Atos 27
Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs NAA
1 Ko twinma̱a̱ydyʉ xyajnʉjxa̱ꞌa̱ndʉts jap Italyʉ, net ja Festʉ tkʉyajky ja Pa̱a̱blʉ esʉ wiingátypyʉ tsimyjyaꞌay ma̱ ja solda̱a̱dʉ windsʉ́n Julyʉ, diꞌibʉ jap ijtp ma̱ byatayongʉ Augustʉ.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Nétʉts ndʉjkʉdʉ ma̱ tuꞌugʉ barkʉ diꞌibʉ naty tsoona̱a̱mp Adramityʉ es ñʉjxa̱ꞌa̱ñ Asyʉ. Yʉ Aristárkʉts mʉʉt nnʉjxtʉ, yʉꞌʉ jap kyuga̱jpnʉty Tesalónikʉ, Masedoñʉ ñaxwíñʉdʉ.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Jakumbom nja̱jttʉts Sidón. Es jap yʉ solda̱a̱dʉ windsʉ́n Julyʉ tmʉda̱jty yʉ oyjyot es tnasma̱jtsʉ Pa̱a̱blʉ es nʉjx tkuꞌixy yʉ myʉtnaymyaayʉbʉty.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Kots ndsoꞌondʉ Sidón, nʉjxtʉts aga̱ꞌa̱ñdsyoo ma̱ Tsyipre, mʉt ko mʉk jyantsypyojy es kyaj mba̱a̱t tʉyʉ nnejxyʉts.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Es nnʉjxtʉts a̱jkxnáx tsoo Silisyʉ pyʉꞌa̱a̱y esʉ Panfilyʉ, es nja̱jttʉts Miirʉ, Lisyʉ ñaxwíñʉdʉ.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Jap yʉ solda̱a̱dʉ windsʉ́n tpaty jatuꞌugʉ barkʉ diꞌibʉ tsoꞌomp Alejandriiʉ es ñʉjxa̱ꞌa̱ñ Italyʉ. Nétʉts xyajtʉjkʉ es nnʉjxtʉts.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Es kana̱k xʉʉjʉts nduꞌuyoꞌoydyʉ odyaꞌagyʉ, es jantsy nimʉja̱a̱ nja̱jttʉts wyinduuyʉ Gniidʉ. Es nandʉꞌʉnʉ naty jyantsypyojy. Nétʉts nna̱jxtʉ wyinduuyʉ Salmón es nꞌawdijttʉts ma̱ Kretʉ,
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 es nnʉjxtʉts nimʉja̱a̱ mejyñbyʉꞌa̱a̱y extʉ nja̱jttʉts ma̱ tuꞌugʉ it diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Oybyʉ Jyikymyejyñꞌa̱a̱, Laseeʉ ka̱jpn wingón.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Es dyajtʉgooydyʉ tiempʉ kana̱k xʉʉ es kudsʉꞌʉgʉ kots nꞌaknʉjxtʉt mʉt ko wyingoonʉ ja xux poꞌo. Net ja Pa̱a̱blʉ dyajky ja ka̱jxwíjʉn,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 es tꞌanma̱a̱y:
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Per yʉ solda̱a̱dʉ windsʉ́n yʉꞌʉ pyanʉjx éxtʉmʉ wyinma̱ꞌa̱ñ yʉ barkʉ ñiwindsʉ́n es yʉ barkʉ ñigapitank, kyaj ja Pa̱a̱blʉ kya̱jxwíjʉn tmʉdoojʉ.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Es kom nik oy jatuꞌugʉ ka̱jpn diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Fenise ma̱ ja islʉ, es jap tuꞌugʉ jikymyejyñꞌa̱a̱ madsoo xʉʉ pyʉdsemy, jaꞌagyʉjxm may twinma̱a̱ydyʉ waanʉ oy ko ñʉjxtʉt jap, es jap dyajnáxʉt ja xux poꞌo.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Ko tyʉga̱jtsy ja poj es myiiñ najeꞌeyʉ yʉ jʉmboj, net ñayꞌanma̱a̱yʉdʉ:
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Per ko waanʉ ꞌyijty, net tyʉga̱jtsy ja poj es myiiñ jantsy mʉk tuboj,
