Marcos 5
Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs ARA
1 Xjats ja ttayøꞌøña̱jxtøø ja nøø, jøts ja yja̱ꞌttøø jam nøøbaꞌa̱m ma̱ døꞌøn ja na̱a̱jx wyɨnaty txøøwꞌaty Gadara.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Xjats ku ja Jesús yøꞌøpyɨdsɨɨmy jam ba̱rkɨjotp, wɨnets ja̱a̱ꞌy ja tuꞌuk ñɨmejnøø midi jam wyɨnaty tsooꞌmp jam ka̱mɨ sa̱ntɨjotp ma̱ ja ooꞌkpɨ ña̱xøkɨdɨ, mɨkuꞌ ja wyɨnaty myøøtꞌajtpy.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Jam ɨdøꞌøn ja wyɨnaty tyimchɨnaadya̱knɨ ma̱ ja ooꞌkpɨ ña̱xøkɨdɨ, jøts kaꞌap ɨdøꞌøn ja pøn pujx kadeen yꞌuktagɨxojtsɨnɨyɨ yꞌuktabakxojtsɨnɨyɨ.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Kumɨ tø ja wyɨnaty kawɨna̱a̱k ojk jadeꞌen yjayiktuñ, xjats ja jatyɨ ttapotɨ, jadiꞌiñɨ ja puꞌxk tanukɨ, ejtp ɨdøꞌøn ja jadeꞌen txumɨtuñ jøts ja jadeꞌen nɨpøn kyamayɨ.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Ejtp ɨdøꞌøn ja xyumɨwɨdity xɨnaxy tsunaxy, jam ja kojpkøjxp jam ja ka̱mɨ sa̱ntɨjotp muum chaba̱a̱wɨdity, jøts tsa̱a̱ ja jam køꞌøm yjanchnadyuktatsaachɨyɨ.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Xjats ku ja jagamyɨ tꞌejxpa̱a̱jty ja Jesús, wɨnets ja ojts putyɨ tnɨnijkxy jøts ja twɨnguxana̱a̱y,
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 yɨdeꞌen ja møkꞌampy tnɨma̱a̱y:
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Jaꞌ ɨdøꞌøn ja jadeꞌen kyuwa̱ꞌa̱nɨyɨɨꞌñ kumɨ yɨdeꞌen Jesús ja wyɨnaty tø ñɨɨꞌmxyɨ:
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Xjats ja Jesús wya̱ngojmøø:
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Yikxon ɨdøꞌøn ja tjanchmɨnuuꞌkxa̱ꞌjky ja Jesús, jøts ɨdøꞌøn kyayikajxpɨdsøꞌømt jam na̱xjotp ma̱ ja wyɨnaty chøønɨ.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Jøts kumɨ jamdam magyuch wyɨnaty tyimyjøøꞌkxwɨdejtmɨdɨ jam kojpk wɨngon,
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 xjats ja mɨkuꞌ ñuuꞌkxa̱ktøø, jøts ja wya̱ndøø:
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Xjats ja Jesús tya̱jky ja tɨyꞌa̱jtɨn, yikja̱jt ɨdøꞌøn ja jadeꞌen, wɨnets ja mɨkuꞌ tmajtstuttøø ja ja̱a̱ꞌy, jøts kuch ja tnɨma̱jtskojmɨdɨ, jaꞌ ja tyatøjkɨdøø. Namajtsk milɨn ɨdøꞌøn ja kuch jam wyɨnaty tyanɨdɨ, jaꞌats køꞌøm ña̱nktyejmɨdøø jap ja̱a̱ꞌ jutjøtpy jøts ja nøøjøtpy tyimña̱xkɨda̱ktøø, japts ja ñøøjøøꞌkxkøxtøø.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Xjats ja ja̱a̱ꞌy ojts kyakøxtɨ pøn jam wyɨnaty kuchꞌejxtɨp, jøts ja tꞌatsnɨmadya̱ꞌa̱kwa̱ꞌa̱ndɨ jam møj ka̱jpjotp, jøts nayɨdeꞌen jam ka̱mjotp. Wɨnets ja ja̱a̱ꞌy myendøø, jøts ja tꞌejxwa̱ꞌa̱ndɨ tnɨja̱wɨwya̱ꞌa̱ndɨ ti døꞌøn wyɨnaty tø tyuñɨ.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Ja Jesús ɨdøꞌøn ja ñɨmendøø, wɨnets ja ojts tꞌejxtɨ ja ja̱a̱ꞌy pøn wyɨnaty tꞌukmøøtꞌa̱jtp ja mɨkuꞌ jøts ku ja jam chɨnaañɨ wet xøøw, tø ja yikxon wyejnɨ kyajnɨ; wɨnets ja ja̱a̱ꞌy yjanchøꞌjkɨdøø.