2 Coríntios 7
Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs NAA
1 Mʉguꞌugítʉty, jaꞌa ko Diosʉ dʉꞌʉn xymyʉwa̱ndákʉm, pa̱a̱ty nnayyaꞌijtʉm wa̱ꞌa̱ts ma̱ yʉ diꞌibʉ mba̱a̱t xyaꞌꞌaxʉꞌkʉm, dʉꞌʉn éxtʉm nniniꞌxkyʉjxm es éxtʉm nandʉꞌʉnʉ nꞌanmʉja̱ꞌa̱nꞌa̱jtʉm. Nꞌoktuꞌunʉm wiꞌix nꞌijtʉm wa̱ꞌa̱ts wa̱ꞌa̱ts jaꞌagyʉjxm ko Dios ndsʉꞌkʉm.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 A̱a̱ꞌa̱jt jotꞌa̱jttʉgʉts. Kyajts pʉ́n wiꞌix nduñ. Ni pʉ́nʉts ngawinꞌʉʉñ es ni pʉ́nʉts ngayajnibaxʉtʉ́kʉts.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Kyaj dʉꞌʉn nꞌanʉʉmʉdʉ es miits nga̱jxpa̱a̱ttʉt, éxtʉm tʉ nꞌokꞌanmaabyʉdʉ, miits mꞌijttʉp njodoty nwinma̱ꞌa̱ñótyʉts, tiꞌigyʉ nꞌijtʉm oy jiiky es oy eeky.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Nʉgoots miits nꞌoktukmʉꞌawda̱jtʉnʉ es ndukjotkʉdákypyʉts miidsʉty ma̱játyʉts nꞌayoy, xondákypyʉts es byeenʉts nꞌokjotkujkꞌa̱jnʉ.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Na̱ꞌa̱bʉts nja̱jty Masedoñʉ, kyajts ni nʉꞌʉn ngapeꞌxy, nik niꞌigʉts tʉ nꞌamaybyaaty njotmaybyaaty oytyim ma̱a̱ty. Ak tsip xidsoo ya̱dsoo es tsʉꞌkʉbʉts jodoty winma̱ꞌa̱ñóty,
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 perʉ Dios, diꞌibʉ yajjotkujkʉp ja ma̱a̱y ta̱jpʉty, yʉꞌʉts xyajjotkujkʉ ko jyajty ja Titʉ.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Kyaj jyaꞌayʉty jeꞌeyʉ mʉt ko jyajty, jaꞌa dʉꞌʉn mʉt ko byeenʉ naty xyondaꞌaky mʉt miitskyʉjxmʉty. Yʉꞌʉts xyꞌanma̱a̱y ko byeenʉts miits xywyinꞌixa̱ꞌa̱ndʉts, es xytyukmʉmadyákʉts wiꞌix miits xyñimay xyñida̱jtʉts es mnayjyotmaydyúnʉdʉ mʉt ʉj. Mʉdʉ tya̱a̱dʉts oj niꞌigʉ nxondaꞌagyʉts.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Oy ja jawyiimbʉ neky diꞌibʉ nduknigajxtʉ oj myajmáy myajtá̱jʉdʉ, kyajts tyam nnakyjyawʉ. Es pʉn nja̱ꞌa̱jʉts jawyíñʉp kots njaygyujkʉ ko tadʉ neky myajjotmayꞌoꞌkʉdʉ waanʉ,
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 tyam xondáknʉpts, kyaj mʉt ko tʉ mjotmayꞌooktʉ, jaꞌa dʉꞌʉn mʉt ko tʉ tadʉ ayoꞌon jotmay dyajtʉgátsy ja mwinma̱ꞌa̱ñʉty. Miidsʉty myajna̱jx myajkʉjxtʉ ja ayoꞌon jotmay éxtʉm ja Dios tꞌoyjyawʉ esʉ dʉꞌʉn kyaj miidsʉty tii mja̱jtʉdʉ axʉʉk ʉjtskyʉjxm.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Ja amay jotmay diꞌibʉ miimp ma̱ Dios, yʉꞌʉ xyajjodʉmbijtʉm es xymyoꞌoyʉm ja poꞌxtákn, es mʉt yʉꞌʉ kyaj mba̱a̱t nʉgoo nja̱ꞌa̱m. Perʉ tadʉ wiinkpʉ amay jotmay diꞌibʉ naxwiiñʉdʉ jyaꞌaꞌa̱jtypy, jaꞌa xytyukpátʉm ja oꞌkʉn.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Miidsʉty myajna̱jx myajkʉjxtʉ ja amay jotmay éxtʉm ja Dios tꞌoyjyawʉ. ¡Es ixtʉ tyamʉ net wiꞌix tʉ ꞌyabʉdsemy! Mdukjaygyujkʉdʉ tudaꞌaky yʉ tya̱a̱dʉ es xykya̱jxtuda̱ꞌa̱gʉt diꞌibʉ naty tʉ xytyundʉ, myajjotma̱ꞌtʉdʉ es nandʉꞌʉn myajtsʉꞌkʉdʉ, nétʉts byeen xywyinꞌixándʉts miidsʉty, es mdukkumʉdoodʉ diꞌibʉ naty tʉ ttuñ ja axʉʉkpʉ. Es ma̱ tʉgekyʉ tya̱a̱dʉ, miits tʉ xyaꞌíxʉdʉ ko kyaj xymyʉdattʉ ja pojpʉ ma̱ tya̱a̱dʉ. Pa̱a̱dyʉ dʉꞌʉn tʉ xytyukkumʉdowdʉ.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Mnija̱ꞌa̱dʉp miits ko nduknigajxtʉ ja neky, kyaj jaꞌagyʉjxmʉp nduknigajxtʉ diꞌibʉ tuundʉgooy es ni diꞌibʉ yajmʉdʉgooy, jaꞌa dʉꞌʉn es ndukꞌixtʉ Dios windum ko byeenʉts nnayjyotmaydyúñʉty mʉt miidsʉty.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Pa̱a̱ty mʉdʉ tya̱a̱dʉ tʉts miits xyajjotkujkʉdʉ.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Kyajts nꞌanʉguga̱ꞌa̱jʉ ma̱ts nꞌanma̱a̱y ja Titʉ kots nnayjyáwʉty jotkujk mʉt miidsʉty. Es kom tʉgekyʉ diꞌibʉ tʉ nꞌanʉʉmʉdʉ miidsʉty, tʉyꞌa̱jtʉnʉꞌʉ, nandʉꞌʉn pyʉdseemy tʉyꞌa̱jtʉn diꞌibʉts tʉ nꞌanʉʉmʉ ja Titʉ kots njotkujkꞌáty mʉt miitskyʉjxmʉty.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Es yʉꞌʉ waanʉ niꞌigʉ mdsókʉdʉ ko tjamyetsy wiꞌix miits xymyʉmʉdoodʉ diꞌibʉ yʉꞌʉ mduknipʉjkʉdʉ es wiꞌix xyajja̱jttáktʉ mʉt ja tudaꞌakyꞌát esʉ mayꞌa̱jt windsʉꞌkʉn.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Ijt xoombʉts jaꞌagyʉjxm kots kexy kaꞌpxy ndukmʉꞌawdatʉ es xytyúndʉt diꞌibʉ Dios tsyejpy.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.