Atos 27

Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ko twinma̱a̱ydyʉ xyajnʉjxa̱ꞌa̱ndʉts jap Italyʉ, net ja Festʉ tkʉyajky ja Pa̱a̱blʉ esʉ wiingátypyʉ tsimyjyaꞌay ma̱ ja solda̱a̱dʉ windsʉ́n Julyʉ, diꞌibʉ jap ijtp ma̱ byatayongʉ Augustʉ.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Nétʉts ndʉjkʉdʉ ma̱ tuꞌugʉ barkʉ diꞌibʉ naty tsoona̱a̱mp Adramityʉ es ñʉjxa̱ꞌa̱ñ Asyʉ. Yʉ Aristárkʉts mʉʉt nnʉjxtʉ, yʉꞌʉ jap kyuga̱jpnʉty Tesalónikʉ, Masedoñʉ ñaxwíñʉdʉ.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Jakumbom nja̱jttʉts Sidón. Es jap yʉ solda̱a̱dʉ windsʉ́n Julyʉ tmʉda̱jty yʉ oyjyot es tnasma̱jtsʉ Pa̱a̱blʉ es nʉjx tkuꞌixy yʉ myʉtnaymyaayʉbʉty.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Kots ndsoꞌondʉ Sidón, nʉjxtʉts aga̱ꞌa̱ñdsyoo ma̱ Tsyipre, mʉt ko mʉk jyantsypyojy es kyaj mba̱a̱t tʉyʉ nnejxyʉts.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Es nnʉjxtʉts a̱jkxnáx tsoo Silisyʉ pyʉꞌa̱a̱y esʉ Panfilyʉ, es nja̱jttʉts Miirʉ, Lisyʉ ñaxwíñʉdʉ.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Jap yʉ solda̱a̱dʉ windsʉ́n tpaty jatuꞌugʉ barkʉ diꞌibʉ tsoꞌomp Alejandriiʉ es ñʉjxa̱ꞌa̱ñ Italyʉ. Nétʉts xyajtʉjkʉ es nnʉjxtʉts.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Es kana̱k xʉʉjʉts nduꞌuyoꞌoydyʉ odyaꞌagyʉ, es jantsy nimʉja̱a̱ nja̱jttʉts wyinduuyʉ Gniidʉ. Es nandʉꞌʉnʉ naty jyantsypyojy. Nétʉts nna̱jxtʉ wyinduuyʉ Salmón es nꞌawdijttʉts ma̱ Kretʉ,
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 es nnʉjxtʉts nimʉja̱a̱ mejyñbyʉꞌa̱a̱y extʉ nja̱jttʉts ma̱ tuꞌugʉ it diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Oybyʉ Jyikymyejyñꞌa̱a̱, Laseeʉ ka̱jpn wingón.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Es dyajtʉgooydyʉ tiempʉ kana̱k xʉʉ es kudsʉꞌʉgʉ kots nꞌaknʉjxtʉt mʉt ko wyingoonʉ ja xux poꞌo. Net ja Pa̱a̱blʉ dyajky ja ka̱jxwíjʉn,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 es tꞌanma̱a̱y:
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Per yʉ solda̱a̱dʉ windsʉ́n yʉꞌʉ pyanʉjx éxtʉmʉ wyinma̱ꞌa̱ñ yʉ barkʉ ñiwindsʉ́n es yʉ barkʉ ñigapitank, kyaj ja Pa̱a̱blʉ kya̱jxwíjʉn tmʉdoojʉ.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Es kom nik oy jatuꞌugʉ ka̱jpn diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Fenise ma̱ ja islʉ, es jap tuꞌugʉ jikymyejyñꞌa̱a̱ madsoo xʉʉ pyʉdsemy, jaꞌagyʉjxm may twinma̱a̱ydyʉ waanʉ oy ko ñʉjxtʉt jap, es jap dyajnáxʉt ja xux poꞌo.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Ko tyʉga̱jtsy ja poj es myiiñ najeꞌeyʉ yʉ jʉmboj, net ñayꞌanma̱a̱yʉdʉ:
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Per ko waanʉ ꞌyijty, net tyʉga̱jtsy ja poj es myiiñ jantsy mʉk tuboj,
