Romanos 4
Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs NVI
1 ¿Wiꞌixʉ dʉꞌʉn ko yʉ nꞌapteetyꞌa̱jtʉm Abra̱a̱n oj wyeꞌemy oy mʉt ja Dios?
1 Portanto, que diremos do nosso antepassado Abraão?
2 Pʉn oy wyeꞌemy mʉt yʉꞌʉgyʉjxm yʉ oybyʉ tyuꞌunʉn, pes myʉda̱jtypy wiꞌix tsoo myʉj pya̱a̱dʉt. Per tim tʉyꞌa̱jtʉn ko kyaj tmʉdaty ti mʉʉt myʉj pya̱a̱dʉt Dios wyindum.
2 Se de fato Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Pes ja Diosʉ jyaaybyajtʉn jyʉnaꞌañ: “Abra̱a̱n myʉbʉjk ja Dios, es pa̱a̱ty oj oy wyeꞌemy mʉt ja Dios.”
3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
4 Nnija̱ꞌa̱m ko yʉ tuumbʉ pátʉp ja myʉjuꞌuñ diꞌibʉ tʉ tnidúñ, kyaj dʉꞌʉn yajmoꞌoy éxtʉmʉ mayꞌa̱jtʉn.
4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Niꞌigʉ, ja ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ ja Dios myʉbʉjktʉp, ja Dios diꞌibʉ kyaj tpekypyʉjtaꞌaky ja pekyjyaꞌayʉty, Dios oy wyeꞌemy mʉt tadʉ ja̱ꞌa̱yʉty jaꞌagyʉjxm ko myʉbʉ́kʉdʉ.
5 Todavia, àquele que não trabalha, mas confia em Deus que justifica o ímpio, sua fé lhe é creditada como justiça.
6 Tya̱a̱dʉ dʉꞌʉn diꞌibʉ Davit jʉnán ko jotkujk ja ja̱ꞌa̱y pʉ́n oy wʉꞌʉmp mʉdʉ Dios myʉbʉjkʉngyʉjxm es kyaj jyaꞌagyʉjxmʉty diꞌibʉ ja ja̱ꞌa̱y tyiimpy.
6 Davi diz a mesma coisa, quando fala da felicidade do homem a quem Deus credita justiça independente de obras:
7 Dʉꞌʉnʉ Davit jyʉnáñ:
7 "Como são felizes aqueles que têm suas transgressões perdoadas, cujos pecados são apagados.
8 jotkujk diꞌibáty ja Dios kyaj pyʉjtaꞌagyʉty éxtʉmʉ pojpʉ ja̱ꞌa̱yʉn.
8 Como é feliz aquele a quem o Senhor não atribui culpa".
9 ¿Tii yʉ tya̱dʉ jotkujkꞌa̱jtʉn yʉꞌʉyʉ yajmoꞌoya̱a̱mp ja diꞌibáty tʉ yajtsúktʉ waanʉ ma̱ yʉ yedyʉjkꞌa̱jtʉn, o nandʉꞌʉn yajmoꞌoyándʉp diꞌibáty kyaj tsyíkyʉty? Pes nan yajmoꞌoyándʉp diꞌibáty myʉbʉjktʉp ja Dios oy kyatsikyꞌa̱jtpʉdʉ. Mʉt ko tʉ nꞌokmadyákʉmbʉ éxtʉm ja Diosʉ jyaaybyajtʉn jyʉnaꞌañ ko mʉt ko Abra̱a̱n tmʉbejky ja Dios, pa̱a̱ty oj oy wyeꞌemy mʉt ja Dios.
9 Destina-se esta felicidade apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos que, no caso de Abraão, a fé lhe foi creditada como justiça.
10 ¿Per na̱ꞌa̱ dʉꞌʉnʉ Abra̱a̱n oj wyeꞌemy oy mʉt ja Dios? ¿Tii ma̱ naty tʉ yajtsíkyʉ, o ma̱ naty kyajnʉmʉ? Kyaj ꞌyókʉty, jaa ma̱ naty kyajnʉm yajtsíky.
10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes!
