2 Coríntios 7

Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mʉguꞌugítʉty, jaꞌa ko Diosʉ dʉꞌʉn xymyʉwa̱ndákʉm, pa̱a̱ty nnayyaꞌijtʉm wa̱ꞌa̱ts ma̱ yʉ diꞌibʉ mba̱a̱t xyaꞌꞌaxʉꞌkʉm, dʉꞌʉn éxtʉm nniniꞌxkyʉjxm es éxtʉm nandʉꞌʉnʉ nꞌanmʉja̱ꞌa̱nꞌa̱jtʉm. Nꞌoktuꞌunʉm wiꞌix nꞌijtʉm wa̱ꞌa̱ts wa̱ꞌa̱ts jaꞌagyʉjxm ko Dios ndsʉꞌkʉm.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 A̱a̱ꞌa̱jt jotꞌa̱jttʉgʉts. Kyajts pʉ́n wiꞌix nduñ. Ni pʉ́nʉts ngawinꞌʉʉñ es ni pʉ́nʉts ngayajnibaxʉtʉ́kʉts.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Kyaj dʉꞌʉn nꞌanʉʉmʉdʉ es miits nga̱jxpa̱a̱ttʉt, éxtʉm tʉ nꞌokꞌanmaabyʉdʉ, miits mꞌijttʉp njodoty nwinma̱ꞌa̱ñótyʉts, tiꞌigyʉ nꞌijtʉm oy jiiky es oy eeky.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Nʉgoots miits nꞌoktukmʉꞌawda̱jtʉnʉ es ndukjotkʉdákypyʉts miidsʉty ma̱játyʉts nꞌayoy, xondákypyʉts es byeenʉts nꞌokjotkujkꞌa̱jnʉ.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Na̱ꞌa̱bʉts nja̱jty Masedoñʉ, kyajts ni nʉꞌʉn ngapeꞌxy, nik niꞌigʉts tʉ nꞌamaybyaaty njotmaybyaaty oytyim ma̱a̱ty. Ak tsip xidsoo ya̱dsoo es tsʉꞌkʉbʉts jodoty winma̱ꞌa̱ñóty,
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 perʉ Dios, diꞌibʉ yajjotkujkʉp ja ma̱a̱y ta̱jpʉty, yʉꞌʉts xyajjotkujkʉ ko jyajty ja Titʉ.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Kyaj jyaꞌayʉty jeꞌeyʉ mʉt ko jyajty, jaꞌa dʉꞌʉn mʉt ko byeenʉ naty xyondaꞌaky mʉt miitskyʉjxmʉty. Yʉꞌʉts xyꞌanma̱a̱y ko byeenʉts miits xywyinꞌixa̱ꞌa̱ndʉts, es xytyukmʉmadyákʉts wiꞌix miits xyñimay xyñida̱jtʉts es mnayjyotmaydyúnʉdʉ mʉt ʉj. Mʉdʉ tya̱a̱dʉts oj niꞌigʉ nxondaꞌagyʉts.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Oy ja jawyiimbʉ neky diꞌibʉ nduknigajxtʉ oj myajmáy myajtá̱jʉdʉ, kyajts tyam nnakyjyawʉ. Es pʉn nja̱ꞌa̱jʉts jawyíñʉp kots njaygyujkʉ ko tadʉ neky myajjotmayꞌoꞌkʉdʉ waanʉ,
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 tyam xondáknʉpts, kyaj mʉt ko tʉ mjotmayꞌooktʉ, jaꞌa dʉꞌʉn mʉt ko tʉ tadʉ ayoꞌon jotmay dyajtʉgátsy ja mwinma̱ꞌa̱ñʉty. Miidsʉty myajna̱jx myajkʉjxtʉ ja ayoꞌon jotmay éxtʉm ja Dios tꞌoyjyawʉ esʉ dʉꞌʉn kyaj miidsʉty tii mja̱jtʉdʉ axʉʉk ʉjtskyʉjxm.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Ja amay jotmay diꞌibʉ miimp ma̱ Dios, yʉꞌʉ xyajjodʉmbijtʉm es xymyoꞌoyʉm ja poꞌxtákn, es mʉt yʉꞌʉ kyaj mba̱a̱t nʉgoo nja̱ꞌa̱m. Perʉ tadʉ wiinkpʉ amay jotmay diꞌibʉ naxwiiñʉdʉ jyaꞌaꞌa̱jtypy, jaꞌa xytyukpátʉm ja oꞌkʉn.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Miidsʉty myajna̱jx myajkʉjxtʉ ja amay jotmay éxtʉm ja Dios tꞌoyjyawʉ. ¡Es ixtʉ tyamʉ net wiꞌix tʉ ꞌyabʉdsemy! Mdukjaygyujkʉdʉ tudaꞌaky yʉ tya̱a̱dʉ es xykya̱jxtuda̱ꞌa̱gʉt diꞌibʉ naty tʉ xytyundʉ, myajjotma̱ꞌtʉdʉ es nandʉꞌʉn myajtsʉꞌkʉdʉ, nétʉts byeen xywyinꞌixándʉts miidsʉty, es mdukkumʉdoodʉ diꞌibʉ naty tʉ ttuñ ja axʉʉkpʉ. Es ma̱ tʉgekyʉ tya̱a̱dʉ, miits tʉ xyaꞌíxʉdʉ ko kyaj xymyʉdattʉ ja pojpʉ ma̱ tya̱a̱dʉ. Pa̱a̱dyʉ dʉꞌʉn tʉ xytyukkumʉdowdʉ.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Mnija̱ꞌa̱dʉp miits ko nduknigajxtʉ ja neky, kyaj jaꞌagyʉjxmʉp nduknigajxtʉ diꞌibʉ tuundʉgooy es ni diꞌibʉ yajmʉdʉgooy, jaꞌa dʉꞌʉn es ndukꞌixtʉ Dios windum ko byeenʉts nnayjyotmaydyúñʉty mʉt miidsʉty.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Pa̱a̱ty mʉdʉ tya̱a̱dʉ tʉts miits xyajjotkujkʉdʉ.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Kyajts nꞌanʉguga̱ꞌa̱jʉ ma̱ts nꞌanma̱a̱y ja Titʉ kots nnayjyáwʉty jotkujk mʉt miidsʉty. Es kom tʉgekyʉ diꞌibʉ tʉ nꞌanʉʉmʉdʉ miidsʉty, tʉyꞌa̱jtʉnʉꞌʉ, nandʉꞌʉn pyʉdseemy tʉyꞌa̱jtʉn diꞌibʉts tʉ nꞌanʉʉmʉ ja Titʉ kots njotkujkꞌáty mʉt miitskyʉjxmʉty.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Es yʉꞌʉ waanʉ niꞌigʉ mdsókʉdʉ ko tjamyetsy wiꞌix miits xymyʉmʉdoodʉ diꞌibʉ yʉꞌʉ mduknipʉjkʉdʉ es wiꞌix xyajja̱jttáktʉ mʉt ja tudaꞌakyꞌát esʉ mayꞌa̱jt windsʉꞌkʉn.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Ijt xoombʉts jaꞌagyʉjxm kots kexy kaꞌpxy ndukmʉꞌawdatʉ es xytyúndʉt diꞌibʉ Dios tsyejpy.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.