Mateus 25
Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs ARA
1 ’Jøts ja Dios kyutujk jadeꞌen yja̱tt midi yja̱a̱ꞌy ja tyanɨtanaapy sa̱m nɨma̱jk ja kiixyeꞌ una̱ꞌjkɨndɨ, midi ja yja̱j ojts tꞌukondɨ jøts ja tmɨnøjkxtɨ ma̱ ja ja̱a̱ꞌy jam yꞌamajtskɨwya̱ꞌa̱ndɨ, jøts ja jemya̱a̱ꞌy twɨndsøꞌøgɨwya̱ꞌa̱ndɨ.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Nɨmagoxk kaꞌ ti møj tja̱wɨdɨ, jøts ja nɨmagoxk janchwijy ja yja̱a̱ꞌyꞌa̱ttɨ.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Pønts kaꞌ ti møj tja̱wɨdɨ ku ja tkondɨ yja̱j, nɨkaꞌap ñøø ja ojts tkojnɨdɨ, kaꞌap ja te midi ja tyuktaꞌutstɨp jadɨgojk ku ja kyøxt ja yja̱j;
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 pønts wijtyɨ ojts ja abiky tkondɨ ja nøø midi ja yja̱j tyuktatøødyɨp, jøts abiky jaꞌ midi ja ja̱j jap yja̱a̱kmøøtꞌajtpy.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Jøts kumɨ kaꞌap ja jemya̱a̱ꞌy chojkja̱ꞌtnɨ, xjats ja nɨdukɨꞌɨyɨ ma̱a̱ꞌyꞌøøgyɨ pya̱a̱jtnɨyɨdøø, jøts ja ojts yjadyimyꞌukmaꞌooꞌkøjxnɨdɨ.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Xjats tsuuꞌm et tmadoodøø ja ayuujk kuk yja̱wɨ wya̱ꞌa̱ñ møk: “¡Ɨxa myiñ ja jemya̱a̱ꞌy; pɨdsømdɨ jøts xjøpkuba̱a̱dɨdɨt!”
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Jøts ja kiixyeꞌ una̱ꞌjk pyɨdøꞌkøjxtøø, jøts ja yja̱j ja tꞌaꞌejxɨdøø.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Jøts ja ñɨmagoxkpɨ midi kaꞌap øy ti tmøja̱wɨdɨ, jaꞌats ja yjanɨmagoxkpɨ tnɨmaadyøø midi wijtyɨ midi wɨnmaadyɨp: “Møøky øøts yø mja̱jnøø waanɨ, ooꞌknɨp øøts yø nja̱j.”
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Jøts ja ñɨmagoxkpɨ yꞌadsoodøø: “Kaꞌ øøts yø nyaky, ku øøts ɨnet yø nya̱kt kaꞌ øøts ɨnet njaꞌ tpa̱a̱tt, jøts nɨ meets ɨnet mjaꞌ yø tkapa̱tmɨt. Jam neꞌegɨ mnɨnøjkxtɨt ma̱ tyøøgyɨ jøts jam mnadyanɨjuyɨdɨt.”
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Ɨxam ja wyɨnaty tø tyimñøjkxtɨ jøts ja tꞌatsjuuwya̱ꞌa̱ndɨ ja ja̱jnøø, ku ja jemya̱a̱ꞌy yja̱ꞌjty. Jadeꞌents ja tyøjkɨdɨ pøn aꞌejxɨ nayjagyajpɨdɨp, jøts ja ojts tmøøtøkɨdɨ ja jemya̱a̱ꞌy ma̱ ja jap yꞌamajtskɨwya̱ꞌa̱ñ, jøts ja tøjkꞌa̱a̱w yꞌadujkna̱a̱.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Jøts ja yjanɨmagoxkpɨ kiixyeꞌ oojknɨm yjaꞌukja̱ꞌtnɨdøø, jøts ja yjaꞌukwa̱nɨdɨ: “¡Yikꞌawa̱ꞌa̱ts wɨndsøn yø tøjk!”
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Jøts ja ojts yɨdeꞌen yikꞌadsowdɨ: “Kaꞌaxɨ mee nnɨja̱wɨ pønɨ mbøn meets.”