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 es dyajnejxy ja barkʉ wiink tsoo. Es kom mʉk pyojy, kyajts mba̱a̱t nnʉjxtʉ éxtʉmts nnʉjxa̱ꞌa̱ndʉ. Nétʉts nmatstuttʉ ja barkʉ es ja poj myʉnʉjxʉdʉt madsoo myʉnʉjxa̱ꞌa̱ñʉty.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Nétʉts nna̱jxtʉ pyʉꞌa̱a̱y ma̱ tuꞌugʉ mutsk islʉ diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Kaudʉ, ma̱ waanʉ poj myooñ. Es jantsy nimʉja̱a̱ nyajtʉjkʉts ma̱ barkʉ ja barkuꞌunk diꞌibʉdsʉ naty tʉ nwoondʉ.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Kots nyajtʉjkʉdʉ ja barkuꞌunk, nétʉts nwoꞌonda̱ꞌtstʉ ja mʉj barkʉ mʉt kana̱a̱gʉ tejxyñ kʉdiibʉ jyaanwa̱ꞌxʉt. Es ndsʉꞌkʉdʉts ko ñejxy ja barkʉ puꞌujótm ma̱ txʉꞌaty Sirte. Es net nyajjʉna̱jktʉts ja barkʉ wit es yʉ poj yajnejxyʉty dʉꞌʉñʉ.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Jakumbom kyajpʉ mʉk poj myooñ. Net ja barkʉ tsyemy ñʉgujʉbijptsondáky.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Es ja myʉdʉgʉk xʉʉ ʉʉdsʉty nyajpʉdsʉʉmdʉ diꞌibʉ mʉdʉ barkʉ tyuꞌuyoꞌoy.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Kana̱k xʉʉ kyajpʉ xʉʉ ꞌyokꞌyaꞌijxnʉ, es ni mʉdsa̱ꞌa̱, jaꞌa ko ja poj es ja tuu mʉk jyantsywyepy. Nja̱ꞌa̱ydyʉgooydyaayñʉts tʉgekyʉ wiꞌixʉts nnitsoꞌogʉt.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Es ko jeky ꞌyijnʉ, kyajts nꞌokka̱a̱yñʉdʉ, net ja Pa̱a̱blʉ jyʉnáñ:
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Per tyam katʉ mjotmayꞌooktʉ, ni pʉ́n kyaꞌoogʉt, oy tya̱dʉ barkʉ wyindʉgóyʉt.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Pes tsuꞌuy tuꞌugʉ Diosʉ ꞌyanklʉs nꞌijxyʉts,
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 es xyꞌanma̱a̱yʉts: “Katʉ mdsʉꞌʉgʉ Pa̱a̱blʉ, mja̱ꞌtʉp ma̱ ja yajkutujkpʉ kopk. Nandʉꞌʉnʉ Diosʉ mayꞌa̱jtʉn mduꞌunxʉ es nidʉgekyʉ diꞌibáty mij mmʉʉdʉty barkoty, kʉdiibʉ pʉ́n ꞌyoogʉt.”
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Pa̱a̱ty mʉguꞌugʉty, jotkujkꞌáttʉ. Ʉj nmʉbejkypyʉts éxtʉm ja Dios jyʉnaꞌañ.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Per yʉ jikymyejyñ yʉꞌʉ net xyajnʉjxʉm ma̱ tuꞌugʉ islʉ.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Es ko ꞌyijty majtsk sʉma̱a̱n ma̱ts nduꞌuyoꞌoydyʉ, net koots jápʉdsʉ naty Adriyátikʉ Jikymyejyñóty es ja mʉk poj xyajnejxyʉts ana̱jñ aga̱ꞌa̱ñ. Es tsuꞌpʉn yʉ marineerʉty wyinma̱a̱ydyʉ ko tpa̱a̱da̱ꞌa̱ndʉ nax.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Net tkijxtʉ nʉꞌʉnʉn kyʉ́kʉty ja jikymyejyñ, es tꞌijxtʉ ko jeꞌeyʉ iꞌpx ma̱jmókx tuꞌuk metrʉ. Es waanʉ nꞌaknʉjxtʉts, net tkijxkojkpʉ jatʉgok. Jeꞌeyʉ iꞌpx jʉxtujk metrʉ.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Es tsyʉꞌkʉdʉ ko nʉjx kyotʉ ma̱ jamʉ tsa̱a̱ nʉjoty. Net dyajjʉna̱jktʉ taxkʉ pujxn ajoꞌkn ʉxkʉꞌp tsoo es tꞌawixtʉ jotmaymyʉʉt wiꞌix xyʉʉñʉt.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Es ja marineerʉty twinma̱a̱ydyʉ, net dyajjʉna̱jktʉ ja barkuꞌunk es kyaꞌaga̱ꞌa̱ndʉ. Nʉgoobʉ jyʉnandʉ ko dyajjʉnaka̱ꞌa̱ndʉ pujxn ajoꞌkn ma̱ barkʉ kopk.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Es ja Pa̱a̱blʉ tꞌawa̱ꞌa̱nʉdʉ ja solda̱a̱dʉ windsʉ́n es yʉ syolda̱a̱dʉtʉjk, es tꞌanma̱a̱y:
