Lucas 16
Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs VC
1 Nandʉꞌʉn ja Jesús tꞌanma̱a̱y ja ꞌyʉxpʉjkpʉtʉjk:
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 ’Net ja wyindsʉ́n myʉjwoojʉ es yajtʉʉjʉ: “¿Tii dʉnʉ tya̱a̱dʉ éxtʉm jyʉna̱ꞌa̱ndʉ mʉt mijts? Nꞌokwijtsʉm yʉ kwentʉ éxtʉm tʉ mduñ, jaꞌa ko kyaj nnakyyajtuna̱ꞌa̱ñ.”
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Net ja tuumbʉ ñayjyʉnanʉ kʉꞌʉm: “¿Titsʉ net ndúnʉp tyam? Yʉ nwindsʉ́nʉts xypyʉjkʉya̱a̱mbʉts yʉ nduungʉts. Kyajts nmʉdaty yʉ mʉja̱a̱ esʉts nnaxtúnʉt, es tsoydyuumbʉts nandʉꞌʉn esʉts nꞌamdówʉt yʉ limosnʉ.”
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Net ñayjyʉnanʉ wyinma̱ꞌa̱ñóty: “Tʉts nnijawʉ wiꞌixʉts ndúnʉt es nmʉdátʉdʉts pʉ́nʉts xyꞌaxá̱jʉp ma̱ tyʉjk kots ʉj kyaj nduunk nba̱a̱dʉt.”
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Net tmʉgajxy niduꞌuk niduꞌuk diꞌibʉ myʉniꞌxyꞌajtypy ja wyindsʉ́n. Ja jawyiinʉ dʉꞌʉn dyajtʉʉy: “¿Nʉꞌʉn xymyʉniꞌxyꞌáty ja nwindsʉ́nʉts?”
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Es jaꞌa ꞌyadsooy: “Jaꞌats nmʉniꞌxyʉty tʉgʉk mil litrʉ yʉ aseytʉ oliivʉ.” Net ja diꞌibʉ kywentʉꞌa̱jtypy ꞌyanma̱a̱yʉ: “Tya̱a̱ mneky. Uꞌuñʉ pojʉn es yajkoj jatuꞌuk es xypyʉjta̱ꞌa̱gʉt mil jakujm jeꞌeyʉ.”
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Es óknʉm dyajtʉʉy jatuꞌuk: “¿Nʉꞌʉn mij xymyʉniꞌxyʉty yʉ nwindsʉ́nʉts?” Es jaꞌa ꞌyanma̱a̱yʉ: “Iꞌpx tuktujk mil kilʉ yʉ triigʉ.” Es ja diꞌibʉ kywentʉꞌa̱jtypy ꞌyanma̱a̱yʉ: “Tya̱a̱ mneky. Yajkoj ja wiinkpʉ es xyákʉt jeꞌeyʉ iꞌpx majtsk mil.”
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Es ko ja wyindsʉ́n tnija̱ꞌa̱jʉ, net ñiga̱jxʉ oyʉ tadʉ tuumbʉ, jaꞌa ko kuwijy mʉt tadʉ wyinma̱ꞌa̱ñ.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 ’Dʉꞌʉnʉts miits nꞌanʉʉmʉdʉ ko ja pʉjtaꞌaky ya̱ naxwiiñ ma̱ ja ja̱ꞌa̱y diꞌibáty tyuundʉp ja axʉkꞌa̱jtʉn, yajtúndʉ yʉ pʉjtaꞌaky pʉn wiꞌix ja ja̱ꞌa̱y mʉʉt mnaymyáyʉdʉt es ko naty kyexy, net myajkupʉ́ktʉt ma̱ ja winʉ xʉʉ winʉ tiempʉ tsʉna̱a̱ydyákn.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 ’Es pʉ́n kyuydyiimpy mʉt ja waanʉbʉ diꞌibʉ ja wyindsʉ́n tukmʉꞌijxʉp, nandʉꞌʉn tkuydyúñ mʉt ja maybyʉ. Es pʉ́n toomp waanʉ, nandʉꞌʉn tyoñ mʉt ja kajaabʉ.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Pa̱a̱ty pʉ́n kyaj tkuydyúñ diꞌibʉ wyindsʉ́n tukmʉꞌijxʉp ya̱ naxwiiñ, Dios nan kyaj myoꞌoyʉdʉt ja jotkujkꞌa̱jtʉn jam tsa̱jpótm.
