Romanos 4

Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 ¿Ti adøm nꞌa̱pteetyꞌamøj Abraham tyuun jøts Dios ja ojts kyupikyɨ?
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Ku jeexyɨp ja Abraham jaꞌagøjxp ja Dios kyupikyɨ ku ja wyɨnaty tø ttuñ tigati, nadyamøjɨyɨpts ja jeexyɨp.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Yɨdeꞌents jap nøkyɨjxpy wya̱ꞌa̱ñ: “Ojts ja Abraham tjanchja̱wɨ ja Dios, jaꞌats ja Dios yꞌøyja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ jøts ja ojts tkupiky.”
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Ku pøn øy ti tunk ttuñ jøts ku ja yikmɨjuy, ja tyunkts ja yiknɨmɨjuꞌuyɨp, kaꞌap ja nɨñamyayꞌa̱tɨ tpa̱a̱ty, jaꞌ ja kyudøjkɨp ku ja tø tyuñ.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Pønts ja tunk tkadaꞌødyøjkɨp ma̱ Dios, øy ja ti tjagatuñ, jøts ku ja jaꞌayɨ tjanchja̱wɨ ja Dios ku ja pojkpɨtumbɨ ja̱a̱ꞌy ja tpojkpɨmeeꞌkxy, jaꞌayɨ ja Dios tyajotkujkꞌajtpy ku ja tjagyepy ja janchja̱ꞌwɨn, jøts ja tmayꞌaty jadeꞌen ku ja tkupiky.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Nayɨdeꞌen ja David ojts wya̱ꞌa̱ñ ku ja ojts tnɨgajpxy sa̱ ja ja̱a̱ꞌy xyonda̱ꞌa̱ky pøn ja Dios kyupijkpy, jøts ja kaꞌ tmøjpɨkta̱ꞌa̱ky pønɨ sa̱ ja ja̱a̱ꞌy tø yꞌadɨꞌɨch.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 Yɨdeꞌen ja wya̱ꞌa̱ñ:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Nekɨm jaꞌ pøn ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm pyojkpɨmeeꞌkxpy.
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 ¿Jaꞌayɨ døꞌøn nugo jadeꞌen nekɨm tꞌejxtɨp pøn ttundɨp ja ejxpajt ñeꞌkxkøjxp, uk nayɨdeꞌen ɨdøꞌøn jaꞌamɨdɨ pøn tkatundɨp ja ejxpajt? Nnɨja̱ꞌwɨndɨpts jøts ku ja Abraham jaꞌagøjxp ja Dios ojts kyupikyɨ ku ja jaꞌayɨ tjanchja̱ꞌwɨ.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 ¿Juunɨts ɨdøꞌøn ja jadeꞌen yikupɨjky? ¿Tø wyɨnaty ja Abraham jawyeen ja ejxpajt yikpɨkta̱a̱jkɨ, uk kaꞌanɨm? Kaꞌanɨmts ja wyɨnaty ttuñ ja ejxpajt.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Oojknɨm ja Abraham ojts yikpɨkta̱a̱jkɨ ja ejxpajt ku ja ojts yiktsuky ja ñeꞌkx, ejxa̱ꞌa̱n ja wya̱ꞌa̱ñ jøts ja yiknɨja̱wɨ ku Dios ja tø kyupikyɨ yjanchja̱ꞌwɨngøjxp. Jadeꞌents ja Abraham ttunjøpɨyɨɨꞌñ, jøts ja nayɨdeꞌen nɨdukɨꞌɨyɨ janchja̱ꞌwɨngøjxp yikupøktɨ øy ja tmøøtꞌa̱ttɨ tkamøøtꞌa̱ttɨ ja ejxpajt ñeꞌkxkøjxp.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Janch jadeꞌen ku ja Abraham ɨdøꞌøn kyudanaabyɨꞌa̱jtp pøn ja ejxpajt tmøøtꞌa̱jttɨp, kidi jaꞌagøjxpɨp ja jaꞌayɨ ku ja tø yiktuꞌunxɨdɨ ja ejxpajt. Jadeꞌenꞌampy ja tijy jøts ku ja tpaꞌejxtɨ, jøts ja nayɨdeꞌen tjagyaptɨ ja janchja̱ꞌwɨn sa̱ ja Abraham, ku ja wyɨnaty kaꞌanɨm ja ejxpajt yiktuꞌunxɨ.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Jadeꞌen ja Dios wya̱nda̱ꞌa̱ky, jøts ja Abraham møøt nɨdukɨꞌɨyɨ wɨneꞌenɨn ñajtskaꞌaxɨdɨ yikmoꞌodɨt amuum ja na̱a̱jx ka̱jp wɨneꞌen yꞌity na̱xwiiñ; kajaꞌagøjxpɨpts ja wa̱nda̱ꞌa̱ky ojts yikpɨkta̱ꞌa̱ky jadeꞌen ku ja kutujk ja wyɨnaty kaꞌpxy tø tpaduñ ja Abraham, pø jadeꞌenꞌampyxɨ ja jadeꞌen ku Dios ja tjanchja̱ꞌwɨ, jøts jaꞌ ja wyɨnaty tø tyagupikyɨ.