Atos 27

Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ko twinma̱a̱ydyʉ xyajnʉjxa̱ꞌa̱ndʉts jap Italyʉ, net ja Festʉ tkʉyajky ja Pa̱a̱blʉ esʉ wiingátypyʉ tsimyjyaꞌay ma̱ ja solda̱a̱dʉ windsʉ́n Julyʉ, diꞌibʉ jap ijtp ma̱ byatayongʉ Augustʉ.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Nétʉts ndʉjkʉdʉ ma̱ tuꞌugʉ barkʉ diꞌibʉ naty tsoona̱a̱mp Adramityʉ es ñʉjxa̱ꞌa̱ñ Asyʉ. Yʉ Aristárkʉts mʉʉt nnʉjxtʉ, yʉꞌʉ jap kyuga̱jpnʉty Tesalónikʉ, Masedoñʉ ñaxwíñʉdʉ.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Jakumbom nja̱jttʉts Sidón. Es jap yʉ solda̱a̱dʉ windsʉ́n Julyʉ tmʉda̱jty yʉ oyjyot es tnasma̱jtsʉ Pa̱a̱blʉ es nʉjx tkuꞌixy yʉ myʉtnaymyaayʉbʉty.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Kots ndsoꞌondʉ Sidón, nʉjxtʉts aga̱ꞌa̱ñdsyoo ma̱ Tsyipre, mʉt ko mʉk jyantsypyojy es kyaj mba̱a̱t tʉyʉ nnejxyʉts.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Es nnʉjxtʉts a̱jkxnáx tsoo Silisyʉ pyʉꞌa̱a̱y esʉ Panfilyʉ, es nja̱jttʉts Miirʉ, Lisyʉ ñaxwíñʉdʉ.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Jap yʉ solda̱a̱dʉ windsʉ́n tpaty jatuꞌugʉ barkʉ diꞌibʉ tsoꞌomp Alejandriiʉ es ñʉjxa̱ꞌa̱ñ Italyʉ. Nétʉts xyajtʉjkʉ es nnʉjxtʉts.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Es kana̱k xʉʉjʉts nduꞌuyoꞌoydyʉ odyaꞌagyʉ, es jantsy nimʉja̱a̱ nja̱jttʉts wyinduuyʉ Gniidʉ. Es nandʉꞌʉnʉ naty jyantsypyojy. Nétʉts nna̱jxtʉ wyinduuyʉ Salmón es nꞌawdijttʉts ma̱ Kretʉ,
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 es nnʉjxtʉts nimʉja̱a̱ mejyñbyʉꞌa̱a̱y extʉ nja̱jttʉts ma̱ tuꞌugʉ it diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Oybyʉ Jyikymyejyñꞌa̱a̱, Laseeʉ ka̱jpn wingón.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Es dyajtʉgooydyʉ tiempʉ kana̱k xʉʉ es kudsʉꞌʉgʉ kots nꞌaknʉjxtʉt mʉt ko wyingoonʉ ja xux poꞌo. Net ja Pa̱a̱blʉ dyajky ja ka̱jxwíjʉn,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 es tꞌanma̱a̱y:
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Per yʉ solda̱a̱dʉ windsʉ́n yʉꞌʉ pyanʉjx éxtʉmʉ wyinma̱ꞌa̱ñ yʉ barkʉ ñiwindsʉ́n es yʉ barkʉ ñigapitank, kyaj ja Pa̱a̱blʉ kya̱jxwíjʉn tmʉdoojʉ.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Es kom nik oy jatuꞌugʉ ka̱jpn diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Fenise ma̱ ja islʉ, es jap tuꞌugʉ jikymyejyñꞌa̱a̱ madsoo xʉʉ pyʉdsemy, jaꞌagyʉjxm may twinma̱a̱ydyʉ waanʉ oy ko ñʉjxtʉt jap, es jap dyajnáxʉt ja xux poꞌo.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Ko tyʉga̱jtsy ja poj es myiiñ najeꞌeyʉ yʉ jʉmboj, net ñayꞌanma̱a̱yʉdʉ:
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Per ko waanʉ ꞌyijty, net tyʉga̱jtsy ja poj es myiiñ jantsy mʉk tuboj,
