Atos 28

Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ko nbʉdsʉʉmda̱a̱ydyʉts nidʉgekyʉ ma̱ jikymyejyñʉn, nétʉts nnija̱ꞌa̱dʉ ko ja islʉ txʉꞌaty Maltʉ.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Es ja ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ jap kuga̱jpnʉty jantsy oyjyaꞌayʉty, oj dyajmʉ́jʉdʉ jʉʉn, jaꞌa ko xyuxy es tyuꞌuyʉ naty, es xywyooda̱a̱ydyʉts nidʉgekyʉ es njokxpʉ́kʉdʉts.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Net ja Pa̱a̱blʉ dyajmiiñ yʉ ja̱ꞌa̱xyʉ tʉꞌʉtspʉ es tpʉjtáky ma̱ jʉʉnʉn. Es tuꞌugʉ awa̱ꞌa̱ndsa̱ꞌa̱ñ pyʉdseemy ma̱ ja ja̱ꞌa̱xyʉn, ja jʉʉnʉ naty kyugekypy, ta tkʉmʉdsuꞌtsʉ ja Pa̱a̱blʉ, es jamyʉ oj wyʉꞌʉmʉ kyʉꞌʉgʉjxm.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Es ko tꞌijxtʉ ja ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ jam kuga̱jpn ko Pa̱a̱blʉ tʉ tsyuꞌudsyʉty yʉ tsa̱ꞌa̱ñ es tam tyʉʉyñʉ kyʉꞌʉgʉjxy, net ñayꞌanma̱a̱yʉ ak yʉꞌʉjʉty:
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Perʉ Pa̱a̱blʉ jeꞌeyʉ twinxijty ja tsa̱ꞌa̱ñ jʉʉnóty es kyaj ti jya̱jtʉ.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Ja ja̱ꞌa̱yʉty nidʉgekyʉ tꞌawixtʉ na̱ꞌa̱ ja Pa̱a̱blʉ kyʉꞌʉ kyixeꞌeky o pojʉn ꞌyoogʉt. Es ko jeky ꞌyijty es kyaj ti jyátyʉty ja Pa̱a̱blʉ, net dyajtʉga̱jtstʉ wyinma̱ꞌa̱ñ es jyʉnandʉ ko Pa̱a̱blʉ yʉꞌʉ tuꞌugʉ dios.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Es wingón ma̱ ja it, tam tuꞌugʉ yuudáknʉ ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Publyʉ, es anaꞌamp ma̱ tadʉ islʉ. Yʉꞌʉts xymyooy yʉ ja̱jttákn es xyajka̱a̱ydyʉts jantsy oy tʉgʉk xʉʉ.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Es ja Publyʉ tyeety tap kyoꞌknʉ mʉt ja neꞌpyñbya̱ꞌa̱m esʉ jʉʉn. Net ja Pa̱a̱blʉ oj tkuꞌixy ja puma̱ꞌa̱y, es kya̱jxtáky es ja kyʉꞌʉ tpʉjtáky ma̱ ja puma̱ꞌa̱y. Es net ꞌyagʉdaky.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Net dyajmiinda̱a̱ydyʉ yʉ pyuma̱ꞌa̱y diꞌibʉ jap tsʉna̱a̱ydyʉp ma̱ islʉ, es ꞌyagʉdakta̱a̱ydyʉ nidʉgekyʉ.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Es xyjantsywyindsʉꞌkʉdʉts, es ok kots ndʉjkʉ ma̱ jatuꞌugʉ barkʉ, xymyooydyaayʉts tʉgekyʉ diꞌibʉts nniduꞌuyoꞌoyʉp.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Es ko nꞌijttʉts tʉgʉk poꞌo jap Maltʉ, taats ndʉjkʉ ma̱ tuꞌugʉ Alejandriiʉ byarkʉ diꞌibʉ jap yajna̱jx yʉ xuxpoꞌo es tmʉdaty kʉxtsetsy diꞌibʉ yʉꞌʉ dyiosꞌa̱jttʉp, diꞌibʉ tyukxʉꞌa̱jtypy dios xeeñ, Kástor esʉ Póluks.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Nétʉts ʉʉdsʉty nja̱jttʉ Sirakusʉ. Es jápʉts nwʉꞌʉmʉdʉ tʉgʉk xʉʉ.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Jápʉts ndsoꞌondʉ es nduꞌuyoꞌoyʉts ma̱ tʉgekyʉ mejyñbya̱ꞌa̱ extʉ nja̱jtyʉts Rejyʉ. Es jakumbom ndsoꞌondʉts, es kom jʉmbojp, myʉmajtsk xʉʉ nja̱jttʉts Puteoli.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Es jápʉts nbattʉ nijaꞌadyʉ nmʉguꞌuktʉjkʉts diꞌibʉts xyajwʉꞌʉmdʉ tuk sʉma̱a̱n, es óknʉmts nja̱ꞌttʉ Romʉ.