Atos 15
Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs NVI
1 Nyaá ca ra Pablo ta ra Bernabé Antioquía, ta chaa̱ coyo ra quita̱ coyo ityi Judea. Ta quichaha̱ sañahá ra chi ra yɨhɨ́ cuenda Nyoo. Ta catyí ra vatyi cuñí chi sacuvi ra costumbre circuncisión tari cuhva catyi̱ ra Moisés, tyicuan ta cacu ra.
1 Alguns homens desceram da Judéia para Antioquia e passaram a ensinar aos irmãos: "Se vocês não forem circuncidados conforme o costume ensinado por Moisés, não poderão ser salvos".
2 — ausente —
2 Isso levou Paulo e Barnabé a uma grande contenda e discussão com eles. Assim, Paulo e Barnabé foram designados, juntamente com outros, para irem a Jerusalém tratar dessa questão com os apóstolos e com os presbíteros.
3 — ausente —
3 A igreja os enviou e, ao passarem pela Fenícia e por Samaria, contaram como os gentios tinham se convertido; essas notícias alegravam muito a todos os irmãos.
4 Quɨvɨ chaa̱ coyo ra Pablo ta ra Bernabé Jerusalén, cuahan ra nu ndu ɨɨn ri ñu yɨhɨ́ cuenda Nyoo. Ta tandɨhɨ ñu chihin ra apóstol, ta ra yɨhɨ ndaha chi ñu, chaha̱ ñu lugar chi ra. Ta canacatyi̱ ra tandɨhɨ cha sacuví Nyoo chihin ra.
4 Chegando a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles.
5 Soco suhva ra fariseo cha cachinó iñi chi ra Cristo, nicuinanyaa̱ ra ta catyí ra:
5 Então se levantaram alguns do partido religioso dos fariseus que haviam crido e disseram: "É necessário circuncidá-los e exigir deles que obedeçam à lei de Moisés".
6 Tyicuan ta candu ɨɨ̱n ri apóstol ta ra yɨhɨ́ ndaha chi ñu vehe ñuhu vatyi candatuhun vaha ra tuhun cuan.
6 Os apóstolos e os presbíteros se reuniram para considerar essa questão.
7 Cha yaha̱ cha cuviyuhu vavaha ra ta ndɨcuita ra Pedro, ta catyí ra:
7 Depois de muita discussão, Pedro levantou-se e dirigiu-se a eles: "Irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu dentre vocês para que os gentios ouvissem de meus lábios a mensagem do evangelho e cressem.
8 Ta Nyoo, ra chitó añima tandɨhɨ ñáyɨvɨ, sañaha̱ ra chi yo vatyi cuñí ra chi ñu cuan. Ican tuhun chaha̱ ra Tatyi Ii ra chi ñu, tari chaha̱ ra chi yo.
8 Deus, que conhece os corações, demonstrou que os aceitou, dando-lhes o Espírito Santo, como antes nos tinha concedido.
9 Nyoo ña sahá ra tyi vaha ca yoó cha nuu ñu cuan. Soco sanduvií tucu ra añima maa ñu cha cuenda cha chinó iñi ñu chi ra.
9 Ele não fez distinção alguma entre nós e eles, visto que purificou os seus corações pela fé.
10 Vityin na̱caca xiñi yo cuhva cuñí Nyoo. Vatyi ña vaha cha tyisó yo ley ra Moisés sɨquɨ ñu. Vatyi nɨri maa sutu chahnu yo ta nɨri maa yo ta ña cuvi̱ naquehen vaha yo ley cuan.
10 Então, por que agora vocês estão querendo tentar a Deus, impondo sobre os discípulos um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Ñima tyicuan caa cacú yo. Yoó chitó yo vatyi cacú yo chihin tumañi iñi cha sacuví Sutu Mañi yo Jesús chihin yo. Ta tyicuan caa tucu ñu cuan ―catyí ra Pedro chi ra.
11 De modo nenhum! Cremos que somos salvos pela graça de nosso Senhor Jesus, assim como eles também".
12 Tyicuan ta taxi ri cacuvi̱ tandɨhɨ ra. Ta tyasoho̱ ra tuhun cahan ra Bernabé ta ra Pablo. Vatyi canacatyi̱ ra seña ta milagru cha sacuvi̱ Nyoo nu cacaha̱n ra tuhun Nyoo nu nyicú ñu cha ñima ñu Israel cuví.
12 Toda a assembléia ficou em silêncio, enquanto ouvia Barnabé e Paulo falando de todos os sinais e maravilhas que, por meio deles, Deus fizera entre os gentios.
13 Cuhva cha ndɨhɨ̱ cahan ra, quichaha cahan ra Jacobo, ta catyí ra:
13 Quando terminaram de falar, Tiago tomou a palavra e disse: "Irmãos, ouçam-me.
14 Cha nacatyi̱ ra Simón Pedro chi yo yoso caa quichaha chaha̱ Nyoo tumañi iñi chi ñu cha ñima ñu Israel cuví. Vatyi cachi̱ tucu ra chi suhva ñu vatyi cuvi ñu noo ñáyɨvɨ cuenda ra.
