Lucas 20
Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs NVT
1 Xjats ɨdøꞌøn yɨdeꞌen tukꞌojk yja̱jty ku ja Jesús jam wyɨnaty tsa̱ptøjkjotp tyikꞌɨxpiky ja mayja̱a̱ꞌy, ja øgyajpxy ja øyꞌayuujk ja jam wyɨnaty kya̱jpxwaꞌkxpy sudso nnɨtsoꞌokꞌa̱jtɨn, ku ja teetywɨndsøndøjk jam yja̱ꞌjttøø, møøt ja ka̱jpxwejpɨtøjktɨ, møøt ja møja̱a̱ꞌdyøjktɨ pøn tnɨguga̱jpꞌa̱jttɨp ja ka̱jp,
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 jaꞌats ɨdøꞌøn jam yɨdeꞌen wa̱ndøø:
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Wɨnets Jesús ja tꞌadsojɨmbijty jøts ja tnɨma̱a̱y:
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 ¿pøn ja Juan ojts tyaꞌaneꞌemyɨ jøts ja yiknøbatt? ¿Dios ja ojts jadeꞌen tyanɨgutujkꞌa̱jtxyɨ, uk ja na̱xwiiꞌñɨt ja̱a̱ꞌy?
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Wɨnets ja agøꞌømyɨ tkajpxyꞌa̱jttøø, yɨdeꞌen ja ñawya̱ꞌa̱ñɨdɨ:
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Jøts kuts ɨnet yø njanɨma̱ꞌa̱myaꞌandɨt jøts ku ja ya̱a̱yɨ jadeꞌen yiktanɨgutujkꞌaty, tsojk ɨnet yø ja̱a̱ꞌy xjanchka̱ꞌtspaꞌoꞌjkɨndɨt, kumɨ wa̱ꞌa̱ts yø tnɨja̱wɨdɨ jøts ku ja Juan ja Dios kyexyɨ.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Xjats ja tꞌadsoodøø jøts ku ja kaꞌ tnɨja̱wɨdɨ pønɨ pøn ja Juan jadeꞌen wyɨnaty tø tyanɨgutujkꞌatyɨ jøts ja jadeꞌen yiknøbatt.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Jøts Jesús ja ñɨma̱a̱jyɨdøø:
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Wɨnets ja Jesús tnɨmaabyɨna̱xwa̱ꞌjky ja mayja̱a̱ꞌy, yɨdeꞌen ja ejxpajtɨn madya̱ꞌa̱ky ja tuꞌuk tnɨmadya̱ktøjkɨyɨɨꞌñ:
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Kuts tpa̱a̱jty ja uvɨ tsa̱ꞌa̱m tujkꞌa̱a̱ts, jats ja tkejxy tuꞌuk tyumbɨ jøts ja tꞌatstukꞌamɨdowa̱ꞌa̱ñ pøn ja ka̱m jam wyɨnaty tø tmɨda̱ndɨ jøts ja tya̱ktɨt ja nɨdsa̱ꞌa̱m niꞌipy, midi ja pa̱a̱tꞌa̱jtɨp jøts ja yikmoꞌot. “¿Ma̱a̱?” “Kaꞌap.” Ja tumbɨ ñømdøø. Yikxon ja jam ojts yjantyimyikwøpy, jøts ja yikajxjɨmbijty wa̱ꞌa̱ts jadiꞌiñɨ.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Xjats ja kuga̱m tkejxy jaduꞌuk tyumbɨ; nayɨdeꞌen ja ojts yikjemnøjmɨ yiktenøjmɨ, yikxon ja jam yjanchyikipwyøjpy jøts ja nayɨ wa̱ꞌa̱ts jadiꞌiñɨ yikajxjɨmbijty, nɨti ja kyayikmøøy.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Jøts ɨdøꞌøn ja kaꞌ tmɨmøñ, ojts tyumbɨ ja jaduꞌuk tkajkxkojmɨ jøts ja jam nayɨdeꞌen ttundøø, tyikwɨndsaachɨdɨ tyikjøptsaachɨdøø jøts ja tyikaktøø.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 ’Jøts yɨdeꞌen ja kuga̱m wya̱a̱ñ: “¿Sudsom tsøky nduꞌunt? Nma̱jnkuꞌngɨn nꞌukaxp, ja ku yø tꞌejxpa̱a̱ttɨt, ¿ja kidi yø ttsøꞌøgɨdɨt?”
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Jaꞌayɨ ja tumbɨtøjk ja ojts yꞌejxpa̱a̱dyɨyɨ jøts ja xem ya̱m ñawya̱jnɨdøø: “Ya̱ꞌa̱t yø ka̱m tmɨda̱nwa̱mp; wan tyikpaꞌoꞌjkyɨm jøts adøm yø ka̱m nmɨda̱ꞌa̱nɨndɨt.”
