Atos 10
Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs ARC
1 Jap Sesareeʉ ka̱jpnóty tsyʉna̱a̱y tuꞌugʉ yedyʉjk diꞌibʉ xyʉꞌa̱jt Kornelyʉ. Jaꞌa ijty solda̱a̱dʉ windsʉ́n ma̱ ja Batayonk Italyanʉ.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Pes ja Kornelyʉ es pʉ́nʉty mʉʉt tsʉna̱a̱ydyʉp ma̱ jyʉʉn tyʉjk, tiꞌigyʉ tꞌawdattʉ Dios es twindsʉꞌʉgʉdʉ. Nandʉꞌʉn tmooy niꞌigʉ limosnʉ es tpudʉkʉ ja israelítʉty, es dʉꞌʉñʉm tꞌawdaty ja Dios.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Tuꞌugʉ xʉʉ, éxtʉm tʉgʉk yaxpʉn, net tꞌijxy jantsy wa̱ꞌa̱ts ijxma̱ꞌtʉngyʉjxm tuꞌugʉ Diosʉ ꞌyanklʉs tyʉkʉ ma̱ yʉꞌʉ naty es ꞌyanma̱a̱yʉ:
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Es ja Kornelyʉ tꞌixy ja anklʉs mʉt ja tsʉꞌʉgʉ. Net dyajtʉʉy:
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Kax ja ja̱ꞌa̱y jap Jope es yajwówʉt ja ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Simonk, diꞌibʉ nandʉꞌʉn xyʉꞌa̱jtp Peedrʉ.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Jap tsyʉʉnʉ ja myʉxʉʉ Simonk, poꞌogoꞌtspʉ diꞌibʉ tsʉnaapy mejyñbyʉꞌa̱a̱y.
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Ko ja anklʉs oj ñʉjxnʉ, net ja Kornelyʉ tmʉgajxy majtskʉ tyuumbʉ es tuꞌugʉ syolda̱a̱dʉ diꞌibʉ tyukmʉjotkujkꞌa̱jtypy oytyiity es yꞌawda̱jtypy ja Dios.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Ko ttukmʉmadyakta̱a̱y, net tnigajxʉ Peedrʉ jap Jope.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Jakumbom nidʉgʉʉk tyuꞌuyoꞌoydyʉ. Ko kyijkyxyʉꞌa̱jnʉ, tmʉwingoonnʉ Jope ka̱jpn, net ja Peedrʉ pyejty tʉjk nikʉjxy es kya̱jxta̱ꞌa̱ga̱ꞌa̱ñ.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Es nʉgoo naty ꞌyokꞌyuꞌoꞌkʉnʉ, abátʉpnʉmʉ naty ja kyaaky tyojx es kyayaꞌañ, net ja Dios ttukꞌijxy ja Peedrʉ
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 ko ja tsa̱jp ꞌyawa̱ꞌa̱tsy es ko kyʉdaꞌaky naxwiiñ diꞌibʉ kʉxʉꞌkp éxtʉm tuꞌugʉ mʉj wit ꞌyama̱jtsꞌíty taxk eskinʉ.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Japʉ natyʉ may jʉyujk diꞌibʉ taxkʉ tyeky, diꞌibʉ kaagʉdijtp esʉ tsa̱ꞌa̱ñ.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Netʉ Peedrʉ tmʉdooy kyajxy tsa̱jwínm, es ꞌyanma̱a̱yʉ:
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Esʉ Peedrʉ ꞌyadsooy:
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Net jatʉgok tmʉdooy tsa̱jwínm kyajxy, es ꞌyanma̱a̱yʉ:
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Jaꞌa jya̱jtʉ tʉgʉk ok, es net jatʉgok jyʉmbijty diꞌibʉ kʉxʉꞌk éxtʉm ja mʉj wit tsa̱jwínm.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Ta ja Peedrʉ jyotmayꞌeꞌky ti myadyakypyʉ tya̱dʉ ijxma̱ꞌtʉn. Net jya̱jttʉ ja Kornelyʉ ja jyaꞌayʉty ma̱ ja Simongʉ tyʉjk a̱a̱, es dyajtʉʉdʉ pʉn yʉꞌʉ tyʉjk.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Net dyajtʉʉdʉ:
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Es ja Peedrʉ tamʉ naty tʉjkkʉjxm jyotmayꞌeeky ko ti ꞌyandijpy diꞌibʉ tʉ tꞌixyʉ naty. Es ja Espíritʉ Santʉ ꞌyanma̱a̱yʉ:
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Pʉdʉꞌʉk, jʉnak es nʉjx mʉdʉ tadʉ ja̱ꞌa̱yʉty. Kyaj xyjʉjpjáwʉt. Ʉjts tʉ ngexy.
