Romanos 9
Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs VC
1 Extʉmʉ myʉduumbʉ Kristʉ, ngajxyʉdsʉ tʉyꞌa̱jtʉn es kyajts nꞌandaꞌaky. Ja Espíritʉ Santʉ anaꞌamp ma̱dsʉ nwinma̱ꞌa̱ñʉn es tʉyꞌa̱jtʉnʉts njʉna̱ꞌa̱ñ.
1 Digo a verdade em Jesus Cristo, não minto; a minha consciência me dá testemunho pelo Espírito Santo:
2 Ndimmʉda̱jttiibyʉts ja amay jotmay.
2 sinto grande pesar, incessante amargura no coração.
3 Oyxyʉpts njatseky es ka̱jxpéky ndimꞌítʉt es kyajts nꞌokꞌijnʉt tiꞌigyʉ mʉdʉ Kristʉ pʉn oꞌoyʉpxyʉp es ttukꞌoyꞌáttʉt ja nmʉguꞌukꞌa̱jtʉm, ja israelitʉ ja̱ꞌa̱yʉty,
3 Porque eu mesmo desejaria ser reprovado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são do mesmo sangue que eu, segundo a carne.
4 ja Israelʉ tyʉʉmp ꞌya̱a̱ts dʉꞌʉn éxtʉm ʉj. Dios kyupʉjkʉdʉ éxtʉmʉ ꞌyuꞌungʉty es tyukꞌijxʉdʉ ja myʉjꞌa̱jtʉn es ttuuñ ja kajxyꞌátypyʉ mʉt yʉꞌʉ, es tmooydyʉ ja ꞌyanaꞌamʉn esʉ wya̱ndakʉn es wiꞌix twindsʉꞌʉgʉdʉt ja Dios.
4 Eles são os israelitas; a eles foram dadas a adoção, a glória, as alianças, a lei, o culto, as promessas
5 Nan yʉꞌʉdyʉ dʉꞌʉn ja tyʉʉmp ꞌya̱a̱ts ja Abra̱a̱n, Isa̱a̱ esʉ Jakoob, es nandʉꞌʉn jyaꞌayꞌa̱jtʉngyʉjxm ꞌyijty tadʉ tyʉʉmp ꞌya̱a̱ts ja Kristʉ, oy jaꞌijty jyaDiósʉty diꞌibʉ anaꞌamp ma̱ diꞌibʉ jaaꞌa̱jtp tʉgekyʉ. ¡Waꞌan dyaꞌꞌawdaty ma̱ tʉgekyʉ it naxwíñʉdʉ winʉ xʉʉ winʉ tiempʉ! Waꞌan dʉꞌʉnʉty.
5 e os patriarcas; deles descende Cristo, segundo a carne, o qual é, sobre todas as coisas, Deus bendito para sempre. Amém.
6 ¡Per kyaj mba̱a̱t njʉna̱ꞌa̱nʉm ko Dios tʉ dyajtʉgátsy ja wya̱ndakʉn! Jaꞌa ko kyaj nidʉgekyʉ yʉ israelítʉty oj wyinꞌíxʉdʉ Dios éxtʉmʉ jyaꞌayʉn.
6 Não quer dizer, porém, que a palavra de Deus tenha falhado. Porque nem todos os que descendem de Israel são verdadeiros israelitas,
7 Es nan ni yʉꞌʉ Dios tkaja̱ꞌa̱yꞌáty nidʉgekyʉ ja Abra̱a̱nʉ tyʉʉmp ꞌya̱a̱dsʉty, mʉt ko Dios tꞌanma̱a̱y ja Abra̱a̱n: “Yʉꞌʉyʉ dʉꞌʉnʉ tyʉʉmp ꞌya̱a̱ts ja Isa̱a̱ yajkwentʉpʉjta̱ꞌa̱gʉp éxtʉm mjaꞌajʉn.”
7 como nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Abraão; mas: É em Isaac que terás uma descendência que trará o teu nome {Gn 21,12}.
