Mateus 22
Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs NVI
1 Xjats ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ojts jadɨgojk ttamɨmadya̱ktøjkɨgyojmɨ jaduꞌuk madya̱ꞌa̱ky, yɨdeꞌen ja wya̱a̱ñ:
1 Jesus lhes falou novamente por parábolas, dizendo:
2 ―Jadeꞌen ja Dios kyutujk midi yja̱a̱ꞌy ja tyanɨtanaapy sa̱m tuꞌuk wɨndsøn pøn xødump jøts mya̱jnk ja tyikꞌamajtskɨ,
2 "O Reino dos céus é como um rei que preparou um banquete de casamento para seu filho.
3 jøts ja tyumbɨ ja ttanɨguexy pøn jaty ja yikaawyampy yikꞌuukwampy jøts ja tꞌatswa̱ꞌa̱dɨt, kaꞌats ja ja̱a̱ꞌy ja pyadsooꞌnɨdøø.
3 Enviou seus servos aos que tinham sido convidados para o banquete, dizendo-lhes que viessem; mas eles não quiseram vir.
4 Jøts ja ojts abiktyumbɨ tjadanɨgajxkojmɨ, yɨdeꞌen ja tꞌuknɨma̱a̱y: “Nøjkx ja xꞌatstukmadowdɨ pøn jaty ø nwa̱a̱wampy, jøts ku ja kaaky jɨɨꞌkxy ya̱ aba̱a̱dɨ yꞌejtnɨ. Tø øts ndsaka̱a̱ nyikꞌøøky jøts tyimdyumjaneꞌkxpɨ tyimdyumjayeekpyɨ, aba̱a̱dɨ aꞌejxɨ yꞌejtnɨ, wan tmenɨdɨ tøꞌøxñɨgaabyɨ tøꞌøxñɨꞌukpɨdɨ.”
4 "De novo enviou outros servos e disse: ‘Digam aos que foram convidados que preparei meu banquete: meus bois e meus novilhos gordos foram abatidos, e tudo está preparado. Venham para o banquete de casamento! ’
5 Kidyimyøjpɨkta̱ktɨ jaꞌ pøn ɨdøꞌøn jayikwa̱a̱dsoodɨp mɨgaabyɨ mɨꞌukpɨ. Pømbɨ nøjkxnɨ kya̱mjotp, jøts pømbɨ tyunk tnɨyøꞌøyɨnɨ ma̱ jaty pøngapøn myeembyiky,
5 "Mas eles não lhes deram atenção e saíram, um para o seu campo, outro para os seus negócios.
6 jøts pømbɨ axa̱jɨ tyikja̱ꞌjttøø ja wɨndsøn tyumbɨ jøts ja tjemdunɨdɨ tedunɨdɨ, yikꞌooꞌktɨba̱a̱t jaꞌ.
6 Os restantes, agarrando os servos, maltrataram-nos e os mataram.
7 Wɨnets ja wɨndsøn yikxon yjantyimyꞌa̱mbɨjky, jøts ja ojts tkexy syolda̱dɨtøjk jøts ja tyikpaꞌooktɨt ja ja̱a̱ꞌy pøn tyimyikja̱a̱ꞌyꞌooꞌknɨdɨp, jøts ja tnɨtsa̱a̱jyɨdɨt ja kya̱jp.
7 O rei ficou irado e, enviando o seu exército, destruiu aqueles assassinos e queimou a cidade deles.
8 Wɨnets ja tnɨma̱a̱y tyumbɨtøjk: “Tum ja aba̱a̱dɨ yꞌejtnɨ jøts xøøw yiktuꞌunt, kaꞌadamts yø yjadeꞌembɨ ja̱a̱ꞌy pya̱a̱tꞌatyɨdɨ jøts yø nyikmɨga̱ꞌa̱yɨn nyikmɨꞌuujkɨn.
8 "Então disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, mas os meus convidados não eram dignos.
9 Nøjkxtɨts jam ma̱ ja̱a̱ꞌy ñaxy tyøkɨ, jøts ja nɨdukɨꞌɨyɨ xwa̱ꞌa̱dɨt tøꞌøxñɨgaabyɨ tøꞌøxñɨꞌukpɨ pønɨ pøn jaty jam mba̱ttɨp.”
