Atos 28

Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ko nbʉdsʉʉmda̱a̱ydyʉts nidʉgekyʉ ma̱ jikymyejyñʉn, nétʉts nnija̱ꞌa̱dʉ ko ja islʉ txʉꞌaty Maltʉ.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Es ja ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ jap kuga̱jpnʉty jantsy oyjyaꞌayʉty, oj dyajmʉ́jʉdʉ jʉʉn, jaꞌa ko xyuxy es tyuꞌuyʉ naty, es xywyooda̱a̱ydyʉts nidʉgekyʉ es njokxpʉ́kʉdʉts.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Net ja Pa̱a̱blʉ dyajmiiñ yʉ ja̱ꞌa̱xyʉ tʉꞌʉtspʉ es tpʉjtáky ma̱ jʉʉnʉn. Es tuꞌugʉ awa̱ꞌa̱ndsa̱ꞌa̱ñ pyʉdseemy ma̱ ja ja̱ꞌa̱xyʉn, ja jʉʉnʉ naty kyugekypy, ta tkʉmʉdsuꞌtsʉ ja Pa̱a̱blʉ, es jamyʉ oj wyʉꞌʉmʉ kyʉꞌʉgʉjxm.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Es ko tꞌijxtʉ ja ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ jam kuga̱jpn ko Pa̱a̱blʉ tʉ tsyuꞌudsyʉty yʉ tsa̱ꞌa̱ñ es tam tyʉʉyñʉ kyʉꞌʉgʉjxy, net ñayꞌanma̱a̱yʉ ak yʉꞌʉjʉty:
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Perʉ Pa̱a̱blʉ jeꞌeyʉ twinxijty ja tsa̱ꞌa̱ñ jʉʉnóty es kyaj ti jya̱jtʉ.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Ja ja̱ꞌa̱yʉty nidʉgekyʉ tꞌawixtʉ na̱ꞌa̱ ja Pa̱a̱blʉ kyʉꞌʉ kyixeꞌeky o pojʉn ꞌyoogʉt. Es ko jeky ꞌyijty es kyaj ti jyátyʉty ja Pa̱a̱blʉ, net dyajtʉga̱jtstʉ wyinma̱ꞌa̱ñ es jyʉnandʉ ko Pa̱a̱blʉ yʉꞌʉ tuꞌugʉ dios.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Es wingón ma̱ ja it, tam tuꞌugʉ yuudáknʉ ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Publyʉ, es anaꞌamp ma̱ tadʉ islʉ. Yʉꞌʉts xymyooy yʉ ja̱jttákn es xyajka̱a̱ydyʉts jantsy oy tʉgʉk xʉʉ.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Es ja Publyʉ tyeety tap kyoꞌknʉ mʉt ja neꞌpyñbya̱ꞌa̱m esʉ jʉʉn. Net ja Pa̱a̱blʉ oj tkuꞌixy ja puma̱ꞌa̱y, es kya̱jxtáky es ja kyʉꞌʉ tpʉjtáky ma̱ ja puma̱ꞌa̱y. Es net ꞌyagʉdaky.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Net dyajmiinda̱a̱ydyʉ yʉ pyuma̱ꞌa̱y diꞌibʉ jap tsʉna̱a̱ydyʉp ma̱ islʉ, es ꞌyagʉdakta̱a̱ydyʉ nidʉgekyʉ.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Es xyjantsywyindsʉꞌkʉdʉts, es ok kots ndʉjkʉ ma̱ jatuꞌugʉ barkʉ, xymyooydyaayʉts tʉgekyʉ diꞌibʉts nniduꞌuyoꞌoyʉp.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Es ko nꞌijttʉts tʉgʉk poꞌo jap Maltʉ, taats ndʉjkʉ ma̱ tuꞌugʉ Alejandriiʉ byarkʉ diꞌibʉ jap yajna̱jx yʉ xuxpoꞌo es tmʉdaty kʉxtsetsy diꞌibʉ yʉꞌʉ dyiosꞌa̱jttʉp, diꞌibʉ tyukxʉꞌa̱jtypy dios xeeñ, Kástor esʉ Póluks.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Nétʉts ʉʉdsʉty nja̱jttʉ Sirakusʉ. Es jápʉts nwʉꞌʉmʉdʉ tʉgʉk xʉʉ.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Jápʉts ndsoꞌondʉ es nduꞌuyoꞌoyʉts ma̱ tʉgekyʉ mejyñbya̱ꞌa̱ extʉ nja̱jtyʉts Rejyʉ. Es jakumbom ndsoꞌondʉts, es kom jʉmbojp, myʉmajtsk xʉʉ nja̱jttʉts Puteoli.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Es jápʉts nbattʉ nijaꞌadyʉ nmʉguꞌuktʉjkʉts diꞌibʉts xyajwʉꞌʉmdʉ tuk sʉma̱a̱n, es óknʉmts nja̱ꞌttʉ Romʉ.