Atos 16

Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Esʉ Pa̱a̱blʉ mʉdʉ Silʉs jya̱jttʉ ma̱ Derbe ka̱jpn esʉ Listrʉ ka̱jpn. Jap tpattʉ tuꞌugʉ mʉbʉjkpʉ diꞌibʉ ꞌyawda̱jtypy yʉ Jesús. Jaꞌa txʉꞌaty Timotee. Yʉꞌʉ tya̱a̱kꞌa̱jtypy ja israelitʉ es nan ꞌyawda̱jtypy ja Jesús. Esʉ tyeety yʉꞌʉ grieegʉ.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Es ja ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ ꞌyawda̱jttʉp ja Jesús ma̱ ja Listrʉ ka̱jpn esʉ Ikoñʉ ka̱jpn jyʉna̱ꞌa̱ndʉ ko Timotee jyikyꞌaty tʉyꞌa̱jtʉn mʉʉt.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Pa̱a̱blʉ wyowaampy yʉ Timotee es tjamyʉʉtꞌata̱ꞌa̱ñ. Net dyajtsujkʉ waanʉ ma̱ ja yedyʉjkꞌa̱jtʉn kʉdiibʉ tyukꞌakꞌátʉdʉt yʉ israelítʉty diꞌibʉ tsʉna̱a̱ydyʉp ma̱ tadʉ nax, jaꞌa ko nidʉgekyʉ tnija̱ꞌa̱dyaaydyʉ ko Timotee tteetyꞌáty ja grieegʉ ja̱ꞌa̱y.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Tʉgekyʉ ka̱jpn ma̱ ña̱jxtʉ, jam tꞌawa̱ꞌa̱nʉdʉ myʉguꞌuktʉjk ja ʉxpʉjkʉn diꞌibʉ tʉ dyaky ja apóstʉlʉty esʉ mʉjja̱ꞌa̱ydyʉjkʉty diꞌibʉ ijttʉp Jerusalén.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 Es dʉꞌʉn yʉ mʉbʉjkpʉtʉjk myʉjwiinʉdʉ myʉbʉjkʉn es bom bom tmʉbʉjktʉ waanʉ may ja ja̱ꞌa̱yʉty.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 Esʉ Pa̱a̱blʉ mʉdʉ jyamyʉʉdʉty jyaka̱jxwa̱ꞌxándʉ ja Diosʉ ꞌyayuk ma̱ ñaxwíñʉdʉ Asyʉ, per ja Espíritʉ Santʉ kyaj tkupejky. Net ña̱jxtʉ ma̱ ñaxwíñʉdʉ Frijyʉ esʉ Galasyʉ,
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 es jya̱jttʉ ma̱ tsyiba̱ꞌa̱n ja Misyʉ. Esʉ Pa̱a̱blʉ twinma̱a̱y es tyʉkʉyaꞌañ ma̱ ñaxwíñʉdʉ Bitiñʉ, per ja Jesusʉ Jya̱ꞌa̱jʉn kyaj tkupejky.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 Net ña̱jxtʉ kajaa Misyʉ ña̱a̱xóty, es jyʉna̱jktʉ ma̱ Troʉs ka̱jpn diꞌibʉ mejyñbyʉꞌa̱a̱y.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 Es ja koots ja Pa̱a̱blʉ ꞌyijxma̱ꞌty, es tꞌijxy tuꞌugʉ Masedoñʉ yedyʉjk tyanʉ es myʉnuꞌxtaꞌagyʉty:
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Ko Pa̱a̱blʉ tꞌijxyʉ tadʉ ijxma̱ꞌtʉn, net ʉʉdsʉty ndsoꞌoñʉts es oj nnejxyʉts Masedoñʉ, jaꞌa ko nnijáwʉts es ja Dios xymyʉgajxyʉts es nga̱jxwa̱ꞌxʉdʉts ja oybyʉ ayuk jam Masedoñʉ.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 Nétʉts ndʉjkʉdʉ barkoty ma̱ Troʉs, es oj nnʉjxtʉts tʉyʉ ma̱ ja Samotrasyʉ islʉ, es jakumbom nja̱jttʉts mejyñbyʉꞌa̱a̱y ma̱ Neápolʉs ka̱jpn.