11 Pes jawyiinʉ Abra̱a̱n tmʉbejky ko Dios tkuydyuna̱ꞌa̱ñ diꞌibʉ naty tʉ twa̱ndaꞌaky, pa̱a̱dyʉ Abra̱a̱n oy wyeꞌemy mʉt ja Dios. Es extʉ óknʉmʉ dʉꞌʉn ja Dios tꞌanma̱a̱y ja Abra̱a̱n es yajtsúkʉt waanʉ éxtʉmʉ ijxwʉꞌʉmʉn ko Abra̱a̱nʉ naty oy oj wyeꞌemy mʉt ja Dios. Pa̱a̱ty mba̱a̱t njʉna̱ꞌa̱nʉm ko yʉ Abra̱a̱n yʉꞌʉ dʉꞌʉnʉ ꞌyaptʉjkʉty nidʉgekyʉ diꞌibáty myʉbʉjktʉp ja Dios oyʉ naty kyayajtsujkpʉ.
11 Assim ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda não fora circuncidado. Portanto, ele é o pai de todos os que crêem, sem terem sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse creditada também a eles;
12 Esʉ Abra̱a̱n nandʉꞌʉn ꞌyaptʉjkꞌátʉdʉ nidʉgekyʉ israelítʉty diꞌibátyʉ naty tʉ yajtsúktʉ waanʉ es nandʉꞌʉn myʉbʉjktʉp ja Dios éxtʉmʉ Abra̱a̱n tmʉbejky ma̱ naty kyayajtsíkyñʉm.
12 e é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas também andam nos passos da fé que teve nosso pai Abraão antes de passar pela circuncisão.
13 Pes ja Dios tyukwa̱ndak ja Abra̱a̱n es ja tyʉʉmp ꞌya̱a̱dsʉty ja naxwíñʉdʉ diꞌibʉ yajmoꞌoyándʉp éxtʉmʉ kyuma̱ꞌa̱ñʉty. Pes dʉꞌʉnʉ tya̱a̱dʉ yajwa̱ndáky kyaj jyaꞌajʉty mʉt ko Abra̱a̱nʉ naty tʉ tkuydyúñ ja anaꞌamʉn, jaꞌa dʉꞌʉn mʉt ko tmʉbejky ja Dios. Pa̱a̱ty oj wyeꞌemy oy mʉt ja Dios.
13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria o herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé.
14 Pes pʉn ja Dios tʉ naty twa̱ndaꞌaky ja kyunuꞌxʉn yʉꞌʉyʉ mʉt diꞌibáty kyuydyuundʉp ja ꞌyanaꞌamʉn, pes ja Diosʉ wya̱ndakʉn ni tiixyʉp tkatsooty, mʉt ko ni pʉ́n mba̱a̱t tkakuydyúñ, es nanʉgoobʉ nmʉbʉjkʉmxyʉp.
14 Pois se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé não tem valor, e a promessa é inútil;
15 Pes ja diꞌibáty kyaj tkuydyundʉ ja anaꞌamʉn, pátʉp ja tyʉydyuꞌunʉnʉ Dios; es ma̱ kyaj jyaaty ja anaꞌamʉn, kyaj mba̱a̱t yajpekymyoꞌoydyʉ jaꞌagyʉjxm ko tkakuydyundʉ.
15 porque a lei produz a ira. E onde não há lei, não há transgressão.
16 Es dʉꞌʉn xytyukꞌijxʉm ko nmʉda̱jtʉm ja wa̱ndakʉn diꞌibʉ Dios myooy ja Abra̱a̱n jaꞌagyʉjxm ko nmʉbʉjkʉm ja Dios éxtʉmʉ Abra̱a̱n tmʉbejky. Dios xykyunuꞌxʉm namayꞌa̱jtʉn, kyaj yʉꞌʉyʉty jeꞌeyʉ diꞌibʉ yajmooydyʉ ja anaꞌamʉn. Pa̱a̱ty mba̱a̱t njʉna̱ꞌa̱nʉm ko Abra̱a̱n yʉꞌʉ dʉꞌʉn aptʉjk ma̱ nidʉgekyʉ diꞌibáty myʉbʉjktʉp ja Dios.
16 Portanto, a promessa vem pela fé, para que seja de acordo com a graça e seja assim garantida a toda a descendência de Abraão; não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé que Abraão teve. Ele é o pai de todos nós.
