Romanos 4
Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs VC
1 ¿Wiꞌixʉ dʉꞌʉn ko yʉ nꞌapteetyꞌa̱jtʉm Abra̱a̱n oj wyeꞌemy oy mʉt ja Dios?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Pʉn oy wyeꞌemy mʉt yʉꞌʉgyʉjxm yʉ oybyʉ tyuꞌunʉn, pes myʉda̱jtypy wiꞌix tsoo myʉj pya̱a̱dʉt. Per tim tʉyꞌa̱jtʉn ko kyaj tmʉdaty ti mʉʉt myʉj pya̱a̱dʉt Dios wyindum.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Pes ja Diosʉ jyaaybyajtʉn jyʉnaꞌañ: “Abra̱a̱n myʉbʉjk ja Dios, es pa̱a̱ty oj oy wyeꞌemy mʉt ja Dios.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Nnija̱ꞌa̱m ko yʉ tuumbʉ pátʉp ja myʉjuꞌuñ diꞌibʉ tʉ tnidúñ, kyaj dʉꞌʉn yajmoꞌoy éxtʉmʉ mayꞌa̱jtʉn.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Niꞌigʉ, ja ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ ja Dios myʉbʉjktʉp, ja Dios diꞌibʉ kyaj tpekypyʉjtaꞌaky ja pekyjyaꞌayʉty, Dios oy wyeꞌemy mʉt tadʉ ja̱ꞌa̱yʉty jaꞌagyʉjxm ko myʉbʉ́kʉdʉ.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Tya̱a̱dʉ dʉꞌʉn diꞌibʉ Davit jʉnán ko jotkujk ja ja̱ꞌa̱y pʉ́n oy wʉꞌʉmp mʉdʉ Dios myʉbʉjkʉngyʉjxm es kyaj jyaꞌagyʉjxmʉty diꞌibʉ ja ja̱ꞌa̱y tyiimpy.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Dʉꞌʉnʉ Davit jyʉnáñ:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 jotkujk diꞌibáty ja Dios kyaj pyʉjtaꞌagyʉty éxtʉmʉ pojpʉ ja̱ꞌa̱yʉn.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ¿Tii yʉ tya̱dʉ jotkujkꞌa̱jtʉn yʉꞌʉyʉ yajmoꞌoya̱a̱mp ja diꞌibáty tʉ yajtsúktʉ waanʉ ma̱ yʉ yedyʉjkꞌa̱jtʉn, o nandʉꞌʉn yajmoꞌoyándʉp diꞌibáty kyaj tsyíkyʉty? Pes nan yajmoꞌoyándʉp diꞌibáty myʉbʉjktʉp ja Dios oy kyatsikyꞌa̱jtpʉdʉ. Mʉt ko tʉ nꞌokmadyákʉmbʉ éxtʉm ja Diosʉ jyaaybyajtʉn jyʉnaꞌañ ko mʉt ko Abra̱a̱n tmʉbejky ja Dios, pa̱a̱ty oj oy wyeꞌemy mʉt ja Dios.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 ¿Per na̱ꞌa̱ dʉꞌʉnʉ Abra̱a̱n oj wyeꞌemy oy mʉt ja Dios? ¿Tii ma̱ naty tʉ yajtsíkyʉ, o ma̱ naty kyajnʉmʉ? Kyaj ꞌyókʉty, jaa ma̱ naty kyajnʉm yajtsíky.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Pes jawyiinʉ Abra̱a̱n tmʉbejky ko Dios tkuydyuna̱ꞌa̱ñ diꞌibʉ naty tʉ twa̱ndaꞌaky, pa̱a̱dyʉ Abra̱a̱n oy wyeꞌemy mʉt ja Dios. Es extʉ óknʉmʉ dʉꞌʉn ja Dios tꞌanma̱a̱y ja Abra̱a̱n es yajtsúkʉt waanʉ éxtʉmʉ ijxwʉꞌʉmʉn ko Abra̱a̱nʉ naty oy oj wyeꞌemy mʉt ja Dios. Pa̱a̱ty mba̱a̱t njʉna̱ꞌa̱nʉm ko yʉ Abra̱a̱n yʉꞌʉ dʉꞌʉnʉ ꞌyaptʉjkʉty nidʉgekyʉ diꞌibáty myʉbʉjktʉp ja Dios oyʉ naty kyayajtsujkpʉ.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Esʉ Abra̱a̱n nandʉꞌʉn ꞌyaptʉjkꞌátʉdʉ nidʉgekyʉ israelítʉty diꞌibátyʉ naty tʉ yajtsúktʉ waanʉ es nandʉꞌʉn myʉbʉjktʉp ja Dios éxtʉmʉ Abra̱a̱n tmʉbejky ma̱ naty kyayajtsíkyñʉm.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Pes ja Dios tyukwa̱ndak ja Abra̱a̱n es ja tyʉʉmp ꞌya̱a̱dsʉty ja naxwíñʉdʉ diꞌibʉ yajmoꞌoyándʉp éxtʉmʉ kyuma̱ꞌa̱ñʉty. Pes dʉꞌʉnʉ tya̱a̱dʉ yajwa̱ndáky kyaj jyaꞌajʉty mʉt ko Abra̱a̱nʉ naty tʉ tkuydyúñ ja anaꞌamʉn, jaꞌa dʉꞌʉn mʉt ko tmʉbejky ja Dios. Pa̱a̱ty oj wyeꞌemy oy mʉt ja Dios.