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 Japts ndsoꞌondʉ esʉts nnʉjxtʉ ma̱ Filipʉs, diꞌibʉ niꞌigʉ myʉ́jʉty jap Masedoñʉ. Ja yajkutujkpʉ kopk tniꞌanaꞌamʉ ko ja ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ tsʉna̱a̱ydyʉp Filipʉs nandʉꞌʉn tmʉdattʉ tʉyꞌa̱jtʉn éxtʉmʉ ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ tsʉna̱a̱ydyʉp Romʉ. Es jap nꞌijttʉts majtsk tʉgʉk xʉʉ.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 Es ma̱ tuꞌugʉ sa̱a̱bʉdʉ, net nnʉjxtʉts ka̱jpnbʉꞌa̱jp mʉjnʉʉbʉꞌa̱a̱y. Jap tuꞌugʉ luga̱a̱r ma̱ yʉ ja̱ꞌa̱y ñʉjxtʉ ka̱jxtákpʉ. Es jápʉts nꞌuñaaydyʉts nga̱jxwa̱ꞌxtʉts mʉt ja toxytyʉjk diꞌibʉ oj ñaymyúkʉdʉ.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 Es niduꞌugʉ toxytyʉjk txʉꞌaty Lidyʉ, diꞌibʉ kuga̱jpnꞌa̱jtp Tyatirʉ. Lidyʉ tyeꞌkypy ja oybyʉ tsuꞌunk wit es ꞌyawda̱jtypy ja Dios. Ko tmʉdooꞌíty diꞌibʉ Pa̱a̱blʉ kyajxypy, Dios tyukmʉbʉjkʉ.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 Net ja Lidyʉ ñʉbejty mʉt nidʉgekyʉ diꞌibáty tsʉna̱a̱ydyʉp ma̱ jyʉʉn tyʉjk, es óknʉmts xyꞌanma̱a̱ydyʉts:
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 Es ma̱ tuꞌugʉ xʉʉ nnʉjxtʉts ma̱ ja̱ꞌa̱y kya̱jxta̱ꞌa̱ktʉ, nétʉts oj nba̱a̱ttʉ tuꞌugʉ kiixy diꞌibʉ juybyʉ mʉduumbʉ. Jaꞌa myʉda̱jt ja mʉjkuꞌu wyinma̱ꞌa̱ñ es yʉꞌʉ mʉt xyʉmay. Es ko xyʉmay, net may ja meeñ tganaraty ja wyindsʉ́n.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 Tya̱dʉ kiixy xypyanʉjxtʉpts mʉdʉ Pa̱a̱blʉ, yʉꞌʉ yaxkeky:
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 Es dʉꞌʉn ꞌyadʉtsy tadʉ kiixy kana̱k xʉʉ. Netʉ Pa̱a̱blʉ jyotmayꞌeꞌky, es wya̱ꞌkʉmbijty es tꞌanma̱a̱y ja kaꞌoybyʉ:
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 Ko ja kiixyʉ wyindsʉ́n tꞌijxtʉ ko kyaj mba̱a̱t ꞌyokxʉma̱a̱yñʉ es kyaj mba̱a̱t ꞌyokganara̱jnʉ ja xʉmaabyʉ, net ja Pa̱a̱blʉ es ja Silʉs tma̱jtstʉ es dyajnʉjxtʉ ma̱ justisʉtʉjk ma̱ mʉj ma̱a̱y.
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 Es dyajmiindʉ ma̱ fwezʉn, es ꞌyanma̱a̱yʉdʉ:
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 es yaꞌʉxpʉktʉ mʉdʉ wyinma̱ꞌa̱ñ diꞌibʉ ʉdsa̱jtʉm kyaj nꞌaxá̱jʉm es nyajtuꞌunʉm, jaꞌa ko ʉdsa̱jtʉm nromanʉja̱ꞌa̱yꞌa̱jtʉm.
