Atos 28
Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs ARC
1 Ko nbʉdsʉʉmda̱a̱ydyʉts nidʉgekyʉ ma̱ jikymyejyñʉn, nétʉts nnija̱ꞌa̱dʉ ko ja islʉ txʉꞌaty Maltʉ.
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Es ja ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ jap kuga̱jpnʉty jantsy oyjyaꞌayʉty, oj dyajmʉ́jʉdʉ jʉʉn, jaꞌa ko xyuxy es tyuꞌuyʉ naty, es xywyooda̱a̱ydyʉts nidʉgekyʉ es njokxpʉ́kʉdʉts.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Net ja Pa̱a̱blʉ dyajmiiñ yʉ ja̱ꞌa̱xyʉ tʉꞌʉtspʉ es tpʉjtáky ma̱ jʉʉnʉn. Es tuꞌugʉ awa̱ꞌa̱ndsa̱ꞌa̱ñ pyʉdseemy ma̱ ja ja̱ꞌa̱xyʉn, ja jʉʉnʉ naty kyugekypy, ta tkʉmʉdsuꞌtsʉ ja Pa̱a̱blʉ, es jamyʉ oj wyʉꞌʉmʉ kyʉꞌʉgʉjxm.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Es ko tꞌijxtʉ ja ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ jam kuga̱jpn ko Pa̱a̱blʉ tʉ tsyuꞌudsyʉty yʉ tsa̱ꞌa̱ñ es tam tyʉʉyñʉ kyʉꞌʉgʉjxy, net ñayꞌanma̱a̱yʉ ak yʉꞌʉjʉty:
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Perʉ Pa̱a̱blʉ jeꞌeyʉ twinxijty ja tsa̱ꞌa̱ñ jʉʉnóty es kyaj ti jya̱jtʉ.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 Ja ja̱ꞌa̱yʉty nidʉgekyʉ tꞌawixtʉ na̱ꞌa̱ ja Pa̱a̱blʉ kyʉꞌʉ kyixeꞌeky o pojʉn ꞌyoogʉt. Es ko jeky ꞌyijty es kyaj ti jyátyʉty ja Pa̱a̱blʉ, net dyajtʉga̱jtstʉ wyinma̱ꞌa̱ñ es jyʉnandʉ ko Pa̱a̱blʉ yʉꞌʉ tuꞌugʉ dios.
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Es wingón ma̱ ja it, tam tuꞌugʉ yuudáknʉ ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Publyʉ, es anaꞌamp ma̱ tadʉ islʉ. Yʉꞌʉts xymyooy yʉ ja̱jttákn es xyajka̱a̱ydyʉts jantsy oy tʉgʉk xʉʉ.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Es ja Publyʉ tyeety tap kyoꞌknʉ mʉt ja neꞌpyñbya̱ꞌa̱m esʉ jʉʉn. Net ja Pa̱a̱blʉ oj tkuꞌixy ja puma̱ꞌa̱y, es kya̱jxtáky es ja kyʉꞌʉ tpʉjtáky ma̱ ja puma̱ꞌa̱y. Es net ꞌyagʉdaky.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Net dyajmiinda̱a̱ydyʉ yʉ pyuma̱ꞌa̱y diꞌibʉ jap tsʉna̱a̱ydyʉp ma̱ islʉ, es ꞌyagʉdakta̱a̱ydyʉ nidʉgekyʉ.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 Es xyjantsywyindsʉꞌkʉdʉts, es ok kots ndʉjkʉ ma̱ jatuꞌugʉ barkʉ, xymyooydyaayʉts tʉgekyʉ diꞌibʉts nniduꞌuyoꞌoyʉp.
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Es ko nꞌijttʉts tʉgʉk poꞌo jap Maltʉ, taats ndʉjkʉ ma̱ tuꞌugʉ Alejandriiʉ byarkʉ diꞌibʉ jap yajna̱jx yʉ xuxpoꞌo es tmʉdaty kʉxtsetsy diꞌibʉ yʉꞌʉ dyiosꞌa̱jttʉp, diꞌibʉ tyukxʉꞌa̱jtypy dios xeeñ, Kástor esʉ Póluks.
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Nétʉts ʉʉdsʉty nja̱jttʉ Sirakusʉ. Es jápʉts nwʉꞌʉmʉdʉ tʉgʉk xʉʉ.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Jápʉts ndsoꞌondʉ es nduꞌuyoꞌoyʉts ma̱ tʉgekyʉ mejyñbya̱ꞌa̱ extʉ nja̱jtyʉts Rejyʉ. Es jakumbom ndsoꞌondʉts, es kom jʉmbojp, myʉmajtsk xʉʉ nja̱jttʉts Puteoli.
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 Es jápʉts nbattʉ nijaꞌadyʉ nmʉguꞌuktʉjkʉts diꞌibʉts xyajwʉꞌʉmdʉ tuk sʉma̱a̱n, es óknʉmts nja̱ꞌttʉ Romʉ.