9 Vão às esquinas e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem’.
10 Jøts ja tumbɨ choꞌondøø ñøjkxtøø jam tuuꞌa̱m, jøts ja ojts twa̱a̱muktɨ pøn jaty ja jam pya̱ttøø, jam øyja̱a̱ꞌbyɨ kaꞌøyja̱a̱ꞌbyɨ; jøts ja mayja̱a̱ꞌy jadeꞌen tyikꞌujtstøø ja tøjkjoojt.
10 Então os servos saíram para as ruas e reuniram todas as pessoas que puderam encontrar, gente boa e gente má, e a sala do banquete de casamento ficou cheia de convidados.
11 ’Xjats ja wɨndsøn jam tyøjkɨyɨɨꞌñ jøts ja tꞌejxwa̱ꞌa̱ñ pøn jaty tø yja̱ꞌa̱ttɨ mɨgaabyɨ mɨꞌukpɨ, wɨnets ja jap tꞌejxpa̱a̱jty tuꞌuk ja ya̱a̱ꞌdyøjk, jøts ku ja kaꞌap jadeꞌen xyøxyɨ sa̱m ɨdøꞌøn pya̱a̱tꞌatyɨdɨ ñaxyoxɨdɨt ja tøꞌøxñɨgaabyɨdɨ ja tøꞌøxñɨꞌukpɨdɨ.
11 "Mas quando o rei entrou para ver os convidados, notou ali um homem que não estava usando veste nupcial.
12 Jøts ja tnɨma̱a̱y: “¿Sudso mets ya̱ tø mdøkɨ, jøts kaꞌats jadeꞌen mxøxyɨ sa̱m ɨdøꞌøn pya̱a̱tꞌatyɨ ku tøꞌøxñɨgaaky ku tøꞌøxñɨꞌukk ñaxy?” Jøts ja nɨsa̱ kidyimwya̱ꞌa̱ñ, amøñɨ ja yꞌity.
12 E lhe perguntou: ‘Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial? ’ O homem emudeceu.
13 Wɨnets ja wɨndsøn ja tnɨma̱a̱y pøn jaty jam wɨngɨɨdyɨp wɨmbøjktɨp, yɨdeꞌen ja tnɨma̱a̱y: “Ɨxe køwøøndɨ pakwøøndɨ jøts xwɨbojpɨdsøꞌømdɨt, wan tnijkxy agugootstujpy ma̱ yjøꞌøt ma̱ ya̱ꞌa̱xt, ma̱ wyɨngɨdsetst yꞌagɨdsetst.”
13 "Então o rei disse aos que serviam: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés, e lancem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes’.
14 Kumɨ may ja yjayikwa̱a̱dsowdɨ øy pøn, jøts waanɨts jaꞌadɨ pøn yikꞌaꞌejxɨdɨp.
14 "Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos".
15 Jøts ja fariseotøjk jam ojts choondɨ, jøts ja ojts tkajpxyꞌejxwa̱ꞌa̱ndɨ, jaꞌats ja tyikpøkyꞌa̱ttɨp jøts ja ttanɨꞌøønɨdɨt pønɨ sa̱ yjadyimyꞌukwa̱ꞌa̱ñ.
15 Então os fariseus saíram e começaram a planejar um meio de enredá-lo em suas próprias palavras.
16 Xjats ja jadeꞌen wɨna̱a̱gɨn tkajxtøø ja yja̱a̱ꞌy møøt ja Herodes yja̱a̱ꞌmyɨ, jøts ja tꞌatstuknɨmaawya̱ꞌa̱ndɨ ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús:
16 Enviaram-lhe seus discípulos juntamente com os herodianos que lhe disseram: "Mestre, sabemos que és íntegro e que ensinas o caminho de Deus conforme a verdade. Tu não te deixas influenciar por ninguém, porque não te prendes à aparência dos homens.
17 Tukmadookts øøts sa̱ me mꞌukwa̱ꞌa̱ñ: ¿Nmoꞌop øøts kugubajt ja møj wɨndsøn midi jam Roma tsɨnaapy? ¿Nmoꞌop øøts u kaꞌ?
17 Dize-nos, pois: Qual é a tua opinião? É certo pagar imposto a César ou não? "
18 Yja̱ꞌwɨyɨɨꞌñts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús jaꞌ jøts ku ja kyaꞌødyunwa̱ꞌa̱ñɨyɨ, jøts ja tnɨma̱a̱y:
18 Mas Jesus, percebendo a má intenção deles, perguntou: "Hipócritas! Por que vocês estão me pondo à prova?
19 Tukꞌejxtɨk øts ja meeñ midi myiktundɨp ku ja kugubajt xya̱ktɨ.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto". Eles lhe mostraram um denário,
20 Ku ja ojts tꞌukꞌixy ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús, jøts ja tyiktɨɨy:
20 e ele lhes perguntou: "De quem é esta imagem e esta inscrição? "
21 Jøts ja tꞌadsoodøø:
21 "De César", responderam eles. E ele lhes disse: "Então, dêem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus".
