Atos 16

Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Esʉ Pa̱a̱blʉ mʉdʉ Silʉs jya̱jttʉ ma̱ Derbe ka̱jpn esʉ Listrʉ ka̱jpn. Jap tpattʉ tuꞌugʉ mʉbʉjkpʉ diꞌibʉ ꞌyawda̱jtypy yʉ Jesús. Jaꞌa txʉꞌaty Timotee. Yʉꞌʉ tya̱a̱kꞌa̱jtypy ja israelitʉ es nan ꞌyawda̱jtypy ja Jesús. Esʉ tyeety yʉꞌʉ grieegʉ.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego,
2 Es ja ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ ꞌyawda̱jttʉp ja Jesús ma̱ ja Listrʉ ka̱jpn esʉ Ikoñʉ ka̱jpn jyʉna̱ꞌa̱ndʉ ko Timotee jyikyꞌaty tʉyꞌa̱jtʉn mʉʉt.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Pa̱a̱blʉ wyowaampy yʉ Timotee es tjamyʉʉtꞌata̱ꞌa̱ñ. Net dyajtsujkʉ waanʉ ma̱ ja yedyʉjkꞌa̱jtʉn kʉdiibʉ tyukꞌakꞌátʉdʉt yʉ israelítʉty diꞌibʉ tsʉna̱a̱ydyʉp ma̱ tadʉ nax, jaꞌa ko nidʉgekyʉ tnija̱ꞌa̱dyaaydyʉ ko Timotee tteetyꞌáty ja grieegʉ ja̱ꞌa̱y.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Tʉgekyʉ ka̱jpn ma̱ ña̱jxtʉ, jam tꞌawa̱ꞌa̱nʉdʉ myʉguꞌuktʉjk ja ʉxpʉjkʉn diꞌibʉ tʉ dyaky ja apóstʉlʉty esʉ mʉjja̱ꞌa̱ydyʉjkʉty diꞌibʉ ijttʉp Jerusalén.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém,
5 Es dʉꞌʉn yʉ mʉbʉjkpʉtʉjk myʉjwiinʉdʉ myʉbʉjkʉn es bom bom tmʉbʉjktʉ waanʉ may ja ja̱ꞌa̱yʉty.
5 de sorte que as igrejas eram confirmadas na fé e cada dia cresciam em número.
6 Esʉ Pa̱a̱blʉ mʉdʉ jyamyʉʉdʉty jyaka̱jxwa̱ꞌxándʉ ja Diosʉ ꞌyayuk ma̱ ñaxwíñʉdʉ Asyʉ, per ja Espíritʉ Santʉ kyaj tkupejky. Net ña̱jxtʉ ma̱ ñaxwíñʉdʉ Frijyʉ esʉ Galasyʉ,
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 es jya̱jttʉ ma̱ tsyiba̱ꞌa̱n ja Misyʉ. Esʉ Pa̱a̱blʉ twinma̱a̱y es tyʉkʉyaꞌañ ma̱ ñaxwíñʉdʉ Bitiñʉ, per ja Jesusʉ Jya̱ꞌa̱jʉn kyaj tkupejky.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Net ña̱jxtʉ kajaa Misyʉ ña̱a̱xóty, es jyʉna̱jktʉ ma̱ Troʉs ka̱jpn diꞌibʉ mejyñbyʉꞌa̱a̱y.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Es ja koots ja Pa̱a̱blʉ ꞌyijxma̱ꞌty, es tꞌijxy tuꞌugʉ Masedoñʉ yedyʉjk tyanʉ es myʉnuꞌxtaꞌagyʉty:
9 E Paulo teve, de noite, uma visão em que se apresentava um varão da Macedônia e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos!
10 Ko Pa̱a̱blʉ tꞌijxyʉ tadʉ ijxma̱ꞌtʉn, net ʉʉdsʉty ndsoꞌoñʉts es oj nnejxyʉts Masedoñʉ, jaꞌa ko nnijáwʉts es ja Dios xymyʉgajxyʉts es nga̱jxwa̱ꞌxʉdʉts ja oybyʉ ayuk jam Masedoñʉ.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Nétʉts ndʉjkʉdʉ barkoty ma̱ Troʉs, es oj nnʉjxtʉts tʉyʉ ma̱ ja Samotrasyʉ islʉ, es jakumbom nja̱jttʉts mejyñbyʉꞌa̱a̱y ma̱ Neápolʉs ka̱jpn.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 Japts ndsoꞌondʉ esʉts nnʉjxtʉ ma̱ Filipʉs, diꞌibʉ niꞌigʉ myʉ́jʉty jap Masedoñʉ. Ja yajkutujkpʉ kopk tniꞌanaꞌamʉ ko ja ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ tsʉna̱a̱ydyʉp Filipʉs nandʉꞌʉn tmʉdattʉ tʉyꞌa̱jtʉn éxtʉmʉ ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ tsʉna̱a̱ydyʉp Romʉ. Es jap nꞌijttʉts majtsk tʉgʉk xʉʉ.
