Atos 15

Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nyaá ca ra Pablo ta ra Bernabé Antioquía, ta chaa̱ coyo ra quita̱ coyo ityi Judea. Ta quichaha̱ sañahá ra chi ra yɨhɨ́ cuenda Nyoo. Ta catyí ra vatyi cuñí chi sacuvi ra costumbre circuncisión tari cuhva catyi̱ ra Moisés, tyicuan ta cacu ra.
1 Alguns indivíduos que foram da Judeia para Antioquia ensinavam aos irmãos: — Se vocês não forem circuncidados segundo o costume de Moisés, não podem ser salvos.
2 — ausente —
2 Tendo surgido um conflito e grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, foi resolvido que esses dois e mais alguns fossem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, para tratar desta questão.
3 — ausente —
3 Encaminhados, pois, pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Quɨvɨ chaa̱ coyo ra Pablo ta ra Bernabé Jerusalén, cuahan ra nu ndu ɨɨn ri ñu yɨhɨ́ cuenda Nyoo. Ta tandɨhɨ ñu chihin ra apóstol, ta ra yɨhɨ ndaha chi ñu, chaha̱ ñu lugar chi ra. Ta canacatyi̱ ra tandɨhɨ cha sacuví Nyoo chihin ra.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus havia feito com eles.
5 Soco suhva ra fariseo cha cachinó iñi chi ra Cristo, nicuinanyaa̱ ra ta catyí ra:
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que haviam crido se insurgiram, dizendo: — É necessário circuncidá-los e ordenar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Tyicuan ta candu ɨɨ̱n ri apóstol ta ra yɨhɨ́ ndaha chi ñu vehe ñuhu vatyi candatuhun vaha ra tuhun cuan.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para examinar a questão.
7 Cha yaha̱ cha cuviyuhu vavaha ra ta ndɨcuita ra Pedro, ta catyí ra:
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e disse: — Irmãos, vocês sabem que, desde há muito, Deus me escolheu entre vocês para que da minha boca os gentios ouvissem a palavra do evangelho e cressem.
8 Ta Nyoo, ra chitó añima tandɨhɨ ñáyɨvɨ, sañaha̱ ra chi yo vatyi cuñí ra chi ñu cuan. Ican tuhun chaha̱ ra Tatyi Ii ra chi ñu, tari chaha̱ ra chi yo.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também o havia concedido a nós.
9 Nyoo ña sahá ra tyi vaha ca yoó cha nuu ñu cuan. Soco sanduvií tucu ra añima maa ñu cha cuenda cha chinó iñi ñu chi ra.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes o coração por meio da fé.
10 Vityin na̱caca xiñi yo cuhva cuñí Nyoo. Vatyi ña vaha cha tyisó yo ley ra Moisés sɨquɨ ñu. Vatyi nɨri maa sutu chahnu yo ta nɨri maa yo ta ña cuvi̱ naquehen vaha yo ley cuan.
10 Agora, pois, por que vocês querem tentar a Deus, pondo sobre o pescoço dos discípulos um jugo que nem os nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Ñima tyicuan caa cacú yo. Yoó chitó yo vatyi cacú yo chihin tumañi iñi cha sacuví Sutu Mañi yo Jesús chihin yo. Ta tyicuan caa tucu ñu cuan ―catyí ra Pedro chi ra.
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, assim como eles.
12 Tyicuan ta taxi ri cacuvi̱ tandɨhɨ ra. Ta tyasoho̱ ra tuhun cahan ra Bernabé ta ra Pablo. Vatyi canacatyi̱ ra seña ta milagru cha sacuvi̱ Nyoo nu cacaha̱n ra tuhun Nyoo nu nyicú ñu cha ñima ñu Israel cuví.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir Barnabé e Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus tinha feito por meio deles entre os gentios.
13 Cuhva cha ndɨhɨ̱ cahan ra, quichaha cahan ra Jacobo, ta catyí ra:
13 Depois que eles terminaram, Tiago tomou a palavra e disse: — Irmãos, ouçam o que tenho a dizer.
14 Cha nacatyi̱ ra Simón Pedro chi yo yoso caa quichaha chaha̱ Nyoo tumañi iñi chi ñu cha ñima ñu Israel cuví. Vatyi cachi̱ tucu ra chi suhva ñu vatyi cuvi ñu noo ñáyɨvɨ cuenda ra.
14 Simão acaba de relatar como, primeiramente, Deus visitou os gentios, a fim de constituir entre eles um povo para o seu nome.