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Net ja Peedrʉ jyʉnajky ma̱ naty jap ꞌyawíxyʉty ja Kornelyʉ ja jyaꞌayʉty, es tꞌanma̱a̱y:
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Ta ꞌyadsoodʉ:
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Net ja Peedrʉ dyajtʉjkʉ, es wyeꞌemy mʉt yʉꞌʉ tuk tsuu. Ta jakumbom ja Peedrʉ jyamyʉda̱jtʉdʉ ja Jope ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ ꞌyawda̱jttʉp ja Jesús.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Ta jakumbom jya̱jttʉ jap Sesareeʉ ma̱ ja Kornelyʉ ꞌyawíxyʉty mʉt ja myʉguꞌuktʉjk esʉ myʉtnaymyaayʉbʉty diꞌibʉ tʉ twoy.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Ko Peedrʉ jyajty ma̱ ja Kornelyʉ tyʉjk, net pyʉdseemy ja Kornelyʉ. Ta ñaygyoxtʉna̱a̱ydyákʉ Peedrʉ wyinduuy es twindsʉꞌʉgʉyaꞌañ.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Ta Peedrʉ wyijtsʉꞌkʉ, es ꞌyanma̱a̱yʉ:
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Es tmʉgajxy tyʉjkʉdʉ tʉgoty. Jap tpaty ja Peedrʉ mayjyaꞌay tʉ ñaymyíkyʉty.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Net ja Peedrʉ jyʉnáñ:
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Pa̱a̱ty kots oj xywyowdʉ, nétyʉts mbadsoꞌoñ, ni wiꞌixʉts ngaꞌꞌanma̱a̱y. Tyam awa̱ꞌa̱nʉgʉts tits ko oj tʉ xywyoy.
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Net ja Kornelyʉ ꞌyadsooy:
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Nétʉts xyꞌanma̱a̱y: “Kornelyʉ, Dios tʉ tmʉdoy ko mga̱jxtaꞌaky es ñija̱ꞌa̱p wiꞌix tʉ xypyudʉkʉ diꞌibáty tʉgoyꞌa̱jtxʉdʉp.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Nigaxʉ jap Jope tadʉ ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Simonk, diꞌibʉ nandʉꞌʉn xyʉꞌa̱jtp Peedrʉ. Jap ꞌyity ma̱ poꞌogoꞌtspʉ Simonk diꞌibʉ tsʉnaapy mejyñbyʉꞌa̱a̱y.”
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Nétyʉts mij nnigajxʉ es myaꞌʉxta̱ꞌa̱yʉt, es tʉ xytyuñʉ mayꞌa̱jtʉn es tʉ mmiñ. Pa̱a̱ty nidʉgekyʉ nꞌijtʉm tyam ma̱ ja Dios, es nmʉdowa̱ꞌa̱ñʉts diꞌibʉ Nindsʉnꞌa̱jtʉm tʉ tkexy es xyꞌawánʉdʉts.
