Atos 22
Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs ARA
1 —Miits mʉjja̱ꞌa̱ydyʉjkʉty es miits mʉguꞌuktʉjkʉty, mʉdowdʉ wiꞌixʉts nnayñika̱jxtuꞌuda̱ꞌa̱ñʉdyʉts.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Ko tmʉdoodʉ tkajxy ja ebreeʉ ayuk, net niꞌigʉ ꞌyamoonda̱a̱ydyʉ. Es ja Pa̱a̱blʉ ꞌyanma̱a̱yʉdʉ:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 —Ʉj israelítʉts, japts nmaxuꞌunkꞌa̱jty Tarsʉ, Silisyʉ ña̱a̱xóty, es ya̱a̱ts nyeꞌky Jerusalén es Gamalyélʉts xyaꞌʉxpʉjk. Yajtukꞌijxʉts oy ja nꞌaptʉjkꞌa̱jtʉmʉ ꞌyanaꞌamʉn es amumduꞌuk jótʉts nmʉdúñ ja Dios, éxtʉm miidsʉty nidʉgekyʉ tyam xytyundʉ.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Ʉjts tʉʉyʉp nmʉdsipꞌa̱jtʉts yʉ diꞌibʉ pyanejxypy ja Jesusʉ ꞌyʉxpʉjkʉn, extʉ nyaꞌoogánʉts es nyajnejxyʉts tsimy yedyʉjk toxytyʉjk, mbʉjta̱ꞌa̱ga̱ꞌa̱ñʉts pujxndʉgóty.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Es ja teedywyindsʉngópk es nidʉgekyʉ diꞌibʉ anaꞌamdʉp mʉj tsa̱jptʉgóty ñija̱ꞌa̱dʉp ko yʉꞌʉjʉty dya̱jktʉ neky mʉt ja nmʉꞌisraelitʉꞌa̱jtʉm diꞌibʉ Damaskʉ tsʉna̱a̱ydyʉp. Nʉjxpʉdsʉ naty jam, nꞌʉxta̱ꞌa̱yaꞌañʉts diꞌibʉ myʉbʉjktʉp ja Jesús, es nyajmina̱ꞌa̱ñʉts ya̱ Jerusalén es ndukkumʉdowa̱ꞌa̱ñʉts.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ’Ko nja̱ꞌtánʉts Damaskʉ, éxtʉm kijkyxyʉʉ, nétʉts nꞌijxy jyajy nikʉjxmʉts tuꞌugʉ mʉk ja̱jʉn diꞌibʉ tsa̱jpótm tsoꞌomp,
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 es ngʉda̱a̱yʉts. Nétʉts nmʉdooy tuꞌugʉ ayuk ko jyʉnaꞌañ: “Saulʉ, Saulʉ, ¿Tits ko xypyajʉdity?”
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Nétʉts nyajtʉʉy: “¿Mbʉ́n mijts?, Windsʉ́n.” Es xyꞌanma̱a̱yʉts: “Ʉjtsʉts Jesús nazarenʉ diꞌibʉ mij mbajʉdijtypy.”
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Ja njamyʉʉdʉts tꞌijxtʉ ja ja̱jʉn, per kyaj tjaygyujkʉdʉ ja ayuk diꞌibʉts ʉj xymyʉga̱jx.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Nétʉts ʉj nꞌanma̱a̱y: “¿Tits ndúnʉp?, Windsʉ́n.” Nétʉts xyꞌanma̱a̱y ja Nindsʉnꞌa̱jtʉm: “Pʉdʉꞌʉk es nʉjx jap Damaskʉ es jap mꞌanʉʉmʉdʉt tʉgekyʉ ti mdúnʉp.”
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 ’Es ko ja ja̱jʉn oj xyajwiindsʉts, nétʉts ja njamyʉʉdʉts xyajnejxy witsy extʉ nja̱jtyʉts Damaskʉ.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ’Jap tuꞌugʉ yedyʉjk diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Ananiiʉs. Yʉꞌʉ jyantsyꞌawda̱jtypy ja Dios es tkuydyúñ ja Moisesʉ ꞌyanaꞌamʉn, es nidʉgekyʉ israelítʉty diꞌibʉ tsʉna̱a̱ydyʉ Damaskʉ yajxón mʉʉt ꞌyijty yʉꞌʉ.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Es ja Ananiiʉs xyñimiiñʉts es xyꞌanma̱a̱yʉts: “Mʉguꞌuk Saulʉ, ijxwa̱ꞌx jatʉgok.” Es netyʉ jatʉgok oj nꞌijxwaꞌxyʉts es net nꞌijxyʉts ja Ananiiʉs.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Nétʉts xyꞌanma̱a̱y: “Yʉ Dios diꞌibʉ nꞌaptʉjkꞌa̱jtʉm wyindsʉꞌkʉdʉ jékyʉp, tʉ mwinꞌíxyʉty es xyꞌixyꞌátʉt diꞌibʉ yʉꞌʉ tsyejpy, es xyꞌíxʉt ja Diꞌibʉ Jikyꞌa̱jtp Tʉyꞌa̱jtʉn Mʉʉt es xymyʉdówʉt diꞌibʉ yʉꞌʉ kyajxypy.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Esʉ Dios mbʉjta̱ꞌa̱gánʉp es xykya̱jxʉt ja ꞌyayuk ma̱ nidʉgekyʉ naxwíñʉdʉ ja̱ꞌa̱y, es xytyukmʉmadya̱ꞌa̱gʉt diꞌibʉ tʉ xyꞌixy es diꞌibʉ tʉ xymyʉdoy.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Es tyamyʉ, katʉ mꞌakꞌawix. Pʉdʉꞌʉk es mnʉbátʉt, es mʉnuꞌxta̱ꞌa̱k ja Dios esʉ mbeky mniwa̱ꞌa̱dsʉdʉt.”
