Atos 15

Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nyaá ca ra Pablo ta ra Bernabé Antioquía, ta chaa̱ coyo ra quita̱ coyo ityi Judea. Ta quichaha̱ sañahá ra chi ra yɨhɨ́ cuenda Nyoo. Ta catyí ra vatyi cuñí chi sacuvi ra costumbre circuncisión tari cuhva catyi̱ ra Moisés, tyicuan ta cacu ra.
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 — ausente —
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 — ausente —
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Quɨvɨ chaa̱ coyo ra Pablo ta ra Bernabé Jerusalén, cuahan ra nu ndu ɨɨn ri ñu yɨhɨ́ cuenda Nyoo. Ta tandɨhɨ ñu chihin ra apóstol, ta ra yɨhɨ ndaha chi ñu, chaha̱ ñu lugar chi ra. Ta canacatyi̱ ra tandɨhɨ cha sacuví Nyoo chihin ra.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Soco suhva ra fariseo cha cachinó iñi chi ra Cristo, nicuinanyaa̱ ra ta catyí ra:
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Tyicuan ta candu ɨɨ̱n ri apóstol ta ra yɨhɨ́ ndaha chi ñu vehe ñuhu vatyi candatuhun vaha ra tuhun cuan.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Cha yaha̱ cha cuviyuhu vavaha ra ta ndɨcuita ra Pedro, ta catyí ra:
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Ta Nyoo, ra chitó añima tandɨhɨ ñáyɨvɨ, sañaha̱ ra chi yo vatyi cuñí ra chi ñu cuan. Ican tuhun chaha̱ ra Tatyi Ii ra chi ñu, tari chaha̱ ra chi yo.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Nyoo ña sahá ra tyi vaha ca yoó cha nuu ñu cuan. Soco sanduvií tucu ra añima maa ñu cha cuenda cha chinó iñi ñu chi ra.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Vityin na̱caca xiñi yo cuhva cuñí Nyoo. Vatyi ña vaha cha tyisó yo ley ra Moisés sɨquɨ ñu. Vatyi nɨri maa sutu chahnu yo ta nɨri maa yo ta ña cuvi̱ naquehen vaha yo ley cuan.
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Ñima tyicuan caa cacú yo. Yoó chitó yo vatyi cacú yo chihin tumañi iñi cha sacuví Sutu Mañi yo Jesús chihin yo. Ta tyicuan caa tucu ñu cuan ―catyí ra Pedro chi ra.
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Tyicuan ta taxi ri cacuvi̱ tandɨhɨ ra. Ta tyasoho̱ ra tuhun cahan ra Bernabé ta ra Pablo. Vatyi canacatyi̱ ra seña ta milagru cha sacuvi̱ Nyoo nu cacaha̱n ra tuhun Nyoo nu nyicú ñu cha ñima ñu Israel cuví.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Cuhva cha ndɨhɨ̱ cahan ra, quichaha cahan ra Jacobo, ta catyí ra:
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Cha nacatyi̱ ra Simón Pedro chi yo yoso caa quichaha chaha̱ Nyoo tumañi iñi chi ñu cha ñima ñu Israel cuví. Vatyi cachi̱ tucu ra chi suhva ñu vatyi cuvi ñu noo ñáyɨvɨ cuenda ra.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Ta ɨɨn ri nanduvi tuhun ihya chihin tuhun cha caha̱n ra profeta cuenda Nyoo ta cha naha, tari cuhva nyaa nu tutu Nyoo tyehe caa:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 Yaha tandɨhɨ tuhun ihya cuquichi tiqui nu nyaá ndo.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 Tacuhva cuví nanducu tandɨhɨ ca ñáyɨvɨ chii, tandɨhɨ ñu cha ñima ñu Israel cuví cha chicán tahvi chihin sɨvi.
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Tyicuan caa catyi̱ Sutu Mañi yo ta sañaha̱ ra tuhun ihya chi ñáyɨvɨ chiyo̱ ta cha naha ta chi ñáyɨvɨ cha iyó vityin.
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 ’Yucuan chaha catyí yuhu vatyi ña vaha sayanga yo chi ñáyɨvɨ cha ñima ñu Israel cuví cha sandoo ñu tuhun cha chiyo̱ ñu ta quɨhvɨ ñu cuenda ra Cristo. Ña vaha catyi yo tyi cuñí chi cha quichaha ñu ley chahnu.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Vaha ri maa chihin cha sacuhun yo tutu chi ñu. Ta catyi yo chi ñu vatyi ma cachi ñu coño cha chaha̱ cuenda ñáyɨvɨ chi xitohyo. Ta ni noo ñu ta ma coo ri maa ñusɨhɨ o rayɨɨ chi ñu, tatu ñima ñasɨhɨ o yɨɨ ñu cuví. Ta ma cachi ñu coño quɨtɨ chihi̱ cha cava ñu sucun ta ña chatɨ nɨñɨ. Ta ma cachi ñu nɨñɨ.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Vatyi nyata tyembu ta chiyo̱ ra cha sañahá ley ra Moisés vehe ñuhu ñu Israel ta sañaha ra tuhun cuan tahan tahan ñuu. Ta tahan uña quɨvɨ quɨvɨ nyitatú ñu, sacuaha ra tuhun cha tyaa̱ ra Moisés ―catyí ra Jacobo chi ra.
