Atos 16

Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Esʉ Pa̱a̱blʉ mʉdʉ Silʉs jya̱jttʉ ma̱ Derbe ka̱jpn esʉ Listrʉ ka̱jpn. Jap tpattʉ tuꞌugʉ mʉbʉjkpʉ diꞌibʉ ꞌyawda̱jtypy yʉ Jesús. Jaꞌa txʉꞌaty Timotee. Yʉꞌʉ tya̱a̱kꞌa̱jtypy ja israelitʉ es nan ꞌyawda̱jtypy ja Jesús. Esʉ tyeety yʉꞌʉ grieegʉ.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Es ja ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ ꞌyawda̱jttʉp ja Jesús ma̱ ja Listrʉ ka̱jpn esʉ Ikoñʉ ka̱jpn jyʉna̱ꞌa̱ndʉ ko Timotee jyikyꞌaty tʉyꞌa̱jtʉn mʉʉt.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Pa̱a̱blʉ wyowaampy yʉ Timotee es tjamyʉʉtꞌata̱ꞌa̱ñ. Net dyajtsujkʉ waanʉ ma̱ ja yedyʉjkꞌa̱jtʉn kʉdiibʉ tyukꞌakꞌátʉdʉt yʉ israelítʉty diꞌibʉ tsʉna̱a̱ydyʉp ma̱ tadʉ nax, jaꞌa ko nidʉgekyʉ tnija̱ꞌa̱dyaaydyʉ ko Timotee tteetyꞌáty ja grieegʉ ja̱ꞌa̱y.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Tʉgekyʉ ka̱jpn ma̱ ña̱jxtʉ, jam tꞌawa̱ꞌa̱nʉdʉ myʉguꞌuktʉjk ja ʉxpʉjkʉn diꞌibʉ tʉ dyaky ja apóstʉlʉty esʉ mʉjja̱ꞌa̱ydyʉjkʉty diꞌibʉ ijttʉp Jerusalén.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Es dʉꞌʉn yʉ mʉbʉjkpʉtʉjk myʉjwiinʉdʉ myʉbʉjkʉn es bom bom tmʉbʉjktʉ waanʉ may ja ja̱ꞌa̱yʉty.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Esʉ Pa̱a̱blʉ mʉdʉ jyamyʉʉdʉty jyaka̱jxwa̱ꞌxándʉ ja Diosʉ ꞌyayuk ma̱ ñaxwíñʉdʉ Asyʉ, per ja Espíritʉ Santʉ kyaj tkupejky. Net ña̱jxtʉ ma̱ ñaxwíñʉdʉ Frijyʉ esʉ Galasyʉ,
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 es jya̱jttʉ ma̱ tsyiba̱ꞌa̱n ja Misyʉ. Esʉ Pa̱a̱blʉ twinma̱a̱y es tyʉkʉyaꞌañ ma̱ ñaxwíñʉdʉ Bitiñʉ, per ja Jesusʉ Jya̱ꞌa̱jʉn kyaj tkupejky.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Net ña̱jxtʉ kajaa Misyʉ ña̱a̱xóty, es jyʉna̱jktʉ ma̱ Troʉs ka̱jpn diꞌibʉ mejyñbyʉꞌa̱a̱y.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Es ja koots ja Pa̱a̱blʉ ꞌyijxma̱ꞌty, es tꞌijxy tuꞌugʉ Masedoñʉ yedyʉjk tyanʉ es myʉnuꞌxtaꞌagyʉty:
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Ko Pa̱a̱blʉ tꞌijxyʉ tadʉ ijxma̱ꞌtʉn, net ʉʉdsʉty ndsoꞌoñʉts es oj nnejxyʉts Masedoñʉ, jaꞌa ko nnijáwʉts es ja Dios xymyʉgajxyʉts es nga̱jxwa̱ꞌxʉdʉts ja oybyʉ ayuk jam Masedoñʉ.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Nétʉts ndʉjkʉdʉ barkoty ma̱ Troʉs, es oj nnʉjxtʉts tʉyʉ ma̱ ja Samotrasyʉ islʉ, es jakumbom nja̱jttʉts mejyñbyʉꞌa̱a̱y ma̱ Neápolʉs ka̱jpn.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Japts ndsoꞌondʉ esʉts nnʉjxtʉ ma̱ Filipʉs, diꞌibʉ niꞌigʉ myʉ́jʉty jap Masedoñʉ. Ja yajkutujkpʉ kopk tniꞌanaꞌamʉ ko ja ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ tsʉna̱a̱ydyʉp Filipʉs nandʉꞌʉn tmʉdattʉ tʉyꞌa̱jtʉn éxtʉmʉ ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ tsʉna̱a̱ydyʉp Romʉ. Es jap nꞌijttʉts majtsk tʉgʉk xʉʉ.