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Ko ja nmʉguꞌuktʉjkʉts jap Romʉ tʉ tmʉdowdʉ ko ʉʉdsʉty nnʉjxtʉ, net tsyoꞌondʉ es xyjʉjpꞌyoꞌoya̱ꞌa̱ndʉts tuꞌa̱a̱y. Jamts nnaybyátʉdʉ ma̱ txʉꞌaty Apyʉ Ma̱a̱y. Es óknʉmts nnaybyátʉdʉ mʉt ja wiinkpʉ nmʉguꞌuktʉjkʉty ma̱ txʉꞌaty Tʉgʉʉgʉ Ja̱jttákn. Ko Pa̱a̱blʉ tꞌijxy, net jyotkujkʉ es tja̱ꞌa̱ygyʉdáky ja Dios.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Kots nja̱ꞌttʉ Romʉ, net ja Pa̱a̱blʉ yajmooy yʉ kutujkʉn es abeky tsyʉʉnʉt mʉt tuꞌugʉ solda̱a̱dʉ diꞌibʉ kwentʉꞌátʉdʉp.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Es ko ꞌyijty tʉgʉk xʉʉ, Pa̱a̱blʉ tnigajxʉ ja israelítʉdyʉ myʉjja̱ꞌa̱ydyʉjk diꞌibʉ ijttʉp Romʉ. Es ko ñaymyujkʉdʉ, net tꞌanma̱a̱y:
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Es ko xyajtʉʉda̱a̱yʉts yʉꞌʉjʉty, net jyʉnandʉ ko kyajtsʉ nbeky wiꞌixʉts nꞌoogʉt. Es nétʉts xyjanasmatsʉyándʉts.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Perʉ nja̱ꞌa̱yꞌa̱jtʉm kyaj ttsojktʉ esʉts nyajnasmátsʉt. Pa̱a̱dyʉts ʉj nꞌamdooy esʉts nmínʉt ya̱ Romʉ es yʉ yajkutujkpʉ kopk ttúnʉt yʉ njustísʉts, óyʉts ni tits wiꞌix ngatukniꞌʉʉnʉ ngʉꞌʉm ja̱ꞌa̱yꞌa̱jtʉm.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Pa̱a̱ty tʉ nyaxʉdyaꞌaydyʉ es nnayꞌijx nnaybyátʉm es nmʉga̱jxʉt. Kadenʉ kʉꞌʉxótsyʉts ʉj nꞌity jaꞌagyʉjxm diꞌibʉ njʉjpꞌijxʉm, ʉdsa̱jtʉm israelitʉ ja̱ꞌa̱yʉty.
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Net jyʉnandʉ ja israelítʉdyʉ mʉjja̱ꞌa̱ydyʉjk:
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Ʉʉdsʉty nmʉdowaambyʉts diꞌibʉ mij mwinmaapy es diꞌibʉ mij mga̱jxaampy, jaꞌa ko nnija̱ꞌa̱bʉts ko oytyim ma̱a̱ty ja ja̱ꞌa̱y jyʉna̱ꞌa̱ndʉ ko kyaj ꞌyóyʉty nmʉbʉjkʉm ko Jesús yʉꞌʉ Kyrístʉty.
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Net tpʉjtáktʉ tuꞌugʉ xʉʉ es jya̱jttʉ may ja ja̱ꞌa̱y ma̱ yʉ Pa̱a̱blʉ. Es jépyʉp tsyondaky es extʉ kyudsuꞌujʉ Pa̱a̱blʉ tnigajxy ja Diosʉ kyutujkʉn, es dʉꞌʉn ttukꞌijxtʉ ja ja̱ꞌa̱y pʉn wiꞌix jyʉnandʉ yʉ Moisés es ja Dios kyuga̱jxpʉty es ja ja̱ꞌa̱y ttukmʉbʉ́ktʉt ko yʉ Jesús yʉꞌʉ dʉꞌʉn ja Kristʉ.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Es nijaꞌajʉty tkupʉjktʉ éxtʉm ja Pa̱a̱blʉ jyʉnáñ, per yʉ wiinkpʉ kyaj tmʉbʉjktʉ.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Es ko kyaj tiꞌigyʉ tʉ ñaygya̱jxʉdʉ, net tsyoꞌonnʉdʉ oga̱ꞌa̱n, tʉ ja Pa̱a̱blʉ jyʉnaꞌañ:
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 Nʉjx anʉʉmʉ tadʉ ja̱ꞌa̱y:
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Mʉt ko tadʉ ja̱ꞌa̱yʉdyʉ jyot tʉ jyʉmbittʉ juun,
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Esʉ Pa̱a̱blʉ ꞌyakjʉnáñ:
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Ko Pa̱a̱blʉ dʉꞌʉn jyʉnáñ, net ja israelítʉty ñaygya̱jxʉdʉ ak yʉꞌʉjʉty es ñʉjxtʉ.
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Es ja Pa̱a̱blʉ ꞌyijty majtsk jʉmʉjt kaꞌpxy ma̱ tyʉjk ajuydyiky es tꞌaxa̱jʉ nidʉgekyʉ diꞌibʉ nimiinʉp,
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 es tka̱jxwaꞌxy wiꞌix ja Diosʉ kyutujkʉn. Es ttukꞌʉxpʉktʉ nandʉꞌʉn mʉt yʉꞌʉgyʉjxm ja Nindsʉnꞌa̱jtʉm Jesukristʉ. Ni pʉ́n kyaꞌꞌadsípyʉty.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.