14 Simão nos expôs como Deus, no princípio, voltou-se para os gentios a fim de reunir dentre as nações um povo para o seu nome.
15 Ta ɨɨn ri nanduvi tuhun ihya chihin tuhun cha caha̱n ra profeta cuenda Nyoo ta cha naha, tari cuhva nyaa nu tutu Nyoo tyehe caa:
15 Concordam com isso as palavras dos profetas, conforme está escrito:
16 Yaha tandɨhɨ tuhun ihya cuquichi tiqui nu nyaá ndo.
16 ‘Depois disso voltarei e reconstruirei a tenda caída de Davi. Reedificarei as suas ruínas, e a restaurarei,
17 Tacuhva cuví nanducu tandɨhɨ ca ñáyɨvɨ chii, tandɨhɨ ñu cha ñima ñu Israel cuví cha chicán tahvi chihin sɨvi.
17 para que o restante dos homens busque o Senhor, e todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome, diz o Senhor, que faz estas coisas’
18 Tyicuan caa catyi̱ Sutu Mañi yo ta sañaha̱ ra tuhun ihya chi ñáyɨvɨ chiyo̱ ta cha naha ta chi ñáyɨvɨ cha iyó vityin.
18 conhecidas desde os tempos antigos.
19 ’Yucuan chaha catyí yuhu vatyi ña vaha sayanga yo chi ñáyɨvɨ cha ñima ñu Israel cuví cha sandoo ñu tuhun cha chiyo̱ ñu ta quɨhvɨ ñu cuenda ra Cristo. Ña vaha catyi yo tyi cuñí chi cha quichaha ñu ley chahnu.
19 "Portanto, julgo que não devemos pôr dificuldades aos gentios que estão se convertendo a Deus.
20 Vaha ri maa chihin cha sacuhun yo tutu chi ñu. Ta catyi yo chi ñu vatyi ma cachi ñu coño cha chaha̱ cuenda ñáyɨvɨ chi xitohyo. Ta ni noo ñu ta ma coo ri maa ñusɨhɨ o rayɨɨ chi ñu, tatu ñima ñasɨhɨ o yɨɨ ñu cuví. Ta ma cachi ñu coño quɨtɨ chihi̱ cha cava ñu sucun ta ña chatɨ nɨñɨ. Ta ma cachi ñu nɨñɨ.
20 Pelo contrário, devemos escrever a eles, dizendo-lhes que se abstenham de comida contaminada pelos ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Vatyi nyata tyembu ta chiyo̱ ra cha sañahá ley ra Moisés vehe ñuhu ñu Israel ta sañaha ra tuhun cuan tahan tahan ñuu. Ta tahan uña quɨvɨ quɨvɨ nyitatú ñu, sacuaha ra tuhun cha tyaa̱ ra Moisés ―catyí ra Jacobo chi ra.
21 Pois, desde os tempos antigos, Moisés é pregado em todas as cidades, sendo lido nas sinagogas todos os sábados".
22 Tyicuan ta ra apóstol ta ra cayɨhɨ ndaha chi ñu nyicú vehe ñuhu chihin tandɨhɨ ñu yɨhɨ́ cuenda Nyoo nacachi̱ ñu chi suhva ra. Ta yaha cuan ta tachi̱ ñu chi ra vatyi cuhun ra Antioquía chihin ra Pablo ta ra Bernabé. Ta ra cha canatyiso̱ ñu ican cuví ra Judas cha nañí Barsabás, ta ra Silas. Ican ra cacuví ra ra cananyisó tyiño vehe ñuhu ñuu Jerusalén cuan.
22 Então os apóstolos e os presbíteros, com toda a igreja, decidiram escolher alguns dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé. Escolheram Judas, chamado Barsabás, e Silas, dois líderes entre os irmãos.
23 Ta chihin ra tachi ñu noo carta. Ta catyí carta cuan tyehe caa:
23 Com eles enviaram a seguinte carta: Os irmãos apóstolos e presbíteros, aos cristãos gentios que estão em Antioquia, na Síria e na Cilícia: Saudações.
24 Chitó ndi vatyi quita̱ suhva ra ityi nu nyicú ndi ihya. Ta cuahan ra nu nyicu ndo. Soco ña catyi̱ nyuhu chi ra tyi cuhun ra cusayanga ra chi ndo chihin tuhun cahan ra. Satondo̱ ra cuan xiñi ndo vatyi catyí ra chi ndo tyi cuñí chi cha sacuví ndo costumbre circuncisión ta naquehen vaha ndo ley ra Moisés. Soco ñima nyuhu catyi tyi cuhun ra cucatyi ra chi ndo tyicuan caa.
24 Soubemos que alguns saíram de nosso meio, sem nossa autorização, e os perturbaram, transtornando suas mentes com o que disseram.
25 Yucuan chaha ndu ɨɨ̱n ri ndi ta nacachi̱ tahan tuhun caha̱n ndi ta vaha cuñi̱ ndi cha tachi ndi chi ra hermano ihya chihin ra Pablo ta ra Bernabé nu nyicu ndo.