15 Ta ɨɨn ri nanduvi tuhun ihya chihin tuhun cha caha̱n ra profeta cuenda Nyoo ta cha naha, tari cuhva nyaa nu tutu Nyoo tyehe caa:
15 Com isso concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 Yaha tandɨhɨ tuhun ihya cuquichi tiqui nu nyaá ndo.
16 “Depois disso, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; reedificarei as suas ruínas e o restaurarei.
17 Tacuhva cuví nanducu tandɨhɨ ca ñáyɨvɨ chii, tandɨhɨ ñu cha ñima ñu Israel cuví cha chicán tahvi chihin sɨvi.
17 Para que o restante da humanidade busque o Senhor, juntamente com todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 Tyicuan caa catyi̱ Sutu Mañi yo ta sañaha̱ ra tuhun ihya chi ñáyɨvɨ chiyo̱ ta cha naha ta chi ñáyɨvɨ cha iyó vityin.
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde os tempos antigos.”
19 ’Yucuan chaha catyí yuhu vatyi ña vaha sayanga yo chi ñáyɨvɨ cha ñima ñu Israel cuví cha sandoo ñu tuhun cha chiyo̱ ñu ta quɨhvɨ ñu cuenda ra Cristo. Ña vaha catyi yo tyi cuñí chi cha quichaha ñu ley chahnu.
19 — Por isso, julgo que não devemos perturbar aqueles que, entre os gentios, se convertem a Deus,
20 Vaha ri maa chihin cha sacuhun yo tutu chi ñu. Ta catyi yo chi ñu vatyi ma cachi ñu coño cha chaha̱ cuenda ñáyɨvɨ chi xitohyo. Ta ni noo ñu ta ma coo ri maa ñusɨhɨ o rayɨɨ chi ñu, tatu ñima ñasɨhɨ o yɨɨ ñu cuví. Ta ma cachi ñu coño quɨtɨ chihi̱ cha cava ñu sucun ta ña chatɨ nɨñɨ. Ta ma cachi ñu nɨñɨ.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como da imoralidade sexual, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Vatyi nyata tyembu ta chiyo̱ ra cha sañahá ley ra Moisés vehe ñuhu ñu Israel ta sañaha ra tuhun cuan tahan tahan ñuu. Ta tahan uña quɨvɨ quɨvɨ nyitatú ñu, sacuaha ra tuhun cha tyaa̱ ra Moisés ―catyí ra Jacobo chi ra.
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Tyicuan ta ra apóstol ta ra cayɨhɨ ndaha chi ñu nyicú vehe ñuhu chihin tandɨhɨ ñu yɨhɨ́ cuenda Nyoo nacachi̱ ñu chi suhva ra. Ta yaha cuan ta tachi̱ ñu chi ra vatyi cuhun ra Antioquía chihin ra Pablo ta ra Bernabé. Ta ra cha canatyiso̱ ñu ican cuví ra Judas cha nañí Barsabás, ta ra Silas. Ican ra cacuví ra ra cananyisó tyiño vehe ñuhu ñuu Jerusalén cuan.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, eleger alguns homens dentre eles e enviá-los a Antioquia, juntamente com Paulo e Barnabé. Foram eleitos Judas, chamado Barsabás, e Silas, que eram líderes entre os irmãos.
23 Ta chihin ra tachi ñu noo carta. Ta catyí carta cuan tyehe caa:
23 Mandaram por eles a seguinte carta: “Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Chitó ndi vatyi quita̱ suhva ra ityi nu nyicú ndi ihya. Ta cuahan ra nu nyicu ndo. Soco ña catyi̱ nyuhu chi ra tyi cuhun ra cusayanga ra chi ndo chihin tuhun cahan ra. Satondo̱ ra cuan xiñi ndo vatyi catyí ra chi ndo tyi cuñí chi cha sacuví ndo costumbre circuncisión ta naquehen vaha ndo ley ra Moisés. Soco ñima nyuhu catyi tyi cuhun ra cucatyi ra chi ndo tyicuan caa.
24 Visto sabermos que alguns que saíram de nosso meio, sem nenhuma autorização, perturbaram vocês com palavras, transtornando a mente de vocês,
25 Yucuan chaha ndu ɨɨ̱n ri ndi ta nacachi̱ tahan tuhun caha̱n ndi ta vaha cuñi̱ ndi cha tachi ndi chi ra hermano ihya chihin ra Pablo ta ra Bernabé nu nyicu ndo.