17 Tya̱a̱dʉ dʉꞌʉn diꞌibʉ myadyakypy ja Diosʉ jyaaybyajtʉn: “Ʉjtsʉts mij tʉ nbʉjtaꞌaky éxtʉmʉ uꞌunkteety ma̱ may ja naxwíñʉdʉ.” Esʉ tya̱dʉ wa̱ndakʉn tsobatp mʉt ko Dios kʉꞌʉm pyʉjták, ja Dios diꞌibʉ yajjikypyejkypy ja oꞌkpʉty es tkojy diꞌibʉ kyajnʉm ꞌyity.
17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações". Ele é nosso pai aos olhos de Deus, em quem creu, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência coisas que não existem, como se existissem.
18 Es oy kyʉxeꞌky ko kyaj mbya̱a̱dʉty, Abra̱a̱n myʉbʉjk ja Dios es dʉꞌʉn ꞌyaptʉjkꞌátʉdʉ mayñaxwíñʉdʉ. Dʉꞌʉn éxtʉm ja Diosʉ naty tʉ ꞌyanʉꞌʉmxʉty: “Yʉ mdʉʉmp mꞌa̱a̱dsʉty jyantsymyáyʉt.”
18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se assim pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".
19 Abra̱a̱n myʉbʉjk ko Diosʉ naty tkuydyuna̱ꞌa̱ñ yʉ wya̱ndakʉn oy ja Abra̱a̱nʉ naty tmʉda̱jnʉ mʉgoꞌpx jʉmʉjtʉn es jya̱ꞌa̱jʉnʉp ko kyaj ꞌyokꞌuꞌunkpátnʉt, mʉt ko mʉjja̱ꞌa̱yñʉ niꞌigʉ mʉt ja ñʉdoꞌoxy Saarʉ.
19 Sem se enfraquecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, pois já contava cerca de cem anos de idade, e que também o ventre de Sara já estava sem vitalidade.
20 Abra̱a̱n kyaj oj tmʉꞌamajtsk tmʉjotmajtskʉ diꞌibʉ Dios wya̱ndak, waanʉ niꞌigʉ tꞌaktimmʉbejky es oj ja Dios tmʉjjáwʉ.
20 Mesmo assim não duvidou nem foi incrédulo em relação à promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus,
21 Pesʉ Abra̱a̱n tim tʉyꞌa̱jtʉnʉ naty tmʉdaty ko mʉt ja myʉkꞌa̱jtʉnʉ Dios kyuydyunaambyʉ naty diꞌibʉ wya̱ndak.
21 estando plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Pa̱a̱dyʉ Dios oj oy wyeꞌemy mʉt ja Abra̱a̱n jaꞌagyʉjxm ko tmʉbejky.
22 Em conseqüência, "isso lhe foi também creditado como justiça".
23 Ko ja Diosʉ jyaaybyajtʉn jyʉnaꞌañ: “Abra̱a̱n myʉbʉjk ja Dios, es pa̱a̱ty oj oy wyeꞌemy mʉt ja Dios”, tya̱a̱dʉ kyaj oj yajkʉxja̱ꞌa̱y mʉt yʉꞌʉyʉ Abra̱a̱n;
23 As palavras "lhe foi creditado" não foram escritas apenas para ele,
24 yajkʉxja̱a̱y nandʉꞌʉn mʉt ʉdsa̱jtʉmgyʉjxm diꞌibʉ nmʉbʉjkʉm ja Dios diꞌibʉ yajjikypyʉjk ja Nindsʉnꞌa̱jtʉm Jesukristʉ ko ꞌyeꞌky. Pa̱a̱ty nandʉꞌʉn ʉdsa̱jtʉm nwʉꞌʉmʉm oy mʉt ja Dios.
24 mas também para nós, a quem Deus creditará justiça, para nós, que cremos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Jesús yajkʉya̱jk es ꞌyoogʉt mʉt ʉdsa̱jtʉmʉ nbojpʉꞌa̱jtʉm, es óknʉm jyikypyejky es dʉꞌʉn oy nwʉꞌʉmʉm mʉt ja Dios.
25 Ele foi entregue à morte por nossos pecados e ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.