12 e dali, para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Es ma̱ tuꞌugʉ sa̱a̱bʉdʉ, net nnʉjxtʉts ka̱jpnbʉꞌa̱jp mʉjnʉʉbʉꞌa̱a̱y. Jap tuꞌugʉ luga̱a̱r ma̱ yʉ ja̱ꞌa̱y ñʉjxtʉ ka̱jxtákpʉ. Es jápʉts nꞌuñaaydyʉts nga̱jxwa̱ꞌxtʉts mʉt ja toxytyʉjk diꞌibʉ oj ñaymyúkʉdʉ.
13 No dia de sábado, saímos fora das portas, para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar para oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Es niduꞌugʉ toxytyʉjk txʉꞌaty Lidyʉ, diꞌibʉ kuga̱jpnꞌa̱jtp Tyatirʉ. Lidyʉ tyeꞌkypy ja oybyʉ tsuꞌunk wit es ꞌyawda̱jtypy ja Dios. Ko tmʉdooꞌíty diꞌibʉ Pa̱a̱blʉ kyajxypy, Dios tyukmʉbʉjkʉ.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Net ja Lidyʉ ñʉbejty mʉt nidʉgekyʉ diꞌibáty tsʉna̱a̱ydyʉp ma̱ jyʉʉn tyʉjk, es óknʉmts xyꞌanma̱a̱ydyʉts:
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Es ma̱ tuꞌugʉ xʉʉ nnʉjxtʉts ma̱ ja̱ꞌa̱y kya̱jxta̱ꞌa̱ktʉ, nétʉts oj nba̱a̱ttʉ tuꞌugʉ kiixy diꞌibʉ juybyʉ mʉduumbʉ. Jaꞌa myʉda̱jt ja mʉjkuꞌu wyinma̱ꞌa̱ñ es yʉꞌʉ mʉt xyʉmay. Es ko xyʉmay, net may ja meeñ tganaraty ja wyindsʉ́n.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Tya̱dʉ kiixy xypyanʉjxtʉpts mʉdʉ Pa̱a̱blʉ, yʉꞌʉ yaxkeky:
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Es dʉꞌʉn ꞌyadʉtsy tadʉ kiixy kana̱k xʉʉ. Netʉ Pa̱a̱blʉ jyotmayꞌeꞌky, es wya̱ꞌkʉmbijty es tꞌanma̱a̱y ja kaꞌoybyʉ:
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E, na mesma hora, saiu.
19 Ko ja kiixyʉ wyindsʉ́n tꞌijxtʉ ko kyaj mba̱a̱t ꞌyokxʉma̱a̱yñʉ es kyaj mba̱a̱t ꞌyokganara̱jnʉ ja xʉmaabyʉ, net ja Pa̱a̱blʉ es ja Silʉs tma̱jtstʉ es dyajnʉjxtʉ ma̱ justisʉtʉjk ma̱ mʉj ma̱a̱y.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 Es dyajmiindʉ ma̱ fwezʉn, es ꞌyanma̱a̱yʉdʉ:
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade.
21 es yaꞌʉxpʉktʉ mʉdʉ wyinma̱ꞌa̱ñ diꞌibʉ ʉdsa̱jtʉm kyaj nꞌaxá̱jʉm es nyajtuꞌunʉm, jaꞌa ko ʉdsa̱jtʉm nromanʉja̱ꞌa̱yꞌa̱jtʉm.
21 E nos expõem costumes que nos não é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Net ja ja̱ꞌa̱y mʉt ja fwézʉty jyotꞌambʉjktʉ, es jyʉnandʉ esʉ wyit jyʉnákʉt ja Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉs es twóptʉt mʉt ja pejykyepy.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá- los com varas.
23 Es ko twojpta̱a̱y, ta tmʉnʉjxtʉ pujxndʉgóty, es ttukꞌanaꞌamʉdʉ ja pujxndʉjk ja̱ꞌa̱y kywentʉꞌa̱jtpʉ es mʉk tꞌixyꞌit tkwentʉꞌáttʉt.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança,
24 Es ko oj tꞌaxa̱jʉ kyutujkʉn ja pujxndʉjk ja̱ꞌa̱y kywentʉꞌa̱jtpʉ, net ja Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉs oj yajmʉnejxy pujxndʉjk ogam es yʉ tyeky yajnimaꞌtpejty ma̱ moriyʉ diꞌibʉ tukpa̱ꞌa̱duꞌuty es kʉdiibʉ kyaꞌagʉt.