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Ko ja nmʉguꞌuktʉjkʉts jap Romʉ tʉ tmʉdowdʉ ko ʉʉdsʉty nnʉjxtʉ, net tsyoꞌondʉ es xyjʉjpꞌyoꞌoya̱ꞌa̱ndʉts tuꞌa̱a̱y. Jamts nnaybyátʉdʉ ma̱ txʉꞌaty Apyʉ Ma̱a̱y. Es óknʉmts nnaybyátʉdʉ mʉt ja wiinkpʉ nmʉguꞌuktʉjkʉty ma̱ txʉꞌaty Tʉgʉʉgʉ Ja̱jttákn. Ko Pa̱a̱blʉ tꞌijxy, net jyotkujkʉ es tja̱ꞌa̱ygyʉdáky ja Dios.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Kots nja̱ꞌttʉ Romʉ, net ja Pa̱a̱blʉ yajmooy yʉ kutujkʉn es abeky tsyʉʉnʉt mʉt tuꞌugʉ solda̱a̱dʉ diꞌibʉ kwentʉꞌátʉdʉp.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Es ko ꞌyijty tʉgʉk xʉʉ, Pa̱a̱blʉ tnigajxʉ ja israelítʉdyʉ myʉjja̱ꞌa̱ydyʉjk diꞌibʉ ijttʉp Romʉ. Es ko ñaymyujkʉdʉ, net tꞌanma̱a̱y:
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Es ko xyajtʉʉda̱a̱yʉts yʉꞌʉjʉty, net jyʉnandʉ ko kyajtsʉ nbeky wiꞌixʉts nꞌoogʉt. Es nétʉts xyjanasmatsʉyándʉts.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Perʉ nja̱ꞌa̱yꞌa̱jtʉm kyaj ttsojktʉ esʉts nyajnasmátsʉt. Pa̱a̱dyʉts ʉj nꞌamdooy esʉts nmínʉt ya̱ Romʉ es yʉ yajkutujkpʉ kopk ttúnʉt yʉ njustísʉts, óyʉts ni tits wiꞌix ngatukniꞌʉʉnʉ ngʉꞌʉm ja̱ꞌa̱yꞌa̱jtʉm.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Pa̱a̱ty tʉ nyaxʉdyaꞌaydyʉ es nnayꞌijx nnaybyátʉm es nmʉga̱jxʉt. Kadenʉ kʉꞌʉxótsyʉts ʉj nꞌity jaꞌagyʉjxm diꞌibʉ njʉjpꞌijxʉm, ʉdsa̱jtʉm israelitʉ ja̱ꞌa̱yʉty.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Net jyʉnandʉ ja israelítʉdyʉ mʉjja̱ꞌa̱ydyʉjk:
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Ʉʉdsʉty nmʉdowaambyʉts diꞌibʉ mij mwinmaapy es diꞌibʉ mij mga̱jxaampy, jaꞌa ko nnija̱ꞌa̱bʉts ko oytyim ma̱a̱ty ja ja̱ꞌa̱y jyʉna̱ꞌa̱ndʉ ko kyaj ꞌyóyʉty nmʉbʉjkʉm ko Jesús yʉꞌʉ Kyrístʉty.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Net tpʉjtáktʉ tuꞌugʉ xʉʉ es jya̱jttʉ may ja ja̱ꞌa̱y ma̱ yʉ Pa̱a̱blʉ. Es jépyʉp tsyondaky es extʉ kyudsuꞌujʉ Pa̱a̱blʉ tnigajxy ja Diosʉ kyutujkʉn, es dʉꞌʉn ttukꞌijxtʉ ja ja̱ꞌa̱y pʉn wiꞌix jyʉnandʉ yʉ Moisés es ja Dios kyuga̱jxpʉty es ja ja̱ꞌa̱y ttukmʉbʉ́ktʉt ko yʉ Jesús yʉꞌʉ dʉꞌʉn ja Kristʉ.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Es nijaꞌajʉty tkupʉjktʉ éxtʉm ja Pa̱a̱blʉ jyʉnáñ, per yʉ wiinkpʉ kyaj tmʉbʉjktʉ.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Es ko kyaj tiꞌigyʉ tʉ ñaygya̱jxʉdʉ, net tsyoꞌonnʉdʉ oga̱ꞌa̱n, tʉ ja Pa̱a̱blʉ jyʉnaꞌañ:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Nʉjx anʉʉmʉ tadʉ ja̱ꞌa̱y:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Mʉt ko tadʉ ja̱ꞌa̱yʉdyʉ jyot tʉ jyʉmbittʉ juun,
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Esʉ Pa̱a̱blʉ ꞌyakjʉnáñ:
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Ko Pa̱a̱blʉ dʉꞌʉn jyʉnáñ, net ja israelítʉty ñaygya̱jxʉdʉ ak yʉꞌʉjʉty es ñʉjxtʉ.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Es ja Pa̱a̱blʉ ꞌyijty majtsk jʉmʉjt kaꞌpxy ma̱ tyʉjk ajuydyiky es tꞌaxa̱jʉ nidʉgekyʉ diꞌibʉ nimiinʉp,
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 es tka̱jxwaꞌxy wiꞌix ja Diosʉ kyutujkʉn. Es ttukꞌʉxpʉktʉ nandʉꞌʉn mʉt yʉꞌʉgyʉjxm ja Nindsʉnꞌa̱jtʉm Jesukristʉ. Ni pʉ́n kyaꞌꞌadsípyʉty.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.