8 Tya̱a̱dʉ xytyuknija̱ꞌa̱m ko kyaj ja ja̱ꞌa̱y Dios ꞌyuꞌunkꞌátyʉty pʉnʉ wiꞌix pʉ́n ja tyʉʉmp ꞌya̱a̱ts ttukmíñ ttukja̱jtʉ, jaꞌa ja ja̱ꞌa̱y Dios uꞌunkꞌa̱jttʉp diꞌibʉ miin ja̱jttʉ ma̱ ja Dios tkuydyúñ ja wya̱ndakʉn,
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que serão considerados como descendentes.
9 mʉt ko dʉꞌʉn wya̱ndaky: “Jʉmbítʉpts ma̱ ja tiempʉ tpa̱a̱dʉt esʉ Saarʉ tʉ naty dyajmín dyajja̱ꞌty tuꞌugʉ uꞌunguꞌunk.”
9 Realmente, a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho {Gn 18,10}.
10 Es kyaj yʉꞌʉyʉty, nandʉꞌʉn ja Rebekʉ ꞌyuꞌunk majtskpʉ, tiꞌigyʉ tteetyꞌa̱jttʉ ja Isa̱a̱, ʉdsa̱jtʉm nꞌapteetyꞌa̱jtʉm.
10 E não somente ela, senão também Rebeca, que concebeu {dois filhos} de um só homem, Isaac, nosso patriarca.
11 Oyʉ dʉꞌʉn, kyajnʉm natyʉ tya̱dʉ majtskpʉ uꞌunk myiñ jyaꞌty es ni tkatúñʉmʉ naty tii, ni yʉ oybyʉ es ni yʉ axʉʉkpʉ, jaꞌa ko tyúñʉty diꞌibʉ Dios tsyojk ko twinꞌijxy diꞌibʉ yʉꞌʉ kyupejkypy éxtʉmʉ jyaꞌayʉn,
11 Antes mesmo que fossem nascidos, e antes que tivessem feito bem ou mal algum {para que fosse confirmada a liberdade da escolha de Deus,
12 kyaj jaꞌagyʉjxm ko tuꞌuk tuꞌuk tii ttuñ tkatúñ, es ja Rebekʉ yaꞌꞌanma̱a̱y: “Yʉ mgaꞌaxkópk yʉꞌʉ tuumbʉꞌátʉdʉp ja mutskpʉ.”
12 que depende não das obras, mas daquele que chama}, foi dito a Rebeca: O mais velho servirá o mais moço {Gn 25,23}.
13 Dʉꞌʉn éxtʉm ja Diosʉ jyaaybyajtʉn jyʉnaꞌañ: “Ndsejpyʉts ja Jakoob, perʉ Esa̱ꞌuu kyaj.”
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém aborreci Esaú {Ml 1,3}.
14 ¿Tii mʉdʉ tya̱a̱dʉ mba̱a̱t njʉna̱ꞌa̱nʉm ko kyajʉ Dios ttuñ ja tʉyꞌa̱jtʉn? ¡Ni wiꞌix tsoo!
14 Que diremos, pois? Haverá injustiça em Deus? De modo algum!
15 Mʉt ko Dios tꞌanma̱a̱y ja Moisés: “Ʉj nmʉdátʉpts ja paꞌꞌayoꞌon mʉt ja diꞌibʉts ʉj nbaꞌꞌayowaampy, es nmʉdátʉpts ja maꞌxtujkʉn mʉt ja diꞌibʉts ʉj nmʉmaꞌxtukaampy.”
15 Porque ele disse a Moisés: Farei misericórdia a quem eu fizer misericórdia; terei compaixão de quem eu tiver compaixão {Ex 33,19}.
16 Es dʉꞌʉn kyʉxeꞌeky ko diꞌibʉ Dios tyiimpy, dʉꞌʉn ttuñ mʉt ko yʉꞌʉ kʉꞌʉm pyaꞌꞌayowaampy, kyaj mʉt ko ja ja̱ꞌa̱yʉty dʉꞌʉn ttsoktʉ es ni mʉt ko ti oynʉꞌʉnʉn tʉ ttundʉ.
