Marcos 5

Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Xjats ja ttayøꞌøña̱jxtøø ja nøø, jøts ja yja̱ꞌttøø jam nøøbaꞌa̱m ma̱ døꞌøn ja na̱a̱jx wyɨnaty txøøwꞌaty Gadara.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Xjats ku ja Jesús yøꞌøpyɨdsɨɨmy jam ba̱rkɨjotp, wɨnets ja̱a̱ꞌy ja tuꞌuk ñɨmejnøø midi jam wyɨnaty tsooꞌmp jam ka̱mɨ sa̱ntɨjotp ma̱ ja ooꞌkpɨ ña̱xøkɨdɨ, mɨkuꞌ ja wyɨnaty myøøtꞌajtpy.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Jam ɨdøꞌøn ja wyɨnaty tyimchɨnaadya̱knɨ ma̱ ja ooꞌkpɨ ña̱xøkɨdɨ, jøts kaꞌap ɨdøꞌøn ja pøn pujx kadeen yꞌuktagɨxojtsɨnɨyɨ yꞌuktabakxojtsɨnɨyɨ.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Kumɨ tø ja wyɨnaty kawɨna̱a̱k ojk jadeꞌen yjayiktuñ, xjats ja jatyɨ ttapotɨ, jadiꞌiñɨ ja puꞌxk tanukɨ, ejtp ɨdøꞌøn ja jadeꞌen txumɨtuñ jøts ja jadeꞌen nɨpøn kyamayɨ.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Ejtp ɨdøꞌøn ja xyumɨwɨdity xɨnaxy tsunaxy, jam ja kojpkøjxp jam ja ka̱mɨ sa̱ntɨjotp muum chaba̱a̱wɨdity, jøts tsa̱a̱ ja jam køꞌøm yjanchnadyuktatsaachɨyɨ.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Xjats ku ja jagamyɨ tꞌejxpa̱a̱jty ja Jesús, wɨnets ja ojts putyɨ tnɨnijkxy jøts ja twɨnguxana̱a̱y,
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 yɨdeꞌen ja møkꞌampy tnɨma̱a̱y:
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Jaꞌ ɨdøꞌøn ja jadeꞌen kyuwa̱ꞌa̱nɨyɨɨꞌñ kumɨ yɨdeꞌen Jesús ja wyɨnaty tø ñɨɨꞌmxyɨ:
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Xjats ja Jesús wya̱ngojmøø:
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Yikxon ɨdøꞌøn ja tjanchmɨnuuꞌkxa̱ꞌjky ja Jesús, jøts ɨdøꞌøn kyayikajxpɨdsøꞌømt jam na̱xjotp ma̱ ja wyɨnaty chøønɨ.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Jøts kumɨ jamdam magyuch wyɨnaty tyimyjøøꞌkxwɨdejtmɨdɨ jam kojpk wɨngon,
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 xjats ja mɨkuꞌ ñuuꞌkxa̱ktøø, jøts ja wya̱ndøø:
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Xjats ja Jesús tya̱jky ja tɨyꞌa̱jtɨn, yikja̱jt ɨdøꞌøn ja jadeꞌen, wɨnets ja mɨkuꞌ tmajtstuttøø ja ja̱a̱ꞌy, jøts kuch ja tnɨma̱jtskojmɨdɨ, jaꞌ ja tyatøjkɨdøø. Namajtsk milɨn ɨdøꞌøn ja kuch jam wyɨnaty tyanɨdɨ, jaꞌats køꞌøm ña̱nktyejmɨdøø jap ja̱a̱ꞌ jutjøtpy jøts ja nøøjøtpy tyimña̱xkɨda̱ktøø, japts ja ñøøjøøꞌkxkøxtøø.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Xjats ja ja̱a̱ꞌy ojts kyakøxtɨ pøn jam wyɨnaty kuchꞌejxtɨp, jøts ja tꞌatsnɨmadya̱ꞌa̱kwa̱ꞌa̱ndɨ jam møj ka̱jpjotp, jøts nayɨdeꞌen jam ka̱mjotp. Wɨnets ja ja̱a̱ꞌy myendøø, jøts ja tꞌejxwa̱ꞌa̱ndɨ tnɨja̱wɨwya̱ꞌa̱ndɨ ti døꞌøn wyɨnaty tø tyuñɨ.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Ja Jesús ɨdøꞌøn ja ñɨmendøø, wɨnets ja ojts tꞌejxtɨ ja ja̱a̱ꞌy pøn wyɨnaty tꞌukmøøtꞌa̱jtp ja mɨkuꞌ jøts ku ja jam chɨnaañɨ wet xøøw, tø ja yikxon wyejnɨ kyajnɨ; wɨnets ja ja̱a̱ꞌy yjanchøꞌjkɨdøø.