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Jøts ɨdøꞌøn ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ja pyabøjkpɨtøjk yɨdeꞌen tnɨma̱a̱y:
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 ’Nayɨdeꞌen ɨdøꞌøn Dios kyutujk midi yja̱a̱ꞌy ja tyanɨtanaapy, sa̱m tuꞌuk ja̱a̱ꞌy wyɨnaty choonwa̱nɨ, jøts ja ñøjkxwa̱nɨ abikña̱a̱jx abikya̱jp, wɨnets ja ojts twa̱a̱dsøy pøn jaty ja jam yiktumpy jøts ja ttanɨpɨjky ja myeeñ.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 ’Tuꞌuk tmøøy magoxk mil, jøts jaduꞌuk majtsk mil, jøts jaduꞌuk tukmil, jadeꞌen ja ojts tmøꞌøy sa̱ pønjabøn ja wijyꞌa̱jtɨn tmøødɨ. Jøts ja chøøꞌñ ñijkxy wɨdejtpɨ abikyꞌet.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Ja tumbɨ pøn ja meeñ yikmøøy magoxk mil, ojts ja ttaꞌajuy ttaꞌagajpxy jøts ja tyikꞌuꞌnkja̱jty ja nayɨdɨnøꞌøn.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Nayɨdeꞌen jaduꞌuk ja meeñ ojts tyiktunkpa̱tmɨ pøn yikmøøy majtsk mil, jøts jaa ja nayɨdeꞌen tyikꞌuꞌnkja̱jty majtsk mil.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Pønts ja meeñ yikmøøy tukmil, myɨdsoꞌon jaꞌ jøts ja ayuꞌuch etjotp tuꞌuk ja jut tyikꞌøꞌyɨyɨɨꞌñ, japts ja meeñ ja tnɨta̱jy.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 ’Xjats kyɨmjekñɨm ja tumbɨtøjk wyɨndsøn wyɨmbijty, xjats ja tyikwɨngukɨdɨ ja meeñ.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Jawyeen yja̱ꞌjty pøn ja meeñ wyɨnaty tø yikmøꞌøy magoxk mil, jøts ja tja̱a̱kmøøy jamagoxk mil ja wyɨndsøn midi ja wyɨnaty tø tyikꞌuꞌngɨ, yɨdeꞌen ja tnɨma̱a̱y: “Magoxk milxɨ, wɨndsøn, ojts xyaky ja meeñ, ɨxya̱ts jamagoxk mil midi tø nyikꞌuꞌngɨ.”
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Xjats ja wɨndsøn ja ojts yꞌadsøyɨ: “Øyꞌa̱jtp, øy ɨdøꞌøn mduñ jøts øy ɨdøꞌøn mja̱a̱ꞌyꞌaty; nayɨdeꞌen sa̱m øy tø xꞌejxꞌity yø meeñ øy yø kyama̱ba̱a̱dɨ, ndanɨpøkp ɨnet ja myayja̱wɨbɨ. Jøts ya̱ men, na̱x, jøts jawaanɨ may xpøkt ja nꞌøyꞌa̱jtɨn.”
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Jøts jaduꞌuk yja̱ꞌtmɨ pøn ja meeñ yikmøøy majtsk mil, jøts ja wya̱a̱ñ: “Wɨndsøn, ɨxya̱ ja meeñ majtsk mil midi øts ojts xmøꞌøy, jøts ɨxya̱ ja majtsk mil midi tø nyikꞌuꞌngɨ.”
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Jøts ja wyɨndsøn ja yꞌadsojɨ: “Øyꞌa̱jtp, øy ɨdøꞌøn mduñ jøts øy ɨdøꞌøn mja̱a̱ꞌyꞌaty; nayɨdeꞌents sa̱ tø xꞌejxꞌity yø meeñ øy yø kyama̱ba̱a̱dɨ, nja̱a̱kmoꞌopts nayɨdeꞌen jawaanɨ may. Men, tøkɨ ndøjkjøøjty, pa̱a̱t ja mꞌøyꞌa̱jtɨn.”
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Jøts ku yja̱ꞌjty ja tumbɨ pøn ja meeñ wyɨnaty tø yikmøꞌøy tukmil, yɨdeꞌen ja tnɨma̱a̱y ja wyɨndsøn: “Wɨndsøn, nnɨja̱ꞌwɨpxɨ øts ku mets kaꞌ ti jadiꞌiñɨ xnajtsja̱wɨ, jaꞌba̱a̱t me xpayøꞌøy øy mets ja xjagajaꞌajɨ, myikpɨdøꞌøkwambya̱a̱t mets ja pɨkta̱ꞌa̱ky øy me mjaganiꞌipy.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Paty ø ndsøꞌøgɨ, paty øts ojts nꞌatsyuꞌuch ja meeñ jap na̱xjøtpy. Ɨxya̱ts jaꞌ, pø mjaꞌa̱jtpxɨ yøꞌ.”