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Es pʉn miidsʉty kyaj yajxón xykyuydyundʉ diꞌibʉ yʉ mwindsʉ́n jyaꞌaꞌa̱jtypy, ¿wiꞌix xytsyeky es myajmoꞌoyʉt diꞌibʉ mij mjaꞌaꞌátʉp?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Ni pʉ́n poꞌoduumbʉ mba̱a̱t tkamʉdúñ majtskʉ wyindsʉ́n. Jaꞌa ko pʉn tuump yajxón ma̱ ja wyindsʉ́n ja jawyiimbʉ, kyaj mba̱a̱t ñakytyúñ yajxón ma̱ ja myʉmajtskpʉ. Es pʉn ja myʉmajtskpʉ wyindsʉ́n tsyejpy niꞌigʉ es tyuñ yajxón mʉt yʉꞌʉ, kyaj mba̱a̱t ja jawyiimbʉ tnakymyʉdúñ. Pa̱a̱ty nꞌanʉʉmʉ miidsʉty ko kyaj mba̱a̱t xymyʉdúñ yʉ Dios pʉn mbʉjtákypy ja mwinma̱ꞌa̱ñ ma̱ ja meeñ.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Es ja fariseeʉty diꞌibʉ ꞌyadsojktʉp ja meeñ tmʉdooꞌíttʉ tʉgekyʉ es ja Jesús ttukxiꞌiktʉ.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Net ja Jesús tꞌanma̱a̱ydyʉ ja fariseeʉty:
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 ’Extʉ ma̱ jyikyꞌajty ja Fwank Yajnʉbajtpʉ ꞌyijty ja Moisesʉ ꞌyanaꞌamʉn es ja Diosʉ kyuga̱jxpʉty ja ꞌyʉxpʉjkʉn. Per óknʉm ma̱ yʉ Fwank es tyamba̱a̱t yajka̱jxwaꞌxy ja oybyʉ ayuk diꞌibʉ ñigajxypy ja Diosʉ kyutujkʉn, es mayjyaꞌay ꞌyʉxta̱a̱ydyʉp wiꞌix agwanʉ tyʉ́kʉdʉt ma̱ Diosʉ kyutujkʉn.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 ’Pʉn kyaj ꞌyoktuunnʉ ni tuk peky ja letrʉ diꞌibʉ jyaaꞌa̱jtypy ja Moisesʉ ꞌyanaꞌamʉn, jawyiin kyutʉgóyʉt ja tsa̱jp esʉ nax.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 ’Pʉn tuꞌugʉ yedyʉjk myastutypy ja ñʉdoꞌoxy es pyeky mʉt ja wiinkpʉ, yajtʉgeepy ja pʉjk úkʉnʉ wyindsʉꞌkʉn. Es diꞌibʉ pʉjkp mʉt tuꞌugʉ toxytyʉjk diꞌibʉ tʉ ñaymyastuꞌudyʉty, nandʉꞌʉn yajtʉgeepy ja pʉjk úkʉnʉ wyindsʉꞌkʉn.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 Es nandʉꞌʉn jatuꞌuk tmadyaꞌaky ja Jesús:
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Es jam tuꞌuk ijty nandʉꞌʉn ja yedyʉjk jantsy ayoop es txʉꞌaty Lázarʉ, diꞌibʉ naty ja niniꞌx tʉgekyʉ ak puꞌuts. Es jam yajmastúty ma̱ mʉkja̱ꞌa̱yʉ tyʉjk a̱a̱.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Tya̱dʉ ayoobʉ ja̱ꞌa̱y, yʉꞌʉ jyanayyaꞌutsanʉ mʉt ja diꞌibʉ ka̱ꞌa̱p ma̱ ja mʉkja̱ꞌa̱yʉ myeesʉ. Es ja uk ñiwéyʉty ma̱jaty ja pyuꞌuts.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 ’Es net ꞌyoꞌknʉ ja Lázarʉ, es ja anklʉs yajnʉjxʉ ma̱ ja Abra̱a̱n ꞌyity. Net ja mʉkja̱ꞌa̱y ꞌyeꞌky nandʉꞌʉn, es dyajnaxtʉjkʉdʉ,
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 es ñejxy ayoodaknóty. Net ꞌyijxeꞌky es tꞌijxy ja Abra̱a̱n esʉ Lázarʉ.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Ta yaxkeky: “¡Apteety Abra̱a̱n, paꞌꞌayoogʉts! Kax yʉ Lázarʉ es dyajxoogʉt yʉ kyʉꞌʉ jʉjp mʉt yʉ nʉʉ es min dyajxeemy yʉ nyaꞌanʉts, jaꞌa ko nʉgoots nꞌokꞌayoonʉ mʉk ma̱ tya̱dʉ jʉʉn.”
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 ’Es ja Abra̱a̱n ꞌyanma̱a̱yʉ: “Nitʉ, jamyats ko mij tʉ mꞌity oy ko tʉ mjikyꞌaty, es yʉ Lázarʉ tʉ ꞌyayoy. Yʉꞌʉ tyam jotkujkꞌa̱jtp, es mij mꞌayoy.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Nandʉꞌʉn ja Dios tʉ tpʉjtaꞌaky tuꞌugʉ mʉj wok diꞌibʉ abeky xyaꞌijtʉm, es kyaj pʉ́n mba̱a̱t ñejxy jamdsoo es ni pʉ́n ya̱dsoo mba̱a̱t kyamíñ.”
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 ’Net ja mʉkja̱ꞌa̱y jyʉnáñ: “Tunʉ mayꞌa̱jtʉn, apteety Abra̱a̱n, kax yʉ Lázarʉ ma̱dsʉ ndeety yʉ tyʉjk
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 ma̱ts nmʉdaty nimʉgoxktsʉ nꞌutsy, es tꞌanʉʉmʉt kʉdiibʉ ya̱a̱ myínʉt nandʉꞌʉn ma̱ tya̱dʉ ayoodákn.”
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 ’Es ja Abra̱a̱n jyʉnáñ: “Yʉꞌʉjʉty myʉda̱jttʉp diꞌibʉ Moisés es ja Diosʉ kyuga̱jxpʉ kyʉxja̱a̱ydyʉ. ¡Waꞌan tpadundʉ!”
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 ’Es ja mʉkja̱ꞌa̱y ꞌyadsooy: “Tʉyꞌa̱jtʉn, apteety Abra̱a̱n. Per pʉn niduꞌuk yʉ oꞌkpʉ jyikypyʉ́kʉt es ñʉjxʉt ma̱ yʉꞌʉjʉty, yʉꞌʉ yajtʉga̱jtsxʉp yʉ wyinma̱ꞌa̱ñ.”
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 ’Es ja Abra̱a̱n ꞌyanma̱a̱yʉ: “Pʉn kyaj tpadúñ ja Moisesʉ ꞌyanaꞌamʉn es diꞌibʉ jyaaydyʉ ja Diosʉ kyuga̱jxpʉ, nan kyájʉm tmʉbʉ́kʉt oy jyajikypyʉjkpʉ tuꞌugʉ oꞌkpʉ.”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.