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 es dyajnejxy ja barkʉ wiink tsoo. Es kom mʉk pyojy, kyajts mba̱a̱t nnʉjxtʉ éxtʉmts nnʉjxa̱ꞌa̱ndʉ. Nétʉts nmatstuttʉ ja barkʉ es ja poj myʉnʉjxʉdʉt madsoo myʉnʉjxa̱ꞌa̱ñʉty.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Nétʉts nna̱jxtʉ pyʉꞌa̱a̱y ma̱ tuꞌugʉ mutsk islʉ diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Kaudʉ, ma̱ waanʉ poj myooñ. Es jantsy nimʉja̱a̱ nyajtʉjkʉts ma̱ barkʉ ja barkuꞌunk diꞌibʉdsʉ naty tʉ nwoondʉ.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Kots nyajtʉjkʉdʉ ja barkuꞌunk, nétʉts nwoꞌonda̱ꞌtstʉ ja mʉj barkʉ mʉt kana̱a̱gʉ tejxyñ kʉdiibʉ jyaanwa̱ꞌxʉt. Es ndsʉꞌkʉdʉts ko ñejxy ja barkʉ puꞌujótm ma̱ txʉꞌaty Sirte. Es net nyajjʉna̱jktʉts ja barkʉ wit es yʉ poj yajnejxyʉty dʉꞌʉñʉ.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Jakumbom kyajpʉ mʉk poj myooñ. Net ja barkʉ tsyemy ñʉgujʉbijptsondáky.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Es ja myʉdʉgʉk xʉʉ ʉʉdsʉty nyajpʉdsʉʉmdʉ diꞌibʉ mʉdʉ barkʉ tyuꞌuyoꞌoy.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Kana̱k xʉʉ kyajpʉ xʉʉ ꞌyokꞌyaꞌijxnʉ, es ni mʉdsa̱ꞌa̱, jaꞌa ko ja poj es ja tuu mʉk jyantsywyepy. Nja̱ꞌa̱ydyʉgooydyaayñʉts tʉgekyʉ wiꞌixʉts nnitsoꞌogʉt.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Es ko jeky ꞌyijnʉ, kyajts nꞌokka̱a̱yñʉdʉ, net ja Pa̱a̱blʉ jyʉnáñ:
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Per tyam katʉ mjotmayꞌooktʉ, ni pʉ́n kyaꞌoogʉt, oy tya̱dʉ barkʉ wyindʉgóyʉt.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Pes tsuꞌuy tuꞌugʉ Diosʉ ꞌyanklʉs nꞌijxyʉts,
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 es xyꞌanma̱a̱yʉts: “Katʉ mdsʉꞌʉgʉ Pa̱a̱blʉ, mja̱ꞌtʉp ma̱ ja yajkutujkpʉ kopk. Nandʉꞌʉnʉ Diosʉ mayꞌa̱jtʉn mduꞌunxʉ es nidʉgekyʉ diꞌibáty mij mmʉʉdʉty barkoty, kʉdiibʉ pʉ́n ꞌyoogʉt.”
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Pa̱a̱ty mʉguꞌugʉty, jotkujkꞌáttʉ. Ʉj nmʉbejkypyʉts éxtʉm ja Dios jyʉnaꞌañ.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Per yʉ jikymyejyñ yʉꞌʉ net xyajnʉjxʉm ma̱ tuꞌugʉ islʉ.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Es ko ꞌyijty majtsk sʉma̱a̱n ma̱ts nduꞌuyoꞌoydyʉ, net koots jápʉdsʉ naty Adriyátikʉ Jikymyejyñóty es ja mʉk poj xyajnejxyʉts ana̱jñ aga̱ꞌa̱ñ. Es tsuꞌpʉn yʉ marineerʉty wyinma̱a̱ydyʉ ko tpa̱a̱da̱ꞌa̱ndʉ nax.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Net tkijxtʉ nʉꞌʉnʉn kyʉ́kʉty ja jikymyejyñ, es tꞌijxtʉ ko jeꞌeyʉ iꞌpx ma̱jmókx tuꞌuk metrʉ. Es waanʉ nꞌaknʉjxtʉts, net tkijxkojkpʉ jatʉgok. Jeꞌeyʉ iꞌpx jʉxtujk metrʉ.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Es tsyʉꞌkʉdʉ ko nʉjx kyotʉ ma̱ jamʉ tsa̱a̱ nʉjoty. Net dyajjʉna̱jktʉ taxkʉ pujxn ajoꞌkn ʉxkʉꞌp tsoo es tꞌawixtʉ jotmaymyʉʉt wiꞌix xyʉʉñʉt.