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Jøts ja wyɨndsøn ja ojts yɨdeꞌen yꞌadsøyɨyɨ: “Tsaachnuuxja̱a̱ꞌy mets kaꞌødyumbɨ, pønɨ mnɨja̱ꞌwɨp tam ku øts jadeꞌen nja̱a̱ꞌyꞌaty, ku øts nbøkmuky midi ø ngapɨktakpy, ku øts ja xijy nyikpɨdøꞌøkt pa̱a̱t midi ø kaꞌ nniꞌipy,
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 jøts ¿ti kuts øts ja nmeeñ tø xkaꞌanuuꞌkxya̱jkɨ, jøts ja meengyojpk ja jeexyɨp tø nba̱a̱ty møøt ja meeñuꞌnk ku tø nja̱ꞌa̱ty?”
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Wɨnets ja wɨndsøn tnɨma̱a̱y ja ja̱a̱ꞌy pøn jaty jam wyɨnaty jamꞌa̱jttɨp: “Pøjkxɨdɨ yø meeñ midi tukmil, jøts ja xmoꞌodɨt pøn ja yjaꞌ ma̱jk mil.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Pøn ja yjaꞌ jam, ja̱a̱ktyimyikmoꞌopts jaꞌ, jøts ja mayꞌampy tjagyapt; pønts nɨti tkamøøtꞌa̱jtp, jøts ku jap yiiꞌnɨm tja̱a̱kjamøødɨ, jaꞌba̱a̱ts ja yja̱a̱ktyimyikpøjkxɨt.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Yø yjadeꞌembɨ tumbɨ midi nɨti kawa̱mp, ɨxep wɨbejpɨdsømdɨ agugootstujpy, japts ya̱ꞌa̱xt yjøꞌøt tmɨwɨngɨdsetst tmɨꞌagɨdsetst ja ayoꞌon.”
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 ’Ku ø nmeꞌent wɨndsønꞌa̱jtpɨ, nɨꞌawɨdity nɨdukɨꞌɨyɨ ja a̱nkɨlɨstøjk nmøøtmeꞌent, jøts ø nꞌɨxa̱ꞌa̱kt jam kunuuꞌkxy kyutujkta̱a̱jk jøpꞌa̱m.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Jøts ja na̱xwiiꞌñɨt ja̱a̱ꞌy nɨdukɨꞌɨyɨ ñamyukɨdɨt øts nwɨngujkp, jøts øts ja nwejtswa̱ꞌkxtɨt jadeꞌen sa̱m ja jɨyujkꞌejxpɨ ja byorreek tꞌawojpakyɨn møøt ja chiibɨ.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Aga̱ꞌñꞌampy øts ja borreek nbɨkta̱ꞌa̱kt jøts ana̱jyꞌampy ja chiibɨ ndejɨnt.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Jøts wɨnets ø nnøjmɨt ja nꞌaga̱ꞌñꞌambyɨttɨ: “Ya̱ mendɨ pøn tø tpa̱a̱jtɨdɨ ja Dios Teety kyunuuꞌkxɨn; kupøjkɨdɨ ja Dios kyutujk midi yja̱a̱ꞌy ja tyanɨtanaapy, jaayɨp yø myiktanɨbɨkta̱a̱jknɨyɨdɨ ku Dios ja na̱xwiiꞌñɨt tyikꞌøyɨyɨɨꞌñ.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Tø nyuꞌøøky nxøꞌøøky, meetsts ojts xyikay; tø øts adøødsɨ nꞌity, jøts meets ojts xyikꞌuuky; jøts ku øts ojts nja̱ꞌa̱ty ndsøøñ øy ma̱ga̱jp, meets ojts xmøꞌøy nja̱ꞌa̱ta̱a̱jk.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Ku øts nwet ojts xkaꞌejtxɨ, meets ja ojts xmøꞌøy; jøts ku øts ojts nbikyɨ, meets ojts xꞌatska̱jpxjotꞌamøkɨ; ku øts ojts nyiktsumy, jap meets ojts xkuga̱jpxɨ.”