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 ’Kots njʉmbijty Jerusalén, tats nnejxy ma̱ mʉj tsa̱jptʉjk es nga̱jxtákyʉts. Nétʉts nꞌijxma̱ꞌty.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Nꞌijxyʉts ja Nindsʉnꞌa̱jtʉm Jesús, es xyꞌanma̱a̱yʉts: “Jottʉgoy es mbʉdsʉ́mʉt ya̱ Jerusalén, mʉt ko kyaj tya̱dʉ ja̱ꞌa̱y tmʉbʉka̱ꞌa̱ñ kots ʉj nGrístʉty.”
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 ’Nétʉts ʉj nꞌanma̱a̱y: “Windsʉ́n, yʉꞌʉjʉty ñija̱ꞌa̱dʉp nidʉgekyʉ kots ʉj nnejxyʉts ma̱ tsa̱jptʉjk es nmʉnejxyʉts pujxndʉgóty diꞌibʉ myʉbejkypy ko mij mGrístʉty, es ʉj tʉ nyajwépyʉdyʉts.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Es ko ja ja̱ꞌa̱y dyaꞌeꞌky ja Esteebʉ, mij ja mduumbʉ diꞌibʉ pyʉjták ja tʉyꞌa̱jtʉn mijtskyʉjxm, támʉdsʉ naty mʉt nꞌity ko dyaꞌeꞌky, extʉ ngwentʉꞌa̱jtʉts ja wyit.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Es xyꞌanma̱a̱yʉts ja Nindsʉnꞌa̱jtʉm: “Nʉjx. Ʉjts mij ngaxaampy jagam ma̱ ja̱ꞌa̱y kyaj ꞌyisraelítʉty.”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Tmʉdooꞌijty ja ja̱ꞌa̱y ya̱a̱ba̱a̱t ko jyʉnáñ ko ñʉjxa̱ꞌa̱ñ ma̱ ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ kyaj ꞌyisraelítʉty. Net ja ja̱ꞌa̱yʉty yaxkaktʉ:
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Es ma̱a̱nʉm ja ja̱ꞌa̱yʉty niꞌigʉ ttukꞌya̱ꞌa̱x ttukjoktʉ, tjandʉ wyítʉty es tꞌʉxjʉbiptʉ, es ja naxway tjantsywyʉjʉꞌʉktʉ,
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 net ja solda̱a̱dʉ windsʉngopk tniꞌanaꞌamʉ es ja Pa̱a̱blʉ yajmʉnʉjxʉt ma̱ kwartel, es yajwópʉt es tniga̱jxʉt ti ko ja̱ꞌa̱y yaꞌaxy jyeky mʉt yʉꞌʉ.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Es ko twoꞌondʉʉnʉ es twopandʉ yʉ Pa̱a̱blʉ, net yʉ Pa̱a̱blʉ dyajtʉʉy ja solda̱a̱dʉ windsʉ́n diꞌibʉ naty jam:
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Es ko tmʉdooy yʉ solda̱a̱dʉ windsʉ́n, net oj tꞌawanʉ ja wyindsʉ́n, ja solda̱a̱dʉ windsʉngopk, es tꞌanma̱a̱y:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Net ja solda̱a̱dʉ windsʉngopk tnimʉjwaꞌky ja Pa̱a̱blʉ, es dyajtʉʉy:
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Es ja solda̱a̱dʉ windsʉngopk ꞌyanma̱a̱yʉ:
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Es yʉ solda̱a̱dʉ diꞌibʉ naty wopánʉp yʉ Pa̱a̱blʉ, net ñikakta̱a̱yʉdʉ, es yʉꞌʉba̱a̱t ja solda̱a̱dʉ windsʉngopk tsyʉꞌkʉ ko yʉ Pa̱a̱blʉ tʉ tkʉwʉʉñ es romanʉ ja̱ꞌa̱y yʉꞌʉ.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Es jakumbom yʉ solda̱a̱dʉ windsʉngopk tnijawʉyáñ ti ko Pa̱a̱blʉ ñiꞌʉʉnʉty yʉ israelítʉty. Net tniꞌanaꞌamʉ es jyʉnákʉt ja kadenʉ diꞌibʉ Pa̱a̱blʉ kyʉꞌʉwʉꞌʉnꞌa̱jtypy, es dyajnaymyujkʉ yʉ teedywyindsʉ́nʉty es nidʉgekyʉ diꞌibʉ anaꞌamdʉp mʉj tsa̱jptʉgóty. Netʉ Pa̱a̱blʉ dyajpʉdsʉʉmdʉ es tpʉjtáktʉ mayjyaꞌay wyinduuy diꞌibʉ naty tʉ ñaymyúkʉdʉ.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.