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Jøts ku jeexyɨp jaꞌayɨ yikupøktɨ pøn tpadundɨp ja Moisés kyutujk, jøts jaꞌayɨ jeexyɨp yikmoꞌodɨ ja Dios yꞌøyꞌa̱jtɨn, kaꞌats jeexyɨp tyuñ ja janchja̱ꞌwɨn, jøts nɨ ja Dios jeexyɨp ja wya̱nda̱ꞌa̱ky nɨti kyawa̱ꞌa̱ñ.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Pø tɨɨdyumpxɨ ja kutujk; ma̱ts ja kutujk kyaꞌity, kaꞌap jam ti yikmɨdundɨgøy, jabɨ nɨti anaꞌamɨnxɨ jam.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Jadeꞌenꞌampyts ɨdøꞌøn Dios ja twa̱nda̱a̱jky jaꞌagøjxp ku ja janchja̱ꞌwɨn ojts tꞌixy, jøts ja tmayꞌa̱tt nɨdukɨꞌɨyɨ pøn nayɨdeꞌen ja janchja̱ꞌwɨn tjagyajp sa̱ ja Abraham. Kidi jaꞌap ja Dios tyamɨwa̱nda̱a̱jkɨ ja yꞌøyꞌa̱jtɨn pøn tpadundɨp tkabadundɨp ja kutujk, pø jaꞌaxɨ tyamɨwa̱nda̱a̱jkɨ pøn tjanchja̱ꞌwɨdɨp ja Dios sa̱m ja Abraham ttunjøpɨyɨɨꞌñ. Jadeꞌents ɨdøꞌøn ja tpa̱a̱ty, jaꞌ ñamyayɨ tnɨguba̱jkꞌa̱jtp ku ja jadeꞌen ojts tjanchja̱ꞌwɨ ja Dios, jøts jaꞌ adøm ñamyayɨ ndeetyꞌa̱jtyɨndɨp
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 jam Dios wyɨngujkp, pø nayɨ Diosxɨ ja yjanchja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ ku wya̱ꞌa̱ñ ja Dios kyajpxy: “Tø me nbɨkta̱ꞌa̱ky møja̱a̱ꞌyꞌa̱jtpɨ o ma̱ꞌet o ma̱ga̱jp.” Janch møj ja Dios, øy ja tyikjujkpyøkt pøn tø yꞌooꞌknɨ tyɨgøøñɨ, jøts nayɨdeꞌen tna̱nkyꞌijxyɨ o ti pɨkta̱ꞌa̱ky midi kaꞌejtpnɨm.
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Øy kaꞌap ti jøpꞌejxɨn, kaꞌap ti wɨnma̱a̱ꞌñ, ojtsts ja Abraham ja tjanchja̱wɨ jøts yjøpꞌijxpy jaꞌ, xjats ɨdøꞌøn ja jadeꞌen may ja̱a̱ꞌy ñamyayɨ tnɨguba̱jkꞌaty sa̱ uꞌnkteety yꞌuꞌnk yꞌuna̱ꞌjk tnɨdeetyꞌaty, jadeꞌen sa̱ døꞌøn Dios ja wyɨnaty tø ñɨɨꞌmxyɨ ku ja wya̱a̱ñ: “Janch may ja mꞌuꞌnk mꞌuna̱ꞌjk xpa̱a̱tt.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Magøꞌpxy ja Abraham wyɨnaty ja yjumøjt jøts kaꞌap ja sa̱ tijy, amuum ja tꞌajotꞌaty øy ja ñɨdøꞌøxy Sara ja møøt tø yjamøja̱a̱ꞌyɨnɨdɨ, kaꞌap ja yꞌuꞌnk yꞌuna̱ꞌjk tꞌukpa̱tnɨdɨt.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 Kaꞌap ja sa̱ tijy, kaꞌap ja tkaꞌøyja̱ꞌwɨyɨ ja Dios wya̱nda̱ꞌa̱ky, neꞌegɨ ja amumjoojt tpɨkta̱a̱jky ja yjanchja̱ꞌwɨn jøts ja tmøja̱wɨ tkunuuꞌkxyja̱wɨ ja Dios,
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 jøts ja tuꞌugyɨ tjøpꞌijxy jadeꞌen jøts ku Dios tjagyepy møkꞌa̱jtɨn, jøts ja ttuꞌunt jadeꞌen sa̱ ja wya̱ꞌa̱ñ.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Jadeꞌenꞌampy ja Dios ja ojts kyupikyɨ ku yꞌijxyɨ jøts ku myajada̱ꞌa̱ky ja yjanchja̱ꞌwɨn.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Jøts ku døꞌøn Dios ja jadeꞌen tkupɨjky ja yjanchja̱ꞌwɨn, kidi ja Abrahamɨp ja jaꞌayɨ kyupøjkɨp jøts ja jadeꞌen yikjaadyañ;
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 pø nayɨdeꞌenxɨ adøm ja xkupɨjkyɨm ku adøm ja Dios Teety njanchja̱ꞌwant. Pø jaꞌaxɨ tø tyikjujkpyiky jadɨgojk xemɨkøjxp ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesucristo,
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 pøn ojts yikøyaky jøts yꞌookt adøm nbøkyøjxp, jøts jadeꞌengøjxp ojts xemɨkøjxp yjujkpyiky jadɨgojk jøts adøm nyikupøjkɨnt jam Dios wyɨngujkp.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.