25 Assim, concordamos todos em escolher alguns homens e enviá-los a vocês com nossos amados irmãos Paulo e Barnabé,
26 Nduvi tahan ra ihya nyehé xaan ra tɨndoho cha cuenda Sutu Mañi yo. Ta vasɨ cuñí ñáyɨvɨ cahñi ñu chi ra soco ña sandɨhɨ ra tuhun cha sacoto ra tuhun Sutu Mañi yo Jesucristo.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ta yucuan chaha tachí ndi chi ra Judas ta chi ra Silas. Ta maa ra cucahan ra chihin yuhu ra chihin ndo, vatyi nacatyi ra tandɨhɨ cha tyaa̱ ndi nu tutu ihya.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas para confirmarem verbalmente o que estamos escrevendo.
28 Vatyi nɨri Tatyi Ii ta nɨri nyuhu ta ña cuñí ndi tyiso ca ndi carga sɨquɨ ndo, soco ihya ri cha nɨñɨ ca tahán chi cha naquehen vaha ndo.
28 Pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nada além das seguintes exigências necessárias:
29 Ma cachi ndo coño cha chaha̱ cuenda ñu chi xitohyo. Ta suri ma cachi ndo nɨñɨ, ni coño quɨtɨ cha chihi̱ ta ña chatɨ̱ nɨñɨ tɨ. Ta ma coo ñusɨhɨ o rayɨɨ chi ndo tatu ñima ñasɨhɨ ndo o yɨɨ ndo cuví. Tatu ma sacuvi ndo tyicuan caa, vaha xaan cuacoo ndo. Ta Nyoo na cocumi ra chi ndo”, catyí ra nu carta cuan.
29 Abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual. Vocês farão bem em evitar essas coisas. Que tudo lhes vá bem.
30 Ta cuahan coyo ra cha catachi ra chi cuan. Ta chaa̱ coyo ra Antioquía. Ta sandu ɨɨ̱n ri ra chi tandɨhɨ ñu, ta nacuhva̱ cuenda ra carta cuan.
30 Uma vez despedidos, os homens desceram para Antioquia, onde reuniram a igreja e entregaram a carta.
31 Cuhva cha sacuaha̱ ñu carta cuan ndusɨɨ xaan cuñí ñu vatyi vaha xaan cahán chi.
31 Os irmãos a leram e se alegraram com a sua animadora mensagem.
32 Ta ra Judas ta ra Silas cuví tucu ra cuan profeta cuenda Nyoo. Ta sandunɨɨ̱ ra iñi ra hermano chihin tuhun caha̱n ra.
32 Judas e Silas, que eram profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Ta cha yaha̱ chinyicu ra cuan suhva quɨvɨ ta cuanuhu coyo ra nya nu nyicú ñu catachi chi ra. Ta tandɨhɨ ñu yɨhɨ cuenda ra Cristo catyi ñu vatyi na cuhun vaha ra.
33 Tendo passado algum tempo ali, foram despedidos pelos irmãos com a bênção da paz para voltarem aos que os tinham enviado.
34 Soco ra Silas natyaa̱ ra cuhva vatyi cundoo ra.
34 Mas Silas decidiu ficar ali.
35 Ta ra Pablo ta ra Bernabé candoo̱ tucu ra Antioquía yucuan. Ta maa ra chihin cuaha ca ra casañaha̱ ca ra chi ñáyɨvɨ. Ta cacaha̱n ca ra tuhun Sutu Mañi yo chihin ñu.
35 Mas Paulo e Barnabé permaneceram em Antioquia, onde, com muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor.
36 Ta cha yaha̱ suhva quɨvɨ ta catyí ra Pablo chi ra Bernabé:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: "Voltemos para visitar os irmãos em todas as cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como estão indo".
37 Ta ra Bernabé cuñí ra cha cuhun tucu ra Juan Marcos chihin ra.
37 Barnabé queria levar João, também chamado Marcos.
38 Soco ra Pablo ña tahán iñi ra cha cuhun ra Juan chihin ra, vatyi sandoo̱ ra chi ra nya Panfilia quɨvɨ cuan. Ta ña chaha̱n ca ra chisaha tyiño ra chihin ra.
38 Mas Paulo não achava prudente levá-lo, pois ele, abandonando-os na Panfília, não permanecera com eles no trabalho.
39 Ta ña chitaha̱n iñi ni noo ra, ta cacusɨɨn ra. Ra Bernabé cuahan ra chihin ra Juan Marcos. Ta quɨhvɨ̱ ra chichi noo barcu ta cuahan coyo ra Chipre.
39 Tiveram um desentendimento tão sério que se separaram. Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre,
40 Ta ra Pablo cachi̱ ra chi ra Silas. Ta cha yaha̱ chican tahvi ra hermano chi Nyoo na tyinyee ra chi ra, ta cuahan coyo ra.
40 mas Paulo escolheu Silas e partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Ta yaha̱ ra ityi Siria, ta ityi Cilicia, ta sandunɨɨ́ ca ra iñi ñu yɨhɨ́ cuenda Nyoo noo noo ñuu.
41 Passou, então, pela Síria e pela Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.