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 Net ja ja̱ꞌa̱y mʉt ja fwézʉty jyotꞌambʉjktʉ, es jyʉnandʉ esʉ wyit jyʉnákʉt ja Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉs es twóptʉt mʉt ja pejykyepy.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 Es ko twojpta̱a̱y, ta tmʉnʉjxtʉ pujxndʉgóty, es ttukꞌanaꞌamʉdʉ ja pujxndʉjk ja̱ꞌa̱y kywentʉꞌa̱jtpʉ es mʉk tꞌixyꞌit tkwentʉꞌáttʉt.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Es ko oj tꞌaxa̱jʉ kyutujkʉn ja pujxndʉjk ja̱ꞌa̱y kywentʉꞌa̱jtpʉ, net ja Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉs oj yajmʉnejxy pujxndʉjk ogam es yʉ tyeky yajnimaꞌtpejty ma̱ moriyʉ diꞌibʉ tukpa̱ꞌa̱duꞌuty es kʉdiibʉ kyaꞌagʉt.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Es ko oj tsyuꞌpʉ, net ja Pa̱a̱blʉ mʉt ja Silʉs kya̱jxtáktʉ es tꞌʉʉdʉ Diosʉ ꞌyalabanzʉ, es ja tsimyjyaꞌayʉty tmʉdooꞌijttʉ.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 Net myiiñ ja mʉk ujx, es tmʉxijtʉdyaay ja potsy ʉxꞌa̱jp pa̱a̱t. Es net ꞌyawatsta̱a̱y tʉgekyʉ pujxndʉjk a̱a̱, es jyʉna̱jkta̱a̱y ja kadenʉ tʉgekyʉ ma̱ pujxndʉjk ja̱ꞌa̱yʉ tyeky esʉ kyʉꞌʉ.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Es ja pujxndʉjk ja̱ꞌa̱y kywentʉꞌa̱jtpʉ oj jyotwijy. Es ko tꞌijxy ja pujxndʉjk a̱a̱ tʉ ꞌyawatsta̱ꞌa̱y, netʉ ꞌyespa̱a̱dʉ tjuꞌty es ñayyaꞌoogánʉ. Tʉ ttijy ja tsimyjyaꞌay kyakta̱ꞌa̱y.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Net ja Pa̱a̱blʉ yaxkeky:
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 Net ja pujxndʉjk ja̱ꞌa̱y kywentʉꞌa̱jtpʉ tꞌamdooy ja jʉʉn, es tyʉjkʉ pʉyeꞌegyʉ jyantsytsyʉyiipy mʉt ja tsʉꞌʉgʉ. Net ñaygyoxtʉna̱a̱ydyákʉ ma̱ Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉsʉ tyeky.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Net dyajpʉdsʉʉmdʉ Pa̱a̱blʉ mʉt ja Silʉs, es dyajtʉʉy:
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 Esʉ Pa̱a̱blʉ mʉt ja Silʉs ꞌyadsoodʉ:
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 Net ja Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉs tka̱jxwaꞌxy ja Jesusʉ ꞌyayuk mʉt nidʉgekyʉ nʉꞌʉnʉn tsyʉʉnʉdʉ ma̱ ja pujxndʉjk ja̱ꞌa̱y kywentʉꞌa̱jtpʉ tyʉjk.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 Nan ja koots ja pujxndʉjk ja̱ꞌa̱y kywentʉꞌa̱jtpʉ oj tmʉnejxy ja Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉs ma̱ ja tyʉjk. Netyʉ ja koots ñʉbajtta̱a̱ydyʉ niduk jʉʉn niduk tʉjk.
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Net twooy ja Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉs ma̱ tyʉjk, es dyajka̱a̱ydyʉ, es ja pujxndʉjk ja̱ꞌa̱y kywentʉꞌa̱jtpʉ mʉdʉ pʉ́nʉty tsyʉna̱a̱ydyʉp ma̱ jyʉʉn tyʉjk jyotkujkʉdyaaydyʉ mʉt ko naty tmʉbʉktʉ ja Dios.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Jakumbom ja justisʉ tkejxy ja polʉsiiʉ ma̱ ja pujxndʉjk ja̱ꞌa̱y kywentʉꞌa̱jtpʉ, es tnasmátsʉt ja Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉs.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Net ja pujxndʉjk ja̱ꞌa̱y kywentʉꞌa̱jtpʉ tꞌanma̱a̱y ja Pa̱a̱blʉ:
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Perʉ Pa̱a̱blʉ tꞌanma̱a̱ydyʉ ja polʉsiiʉty:
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 Ta ja polʉsiiʉ oj tꞌanʉʉmʉ ja justísʉty ko Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉs romanʉ ja̱ꞌa̱y yʉꞌʉjʉty. Net ja justisʉ tsyʉꞌkʉdʉ es jyotmayꞌoꞌktʉ.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 Net myiindʉ ja justisʉ es tpʉjktsoodʉ maꞌxʉn ma̱ ja Pa̱a̱blʉ. Es net dyajpʉdsʉʉmdʉ Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉs, es tꞌanma̱a̱ydyʉ:
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Ko pyʉdsʉʉmdʉ pujxndʉgóty ja Pa̱a̱blʉ mʉdʉ Silʉs, net ñʉjxtʉ ma̱ Lidyʉ tyʉjk. Es jap tꞌijxtʉ ja myʉguꞌuktʉjk, es tjotmʉkmooydyʉ nidʉgekyʉ. Net tsyoꞌonnʉdʉ ja Pa̱a̱blʉ esʉ Silʉs.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.