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Net ja Peedrʉ tꞌanma̱a̱y:
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 es tkupʉjkta̱ꞌa̱y oytyim pʉ́n ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ windsʉꞌkʉdʉp es tmʉdúñ.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Dios tꞌanma̱a̱y ja israelitʉ ja̱ꞌa̱y es tꞌawa̱ꞌa̱nʉ ja ayuk diꞌibʉ yajjotkujkꞌátʉdʉp Jesukristʉkyʉjxm, diꞌibʉ tʉgekyʉ ñiwindsʉnꞌa̱jttaapy.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Miits mnija̱ꞌa̱dʉp nandʉꞌʉn diꞌibʉ tʉ tyuñ tʉ jyátyʉty ma̱ ja israelítʉdyʉ ñax, tsyondaky Galileeʉ ko tʉ Fwank tka̱jxwaꞌxy es ñʉbátʉt ja ja̱ꞌa̱yʉty.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Mnija̱ꞌa̱dʉp nandʉꞌʉn ko Dios yʉꞌʉ myooy ja Jesús nazarenʉ ja myʉkꞌa̱jtʉn es ja Espíritʉ Santʉ. Es ja Jesús ttuuñ yajxón es dyaꞌꞌagʉdaky nidʉgekyʉ diꞌibʉ mʉt ja mʉjkuꞌugópk ja myʉkꞌa̱jtʉn ꞌyayoodʉp. Tya̱a̱dʉ Jesús tyuun mʉt ko Dios mʉʉt ꞌyity.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Es ʉʉdsʉty, apóstʉlʉty, testiigʉts nidʉgékyʉty diꞌibʉ Jesús tyuun ma̱ ja Judeeʉ ñax es nandʉꞌʉn ma̱ ja Jerusalén ka̱jpn. Oknʉm dyaꞌoꞌktʉ, tkudʉʉydyʉ kruuzkʉjxy.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Perʉ Dios yʉꞌʉ yajjikypyʉjk ko tyʉgʉkxʉbejty, es dyajkʉxeꞌky ma̱ ʉʉdsʉty.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Kyaj kyʉxeꞌky ja Jesús ma̱ ja̱ꞌa̱y nidʉgekyʉ, jeꞌeyʉ kyʉxeꞌky ma̱ ʉʉdsʉty diꞌibʉ Dios xywyinꞌijxtʉts jayʉjp éxtʉmʉ testiigʉ. Ʉʉdsʉty ka̱a̱y úktʉpts mʉt ja Jesús ko Dios tʉ dyajjikypyéky.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Esʉ Dios tʉ xykyéxyʉts esʉts nga̱jxwa̱ꞌxʉt mʉt ja ja̱ꞌa̱yʉty es nꞌawánʉdʉts ko Dios tʉyꞌa̱jtʉn tʉ tpʉjtaꞌaky ja Jesús éxtʉmʉ fwezʉn mʉt ja jiikypyʉ es mʉt ja eekypyʉ.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Nandʉꞌʉn jékyʉp nidʉgekyʉ Diosʉ kyuga̱jxpʉ tmʉga̱jxtʉ ja Jesús, es tꞌanma̱a̱ydyʉ ko nidʉgekyʉ diꞌibʉ myʉbʉjktʉp es tꞌaxá̱jʉdʉ Jesús, yʉꞌʉ yajmaꞌxtʉp ja pyojpʉ.
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Peedrʉ tamba̱a̱dʉ naty kyajxy ko ja Espíritʉ Santʉ myiiñ ma̱ nidʉgekyʉ diꞌibʉ myʉdooꞌijttʉp éxtʉmʉ Peedrʉ jyʉnaꞌañ.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Net ja israelítʉty diꞌibʉ myʉbʉjktʉ Jesús es mʉt ja Peedrʉ myiindʉ, dʉꞌʉñʉ wyʉꞌʉmʉdyaaydyʉ ko Dios tkejxy ja Espíritʉ Santʉ nandʉꞌʉn ma̱ ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ kyaj ꞌyisraelítʉty,
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 jaꞌa ko tmʉdooy ja ja̱ꞌa̱y kya̱jxtʉ wiingáty ja ayuk es tꞌawdaty ja Dios.
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 Net ja Peedrʉ jyʉnáñ:
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Net ja Peedrʉ ꞌyanma̱a̱yʉ es ñʉbáttʉt mʉt ja Jesukristʉ xyʉʉgyʉjxm. Ko ñʉbejty, net ja Peedrʉ tꞌanma̱a̱ydyʉ es ꞌyakwʉꞌʉmʉt majtsk tʉgʉk xʉʉ mʉt yʉꞌʉjʉty.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.