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vocês com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Nduvi tahan ra ihya nyehé xaan ra tɨndoho cha cuenda Sutu Mañi yo. Ta vasɨ cuñí ñáyɨvɨ cahñi ñu chi ra soco ña sandɨhɨ ra tuhun cha sacoto ra tuhun Sutu Mañi yo Jesucristo.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ta yucuan chaha tachí ndi chi ra Judas ta chi ra Silas. Ta maa ra cucahan ra chihin yuhu ra chihin ndo, vatyi nacatyi ra tandɨhɨ cha tyaa̱ ndi nu tutu ihya.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas, os quais pessoalmente lhes dirão as mesmas coisas.
28 Vatyi nɨri Tatyi Ii ta nɨri nyuhu ta ña cuñí ndi tyiso ca ndi carga sɨquɨ ndo, soco ihya ri cha nɨñɨ ca tahán chi cha naquehen vaha ndo.
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Ma cachi ndo coño cha chaha̱ cuenda ñu chi xitohyo. Ta suri ma cachi ndo nɨñɨ, ni coño quɨtɨ cha chihi̱ ta ña chatɨ̱ nɨñɨ tɨ. Ta ma coo ñusɨhɨ o rayɨɨ chi ndo tatu ñima ñasɨhɨ ndo o yɨɨ ndo cuví. Tatu ma sacuvi ndo tyicuan caa, vaha xaan cuacoo ndo. Ta Nyoo na cocumi ra chi ndo”, catyí ra nu carta cuan.
29 que vocês se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual; se evitarem essas coisas, farão bem. Passem bem.”
30 Ta cuahan coyo ra cha catachi ra chi cuan. Ta chaa̱ coyo ra Antioquía. Ta sandu ɨɨ̱n ri ra chi tandɨhɨ ñu, ta nacuhva̱ cuenda ra carta cuan.
30 Os que foram enviados partiram para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a carta.
31 Cuhva cha sacuaha̱ ñu carta cuan ndusɨɨ xaan cuñí ñu vatyi vaha xaan cahán chi.
31 Quando a leram, ficaram muito alegres pelo consolo recebido.
32 Ta ra Judas ta ra Silas cuví tucu ra cuan profeta cuenda Nyoo. Ta sandunɨɨ̱ ra iñi ra hermano chihin tuhun caha̱n ra.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Ta cha yaha̱ chinyicu ra cuan suhva quɨvɨ ta cuanuhu coyo ra nya nu nyicú ñu catachi chi ra. Ta tandɨhɨ ñu yɨhɨ cuenda ra Cristo catyi ñu vatyi na cuhun vaha ra.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos deixaram que voltassem em paz aos que os enviaram.
34 Soco ra Silas natyaa̱ ra cuhva vatyi cundoo ra.
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Ta ra Pablo ta ra Bernabé candoo̱ tucu ra Antioquía yucuan. Ta maa ra chihin cuaha ca ra casañaha̱ ca ra chi ñáyɨvɨ. Ta cacaha̱n ca ra tuhun Sutu Mañi yo chihin ñu.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Ta cha yaha̱ suhva quɨvɨ ta catyí ra Pablo chi ra Bernabé:
36 Alguns dias depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Ta ra Bernabé cuñí ra cha cuhun tucu ra Juan Marcos chihin ra.
37 Barnabé queria levar também João, chamado Marcos.
38 Soco ra Pablo ña tahán iñi ra cha cuhun ra Juan chihin ra, vatyi sandoo̱ ra chi ra nya Panfilia quɨvɨ cuan. Ta ña chaha̱n ca ra chisaha tyiño ra chihin ra.
38 Mas Paulo não achava justo levar aquele que tinha se afastado deles desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Ta ña chitaha̱n iñi ni noo ra, ta cacusɨɨn ra. Ra Bernabé cuahan ra chihin ra Juan Marcos. Ta quɨhvɨ̱ ra chichi noo barcu ta cuahan coyo ra Chipre.
39 Houve tal desavença entre eles, que vieram a separar-se. Então Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Ta ra Pablo cachi̱ ra chi ra Silas. Ta cha yaha̱ chican tahvi ra hermano chi Nyoo na tyinyee ra chi ra, ta cuahan coyo ra.
40 Mas Paulo, tendo escolhido Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Ta yaha̱ ra ityi Siria, ta ityi Cilicia, ta sandunɨɨ́ ca ra iñi ñu yɨhɨ́ cuenda Nyoo noo noo ñuu.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.