16 Dessa forma, a escolha não depende daquele que quer, nem daquele que corre, mas da misericórdia de Deus.
17 Mʉt ko ja Diosʉ jyaaybyajtʉn jyʉnaꞌañ ko Dios tꞌanma̱a̱y ja Ejiptʉ ryey: “Pa̱a̱ty tʉ nbʉjtaꞌaky éxtʉmʉ rey es nyaꞌíxʉdʉts ma̱ mijʉn ja nmʉkꞌa̱jtʉnʉts es dʉꞌʉn yaꞌíxʉt ja nmʉjꞌa̱jtʉnʉts ma̱ nidʉgekyʉ naxwíñʉdʉ ja̱ꞌa̱yʉty.”
17 Por isso, diz a Escritura ao faraó: Eis o motivo por que te suscitei, para mostrar em ti o meu poder e para que se anuncie o meu nome por toda a terra {Ex 9,16}.
18 Tya̱a̱dʉ xytyuknija̱ꞌa̱m ko Dios yaꞌijxʉp ja pyaꞌꞌayoꞌon ma̱ diꞌibʉ yʉꞌʉ tsyejpy, es nandʉꞌʉn dyajkujuundaꞌaky diꞌibʉ yʉꞌʉ yajkujuunda̱ꞌa̱gaampy.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem quer, e endurece a quem quer.
19 Jaa da pʉ́nʉts xyꞌanʉʉmʉp: “Pʉn dʉꞌʉnʉ dʉꞌʉn, ¿wiꞌix mba̱a̱t ja Dios xypyekymyoꞌoyʉm oynʉꞌʉnʉn pʉn kyaj mba̱a̱t pʉ́n tjʉjpkuwa̱ꞌa̱gʉ diꞌibʉ Dios tsyejpy?”
19 Dir-me-ás talvez: Por que ele ainda se queixa? Quem pode resistir à sua vontade?
20 Esʉts ʉj nꞌadsoy: ¿Es mbʉ́nʉ dʉn mij ko dʉꞌʉn xyñiꞌow xyñiya̱a̱xʉ Dios? ¿Tii waꞌanʉ tuꞌts tꞌanʉʉmʉ diꞌibʉ yajkójʉp: “Ti kots mij dʉꞌʉn tʉ xypyotsy?”
20 Mas quem és tu, ó homem, para contestar a Deus? Porventura o vaso de barro diz ao oleiro: Por que me fizeste assim?
21 Pes ja tuꞌts pojtspʉ yajkejpy ja tyexy tyazʉ éxtʉm yʉꞌʉ kʉꞌʉm ttseky. Yʉꞌʉ pátʉp dyajtúnʉt kujkwaꞌxy ja moꞌonts es tpótsʉt tuꞌugʉ jantsy oybyʉ diꞌibʉ myʉꞌuñaapy ja pʉjy, es jakujkwaꞌxy mba̱a̱t dyaꞌoyʉ tuꞌuk diꞌibʉ oywyiꞌix yajtúñ. Pes ja moꞌonts jyaꞌaꞌa̱jtypy yʉꞌʉ.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro para fazer da mesma massa um vaso de uso nobre e outro de uso vulgar?
22 Nandʉꞌʉn ja̱jtpʉ dʉꞌʉn, ja Dios pátʉp ttúnʉt diꞌibʉ yʉꞌʉ tsyejpy. Yakaampy tuꞌugʉ ijxpajtʉn wiꞌix ja tʉydyuꞌunʉn dyaky es dyaꞌixa̱ꞌa̱ñʉty ja ꞌyajkʉn es myʉmadak mʉt ja myaꞌxtujkʉnʉ tadʉ ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ yʉꞌʉ tyuknibʉjtákʉ es ñʉjxtʉt ayoodaknóty.
22 {Onde, então, está a injustiça} em ter Deus, para mostrar a sua ira e manifestar o seu poder, suportado com muita paciência os objetos de ira preparados para a perdição,
23 Nandʉꞌʉn pátʉp es dyaꞌíxʉdʉt yʉ myʉjꞌa̱jtʉn mʉt ja ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ yʉꞌʉ myʉda̱jtypy mʉt ja paꞌꞌayoꞌon, mʉt ko jawyíñʉbʉ naty yʉꞌʉ tʉ ttuknibʉjta̱a̱gʉ es nꞌijtʉm ma̱ myʉjꞌa̱jtʉn,
23 mostrando as riquezas da sua glória para com os objetos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória?