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 es dyajnejxy ja barkʉ wiink tsoo. Es kom mʉk pyojy, kyajts mba̱a̱t nnʉjxtʉ éxtʉmts nnʉjxa̱ꞌa̱ndʉ. Nétʉts nmatstuttʉ ja barkʉ es ja poj myʉnʉjxʉdʉt madsoo myʉnʉjxa̱ꞌa̱ñʉty.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Nétʉts nna̱jxtʉ pyʉꞌa̱a̱y ma̱ tuꞌugʉ mutsk islʉ diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Kaudʉ, ma̱ waanʉ poj myooñ. Es jantsy nimʉja̱a̱ nyajtʉjkʉts ma̱ barkʉ ja barkuꞌunk diꞌibʉdsʉ naty tʉ nwoondʉ.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Kots nyajtʉjkʉdʉ ja barkuꞌunk, nétʉts nwoꞌonda̱ꞌtstʉ ja mʉj barkʉ mʉt kana̱a̱gʉ tejxyñ kʉdiibʉ jyaanwa̱ꞌxʉt. Es ndsʉꞌkʉdʉts ko ñejxy ja barkʉ puꞌujótm ma̱ txʉꞌaty Sirte. Es net nyajjʉna̱jktʉts ja barkʉ wit es yʉ poj yajnejxyʉty dʉꞌʉñʉ.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Jakumbom kyajpʉ mʉk poj myooñ. Net ja barkʉ tsyemy ñʉgujʉbijptsondáky.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Es ja myʉdʉgʉk xʉʉ ʉʉdsʉty nyajpʉdsʉʉmdʉ diꞌibʉ mʉdʉ barkʉ tyuꞌuyoꞌoy.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Kana̱k xʉʉ kyajpʉ xʉʉ ꞌyokꞌyaꞌijxnʉ, es ni mʉdsa̱ꞌa̱, jaꞌa ko ja poj es ja tuu mʉk jyantsywyepy. Nja̱ꞌa̱ydyʉgooydyaayñʉts tʉgekyʉ wiꞌixʉts nnitsoꞌogʉt.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Es ko jeky ꞌyijnʉ, kyajts nꞌokka̱a̱yñʉdʉ, net ja Pa̱a̱blʉ jyʉnáñ:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Per tyam katʉ mjotmayꞌooktʉ, ni pʉ́n kyaꞌoogʉt, oy tya̱dʉ barkʉ wyindʉgóyʉt.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Pes tsuꞌuy tuꞌugʉ Diosʉ ꞌyanklʉs nꞌijxyʉts,
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 es xyꞌanma̱a̱yʉts: “Katʉ mdsʉꞌʉgʉ Pa̱a̱blʉ, mja̱ꞌtʉp ma̱ ja yajkutujkpʉ kopk. Nandʉꞌʉnʉ Diosʉ mayꞌa̱jtʉn mduꞌunxʉ es nidʉgekyʉ diꞌibáty mij mmʉʉdʉty barkoty, kʉdiibʉ pʉ́n ꞌyoogʉt.”
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Pa̱a̱ty mʉguꞌugʉty, jotkujkꞌáttʉ. Ʉj nmʉbejkypyʉts éxtʉm ja Dios jyʉnaꞌañ.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Per yʉ jikymyejyñ yʉꞌʉ net xyajnʉjxʉm ma̱ tuꞌugʉ islʉ.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Es ko ꞌyijty majtsk sʉma̱a̱n ma̱ts nduꞌuyoꞌoydyʉ, net koots jápʉdsʉ naty Adriyátikʉ Jikymyejyñóty es ja mʉk poj xyajnejxyʉts ana̱jñ aga̱ꞌa̱ñ. Es tsuꞌpʉn yʉ marineerʉty wyinma̱a̱ydyʉ ko tpa̱a̱da̱ꞌa̱ndʉ nax.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Net tkijxtʉ nʉꞌʉnʉn kyʉ́kʉty ja jikymyejyñ, es tꞌijxtʉ ko jeꞌeyʉ iꞌpx ma̱jmókx tuꞌuk metrʉ. Es waanʉ nꞌaknʉjxtʉts, net tkijxkojkpʉ jatʉgok. Jeꞌeyʉ iꞌpx jʉxtujk metrʉ.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Es tsyʉꞌkʉdʉ ko nʉjx kyotʉ ma̱ jamʉ tsa̱a̱ nʉjoty. Net dyajjʉna̱jktʉ taxkʉ pujxn ajoꞌkn ʉxkʉꞌp tsoo es tꞌawixtʉ jotmaymyʉʉt wiꞌix xyʉʉñʉt.