Atos 22

Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 ―Nyoho tata, ta nyoho yañi, cuɨ̱ñɨ ndo cha catyí chi ndo tyi coto ndo vatyi yuhu ñahri cuatyi ―catyí ra Pablo chi ñáyɨvɨ cuan.
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Cha cachiñi̱ ñu vatyi cahán ra chihin ñu chihin sahan hebreo, taxi ri cacuvi̱ ñu. Ta ra Pablo catyí ra:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 ―Yuhu ra Israel cuví tari maa ndo. Ta caqui̱ ñuu Tarso ityi Cilicia. Soco Jerusalén ihya chahni̱. Ta ra Gamaliel sañaha chii tandɨhɨ maa cuhva yoso caa quichahi ley sutu chahnu yo. Ta tyicuan ri nduquí cuhva sacuví tyiño nuu Nyoo chihin cha tandɨhɨ añime, tari maa cuhva nyacuví nyoho quɨvɨ vityin.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Yuhu, nu quichi chi chica̱ nyiquen ta satasɨ iñi chi ñu yɨhɨ́ cuenda ra Cristo. Ta nacuhva̱ cuende chi ñu na cacahñi ra chi ñu. Ta tyihí chi ñu chichi vehe caa, rayɨɨ ta ñusɨhɨ.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Ra cuví nuu chi tata sutu chihin ra cacuví mandoñi, cacuví ra cha ndaa vatyi ican ra chaha̱ tutu vatyi cuvi tɨin chi yañi yo, ra yɨhɨ́ cuenda ra Cristo ñuu Damasco. Chahi̱n nyicuan chinanduqui̱ chi ñu chinó iñi chi ra Cristo, vatyi tacuhva cunuhñi ñu chihin cadena, ta quichi nyaque chi ñu nya Jerusalén ihya vatyi cutachi tuñi ra chahnu chi ñu.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 ’Soco cuhva cha cuahin ityi cha cuachaa ndi Damasco, ñáá cuhva ora cuví cuan. Ta sana iñi ta ndundichi̱n nɨcachico nu cuahin chihin noo nduva ñuhu cha quichi ityi andɨvɨ.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Tyicuan ta nduve̱ nu ñuhú. Yaha̱ cuan ta chiñi̱ noo ndusu cha catyí chii: “Saulo, Saulo, ¿ñáá tuhun cha chicá nyicon chii tyehe caa?” catyí ndusu cuan chii.
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Tyicuan ta ndacá tuhin chi ra ta catyí: “¿Yóó yoho tata?” Ta catyí ra chii: “Yuhu cuví ra Jesús, ra ñuu Nazaret, ra chicá nyicon chi”, catyi ra.
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Ndɨɨ ra cha cuahan coyo chihin canyehe̱ ra ñuhu̱ cuan, ta nayuhvi̱ ra. Soco ña cachiñi̱ ra ndusu ra cha cahán chihin.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Tyicuan ta quichahá catyí yuhu chi ra: “Sutu Mañi yuhu, ¿ñáá cha tahán chi sacuvi?” Ta catyí ra chii: “Ndɨ̱cuita ta cua̱han nya Damasco. Ta yucuan cucatyi noo ra chuun tandɨhɨ cha tahán chi sacuvun”, catyí Sutu Mañi yo chii.
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ta vatyi nducuai̱ saha ñuhu̱ cuan, ra tahin cayɨndaha̱ ndahi ta cachinyaca̱ ra chii nya Damasco.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 ’Ta yucuan iyó noo ra cha nañí Ananías. Ta sacahnú xaan ra chi Nyoo cuhva catyí ley cha tyaa̱ ra Moisés. Ta tandɨhɨ ñu Israel cha iyó Damasco catyí ñu vatyi vaha xaan ñáyɨvɨ cuví ra Ananías.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Quichi̱ nyehe̱ ra cuan chii. Ta cuhva cha chaa̱ ra, catyí ra chii: “Yañi Saulo, na̱nyehe inga chaha”, catyí ra chii. Ta caa cuhva ri cuan nanyehi̱. Ta cuví nyehi chi ra Ananías cuan.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Ta catyí ra chii: “Nyoo cuenda sutu yo nacachi̱ ra chuun nyata ityi chata ca, vatyi coton cuhva cuñí ra, ta nyehun chi ra Jesucristo vatyi vaha ra, ta cuɨñun ndusu ra.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Vatyi yoho cuacahun tuhun ra nuu tandɨhɨ ñáyɨvɨ. Cuanacatyun cha nyehu̱n ta cha chiñu̱n.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Ta vityin, ma cuatu con. Ndɨ̱cuita ta co̱ndutyon. Ta ca̱can tahvun chi Sutu Mañi yo tyi cuasandachi ra cuatyun”, catyi̱ ra Ananías chii.