24 ʉdsa̱jtʉm, diꞌibátyʉ Dios wyoo es tpaꞌꞌayooy, kyaj jyeꞌeyʉty ja israelítʉty, per nandʉꞌʉn diꞌibʉty kyaj ꞌyisraelítʉty.
24 {Esses somos nós, que ele chamou não só dentre os judeus, mas também dentre os pagãos.} É o que ele diz em Oséias:
25 Extʉm jyʉnaꞌañ ma̱ ja Diosʉ kyuga̱jxpʉ Oseeʉs tkʉxja̱a̱y:
25 Chamarei meu povo ao que não era meu povo, e amada a que não era amada.
26 Es nan jam jyʉnáñ:
26 E no lugar mesmo em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, ali serão chamados filhos de Deus vivo {Os 2,1}.
27 Es mʉt ja israelítʉty, ja Diosʉ kyuga̱jxpʉ Isaiiʉ jyʉnáñ: “Oy ja israelitʉ ja̱ꞌa̱yʉty jyamayꞌa̱jtpʉdʉ ja tyʉʉmp ꞌya̱a̱dsʉty éxtʉm ja puꞌu jikymyejyñbyʉꞌa̱a̱y, jeꞌeyʉ waanʉ yʉꞌʉjʉty ñitsoꞌoktʉt.
27 A respeito de Israel, exclama Isaías: Ainda que o número de filhos de Israel fosse como a areia do mar, só um resto será salvo;
28 Mʉt ko yʉ Nindsʉnꞌa̱jtʉm Dios tsojk es kexy kaꞌpxy tkuydyuunda̱ꞌa̱yaꞌañ yʉ ꞌyayuk ma̱ tʉgekyʉ ja naxwíñʉdʉ.”
28 porque o Senhor realizará plenamente e prontamente a sua palavra sobre a terra {10,22s}.
29 Es éxtʉm nandʉꞌʉn ja Isaiiʉ jyʉnáñ jawyíñʉp:
29 E ainda como predisse Isaías: Se o Senhor dos exércitos não nos tivesse deixado um rebento, ficaríamos como Sodoma, seríamos como Gomorra {Is 1,9}.
30 ¿Ti xytyukjaygyujkʉm tʉgekyʉ tya̱a̱dʉ? Pes xytyukjaygyujkʉm ko yʉ diꞌibʉ kyaj ꞌyisraelítʉty myʉbʉjkʉngyʉjxm oy wyʉꞌʉmdʉ mʉt ja Dios oy tkaꞌʉxta̱a̱ydyʉ es dʉꞌʉn ꞌyíttʉt mʉt ja Dios,
30 Então que diremos? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justificação, a que vem da fé,
31 es ja israelítʉty sitʉy jyatunandʉ éxtʉm ja Dios tꞌaneꞌemy es dʉꞌʉnxyʉp oy wyʉꞌʉmdʉ mʉt ja Dios, per yʉꞌʉjʉty kyaj ttukꞌoybyʉdsʉʉmdʉ.
31 ao passo que Israel, que procurava uma lei que desse a justificação, não a encontrou.
32 ¿Es ti ko tkatukꞌoybyʉdsʉʉmdʉ? Jaꞌa ko jyamada̱ꞌa̱gándʉ es ja Dios yajnitsoꞌogʉdʉt mʉt ja diꞌibʉ yʉꞌʉjʉty kʉꞌʉm tyuundʉp es kyaj mʉt jaꞌagyʉjxm ko ja̱ꞌa̱y tꞌaxá̱jʉdʉ Jesús éxtʉmʉ Yajnitsókpʉ, mba̱a̱t njʉna̱ꞌa̱nʉm ko yʉꞌʉ tyukkunajpʉdʉ.
32 Por quê? Porque Israel a buscava como fruto não da fé, e sim das obras. E tropeçou na pedra do escândalo,
33 Dʉꞌʉn jyajty mʉdʉ israelítʉty éxtʉm jyʉnaꞌañ ja Dios ma̱ ja jyaaybyajtʉn:
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de escândalo, um rochedo que faz cair; quem nele crer não será confundido {Is 8,14; 28,16}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.