22 Xjats ku ja jadeꞌen tmadoodøø, ñɨgyuma̱a̱p ɨdøꞌøn ja tyimyja̱jtøø; jøts ja ojts jadeꞌeñɨ tmajtstuꞌuttɨ jøts ja chooꞌnɨdɨ.
22 Ao ouvirem isso, eles ficaram admirados; e, deixando-o, retiraram-se.
23 Jøts nay jaꞌabɨ xøøw ja saduceotøjk ojts tꞌatsꞌejxtɨ ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús. Jadeꞌen ɨdøꞌøn jaꞌ ja wyɨnma̱a̱ꞌñ tjagyaptɨ jøts ku ooꞌkpɨ kaꞌ yꞌukjujkpyøjknɨdɨt; paty ja yɨdeꞌen tnɨmaadyøø ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús:
23 Naquele mesmo dia, os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele com a seguinte questão:
24 ―Wɨndsøn, yɨdeꞌen ja Moisés wya̱a̱ñ: kuk pøn tkuꞌookt ñɨdøꞌøxy jøts ku kaꞌ tyiktañ nɨ tuꞌuk yꞌuꞌnk, pønɨ jamts yꞌa̱jch uk yꞌuch, jaꞌats ja kuꞌøktyøꞌøxy tmøøtꞌamajtskɨp jøts ja tyikaꞌaxt, jøts ja myɨguꞌuk kyagudɨgøꞌøty midi tø yꞌøøky.
24 "Mestre, Moisés disse que se um homem morrer sem deixar filhos, seu irmão deverá casar-se com a viúva e dar-lhe descendência.
25 Jats øøts yꞌity nmɨguꞌuk tuꞌuk midi ja̱a̱ꞌyꞌa̱jttɨp nɨwɨxujk ya̱a̱ꞌy. Jøts ja jagyoop yꞌamajtskɨyɨɨꞌñ, oꞌjkts jaꞌ. Jøts kumɨ kaꞌ yꞌuꞌnk yꞌuna̱ꞌjk tyikta̱a̱ñ, jøts ja yꞌuch ojts tmɨdañ ja kya̱p, ja kuꞌøktyøꞌøxy.
25 Entre nós havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu. Como não teve filhos, deixou a mulher para seu irmão.
26 Jøts nayɨdeꞌen yja̱jty ja myɨmajtskpɨ, jøts ja myɨdɨgøøkpɨ nayɨdeꞌen, tumjadeꞌen ña̱jxkøjxtɨ nɨwɨxujk.
26 A mesma coisa aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Jøts ku ja jadeꞌen yꞌooꞌkøjxtøø, jøts ja tøꞌøxyøjk yja̱a̱ktyimyꞌøꞌjky.
27 Finalmente, depois de todos, morreu a mulher.
28 Jøts kuts ja jadɨgojk pyɨdsøꞌømdɨt jujkyꞌa̱jtpɨ, ¿midiꞌibɨts ja tnɨdøꞌøxyꞌa̱tp, pø tøxɨ ja tꞌatsnɨdøꞌøxyꞌa̱jtkøxtɨ?
28 Pois bem, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa, visto que todos foram casados com ela? "
29 Jøts ja ojts yɨdeꞌen yꞌadsøyɨdɨ ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús:
29 Jesus respondeu: "Vocês estão enganados porque não conhecem as Escrituras nem o poder de Deus!
30 Kuts jadɨgojk ja ooꞌkpɨ yjujkpyøktɨt nɨpøn kyaꞌukꞌamajtskɨñɨt, kaꞌ pøn yꞌuꞌnk ñøøx tkøya̱kt jøts ja yꞌamajtskɨt, jadeꞌents ja chɨnaañɨdɨt sa̱m a̱nkɨlɨstɨ midi jap tsa̱jpjøtpy.