24 o qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Es ko oj tsyuꞌpʉ, net ja Pa̱a̱blʉ mʉt ja Silʉs kya̱jxtáktʉ es tꞌʉʉdʉ Diosʉ ꞌyalabanzʉ, es ja tsimyjyaꞌayʉty tmʉdooꞌijttʉ.
25 Perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Net myiiñ ja mʉk ujx, es tmʉxijtʉdyaay ja potsy ʉxꞌa̱jp pa̱a̱t. Es net ꞌyawatsta̱a̱y tʉgekyʉ pujxndʉjk a̱a̱, es jyʉna̱jkta̱a̱y ja kadenʉ tʉgekyʉ ma̱ pujxndʉjk ja̱ꞌa̱yʉ tyeky esʉ kyʉꞌʉ.
26 E, de repente, sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Es ja pujxndʉjk ja̱ꞌa̱y kywentʉꞌa̱jtpʉ oj jyotwijy. Es ko tꞌijxy ja pujxndʉjk a̱a̱ tʉ ꞌyawatsta̱ꞌa̱y, netʉ ꞌyespa̱a̱dʉ tjuꞌty es ñayyaꞌoogánʉ. Tʉ ttijy ja tsimyjyaꞌay kyakta̱ꞌa̱y.
27 Acordando o carcereiro e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Net ja Pa̱a̱blʉ yaxkeky:
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Net ja pujxndʉjk ja̱ꞌa̱y kywentʉꞌa̱jtpʉ tꞌamdooy ja jʉʉn, es tyʉjkʉ pʉyeꞌegyʉ jyantsytsyʉyiipy mʉt ja tsʉꞌʉgʉ. Net ñaygyoxtʉna̱a̱ydyákʉ ma̱ Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉsʉ tyeky.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 Net dyajpʉdsʉʉmdʉ Pa̱a̱blʉ mʉt ja Silʉs, es dyajtʉʉy:
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Esʉ Pa̱a̱blʉ mʉt ja Silʉs ꞌyadsoodʉ:
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Net ja Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉs tka̱jxwaꞌxy ja Jesusʉ ꞌyayuk mʉt nidʉgekyʉ nʉꞌʉnʉn tsyʉʉnʉdʉ ma̱ ja pujxndʉjk ja̱ꞌa̱y kywentʉꞌa̱jtpʉ tyʉjk.
32 E lhe pregaram a palavra do Senhor e a todos os que estavam em sua casa.
33 Nan ja koots ja pujxndʉjk ja̱ꞌa̱y kywentʉꞌa̱jtpʉ oj tmʉnejxy ja Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉs ma̱ ja tyʉjk. Netyʉ ja koots ñʉbajtta̱a̱ydyʉ niduk jʉʉn niduk tʉjk.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Net twooy ja Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉs ma̱ tyʉjk, es dyajka̱a̱ydyʉ, es ja pujxndʉjk ja̱ꞌa̱y kywentʉꞌa̱jtpʉ mʉdʉ pʉ́nʉty tsyʉna̱a̱ydyʉp ma̱ jyʉʉn tyʉjk jyotkujkʉdyaaydyʉ mʉt ko naty tmʉbʉktʉ ja Dios.
34 Então, levando-os a sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Jakumbom ja justisʉ tkejxy ja polʉsiiʉ ma̱ ja pujxndʉjk ja̱ꞌa̱y kywentʉꞌa̱jtpʉ, es tnasmátsʉt ja Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉs.
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Net ja pujxndʉjk ja̱ꞌa̱y kywentʉꞌa̱jtpʉ tꞌanma̱a̱y ja Pa̱a̱blʉ:
36 O carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Perʉ Pa̱a̱blʉ tꞌanma̱a̱ydyʉ ja polʉsiiʉty:
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente, e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora, encobertamente, nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Ta ja polʉsiiʉ oj tꞌanʉʉmʉ ja justísʉty ko Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉs romanʉ ja̱ꞌa̱y yʉꞌʉjʉty. Net ja justisʉ tsyʉꞌkʉdʉ es jyotmayꞌoꞌktʉ.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Net myiindʉ ja justisʉ es tpʉjktsoodʉ maꞌxʉn ma̱ ja Pa̱a̱blʉ. Es net dyajpʉdsʉʉmdʉ Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉs, es tꞌanma̱a̱ydyʉ:
39 Então, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Ko pyʉdsʉʉmdʉ pujxndʉgóty ja Pa̱a̱blʉ mʉdʉ Silʉs, net ñʉjxtʉ ma̱ Lidyʉ tyʉjk. Es jap tꞌijxtʉ ja myʉguꞌuktʉjk, es tjotmʉkmooydyʉ nidʉgekyʉ. Net tsyoꞌonnʉdʉ ja Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉs.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.