Atos 22

Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ―Nyoho tata, ta nyoho yañi, cuɨ̱ñɨ ndo cha catyí chi ndo tyi coto ndo vatyi yuhu ñahri cuatyi ―catyí ra Pablo chi ñáyɨvɨ cuan.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Cha cachiñi̱ ñu vatyi cahán ra chihin ñu chihin sahan hebreo, taxi ri cacuvi̱ ñu. Ta ra Pablo catyí ra:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 ―Yuhu ra Israel cuví tari maa ndo. Ta caqui̱ ñuu Tarso ityi Cilicia. Soco Jerusalén ihya chahni̱. Ta ra Gamaliel sañaha chii tandɨhɨ maa cuhva yoso caa quichahi ley sutu chahnu yo. Ta tyicuan ri nduquí cuhva sacuví tyiño nuu Nyoo chihin cha tandɨhɨ añime, tari maa cuhva nyacuví nyoho quɨvɨ vityin.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Yuhu, nu quichi chi chica̱ nyiquen ta satasɨ iñi chi ñu yɨhɨ́ cuenda ra Cristo. Ta nacuhva̱ cuende chi ñu na cacahñi ra chi ñu. Ta tyihí chi ñu chichi vehe caa, rayɨɨ ta ñusɨhɨ.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Ra cuví nuu chi tata sutu chihin ra cacuví mandoñi, cacuví ra cha ndaa vatyi ican ra chaha̱ tutu vatyi cuvi tɨin chi yañi yo, ra yɨhɨ́ cuenda ra Cristo ñuu Damasco. Chahi̱n nyicuan chinanduqui̱ chi ñu chinó iñi chi ra Cristo, vatyi tacuhva cunuhñi ñu chihin cadena, ta quichi nyaque chi ñu nya Jerusalén ihya vatyi cutachi tuñi ra chahnu chi ñu.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 ’Soco cuhva cha cuahin ityi cha cuachaa ndi Damasco, ñáá cuhva ora cuví cuan. Ta sana iñi ta ndundichi̱n nɨcachico nu cuahin chihin noo nduva ñuhu cha quichi ityi andɨvɨ.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Tyicuan ta nduve̱ nu ñuhú. Yaha̱ cuan ta chiñi̱ noo ndusu cha catyí chii: “Saulo, Saulo, ¿ñáá tuhun cha chicá nyicon chii tyehe caa?” catyí ndusu cuan chii.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Tyicuan ta ndacá tuhin chi ra ta catyí: “¿Yóó yoho tata?” Ta catyí ra chii: “Yuhu cuví ra Jesús, ra ñuu Nazaret, ra chicá nyicon chi”, catyi ra.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Ndɨɨ ra cha cuahan coyo chihin canyehe̱ ra ñuhu̱ cuan, ta nayuhvi̱ ra. Soco ña cachiñi̱ ra ndusu ra cha cahán chihin.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Tyicuan ta quichahá catyí yuhu chi ra: “Sutu Mañi yuhu, ¿ñáá cha tahán chi sacuvi?” Ta catyí ra chii: “Ndɨ̱cuita ta cua̱han nya Damasco. Ta yucuan cucatyi noo ra chuun tandɨhɨ cha tahán chi sacuvun”, catyí Sutu Mañi yo chii.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Ta vatyi nducuai̱ saha ñuhu̱ cuan, ra tahin cayɨndaha̱ ndahi ta cachinyaca̱ ra chii nya Damasco.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 ’Ta yucuan iyó noo ra cha nañí Ananías. Ta sacahnú xaan ra chi Nyoo cuhva catyí ley cha tyaa̱ ra Moisés. Ta tandɨhɨ ñu Israel cha iyó Damasco catyí ñu vatyi vaha xaan ñáyɨvɨ cuví ra Ananías.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Quichi̱ nyehe̱ ra cuan chii. Ta cuhva cha chaa̱ ra, catyí ra chii: “Yañi Saulo, na̱nyehe inga chaha”, catyí ra chii. Ta caa cuhva ri cuan nanyehi̱. Ta cuví nyehi chi ra Ananías cuan.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Ta catyí ra chii: “Nyoo cuenda sutu yo nacachi̱ ra chuun nyata ityi chata ca, vatyi coton cuhva cuñí ra, ta nyehun chi ra Jesucristo vatyi vaha ra, ta cuɨñun ndusu ra.