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Es ja marineerʉty twinma̱a̱ydyʉ, net dyajjʉna̱jktʉ ja barkuꞌunk es kyaꞌaga̱ꞌa̱ndʉ. Nʉgoobʉ jyʉnandʉ ko dyajjʉnaka̱ꞌa̱ndʉ pujxn ajoꞌkn ma̱ barkʉ kopk.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Es ja Pa̱a̱blʉ tꞌawa̱ꞌa̱nʉdʉ ja solda̱a̱dʉ windsʉ́n es yʉ syolda̱a̱dʉtʉjk, es tꞌanma̱a̱y:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Net ja solda̱a̱dʉtʉjk ttsujktujktʉ ja barkuꞌungʉ tyejxyñ es dyajkuna̱jxtʉ mejyñóty.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Es kajamóñʉmʉ Pa̱a̱blʉ tꞌanma̱a̱ydyʉ nidʉgekyʉ:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Tyam nmʉnuꞌxtáktʉp es mgáydyʉt oynʉꞌʉnʉn es xymyʉdátʉt ja mʉja̱a̱ es mꞌakjikyꞌáttʉt. Ni tuꞌuk pʉ́n kyaꞌooga̱ꞌa̱ñ.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Es ko dʉꞌʉn ja Pa̱a̱blʉ jyʉnáñ, ta tkoneꞌky tuꞌugʉ tsa̱jkaaky, es tja̱ꞌa̱ygyʉdáky ja Dios ma̱ ꞌyittʉ nidʉgekyʉ. Net dyajwaꞌxy ja tsa̱jkaaky es kyaay.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Net nidʉgekyʉ jyotkujkʉdyaaydyʉ es kyaaydyʉ nandʉꞌʉn.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Jaꞌa naty ʉʉdsʉty nidʉgekyʉ majtsk mʉgoꞌpx jatʉgʉꞌpx ma̱jmókx tuꞌuk.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Es ko kyaaydyaaydyʉ, net tkujʉbijpna̱jxta̱a̱ydyʉ yʉ triigʉ mejyñóty es ja barkʉ waanʉ tyoꞌtykyʉt.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Ko xyʉʉñʉ yʉ marineerʉty kyaj tꞌixyꞌattʉ ja nax, per tꞌijxtʉ tuꞌugʉ puꞌu jot es jyʉnandʉ pʉn mba̱a̱t ñejxy ja barkʉ jam.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Es tmʉdsujkʉdyaaydyʉ ja tejxyñ diꞌibʉ wyiintꞌa̱jtypy ja pujxn ajoꞌkn, es wyʉꞌʉmda̱a̱y jap mejyñóty. Es dyajꞌyuungʉdʉ ja kepy diꞌibʉ ja barkʉ tuꞌumooyʉp. Net tpʉjtákʉ jatʉgok ja barkʉ wyit es ja poj pyudʉ́kʉdʉt ñʉjxʉt ma̱ puꞌu ñipety.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ja barkʉ oj ñejxy. Esʉ net ja barkʉ kyopk tya̱ꞌtspejky puꞌujótm es kyaj mba̱a̱t ñakyyiꞌxy, es ja jikymyejyñ myʉjwojppéty jam barkʉ ʉxꞌam es tsya̱ꞌpxtsoꞌoñ ja barkʉ.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Net ja solda̱a̱dʉtʉjk tjayaꞌoogándʉ nidʉgekyʉ tsimyjyaꞌay kʉdiibʉ kyaꞌagʉt nʉgʉyaapy.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Per ja solda̱a̱dʉ windsʉ́n yʉꞌʉ yajtsoꞌogaampy ja Pa̱a̱blʉ es kyaj dyajky yʉ kutujkʉn es ja syolda̱a̱dʉtʉjk dyaꞌoogʉt ja ja̱ꞌa̱y. Net dyajkutijky diꞌibʉ jyajtypy ñʉʉwoonʉt es ñʉjxʉt jawyiin es tpa̱a̱dʉt ja nax.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Diꞌibʉ kyaj tjattʉ ñʉʉwoonʉt, ta tma̱jtstʉ ta̱a̱blʉ pedazʉ diꞌibʉ ja barkʉ tʉ tyuktʉjʉdyaꞌay, es dʉꞌʉn pyʉdsʉʉmda̱a̱ydyʉ nidʉgekyʉ jikymyejyñóty, es jya̱jttʉ ma̱ nax.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.