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Pøn ja ja̱a̱ꞌy wyɨnaty tø twɨnꞌejxtɨ, jaꞌats ja tnɨmadya̱ktøø sa̱ jaty ja wyɨnaty tø yjaty tø kyubety ja ja̱a̱ꞌy pøn tmøøtꞌa̱jtp ja mɨkuꞌ, jøts maagyuch ja nayɨdeꞌen tnɨmadya̱ktøø ku ja wyɨnaty tø yꞌooꞌkøjxnɨdɨ.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Wɨnets ja tmɨnuuꞌkxa̱kaktøø ja Jesús jøts wan ja jam tyimbyɨdsimy etjotp midi ja ña̱xꞌa̱jttɨp.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Xjats ku ja Jesús tyøjkɨyɨɨꞌñ jam ba̱rkɨjotp, wɨnets ja ja̱a̱ꞌy ja ñɨma̱a̱jyøø midi ja mɨkuꞌ wyɨnaty jekyɨp tꞌukmøøtꞌa̱jtp jøts ku ja pyadsoonwa̱ꞌa̱ñɨyɨ.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Xjats Jesús kaꞌap tkupɨjky, yɨdeꞌen ja tnɨma̱a̱y:
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Xjats ja ja̱a̱ꞌy ojts ñijkxy, jøts ja tnɨmadya̱kwɨdejtøjkɨyɨɨꞌñ ka̱jp ka̱jp jam Decápolis etjotp sa̱ Jesús ja wyɨnaty tø yjanchpudøkɨyɨ; wɨnets ja̱a̱ꞌy ja ñɨgyuma̱a̱p tjanchja̱ꞌwɨdøø.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Xjats ku ja Jesús wyɨmbijty jap ba̱rkɨjøtpy, ku ja ojts ñijkxy jam nøøbaꞌa̱m, wɨnets mayja̱a̱ꞌy ja jam ñɨmejnøø, jøts ja Jesús jamyɨ tya̱a̱ñ.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Tø døꞌøn ja jam wyɨnaty tyañ ku ja̱a̱ꞌy jam tuꞌuk yja̱ꞌjty midi yikꞌɨxpøjkp jam tsa̱ptøjkjotp. Jairo, jaꞌ ja xyøøwꞌajtpy. Xjats ku ja tꞌejxpa̱a̱jty ja Jesús, wɨnets ja ñagyuxendya̱a̱jkøø jam Jesús wyɨndum
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 jøts ja tjanchmɨnuuꞌkxa̱a̱jky, yɨdeꞌen ja tnɨma̱a̱y:
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Xjats ja Jesús ojts tpanijkxy ja ja̱a̱ꞌy; namay ja ñøjkxtɨ, may ja̱a̱ꞌy ja janchpadsooꞌnøø, yikxon ja yjanchyikꞌatejmujky.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Jamts ja tøꞌøxyøjk wyɨnaty tuꞌuk jam mayja̱a̱ꞌyjotp midi wyɨnaty pøjkɨp, myakmajtsk jumøjtɨp ta̱xnaxyɨ ja wyɨnaty tø pya̱a̱jtnɨyɨ, jadeꞌen jumøjt ja wyɨnaty kujk tmɨꞌity ja pa̱ꞌa̱m.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Yikxon ja wyɨnaty tø tkuꞌayowɨ ja pya̱ꞌa̱m ku tsøyɨbɨ ja may tjayiktuñ, tø myeeñuꞌnk ja wyɨnaty tyikꞌooꞌkøjxnɨ pønɨ wɨneꞌen ja jam wyɨnaty tmøødɨ, jøts nɨwɨneꞌen ja wyɨnaty tø tkadamøkpiky, neꞌegɨ ja pa̱ꞌa̱m yjɨna̱xꞌadøtsnɨ.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Xjats ku ja ojts tmadøy jøts ku yiknɨmadya̱ꞌa̱ky ja Jesús, wɨnets ja tpamiiñ jap mayja̱a̱ꞌyjotp, jøts ja ttojnɨ ja wyet.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Kumɨ yɨdeꞌen ɨdøꞌøn ja ñawya̱ꞌa̱ñɨyɨ: “Jaꞌayɨ øts wyet ɨnet yø ndojnɨt, tsoꞌokp øts ɨnet jatyɨ.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Xjats ku døꞌøn ja jadeꞌen ttuuñ, wɨnets ja ta̱xnaxyɨ jatyɨ yꞌamøkɨyɨɨꞌñ; tyimyja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ ja køꞌøm jøts ku ja wyɨnaty tø chøꞌøky ku pya̱ꞌa̱m ja wyɨnaty tø ñaxy.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Xjats ja Jesús tja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ, jøts kudam ja wyɨnaty tø tyiktsøꞌøky tuꞌuk ja ja̱a̱ꞌy ku ja myøkꞌa̱jtɨn ja wyɨnaty tø tyikꞌawa̱ꞌa̱ñ; xjats ja tꞌejxwɨmbijty ja mayja̱a̱ꞌy, jøts ja ojts tyiktɨy yɨdeꞌen:
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Wɨnets ja pyabøjkpɨtøjk yꞌadsojɨ:
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Ejxwɨdejtp ɨdøꞌøn ja Jesús, jaꞌ ja tyimyꞌejxwampy pøn ɨdøꞌøn ja wyɨnaty tø yjatyimyꞌuktøñɨ.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Wɨnets ja tøꞌøxyøjk tsøꞌøgɨ yjanchyikmɨbejpnɨyɨ, ñɨja̱ꞌwɨpts jaꞌ jøts ku ja wyɨnaty ja tya̱xnaxyɨ tø ñaxy, xjats ja ojts twɨnguxanaayꞌøyɨ ja Jesús, tyamɨmadya̱køjx ja tukɨꞌɨyɨ pønɨ sa̱ jaty ja yꞌejxɨ tyɨyɨ.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Wɨnets ja Jesús tnɨma̱a̱y ja tøꞌøxyøjk:
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Ɨxamnɨm ja Jesús jadeꞌen wyɨnaty wya̱ꞌa̱ñ, ku ja̱a̱ꞌy jam yja̱ꞌttøø midi wyɨnaty tsoꞌondɨp jam møja̱a̱ꞌy tyøjkwɨndum, ja møja̱a̱ꞌy midi wyɨnaty tump jam tsa̱ptøjkjotp, xjats ja yiknɨma̱a̱y:
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Myadøøpy ɨdøꞌøn Jesús jaꞌ ku ja møja̱a̱ꞌy jadeꞌen yiknøjmɨ, xjats ja tnɨma̱a̱y:
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Jøts ja ojts ñøjkxtɨ, kaꞌap ja Jesús tkupɨjky ja mayja̱a̱ꞌy jøts ja myøøtwɨdetɨyɨt, Pedro ja nugo myøøtꞌa̱jt, møøt ja Jacobo, jøts ja Juan midi ja Jacobo yꞌuchꞌajtpy.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Xjats ku ja jam yja̱ꞌttøø ma̱ ja ja̱a̱ꞌy jam wyɨnaty chøønɨ pøn tump tsa̱ptøjkjotp, wɨnets ja ojts tꞌixy jøts ku ja ja̱a̱ꞌy nugo xem ya̱m yꞌadøtsnɨdɨ, pømbɨ jap waanɨ ya̱xp, jøts pømbɨ jap janch møk ya̱xp.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Xjats ja Jesús tyøjkɨyɨɨꞌñ jap tøjkjøtpy, jøts ja tnɨma̱a̱y ja ja̱a̱ꞌy:
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Wɨnets ja ja̱a̱ꞌy ja ojts tnɨxeꞌektɨ. Xjats ja Jesús tꞌɨxkajxpɨdsømgɨjxy ja ja̱a̱ꞌy, nugo uꞌnkteety uꞌnkta̱a̱k ja ojts tmøødɨ jøts ja pabøjkpɨtøjk midi ja jam wyɨnaty myøøtꞌajtpy, xjats ja tyøjkɨyɨɨꞌñ ma̱ ja kiixyuꞌnk jap wyɨnaty,
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 jøts ja ojts tnɨxa̱jɨ kyøꞌkøjxp, yɨdeꞌen ja tnɨma̱a̱y:
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Xjats ja kiixyuꞌnk jatyɨ tyanaagyukɨyɨɨꞌñ jøts ja yøꞌøbyɨjky jadɨgojk, makmajtsk ja yjumøjt ja wyɨnaty. Wɨnets ja ja̱a̱ꞌy yjanchøꞌjkɨtyɨgøødyøø ku ja jadeꞌen tꞌejxtøø.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Jøts ja Jesús møkꞌampy tꞌaneꞌemy ja ja̱a̱ꞌy, jøts kaꞌap pøn ttuknɨja̱wɨdɨt ku ja kiixy jadeꞌen wyɨnaty tø yjujkpyiky, yɨdeꞌen ja møja̱a̱ꞌy yiknɨmaadyøø jøts wan kyaaky tmoꞌodɨ ja kiixyuꞌnk.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.