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Pøn ja ja̱a̱ꞌy wyɨnaty tø twɨnꞌejxtɨ, jaꞌats ja tnɨmadya̱ktøø sa̱ jaty ja wyɨnaty tø yjaty tø kyubety ja ja̱a̱ꞌy pøn tmøøtꞌa̱jtp ja mɨkuꞌ, jøts maagyuch ja nayɨdeꞌen tnɨmadya̱ktøø ku ja wyɨnaty tø yꞌooꞌkøjxnɨdɨ.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Wɨnets ja tmɨnuuꞌkxa̱kaktøø ja Jesús jøts wan ja jam tyimbyɨdsimy etjotp midi ja ña̱xꞌa̱jttɨp.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Xjats ku ja Jesús tyøjkɨyɨɨꞌñ jam ba̱rkɨjotp, wɨnets ja ja̱a̱ꞌy ja ñɨma̱a̱jyøø midi ja mɨkuꞌ wyɨnaty jekyɨp tꞌukmøøtꞌa̱jtp jøts ku ja pyadsoonwa̱ꞌa̱ñɨyɨ.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Xjats Jesús kaꞌap tkupɨjky, yɨdeꞌen ja tnɨma̱a̱y:
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Xjats ja ja̱a̱ꞌy ojts ñijkxy, jøts ja tnɨmadya̱kwɨdejtøjkɨyɨɨꞌñ ka̱jp ka̱jp jam Decápolis etjotp sa̱ Jesús ja wyɨnaty tø yjanchpudøkɨyɨ; wɨnets ja̱a̱ꞌy ja ñɨgyuma̱a̱p tjanchja̱ꞌwɨdøø.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Xjats ku ja Jesús wyɨmbijty jap ba̱rkɨjøtpy, ku ja ojts ñijkxy jam nøøbaꞌa̱m, wɨnets mayja̱a̱ꞌy ja jam ñɨmejnøø, jøts ja Jesús jamyɨ tya̱a̱ñ.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Tø døꞌøn ja jam wyɨnaty tyañ ku ja̱a̱ꞌy jam tuꞌuk yja̱ꞌjty midi yikꞌɨxpøjkp jam tsa̱ptøjkjotp. Jairo, jaꞌ ja xyøøwꞌajtpy. Xjats ku ja tꞌejxpa̱a̱jty ja Jesús, wɨnets ja ñagyuxendya̱a̱jkøø jam Jesús wyɨndum
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 jøts ja tjanchmɨnuuꞌkxa̱a̱jky, yɨdeꞌen ja tnɨma̱a̱y:
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Xjats ja Jesús ojts tpanijkxy ja ja̱a̱ꞌy; namay ja ñøjkxtɨ, may ja̱a̱ꞌy ja janchpadsooꞌnøø, yikxon ja yjanchyikꞌatejmujky.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Jamts ja tøꞌøxyøjk wyɨnaty tuꞌuk jam mayja̱a̱ꞌyjotp midi wyɨnaty pøjkɨp, myakmajtsk jumøjtɨp ta̱xnaxyɨ ja wyɨnaty tø pya̱a̱jtnɨyɨ, jadeꞌen jumøjt ja wyɨnaty kujk tmɨꞌity ja pa̱ꞌa̱m.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Yikxon ja wyɨnaty tø tkuꞌayowɨ ja pya̱ꞌa̱m ku tsøyɨbɨ ja may tjayiktuñ, tø myeeñuꞌnk ja wyɨnaty tyikꞌooꞌkøjxnɨ pønɨ wɨneꞌen ja jam wyɨnaty tmøødɨ, jøts nɨwɨneꞌen ja wyɨnaty tø tkadamøkpiky, neꞌegɨ ja pa̱ꞌa̱m yjɨna̱xꞌadøtsnɨ.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Xjats ku ja ojts tmadøy jøts ku yiknɨmadya̱ꞌa̱ky ja Jesús, wɨnets ja tpamiiñ jap mayja̱a̱ꞌyjotp, jøts ja ttojnɨ ja wyet.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Kumɨ yɨdeꞌen ɨdøꞌøn ja ñawya̱ꞌa̱ñɨyɨ: “Jaꞌayɨ øts wyet ɨnet yø ndojnɨt, tsoꞌokp øts ɨnet jatyɨ.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Xjats ku døꞌøn ja jadeꞌen ttuuñ, wɨnets ja ta̱xnaxyɨ jatyɨ yꞌamøkɨyɨɨꞌñ; tyimyja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ ja køꞌøm jøts ku ja wyɨnaty tø chøꞌøky ku pya̱ꞌa̱m ja wyɨnaty tø ñaxy.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Xjats ja Jesús tja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ, jøts kudam ja wyɨnaty tø tyiktsøꞌøky tuꞌuk ja ja̱a̱ꞌy ku ja myøkꞌa̱jtɨn ja wyɨnaty tø tyikꞌawa̱ꞌa̱ñ; xjats ja tꞌejxwɨmbijty ja mayja̱a̱ꞌy, jøts ja ojts tyiktɨy yɨdeꞌen:
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Wɨnets ja pyabøjkpɨtøjk yꞌadsojɨ:
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Ejxwɨdejtp ɨdøꞌøn ja Jesús, jaꞌ ja tyimyꞌejxwampy pøn ɨdøꞌøn ja wyɨnaty tø yjatyimyꞌuktøñɨ.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Wɨnets ja tøꞌøxyøjk tsøꞌøgɨ yjanchyikmɨbejpnɨyɨ, ñɨja̱ꞌwɨpts jaꞌ jøts ku ja wyɨnaty ja tya̱xnaxyɨ tø ñaxy, xjats ja ojts twɨnguxanaayꞌøyɨ ja Jesús, tyamɨmadya̱køjx ja tukɨꞌɨyɨ pønɨ sa̱ jaty ja yꞌejxɨ tyɨyɨ.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Wɨnets ja Jesús tnɨma̱a̱y ja tøꞌøxyøjk:
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Ɨxamnɨm ja Jesús jadeꞌen wyɨnaty wya̱ꞌa̱ñ, ku ja̱a̱ꞌy jam yja̱ꞌttøø midi wyɨnaty tsoꞌondɨp jam møja̱a̱ꞌy tyøjkwɨndum, ja møja̱a̱ꞌy midi wyɨnaty tump jam tsa̱ptøjkjotp, xjats ja yiknɨma̱a̱y:
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Myadøøpy ɨdøꞌøn Jesús jaꞌ ku ja møja̱a̱ꞌy jadeꞌen yiknøjmɨ, xjats ja tnɨma̱a̱y:
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Jøts ja ojts ñøjkxtɨ, kaꞌap ja Jesús tkupɨjky ja mayja̱a̱ꞌy jøts ja myøøtwɨdetɨyɨt, Pedro ja nugo myøøtꞌa̱jt, møøt ja Jacobo, jøts ja Juan midi ja Jacobo yꞌuchꞌajtpy.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Xjats ku ja jam yja̱ꞌttøø ma̱ ja ja̱a̱ꞌy jam wyɨnaty chøønɨ pøn tump tsa̱ptøjkjotp, wɨnets ja ojts tꞌixy jøts ku ja ja̱a̱ꞌy nugo xem ya̱m yꞌadøtsnɨdɨ, pømbɨ jap waanɨ ya̱xp, jøts pømbɨ jap janch møk ya̱xp.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Xjats ja Jesús tyøjkɨyɨɨꞌñ jap tøjkjøtpy, jøts ja tnɨma̱a̱y ja ja̱a̱ꞌy:
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Wɨnets ja ja̱a̱ꞌy ja ojts tnɨxeꞌektɨ. Xjats ja Jesús tꞌɨxkajxpɨdsømgɨjxy ja ja̱a̱ꞌy, nugo uꞌnkteety uꞌnkta̱a̱k ja ojts tmøødɨ jøts ja pabøjkpɨtøjk midi ja jam wyɨnaty myøøtꞌajtpy, xjats ja tyøjkɨyɨɨꞌñ ma̱ ja kiixyuꞌnk jap wyɨnaty,
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 jøts ja ojts tnɨxa̱jɨ kyøꞌkøjxp, yɨdeꞌen ja tnɨma̱a̱y:
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Xjats ja kiixyuꞌnk jatyɨ tyanaagyukɨyɨɨꞌñ jøts ja yøꞌøbyɨjky jadɨgojk, makmajtsk ja yjumøjt ja wyɨnaty. Wɨnets ja ja̱a̱ꞌy yjanchøꞌjkɨtyɨgøødyøø ku ja jadeꞌen tꞌejxtøø.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Jøts ja Jesús møkꞌampy tꞌaneꞌemy ja ja̱a̱ꞌy, jøts kaꞌap pøn ttuknɨja̱wɨdɨt ku ja kiixy jadeꞌen wyɨnaty tø yjujkpyiky, yɨdeꞌen ja møja̱a̱ꞌy yiknɨmaadyøø jøts wan kyaaky tmoꞌodɨ ja kiixyuꞌnk.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.