu”, catyí ángel cuan chii.
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Yucuan chaha nyoho cha ñohó ndo chichi barcu, sa̱nɨɨ ndo iñi ndo. Vatyi yuhu chinó iñi chi Nyoo. Ta chitó vahi vatyi cuvi tari cuhva catyí ángel cuan chii.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Vasɨ cuanyee barcu soco cuachaa yo noo ñuhú luhlu ―catyí ra Pablo chi tandɨhɨ ndi.
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Noo cha cuaa quɨvɨ ndɨhɨ chahun quɨvɨ chica̱ ityi ndi nu tyañuhu, ñohó ndi nu tyañuhu Adria. Ta chata cuan chata ihya tyandahá tatyi chi barcu ndi nu tyañuhu. Ta vasɨ ora ñuu cuví cuhva cuan ta tuvi̱ iñi ra sacacá barcu cuan tyi cuachaa ndi noo ñuhú.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Tyicuan ta tyicuhva̱ ra cha cono ndutya. Ta nyehe̱ ra tyi oco chahun ɨɨ́n tahan metro iyó. Cuaha̱n ndi chiin ca ityi nuu ca. Ta tyicuhva̱ tucu ra inga chaha. Ta iyó oco ucha metro.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Ta cayuhví ra coto nañi barcu cuan chata yuu. Yucuan chaha casanoo̱ ra cumi tahan caa vee cha nyaa gancho nuu, ityi chata barcu. Ta ña iñi ca ra cha cundichin.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Ta ra sacacá barcu cuan catyaa̱ ra cuhva cacono xehe ra. Ta yucuan chaha quichaha casanoó ra lancha cuan nu ndutya ityi nuu barcu cuan. Ta sahá ri maa ra tyi inga caa casanoó ra.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Soco ra Pablo sacoto̱ ra chi capitán ta chi sɨndaro ta catyí ra:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Tyicuan ta sɨndaro cachahnya̱ ra yoho lancha. Ta casanacava̱ ra nu ndutya.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Ta cha ñaa ca cuan ra Pablo catyí ra chi tandɨhɨ ra:
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Catyí chi ndo, na cachi yo vityin. Nɨñɨ xaan cuñí chi cha cachi yo ta ndunyee coño ñuhu yo. Vatyi cucacu yo ta ni noo ixi xiñi yo ta ma cunaa.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Ta cha catyi̱ ra tuhun ihya, ra Pablo quehe̱n ra noo pan ta nacuhva̱ ra tyahvi nyoo chi Nyoo nuu tandɨhɨ ra. Tyicuan ta tahvi̱ ra ta quichaha̱ chachi ra.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Tyicuan ta tandɨhɨ ca ra candunɨɨ̱ ca iñi ra ta cachachi̱ ra ñandɨhɨ.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Ta cha tandɨhɨ ndi cha ñohó ndi chichi barcu cuan, quita uvi ciento uñi xico chahun ɨɨ́n tahan ñáyɨvɨ.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Cuhva cha ndɨhɨ ca chachi̱ ra ta tuchi̱ ra yɨtɨn cha yɨhɨ́ trigu nu tyañuhu na nduñahma ca barcu.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Yaha̱ cuan ta cundichin. Ta canyehe̱ ra cha sacacá barcu noo ñuhú, soco ña canɨcoho̱n nuu ra nya cuví cuan. Nyehe̱ ra noo nu iyó ñɨtɨ. Ta catyaa ra cuhva nyehe ra tatu cuví sacuhun ra barcu yucuan.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Cachahnya̱ ra yoho cha nuhñí caa vee cuan. Ta sandoo̱ ra chichi tyañuhu. Ta casandutaya̱ ra vitu cha sanacuico barcu. Tyicuan ta casandaa̱ ra sahma cha tuhvá chitacaá ityi nuu barcu. Ta quichaha̱ quehen tatyi sahma cuan, ta sacuhún chi barcu nya nu iyó ñɨtɨ cuan.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ta chaa̱ barcu cuan noo nu nañi tahan ndutya. Ta nyee xiñi chi chichi ñɨtɨ. Ta ña cuví ca natava ra. Ta suhva ca cha ña quɨhvɨ chichi ñɨtɨ, ñihi xaan cañí tyañuhu chi chi, nyacua tahvi̱ cuatyi chi.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Tyicuan ta sɨndaro cacuñí ra cahñi ra chi ndɨɨ cuii maa ra cuaha̱n cuacutuñi chi nuu ra cuví rey cahnu, coto cacono ra.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Soco capitán sɨndaro cuñí ra sacacu ra chi ra Pablo. Yucuan chaha ña chaha̱ ra cahñi ra chi ra, soco catyi̱ ra vatyi nya ra cachitó sutya, na cuhun cuee ra nu ndutya ta quita ra nya ñuhú ityi.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Ta tandɨhɨ ca ra cha ña cacuví sutya, na quehen ra vitu cha nyisó barcu, ta suhva ra chihin yɨquɨn vitu barcu cha tahvi̱ tyañuhu. Ta tyicuan caa cacacu̱ tandɨhɨ ndi ta quita̱ ndi ñuhú ityi.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.