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Tyicuan ta ra apóstol ta ra cayɨhɨ ndaha chi ñu nyicú vehe ñuhu chihin tandɨhɨ ñu yɨhɨ́ cuenda Nyoo nacachi̱ ñu chi suhva ra. Ta yaha cuan ta tachi̱ ñu chi ra vatyi cuhun ra Antioquía chihin ra Pablo ta ra Bernabé. Ta ra cha canatyiso̱ ñu ican cuví ra Judas cha nañí Barsabás, ta ra Silas. Ican ra cacuví ra ra cananyisó tyiño vehe ñuhu ñuu Jerusalén cuan.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Ta chihin ra tachi ñu noo carta. Ta catyí carta cuan tyehe caa:
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Chitó ndi vatyi quita̱ suhva ra ityi nu nyicú ndi ihya. Ta cuahan ra nu nyicu ndo. Soco ña catyi̱ nyuhu chi ra tyi cuhun ra cusayanga ra chi ndo chihin tuhun cahan ra. Satondo̱ ra cuan xiñi ndo vatyi catyí ra chi ndo tyi cuñí chi cha sacuví ndo costumbre circuncisión ta naquehen vaha ndo ley ra Moisés. Soco ñima nyuhu catyi tyi cuhun ra cucatyi ra chi ndo tyicuan caa.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Yucuan chaha ndu ɨɨ̱n ri ndi ta nacachi̱ tahan tuhun caha̱n ndi ta vaha cuñi̱ ndi cha tachi ndi chi ra hermano ihya chihin ra Pablo ta ra Bernabé nu nyicu ndo.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Nduvi tahan ra ihya nyehé xaan ra tɨndoho cha cuenda Sutu Mañi yo. Ta vasɨ cuñí ñáyɨvɨ cahñi ñu chi ra soco ña sandɨhɨ ra tuhun cha sacoto ra tuhun Sutu Mañi yo Jesucristo.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ta yucuan chaha tachí ndi chi ra Judas ta chi ra Silas. Ta maa ra cucahan ra chihin yuhu ra chihin ndo, vatyi nacatyi ra tandɨhɨ cha tyaa̱ ndi nu tutu ihya.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Vatyi nɨri Tatyi Ii ta nɨri nyuhu ta ña cuñí ndi tyiso ca ndi carga sɨquɨ ndo, soco ihya ri cha nɨñɨ ca tahán chi cha naquehen vaha ndo.
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Ma cachi ndo coño cha chaha̱ cuenda ñu chi xitohyo. Ta suri ma cachi ndo nɨñɨ, ni coño quɨtɨ cha chihi̱ ta ña chatɨ̱ nɨñɨ tɨ. Ta ma coo ñusɨhɨ o rayɨɨ chi ndo tatu ñima ñasɨhɨ ndo o yɨɨ ndo cuví. Tatu ma sacuvi ndo tyicuan caa, vaha xaan cuacoo ndo. Ta Nyoo na cocumi ra chi ndo”, catyí ra nu carta cuan.
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Ta cuahan coyo ra cha catachi ra chi cuan. Ta chaa̱ coyo ra Antioquía. Ta sandu ɨɨ̱n ri ra chi tandɨhɨ ñu, ta nacuhva̱ cuenda ra carta cuan.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Cuhva cha sacuaha̱ ñu carta cuan ndusɨɨ xaan cuñí ñu vatyi vaha xaan cahán chi.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Ta ra Judas ta ra Silas cuví tucu ra cuan profeta cuenda Nyoo. Ta sandunɨɨ̱ ra iñi ra hermano chihin tuhun caha̱n ra.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Ta cha yaha̱ chinyicu ra cuan suhva quɨvɨ ta cuanuhu coyo ra nya nu nyicú ñu catachi chi ra. Ta tandɨhɨ ñu yɨhɨ cuenda ra Cristo catyi ñu vatyi na cuhun vaha ra.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Soco ra Silas natyaa̱ ra cuhva vatyi cundoo ra.
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Ta ra Pablo ta ra Bernabé candoo̱ tucu ra Antioquía yucuan. Ta maa ra chihin cuaha ca ra casañaha̱ ca ra chi ñáyɨvɨ. Ta cacaha̱n ca ra tuhun Sutu Mañi yo chihin ñu.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Ta cha yaha̱ suhva quɨvɨ ta catyí ra Pablo chi ra Bernabé:
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Ta ra Bernabé cuñí ra cha cuhun tucu ra Juan Marcos chihin ra.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Soco ra Pablo ña tahán iñi ra cha cuhun ra Juan chihin ra, vatyi sandoo̱ ra chi ra nya Panfilia quɨvɨ cuan. Ta ña chaha̱n ca ra chisaha tyiño ra chihin ra.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Ta ña chitaha̱n iñi ni noo ra, ta cacusɨɨn ra. Ra Bernabé cuahan ra chihin ra Juan Marcos. Ta quɨhvɨ̱ ra chichi noo barcu ta cuahan coyo ra Chipre.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Ta ra Pablo cachi̱ ra chi ra Silas. Ta cha yaha̱ chican tahvi ra hermano chi Nyoo na tyinyee ra chi ra, ta cuahan coyo ra.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Ta yaha̱ ra ityi Siria, ta ityi Cilicia, ta sandunɨɨ́ ca ra iñi ñu yɨhɨ́ cuenda Nyoo noo noo ñuu.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.