30 Na ressurreição, as pessoas não se casam nem são dadas em casamento; mas são como os anjos no céu.
31 Jøts ku ja ooꞌkpɨ yjujkpyøktɨ, ¿kaꞌanɨm meets ja nøky xꞌixy sa̱ Dios køꞌøm tø wya̱ꞌa̱ñ? Nøømxɨ jaꞌ:
31 E quanto à ressurreição dos mortos, vocês não leram o que Deus lhes disse:
32 “Tum øts xDiosꞌa̱jttɨp ja Abraham, ja Isaac, jøts ja Jacob.” Kidi ooꞌkpɨpts ja ñɨDiosꞌajtpy, pø jaꞌaxɨ ja ñɨDiosꞌajtpy jøts ja tyikjujkyꞌa̱tt øy pøn.
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’? Ele não é Deus de mortos, mas de vivos! "
33 Ku ja ja̱a̱ꞌy jadeꞌen tmadoodøø, jøts ja ñɨgyuma̱a̱p tja̱ꞌwɨdøø ku ja jadeꞌen yikꞌɨxpikyɨdɨ.
33 Ouvindo isso, a multidão ficou admirada com o seu ensino.
34 Wɨnets ja fariseotøjk ojts tnɨmadowdɨ jøts ku ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús wyɨnaty tø tyikꞌamøñ ja saduceotøjktɨ, jøts ja ñamyujkɨdøø;
34 Ao ouvirem dizer que Jesus havia deixado os saduceus sem resposta, os fariseus se reuniram.
35 jamts tuꞌuk ka̱jpxwejpɨ tmøødɨdɨ, jaꞌats ja tjaꞌukajpxyꞌejxwa̱a̱n ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús. Jøts ja tyiktɨɨy:
35 Um deles, perito na lei, o pôs à prova com esta pergunta:
36 ―Wɨndsøn, ¿midiꞌibɨ kutujk jawaanɨ møj midi ja Dios kyutujk myøøtꞌajpty?
36 "Mestre, qual é o maior mandamento da Lei? "
37 Jøts nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús tꞌadsøøy:
37 Respondeu Jesus: " ‘Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma e de todo o seu entendimento’.
38 Yøꞌ ɨdøꞌøn møj jøts yøꞌ ɨdøꞌøn jawyenɨp.
38 Este é o primeiro e maior mandamento.
39 Jøts ñɨñayjadeꞌen ja myɨmajtskpɨ, yɨdeꞌen ja wya̱ꞌa̱ñ: “Jadeꞌen mmɨguꞌuk xtsokt sa̱m køꞌøm mnachøkyɨn.”
39 E o segundo é semelhante a ele: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Yøꞌøbɨ kutujk majtsk møj midi ja Moisés tø tja̱ꞌa̱y jap kyutujkjøtpy, jøts midi ñɨga̱jpxtɨp ja Dios kyugajpxy ku yikꞌɨxpøktɨ.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas".
41 Nay ɨxamnɨm ja fariseotøjk wyɨnaty amukɨ yꞌetɨnɨm,
41 Estando os fariseus reunidos, Jesus lhes perguntou:
42 jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ttɨɨbyɨjky:
42 "O que vocês pensam a respeito do Cristo? De quem ele é filho? " "É filho de Davi", responderam eles.
43 Wɨnets ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ja tnɨma̱a̱y:
43 Ele lhes disse: "Então, como é que Davi, falando pelo Espírito, o chama ‘Senhor’? Pois ele afirma:
44 Nømp ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm ja Dios Teety ñɨma̱a̱jyøø:
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: "Senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo de teus pés" ’.
45 ¿Sudso ja Cristo ja yiknɨtsokpɨ, sudso ja David ja yꞌa̱pꞌatyɨ, jøts yɨdeꞌents ja David køꞌøm wya̱ꞌa̱ñ jøts ku ja twɨndsønɨ?
45 Se, pois, Davi o chama ‘Senhor’, como pode ser ele seu filho? "
46 Jøts nɨpøn nɨsa̱ kidyimwya̱ꞌa̱ñ, jøts jaꞌabɨ xøøw ttamajtstuttøø, jøts kaꞌap pøn yꞌuktɨɨbyøjknɨyɨ tigati.
46 Ninguém conseguia responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante, ninguém jamais se atreveu a lhe fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.