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Net ja solda̱a̱dʉtʉjk ttsujktujktʉ ja barkuꞌungʉ tyejxyñ es dyajkuna̱jxtʉ mejyñóty.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Es kajamóñʉmʉ Pa̱a̱blʉ tꞌanma̱a̱ydyʉ nidʉgekyʉ:
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Tyam nmʉnuꞌxtáktʉp es mgáydyʉt oynʉꞌʉnʉn es xymyʉdátʉt ja mʉja̱a̱ es mꞌakjikyꞌáttʉt. Ni tuꞌuk pʉ́n kyaꞌooga̱ꞌa̱ñ.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Es ko dʉꞌʉn ja Pa̱a̱blʉ jyʉnáñ, ta tkoneꞌky tuꞌugʉ tsa̱jkaaky, es tja̱ꞌa̱ygyʉdáky ja Dios ma̱ ꞌyittʉ nidʉgekyʉ. Net dyajwaꞌxy ja tsa̱jkaaky es kyaay.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Net nidʉgekyʉ jyotkujkʉdyaaydyʉ es kyaaydyʉ nandʉꞌʉn.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Jaꞌa naty ʉʉdsʉty nidʉgekyʉ majtsk mʉgoꞌpx jatʉgʉꞌpx ma̱jmókx tuꞌuk.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Es ko kyaaydyaaydyʉ, net tkujʉbijpna̱jxta̱a̱ydyʉ yʉ triigʉ mejyñóty es ja barkʉ waanʉ tyoꞌtykyʉt.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Ko xyʉʉñʉ yʉ marineerʉty kyaj tꞌixyꞌattʉ ja nax, per tꞌijxtʉ tuꞌugʉ puꞌu jot es jyʉnandʉ pʉn mba̱a̱t ñejxy ja barkʉ jam.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Es tmʉdsujkʉdyaaydyʉ ja tejxyñ diꞌibʉ wyiintꞌa̱jtypy ja pujxn ajoꞌkn, es wyʉꞌʉmda̱a̱y jap mejyñóty. Es dyajꞌyuungʉdʉ ja kepy diꞌibʉ ja barkʉ tuꞌumooyʉp. Net tpʉjtákʉ jatʉgok ja barkʉ wyit es ja poj pyudʉ́kʉdʉt ñʉjxʉt ma̱ puꞌu ñipety.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ja barkʉ oj ñejxy. Esʉ net ja barkʉ kyopk tya̱ꞌtspejky puꞌujótm es kyaj mba̱a̱t ñakyyiꞌxy, es ja jikymyejyñ myʉjwojppéty jam barkʉ ʉxꞌam es tsya̱ꞌpxtsoꞌoñ ja barkʉ.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Net ja solda̱a̱dʉtʉjk tjayaꞌoogándʉ nidʉgekyʉ tsimyjyaꞌay kʉdiibʉ kyaꞌagʉt nʉgʉyaapy.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Per ja solda̱a̱dʉ windsʉ́n yʉꞌʉ yajtsoꞌogaampy ja Pa̱a̱blʉ es kyaj dyajky yʉ kutujkʉn es ja syolda̱a̱dʉtʉjk dyaꞌoogʉt ja ja̱ꞌa̱y. Net dyajkutijky diꞌibʉ jyajtypy ñʉʉwoonʉt es ñʉjxʉt jawyiin es tpa̱a̱dʉt ja nax.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Diꞌibʉ kyaj tjattʉ ñʉʉwoonʉt, ta tma̱jtstʉ ta̱a̱blʉ pedazʉ diꞌibʉ ja barkʉ tʉ tyuktʉjʉdyaꞌay, es dʉꞌʉn pyʉdsʉʉmda̱a̱ydyʉ nidʉgekyʉ jikymyejyñóty, es jya̱jttʉ ma̱ nax.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.