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Vatyi yoho cuacahun tuhun ra nuu tandɨhɨ ñáyɨvɨ. Cuanacatyun cha nyehu̱n ta cha chiñu̱n.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Ta vityin, ma cuatu con. Ndɨ̱cuita ta co̱ndutyon. Ta ca̱can tahvun chi Sutu Mañi yo tyi cuasandachi ra cuatyun”, catyi̱ ra Ananías chii.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 ’Yaha̱ cuan ta cuanuhin Jerusalén ta cuhva cha nachai̱, chahi̱n vehe ñuhu cahnu chicaca̱n tahvi. Ta nyehi̱ noo visión.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Nyehi̱ chi Sutu Mañi yo. Ta catyí ra chii: “Sa̱numi. Qui̱ta cha numi ri Jerusalén vatyi ma chino iñi ñu tuhin cha cucahun”, catyí ra chii.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Tyicuan ta quichaha catyí yuhu chi ra: “Sutu Mañi yuhu, maa ñu chitó ñu vatyi yuhu chahi̱n tandɨhɨ vehe ñuhu. Ta tɨi̱n chi ñu chinó iñi chuun, ta tyihi̱ chi ñu vehe caa ta cañi̱ chi ñu.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Ta quɨvɨ chatɨ̱ nɨñɨ ra Esteban ra cha caha̱n cuendon, yuhu ñandɨhɨ nyaí yucuan. Ta ndoi̱ vaha cha chahñi̱ ñu chi ra. Ta sahacumi̱ sahma ra cha cachahñi̱ chi ra”, catyi̱ yuhu chi Sutu Mañi yo.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Tyicuan ta catyi̱ ra chii: “Cua̱han, vatyi tachí chuun nu cañi, nu nyicu ñu cha ñima ñu Israel cuví”, catyí Sutu Mañi yo chii.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Ihya ri tyasohó ñu tuhun cahán ra Pablo. Tyicuan ta quichahá canachaá ñu ta catyí ñu:
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Ta canachaá ca ñu. Ta sacaá ñu sahma ñu. Ta sacaá ñu ñiyaca nu tatyi cha cuenda cha xaan xaan cuñí ñu.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Yucuan chaha comandante cuan catyí ra na cutyihi sɨndaro chi ra chichi cuartel. Ta tachi̱ ra tyiño na cañi ra chi ra, vatyi cuñí ra cha quita cha ndaa ñáá tuhun cha canachaá ñáyɨvɨ sɨquɨ ra cha tyicuan caa.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Soco cha yaha̱ cacháhñi̱ ra chi ra ta cuacañi ra chi ra, tyicuan ta ra Pablo nacatyí ra chi capitán cha nanyaá yucuan:
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Cuhva cha chiñi̱ capitán cha cahan ra Pablo, chaha̱n ra chisacoto̱ ra chi comandante. Ta catyí ra chi ra:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Tyicuan ta comandante cuan cuaha̱n ra nu nyaá ra Pablo. Ta ndacá tuhun ra chi ra tatu ndicha vatyi ra cuenda ñuu Roma cuví ra. Ta ra Pablo catyí ra vatyi ican.
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Tyicuan ta catyí comandante cuan chi ra:
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Ta tyicuan caa ta sɨndaro cha cuacañi chi ra canyaha̱ ra ta cuaha̱n coyo ra. Ta nyacua nya comandante ta nayuhvi̱ ra cha cuenda cha cháhñi̱ ra chi ra chihin cadena. [Vatyi cuatyi cuví cha sacuví ra cha tyicuan caa chihin noo ra cuenda ñuu Roma.]
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Tuvi̱ inga quɨvɨ ta comandante cuan cuñí ra coto ra ñáá cuatyi tyaá ñu Israel chaha ra Pablo. Ta ndachí ra cadena cha nuhñí ra. Ta tachi̱ ra tyiño na ndu ɨɨn ri ra cuví nuu chi tata sutu, ta tandɨhɨ ra cuenda junta. Tyicuan ta tava̱ ra chi ra Pablo vehe caa ta chinyaca̱ ra chi ra nu iyó junta cuan.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.