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Pes pʉn ja Dios tʉ naty twa̱ndaꞌaky ja kyunuꞌxʉn yʉꞌʉyʉ mʉt diꞌibáty kyuydyuundʉp ja ꞌyanaꞌamʉn, pes ja Diosʉ wya̱ndakʉn ni tiixyʉp tkatsooty, mʉt ko ni pʉ́n mba̱a̱t tkakuydyúñ, es nanʉgoobʉ nmʉbʉjkʉmxyʉp.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Pes ja diꞌibáty kyaj tkuydyundʉ ja anaꞌamʉn, pátʉp ja tyʉydyuꞌunʉnʉ Dios; es ma̱ kyaj jyaaty ja anaꞌamʉn, kyaj mba̱a̱t yajpekymyoꞌoydyʉ jaꞌagyʉjxm ko tkakuydyundʉ.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Es dʉꞌʉn xytyukꞌijxʉm ko nmʉda̱jtʉm ja wa̱ndakʉn diꞌibʉ Dios myooy ja Abra̱a̱n jaꞌagyʉjxm ko nmʉbʉjkʉm ja Dios éxtʉmʉ Abra̱a̱n tmʉbejky. Dios xykyunuꞌxʉm namayꞌa̱jtʉn, kyaj yʉꞌʉyʉty jeꞌeyʉ diꞌibʉ yajmooydyʉ ja anaꞌamʉn. Pa̱a̱ty mba̱a̱t njʉna̱ꞌa̱nʉm ko Abra̱a̱n yʉꞌʉ dʉꞌʉn aptʉjk ma̱ nidʉgekyʉ diꞌibáty myʉbʉjktʉp ja Dios.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Tya̱a̱dʉ dʉꞌʉn diꞌibʉ myadyakypy ja Diosʉ jyaaybyajtʉn: “Ʉjtsʉts mij tʉ nbʉjtaꞌaky éxtʉmʉ uꞌunkteety ma̱ may ja naxwíñʉdʉ.” Esʉ tya̱dʉ wa̱ndakʉn tsobatp mʉt ko Dios kʉꞌʉm pyʉjták, ja Dios diꞌibʉ yajjikypyejkypy ja oꞌkpʉty es tkojy diꞌibʉ kyajnʉm ꞌyity.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Es oy kyʉxeꞌky ko kyaj mbya̱a̱dʉty, Abra̱a̱n myʉbʉjk ja Dios es dʉꞌʉn ꞌyaptʉjkꞌátʉdʉ mayñaxwíñʉdʉ. Dʉꞌʉn éxtʉm ja Diosʉ naty tʉ ꞌyanʉꞌʉmxʉty: “Yʉ mdʉʉmp mꞌa̱a̱dsʉty jyantsymyáyʉt.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Abra̱a̱n myʉbʉjk ko Diosʉ naty tkuydyuna̱ꞌa̱ñ yʉ wya̱ndakʉn oy ja Abra̱a̱nʉ naty tmʉda̱jnʉ mʉgoꞌpx jʉmʉjtʉn es jya̱ꞌa̱jʉnʉp ko kyaj ꞌyokꞌuꞌunkpátnʉt, mʉt ko mʉjja̱ꞌa̱yñʉ niꞌigʉ mʉt ja ñʉdoꞌoxy Saarʉ.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Abra̱a̱n kyaj oj tmʉꞌamajtsk tmʉjotmajtskʉ diꞌibʉ Dios wya̱ndak, waanʉ niꞌigʉ tꞌaktimmʉbejky es oj ja Dios tmʉjjáwʉ.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Pesʉ Abra̱a̱n tim tʉyꞌa̱jtʉnʉ naty tmʉdaty ko mʉt ja myʉkꞌa̱jtʉnʉ Dios kyuydyunaambyʉ naty diꞌibʉ wya̱ndak.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Pa̱a̱dyʉ Dios oj oy wyeꞌemy mʉt ja Abra̱a̱n jaꞌagyʉjxm ko tmʉbejky.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Ko ja Diosʉ jyaaybyajtʉn jyʉnaꞌañ: “Abra̱a̱n myʉbʉjk ja Dios, es pa̱a̱ty oj oy wyeꞌemy mʉt ja Dios”, tya̱a̱dʉ kyaj oj yajkʉxja̱ꞌa̱y mʉt yʉꞌʉyʉ Abra̱a̱n;
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 yajkʉxja̱a̱y nandʉꞌʉn mʉt ʉdsa̱jtʉmgyʉjxm diꞌibʉ nmʉbʉjkʉm ja Dios diꞌibʉ yajjikypyʉjk ja Nindsʉnꞌa̱jtʉm Jesukristʉ ko ꞌyeꞌky. Pa̱a̱ty nandʉꞌʉn ʉdsa̱jtʉm nwʉꞌʉmʉm oy mʉt ja Dios.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Jesús yajkʉya̱jk es ꞌyoogʉt mʉt ʉdsa̱jtʉmʉ nbojpʉꞌa̱jtʉm, es óknʉm jyikypyejky es dʉꞌʉn oy nwʉꞌʉmʉm mʉt ja Dios.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.