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Jøts pønts wyɨnaty tø yikupøktɨ jøts øts ja xnøjmɨdɨt: “Wɨndsønꞌa̱jtɨm, ¿wɨndiixɨk me nꞌijxy jøts ku me myuꞌøøky, jøts øø nyaky kaaky? ¿Uk wɨndits me myikꞌijxy mdøødsɨ, jøts øø nyaky ja nøø?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 ¿Uk wɨndits øø nꞌijxy jøts ku me mja̱ꞌa̱ty mdsøøñ ma̱ jaty ka̱jp, jøts øø nyaky ja ja̱ꞌta̱a̱jk, uk wɨndits øts ja wet na̱a̱my nyaky? ¿Juunɨ øøts ja tø nꞌukꞌixy jøts ku ja mgaꞌejtxɨyɨ?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 ¿Uk wɨndits me mꞌukyikꞌijxy jøts ku me mbikyɨ, uk wɨndi øø nꞌukꞌijxy ku me myiktsumy, jøts øø nꞌatskuꞌejxɨ jap puxøjkjøtpy?”
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Jøts yɨdeꞌen ø nꞌadsoꞌot: “Janch øts ɨdøꞌøn nwa̱ꞌa̱ñ, øy yiinɨ wyaanɨ midi tø xuujnɨdɨ, midi øts tø xmøøjyɨdɨ ja nmɨguꞌuk pøn kaꞌejtxɨdɨp ja pudøjkɨn, øts ɨdøꞌøn ja jadeꞌen ñamyayɨ tø xundɨ.”
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 ’Wɨnets øts ja nnøjmɨdɨt ja nꞌana̱jyꞌambyɨttɨ: “Jɨwa̱ꞌa̱ktɨ, kidi øts ya̱ xwɨnꞌejxtɨ meets kawɨndɨɨdyumbɨdɨ; nøjkxtɨ jap ma̱ ja jøøn jap nɨjuunɨ kyaꞌøøky, midi ja mɨkuꞌ yiktajøpꞌejxtɨp møøt ja mɨkuꞌa̱nkɨlɨstøjktɨ.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Tøxɨ ø nyuꞌøøky, jøts meets ojts kaꞌ xmøꞌøy ja ngaaky; ojts ø ndøødsɨ, jøts meets ojts kaꞌ xyikꞌuuky;
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 ojts ø nja̱ꞌa̱ty ndsøøñ ma̱ jaty ka̱jp, jøts mee kaꞌ xyikja̱ꞌta̱a̱jky. Ku øts nwet ojts kyaꞌity, jøts meets ja nwet ojts kaꞌ xmøꞌøy; kaꞌ meets ojts xkuꞌejxɨ ku øts ojts nbikyɨ, ku øts ojts nyiktsumy.”
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 Jøts øts ja xnøjmɨdɨt: “Wɨndsønꞌa̱jtɨm, ¿wɨndixɨk me nꞌijxy jøts ku mets wyɨnaty yuu xøøw myikꞌookwa̱ꞌa̱nɨyɨ, uk tøødsɨ wyɨnaty myikꞌookwa̱ꞌa̱nɨyɨ, uk ku me mja̱ꞌa̱ty mdsøøñ øy ma̱ga̱jp, uk ku mwet mna̱a̱my kyaꞌityxɨ, uk mbikyɨ mꞌañɨ, uk myiktsumy myiktɨy, jøts øøts ɨdøꞌøn nɨti pudøjkɨn nguidyimdyuñ?”
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Jøts øts ja yɨdeꞌen nꞌadsoꞌodɨt: “Janch øts ɨdøꞌøn nwa̱ꞌa̱ñ, øy yiinɨ wyaanɨ jøts ku kaꞌ tø xuujnɨdɨ nɨti pudøjkɨn pøn ja ayoꞌon tyanaxpy, nɨ øts køjxp ja tø xkatuujnɨdɨ.”
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Wɨnets ja jatyɨ ñøjkxtɨt ayoobɨ xemɨkøjxp, jøts pøn wyɨnaty yikupøktɨ jøts ja ñøjkxmɨdɨt tsɨnaabyɨ xemɨkøjxp ma̱ ja tpa̱a̱jtɨdɨt ja Dios kyunuuꞌkxɨn jøts ja tsɨna̱a̱ꞌyɨn øy yikxon.
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.