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Ko ja nmʉguꞌuktʉjkʉts jap Romʉ tʉ tmʉdowdʉ ko ʉʉdsʉty nnʉjxtʉ, net tsyoꞌondʉ es xyjʉjpꞌyoꞌoya̱ꞌa̱ndʉts tuꞌa̱a̱y. Jamts nnaybyátʉdʉ ma̱ txʉꞌaty Apyʉ Ma̱a̱y. Es óknʉmts nnaybyátʉdʉ mʉt ja wiinkpʉ nmʉguꞌuktʉjkʉty ma̱ txʉꞌaty Tʉgʉʉgʉ Ja̱jttákn. Ko Pa̱a̱blʉ tꞌijxy, net jyotkujkʉ es tja̱ꞌa̱ygyʉdáky ja Dios.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Kots nja̱ꞌttʉ Romʉ, net ja Pa̱a̱blʉ yajmooy yʉ kutujkʉn es abeky tsyʉʉnʉt mʉt tuꞌugʉ solda̱a̱dʉ diꞌibʉ kwentʉꞌátʉdʉp.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 Es ko ꞌyijty tʉgʉk xʉʉ, Pa̱a̱blʉ tnigajxʉ ja israelítʉdyʉ myʉjja̱ꞌa̱ydyʉjk diꞌibʉ ijttʉp Romʉ. Es ko ñaymyujkʉdʉ, net tꞌanma̱a̱y:
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 Es ko xyajtʉʉda̱a̱yʉts yʉꞌʉjʉty, net jyʉnandʉ ko kyajtsʉ nbeky wiꞌixʉts nꞌoogʉt. Es nétʉts xyjanasmatsʉyándʉts.
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Perʉ nja̱ꞌa̱yꞌa̱jtʉm kyaj ttsojktʉ esʉts nyajnasmátsʉt. Pa̱a̱dyʉts ʉj nꞌamdooy esʉts nmínʉt ya̱ Romʉ es yʉ yajkutujkpʉ kopk ttúnʉt yʉ njustísʉts, óyʉts ni tits wiꞌix ngatukniꞌʉʉnʉ ngʉꞌʉm ja̱ꞌa̱yꞌa̱jtʉm.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Pa̱a̱ty tʉ nyaxʉdyaꞌaydyʉ es nnayꞌijx nnaybyátʉm es nmʉga̱jxʉt. Kadenʉ kʉꞌʉxótsyʉts ʉj nꞌity jaꞌagyʉjxm diꞌibʉ njʉjpꞌijxʉm, ʉdsa̱jtʉm israelitʉ ja̱ꞌa̱yʉty.
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Net jyʉnandʉ ja israelítʉdyʉ mʉjja̱ꞌa̱ydyʉjk:
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Ʉʉdsʉty nmʉdowaambyʉts diꞌibʉ mij mwinmaapy es diꞌibʉ mij mga̱jxaampy, jaꞌa ko nnija̱ꞌa̱bʉts ko oytyim ma̱a̱ty ja ja̱ꞌa̱y jyʉna̱ꞌa̱ndʉ ko kyaj ꞌyóyʉty nmʉbʉjkʉm ko Jesús yʉꞌʉ Kyrístʉty.
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 Net tpʉjtáktʉ tuꞌugʉ xʉʉ es jya̱jttʉ may ja ja̱ꞌa̱y ma̱ yʉ Pa̱a̱blʉ. Es jépyʉp tsyondaky es extʉ kyudsuꞌujʉ Pa̱a̱blʉ tnigajxy ja Diosʉ kyutujkʉn, es dʉꞌʉn ttukꞌijxtʉ ja ja̱ꞌa̱y pʉn wiꞌix jyʉnandʉ yʉ Moisés es ja Dios kyuga̱jxpʉty es ja ja̱ꞌa̱y ttukmʉbʉ́ktʉt ko yʉ Jesús yʉꞌʉ dʉꞌʉn ja Kristʉ.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 Es nijaꞌajʉty tkupʉjktʉ éxtʉm ja Pa̱a̱blʉ jyʉnáñ, per yʉ wiinkpʉ kyaj tmʉbʉjktʉ.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 Es ko kyaj tiꞌigyʉ tʉ ñaygya̱jxʉdʉ, net tsyoꞌonnʉdʉ oga̱ꞌa̱n, tʉ ja Pa̱a̱blʉ jyʉnaꞌañ:
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 Nʉjx anʉʉmʉ tadʉ ja̱ꞌa̱y:
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 Mʉt ko tadʉ ja̱ꞌa̱yʉdyʉ jyot tʉ jyʉmbittʉ juun,
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 Esʉ Pa̱a̱blʉ ꞌyakjʉnáñ:
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 Ko Pa̱a̱blʉ dʉꞌʉn jyʉnáñ, net ja israelítʉty ñaygya̱jxʉdʉ ak yʉꞌʉjʉty es ñʉjxtʉ.
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Es ja Pa̱a̱blʉ ꞌyijty majtsk jʉmʉjt kaꞌpxy ma̱ tyʉjk ajuydyiky es tꞌaxa̱jʉ nidʉgekyʉ diꞌibʉ nimiinʉp,
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 es tka̱jxwaꞌxy wiꞌix ja Diosʉ kyutujkʉn. Es ttukꞌʉxpʉktʉ nandʉꞌʉn mʉt yʉꞌʉgyʉjxm ja Nindsʉnꞌa̱jtʉm Jesukristʉ. Ni pʉ́n kyaꞌꞌadsípyʉty.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.