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 ’Yaha̱ cuan ta cuanuhin Jerusalén ta cuhva cha nachai̱, chahi̱n vehe ñuhu cahnu chicaca̱n tahvi. Ta nyehi̱ noo visión.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Nyehi̱ chi Sutu Mañi yo. Ta catyí ra chii: “Sa̱numi. Qui̱ta cha numi ri Jerusalén vatyi ma chino iñi ñu tuhin cha cucahun”, catyí ra chii.
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Tyicuan ta quichaha catyí yuhu chi ra: “Sutu Mañi yuhu, maa ñu chitó ñu vatyi yuhu chahi̱n tandɨhɨ vehe ñuhu. Ta tɨi̱n chi ñu chinó iñi chuun, ta tyihi̱ chi ñu vehe caa ta cañi̱ chi ñu.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Ta quɨvɨ chatɨ̱ nɨñɨ ra Esteban ra cha caha̱n cuendon, yuhu ñandɨhɨ nyaí yucuan. Ta ndoi̱ vaha cha chahñi̱ ñu chi ra. Ta sahacumi̱ sahma ra cha cachahñi̱ chi ra”, catyi̱ yuhu chi Sutu Mañi yo.
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 Tyicuan ta catyi̱ ra chii: “Cua̱han, vatyi tachí chuun nu cañi, nu nyicu ñu cha ñima ñu Israel cuví”, catyí Sutu Mañi yo chii.
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Ihya ri tyasohó ñu tuhun cahán ra Pablo. Tyicuan ta quichahá canachaá ñu ta catyí ñu:
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Ta canachaá ca ñu. Ta sacaá ñu sahma ñu. Ta sacaá ñu ñiyaca nu tatyi cha cuenda cha xaan xaan cuñí ñu.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Yucuan chaha comandante cuan catyí ra na cutyihi sɨndaro chi ra chichi cuartel. Ta tachi̱ ra tyiño na cañi ra chi ra, vatyi cuñí ra cha quita cha ndaa ñáá tuhun cha canachaá ñáyɨvɨ sɨquɨ ra cha tyicuan caa.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Soco cha yaha̱ cacháhñi̱ ra chi ra ta cuacañi ra chi ra, tyicuan ta ra Pablo nacatyí ra chi capitán cha nanyaá yucuan:
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Cuhva cha chiñi̱ capitán cha cahan ra Pablo, chaha̱n ra chisacoto̱ ra chi comandante. Ta catyí ra chi ra:
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Tyicuan ta comandante cuan cuaha̱n ra nu nyaá ra Pablo. Ta ndacá tuhun ra chi ra tatu ndicha vatyi ra cuenda ñuu Roma cuví ra. Ta ra Pablo catyí ra vatyi ican.
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Tyicuan ta catyí comandante cuan chi ra:
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Ta tyicuan caa ta sɨndaro cha cuacañi chi ra canyaha̱ ra ta cuaha̱n coyo ra. Ta nyacua nya comandante ta nayuhvi̱ ra cha cuenda cha cháhñi̱ ra chi ra chihin cadena. [Vatyi cuatyi cuví cha sacuví ra cha tyicuan caa chihin noo ra cuenda ñuu Roma.]
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Tuvi̱ inga quɨvɨ ta comandante cuan cuñí ra coto ra ñáá cuatyi tyaá ñu Israel chaha ra Pablo. Ta ndachí ra cadena cha nuhñí ra. Ta tachi̱ ra tyiño na ndu ɨɨn ri ra cuví nuu chi tata sutu, ta tandɨhɨ ra cuenda junta. Tyicuan ta tava̱ ra chi ra Pablo vehe caa ta chinyaca̱ ra chi ra nu iyó junta cuan.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.