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Es ja marineerʉty twinma̱a̱ydyʉ, net dyajjʉna̱jktʉ ja barkuꞌunk es kyaꞌaga̱ꞌa̱ndʉ. Nʉgoobʉ jyʉnandʉ ko dyajjʉnaka̱ꞌa̱ndʉ pujxn ajoꞌkn ma̱ barkʉ kopk.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Es ja Pa̱a̱blʉ tꞌawa̱ꞌa̱nʉdʉ ja solda̱a̱dʉ windsʉ́n es yʉ syolda̱a̱dʉtʉjk, es tꞌanma̱a̱y:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Net ja solda̱a̱dʉtʉjk ttsujktujktʉ ja barkuꞌungʉ tyejxyñ es dyajkuna̱jxtʉ mejyñóty.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Es kajamóñʉmʉ Pa̱a̱blʉ tꞌanma̱a̱ydyʉ nidʉgekyʉ:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Tyam nmʉnuꞌxtáktʉp es mgáydyʉt oynʉꞌʉnʉn es xymyʉdátʉt ja mʉja̱a̱ es mꞌakjikyꞌáttʉt. Ni tuꞌuk pʉ́n kyaꞌooga̱ꞌa̱ñ.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Es ko dʉꞌʉn ja Pa̱a̱blʉ jyʉnáñ, ta tkoneꞌky tuꞌugʉ tsa̱jkaaky, es tja̱ꞌa̱ygyʉdáky ja Dios ma̱ ꞌyittʉ nidʉgekyʉ. Net dyajwaꞌxy ja tsa̱jkaaky es kyaay.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Net nidʉgekyʉ jyotkujkʉdyaaydyʉ es kyaaydyʉ nandʉꞌʉn.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Jaꞌa naty ʉʉdsʉty nidʉgekyʉ majtsk mʉgoꞌpx jatʉgʉꞌpx ma̱jmókx tuꞌuk.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Es ko kyaaydyaaydyʉ, net tkujʉbijpna̱jxta̱a̱ydyʉ yʉ triigʉ mejyñóty es ja barkʉ waanʉ tyoꞌtykyʉt.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Ko xyʉʉñʉ yʉ marineerʉty kyaj tꞌixyꞌattʉ ja nax, per tꞌijxtʉ tuꞌugʉ puꞌu jot es jyʉnandʉ pʉn mba̱a̱t ñejxy ja barkʉ jam.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Es tmʉdsujkʉdyaaydyʉ ja tejxyñ diꞌibʉ wyiintꞌa̱jtypy ja pujxn ajoꞌkn, es wyʉꞌʉmda̱a̱y jap mejyñóty. Es dyajꞌyuungʉdʉ ja kepy diꞌibʉ ja barkʉ tuꞌumooyʉp. Net tpʉjtákʉ jatʉgok ja barkʉ wyit es ja poj pyudʉ́kʉdʉt ñʉjxʉt ma̱ puꞌu ñipety.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Ja barkʉ oj ñejxy. Esʉ net ja barkʉ kyopk tya̱ꞌtspejky puꞌujótm es kyaj mba̱a̱t ñakyyiꞌxy, es ja jikymyejyñ myʉjwojppéty jam barkʉ ʉxꞌam es tsya̱ꞌpxtsoꞌoñ ja barkʉ.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Net ja solda̱a̱dʉtʉjk tjayaꞌoogándʉ nidʉgekyʉ tsimyjyaꞌay kʉdiibʉ kyaꞌagʉt nʉgʉyaapy.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Per ja solda̱a̱dʉ windsʉ́n yʉꞌʉ yajtsoꞌogaampy ja Pa̱a̱blʉ es kyaj dyajky yʉ kutujkʉn es ja syolda̱a̱dʉtʉjk dyaꞌoogʉt ja ja̱ꞌa̱y. Net dyajkutijky diꞌibʉ jyajtypy ñʉʉwoonʉt es ñʉjxʉt jawyiin es tpa̱a̱dʉt ja nax.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Diꞌibʉ kyaj tjattʉ ñʉʉwoonʉt, ta tma̱jtstʉ ta̱a̱blʉ pedazʉ diꞌibʉ ja barkʉ tʉ tyuktʉjʉdyaꞌay, es dʉꞌʉn pyʉdsʉʉmda̱a̱ydyʉ nidʉgekyʉ jikymyejyñóty, es jya̱jttʉ ma̱ nax.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.