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Es ma̱ tuꞌugʉ sa̱a̱bʉdʉ, net nnʉjxtʉts ka̱jpnbʉꞌa̱jp mʉjnʉʉbʉꞌa̱a̱y. Jap tuꞌugʉ luga̱a̱r ma̱ yʉ ja̱ꞌa̱y ñʉjxtʉ ka̱jxtákpʉ. Es jápʉts nꞌuñaaydyʉts nga̱jxwa̱ꞌxtʉts mʉt ja toxytyʉjk diꞌibʉ oj ñaymyúkʉdʉ.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Es niduꞌugʉ toxytyʉjk txʉꞌaty Lidyʉ, diꞌibʉ kuga̱jpnꞌa̱jtp Tyatirʉ. Lidyʉ tyeꞌkypy ja oybyʉ tsuꞌunk wit es ꞌyawda̱jtypy ja Dios. Ko tmʉdooꞌíty diꞌibʉ Pa̱a̱blʉ kyajxypy, Dios tyukmʉbʉjkʉ.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Net ja Lidyʉ ñʉbejty mʉt nidʉgekyʉ diꞌibáty tsʉna̱a̱ydyʉp ma̱ jyʉʉn tyʉjk, es óknʉmts xyꞌanma̱a̱ydyʉts:
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Es ma̱ tuꞌugʉ xʉʉ nnʉjxtʉts ma̱ ja̱ꞌa̱y kya̱jxta̱ꞌa̱ktʉ, nétʉts oj nba̱a̱ttʉ tuꞌugʉ kiixy diꞌibʉ juybyʉ mʉduumbʉ. Jaꞌa myʉda̱jt ja mʉjkuꞌu wyinma̱ꞌa̱ñ es yʉꞌʉ mʉt xyʉmay. Es ko xyʉmay, net may ja meeñ tganaraty ja wyindsʉ́n.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Tya̱dʉ kiixy xypyanʉjxtʉpts mʉdʉ Pa̱a̱blʉ, yʉꞌʉ yaxkeky:
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Es dʉꞌʉn ꞌyadʉtsy tadʉ kiixy kana̱k xʉʉ. Netʉ Pa̱a̱blʉ jyotmayꞌeꞌky, es wya̱ꞌkʉmbijty es tꞌanma̱a̱y ja kaꞌoybyʉ:
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Ko ja kiixyʉ wyindsʉ́n tꞌijxtʉ ko kyaj mba̱a̱t ꞌyokxʉma̱a̱yñʉ es kyaj mba̱a̱t ꞌyokganara̱jnʉ ja xʉmaabyʉ, net ja Pa̱a̱blʉ es ja Silʉs tma̱jtstʉ es dyajnʉjxtʉ ma̱ justisʉtʉjk ma̱ mʉj ma̱a̱y.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Es dyajmiindʉ ma̱ fwezʉn, es ꞌyanma̱a̱yʉdʉ:
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 es yaꞌʉxpʉktʉ mʉdʉ wyinma̱ꞌa̱ñ diꞌibʉ ʉdsa̱jtʉm kyaj nꞌaxá̱jʉm es nyajtuꞌunʉm, jaꞌa ko ʉdsa̱jtʉm nromanʉja̱ꞌa̱yꞌa̱jtʉm.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Net ja ja̱ꞌa̱y mʉt ja fwézʉty jyotꞌambʉjktʉ, es jyʉnandʉ esʉ wyit jyʉnákʉt ja Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉs es twóptʉt mʉt ja pejykyepy.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Es ko twojpta̱a̱y, ta tmʉnʉjxtʉ pujxndʉgóty, es ttukꞌanaꞌamʉdʉ ja pujxndʉjk ja̱ꞌa̱y kywentʉꞌa̱jtpʉ es mʉk tꞌixyꞌit tkwentʉꞌáttʉt.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Es ko oj tꞌaxa̱jʉ kyutujkʉn ja pujxndʉjk ja̱ꞌa̱y kywentʉꞌa̱jtpʉ, net ja Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉs oj yajmʉnejxy pujxndʉjk ogam es yʉ tyeky yajnimaꞌtpejty ma̱ moriyʉ diꞌibʉ tukpa̱ꞌa̱duꞌuty es kʉdiibʉ kyaꞌagʉt.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Es ko oj tsyuꞌpʉ, net ja Pa̱a̱blʉ mʉt ja Silʉs kya̱jxtáktʉ es tꞌʉʉdʉ Diosʉ ꞌyalabanzʉ, es ja tsimyjyaꞌayʉty tmʉdooꞌijttʉ.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Net myiiñ ja mʉk ujx, es tmʉxijtʉdyaay ja potsy ʉxꞌa̱jp pa̱a̱t. Es net ꞌyawatsta̱a̱y tʉgekyʉ pujxndʉjk a̱a̱, es jyʉna̱jkta̱a̱y ja kadenʉ tʉgekyʉ ma̱ pujxndʉjk ja̱ꞌa̱yʉ tyeky esʉ kyʉꞌʉ.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Es ja pujxndʉjk ja̱ꞌa̱y kywentʉꞌa̱jtpʉ oj jyotwijy. Es ko tꞌijxy ja pujxndʉjk a̱a̱ tʉ ꞌyawatsta̱ꞌa̱y, netʉ ꞌyespa̱a̱dʉ tjuꞌty es ñayyaꞌoogánʉ. Tʉ ttijy ja tsimyjyaꞌay kyakta̱ꞌa̱y.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Net ja Pa̱a̱blʉ yaxkeky:
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Net ja pujxndʉjk ja̱ꞌa̱y kywentʉꞌa̱jtpʉ tꞌamdooy ja jʉʉn, es tyʉjkʉ pʉyeꞌegyʉ jyantsytsyʉyiipy mʉt ja tsʉꞌʉgʉ. Net ñaygyoxtʉna̱a̱ydyákʉ ma̱ Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉsʉ tyeky.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Net dyajpʉdsʉʉmdʉ Pa̱a̱blʉ mʉt ja Silʉs, es dyajtʉʉy:
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Esʉ Pa̱a̱blʉ mʉt ja Silʉs ꞌyadsoodʉ:
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Net ja Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉs tka̱jxwaꞌxy ja Jesusʉ ꞌyayuk mʉt nidʉgekyʉ nʉꞌʉnʉn tsyʉʉnʉdʉ ma̱ ja pujxndʉjk ja̱ꞌa̱y kywentʉꞌa̱jtpʉ tyʉjk.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Nan ja koots ja pujxndʉjk ja̱ꞌa̱y kywentʉꞌa̱jtpʉ oj tmʉnejxy ja Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉs ma̱ ja tyʉjk. Netyʉ ja koots ñʉbajtta̱a̱ydyʉ niduk jʉʉn niduk tʉjk.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Net twooy ja Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉs ma̱ tyʉjk, es dyajka̱a̱ydyʉ, es ja pujxndʉjk ja̱ꞌa̱y kywentʉꞌa̱jtpʉ mʉdʉ pʉ́nʉty tsyʉna̱a̱ydyʉp ma̱ jyʉʉn tyʉjk jyotkujkʉdyaaydyʉ mʉt ko naty tmʉbʉktʉ ja Dios.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Jakumbom ja justisʉ tkejxy ja polʉsiiʉ ma̱ ja pujxndʉjk ja̱ꞌa̱y kywentʉꞌa̱jtpʉ, es tnasmátsʉt ja Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉs.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Net ja pujxndʉjk ja̱ꞌa̱y kywentʉꞌa̱jtpʉ tꞌanma̱a̱y ja Pa̱a̱blʉ:
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Perʉ Pa̱a̱blʉ tꞌanma̱a̱ydyʉ ja polʉsiiʉty:
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Ta ja polʉsiiʉ oj tꞌanʉʉmʉ ja justísʉty ko Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉs romanʉ ja̱ꞌa̱y yʉꞌʉjʉty. Net ja justisʉ tsyʉꞌkʉdʉ es jyotmayꞌoꞌktʉ.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Net myiindʉ ja justisʉ es tpʉjktsoodʉ maꞌxʉn ma̱ ja Pa̱a̱blʉ. Es net dyajpʉdsʉʉmdʉ Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉs, es tꞌanma̱a̱ydyʉ:
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Ko pyʉdsʉʉmdʉ pujxndʉgóty ja Pa̱a̱blʉ mʉdʉ Silʉs, net ñʉjxtʉ ma̱ Lidyʉ tyʉjk. Es jap tꞌijxtʉ ja myʉguꞌuktʉjk, es tjotmʉkmooydyʉ nidʉgekyʉ. Net tsyoꞌonnʉdʉ ja Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉs.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.