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Wɨnets ja tjɨdøjtpɨdsømdøø jam ka̱mjotp jøts ja ojts tyikꞌooktɨ.
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Meꞌemp ja køꞌøm jøts ja tyikugøxɨt ja yjadeꞌembɨ tumbɨdɨ pøn jadyimyjadeꞌenꞌa̱jttɨp, jøts ja neꞌegɨ tmoꞌot ja kya̱m ja abiky tumbɨdɨ.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Tɨy Jesús ja wyɨnꞌijxyɨdɨ, jøts ja yiknɨmaadyøø:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Ku ja yꞌukyiktana̱xkɨda̱kpatt ku jam o pøn yꞌukna̱xkɨda̱ꞌa̱kt, pø ma̱ ja nayꞌejxpa̱a̱dɨt; u kuts o pøn tyana̱xkɨda̱kpattɨt ja tsa̱a̱, puꞌuxɨnts ja yiktawayɨt.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Xjats ja teetywɨndsøndøjk møøt ja ka̱jpxwejpɨtøjk ja tjadyimyꞌukma̱tswa̱ndøø ja Jesús, wa̱ꞌa̱ts ja tyimyjaja̱ꞌgyukɨdɨ jøts ku ja jaꞌagøjxp ja madya̱ꞌa̱ky yikmadya̱kpa̱a̱jty; yjadyimyꞌukma̱tswa̱ndɨp jaꞌ ja Jesús, ja ja̱a̱ꞌyts ja chøꞌjkɨdɨp paty ja jadeꞌen tkatundøø.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Wɨnets ja tpɨkta̱ktøø myɨguꞌuk pøn tpaꞌejxtɨp tpagoꞌodɨp jøts ja ñadyijɨ nugo jadeꞌen ña̱nkyꞌijxyɨdɨ sa̱m øy ja̱a̱ꞌy, jaꞌats ja chojktɨp jøts ja tkajpxyꞌejxtɨt kuuyɨ ja yꞌuka̱jpxɨgøꞌøty, jaꞌats ja jatyɨ tyanɨꞌøønɨdɨp jøts ja jam tkøya̱ktɨt ma̱ wyɨndsøn ja jamdɨ.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Paty ja yɨdeꞌen tyiktøødøø:
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Tukmadookts øøts: ¿Nmoꞌop øøts kugubajt ja møj wɨndsøn midi jam abikyꞌampy nɨchøky tø myiñ yikutujkpɨ, uk kaꞌ?
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Yja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ Jesús ja jatyɨ jøts ku ja kyaꞌødyunwa̱ꞌa̱ñɨ, jøts ja tnɨma̱a̱y:
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 Uktukꞌejxtɨk øts tuꞌuk meeñ. ¿Pøn ja wyeen yꞌa̱a̱w yø jam myøøtꞌa̱jtɨp, jøts pøn ja xyøøw jam køxja̱ꞌa̱y?
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Xjats ja tnɨma̱a̱y:
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Jøts ja nɨsudsoꞌampy tkakajpxyꞌejxtɨ øyɨk ɨdøꞌøn ja ttanɨwa̱mbattɨt sa̱ jaty ja jam wyɨnaty wya̱ꞌa̱ñ jam mayja̱a̱ꞌyjotp; jɨnaxy ja ñɨgyuma̱a̱p yja̱jtøø ku ja jadeꞌen yikꞌadsoodøø, jøts ja neꞌegɨ yꞌa̱a̱w amøñɨ tꞌukyikꞌejtnɨdɨ.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Jøts ɨdøꞌøn ja saduceotøjk jam wɨna̱a̱gɨn yja̱ꞌtmɨdøø jøts Jesús ja tꞌejxwa̱ꞌa̱ndɨ. Kaꞌap ɨdøꞌøn ja saduceotøjk ja tkupøktɨ jøts ku ooꞌkpɨ yꞌanmɨja̱ꞌwɨn jadɨgojk pyɨdsimy jujkyꞌa̱jtpɨ xemɨkøjxp møøt ñɨneꞌkx; paty ja tnɨmaadyøø ja Jesús:
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 ―Wɨndsøn, yɨdeꞌen ja Moisés tjaadya̱a̱ñ, pønɨk ñɨdøꞌøxy kuꞌøøky tyikta̱mp ya̱m ja kaꞌanɨm yꞌuꞌnk tpa̱a̱tɨ, pønɨ jamts jaꞌ yꞌuch yꞌa̱jch, jaꞌadsɨk tmøøtꞌamajtskɨp ja kuꞌøktyøꞌøxy jøts ja ttukpa̱a̱tt yꞌuꞌnk, jøts ja jadeꞌen tkayikudɨgøꞌøty ja myɨguꞌuk.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Jats ɨdøꞌøn ja̱a̱ꞌy yꞌijtyɨ, nɨwɨxujk ja tyukya̱a̱ꞌdyøjkꞌa̱ttɨ jøts ja yjagyoobɨ jawyeen yꞌamajtskɨyɨɨꞌñ jøts ja tkuꞌøꞌjky ja ñɨdøꞌøxy, nɨtuꞌuk yꞌuꞌnk ja ojts tkapa̱a̱ttɨ.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Xjats ja mutskpɨ ja tmøøtꞌamajtskɨyɨɨꞌñ ja kuꞌøktyøꞌøxy jøts ja nayɨdeꞌen tkuꞌøꞌjky, kaꞌap ja tyikꞌuꞌnkpa̱a̱jty.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Jøts ja mɨdɨgøøkpɨ ja twa̱a̱y ja kuꞌøktyøꞌøxy jøts ja nayɨdeꞌen tkuꞌøꞌjky. Tum jadeꞌen yja̱jtkøjxtɨ nɨwɨxujk, nɨ tuꞌugɨn pøn yꞌuꞌnk tkayikta̱a̱ñ.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Jøts ja tøꞌøxyøjk nayɨdeꞌen yꞌoꞌjknɨma̱a̱.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Kuts ɨdøꞌøn ja nøjkx jadɨgojk yjujkpyøktɨ, ¿pømbɨts ɨdøꞌøn ja nøjkx tnɨdøꞌøxyꞌaty jadɨgojk, pø nɨwɨxujkxɨ ja tø tꞌatsnɨdøꞌøxyꞌa̱ttɨ?
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Xjats ja Jesús ja ñɨma̱a̱jyɨdøø:
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Pøn pa̱a̱tꞌa̱jtɨdɨp jøts ja ñøjkxtɨt jam ma̱ Dios ja tø tꞌaꞌejxɨ, ku ja yjujkpyøktɨt jadɨgojk kaꞌap jam pøn tꞌukjotmayꞌa̱jtnɨt ja amajtskꞌa̱jtɨn, nɨ tkaꞌukyikꞌamajtskyɨnɨdɨt yꞌuꞌnk yꞌuna̱ꞌjk jam pøn,
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 kaꞌap pøn yꞌukꞌooꞌknɨt yꞌuktɨgøøñɨt. Tum jadeꞌen ja jam chɨnaañɨdɨt sa̱m a̱nkɨlɨstøjktɨ. Tum Dios ja amuum uꞌnkꞌa̱jtɨdɨp una̱ꞌjkꞌa̱jtɨdɨp, jaꞌagøjxp ku døꞌøn ja jemchɨna̱a̱ꞌyɨn tø tpa̱a̱ttɨ ku ja jadɨgojk tø yjujkpyøktɨ jap ooꞌkpɨ agujkpy ja nwɨndsønꞌa̱jtɨmgøjxp.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Køꞌøm pa̱a̱txɨ Moisés ja xuknɨja̱ꞌwɨndɨ jøts ku ooꞌkpɨ yjujkpyøktɨ jadɨgojk ku ja jam ojts tꞌixy ja xɨmum ñɨtøøwyɨdity. Pø yɨdeꞌenxɨ ja jam tmadøøy jøts ku ja Abraham, jøts ku ja Isaac, jøts ku ja Jacob ja tdiosꞌa̱ttɨ ja Dios Teety.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Kidi ooꞌkpɨpts ja ñɨdiosꞌajtpy, pø jaꞌaxɨ ja ñɨdiosꞌajtpy jøts ja tyikjujkyꞌa̱tt øy pøn.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Wɨnets ja ka̱jpxwejpɨtøjk wɨna̱a̱gɨn ñømdøø:
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Jøts ja kaꞌ yꞌuknayꞌaꞌejxɨnɨyɨdɨ jøts ja tyiktøøꞌadøꞌøtstɨt, neꞌegɨ ja yꞌamondøø.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Xjats Jesús ja tnɨma̱a̱y:
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Pø yɨdeꞌents ja David tyikwa̱ꞌa̱ñ ja nøky ku ja tja̱a̱y ja Salmos:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 kunɨm øts yø nmɨmajada̱køxt pøn jaty mmɨdsepꞌa̱jtɨp.”
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 ¿Sudsoꞌampyts ja David tꞌa̱pꞌaty ja Cristo, pø wyɨndsønꞌajtpyts ja køꞌømba̱a̱t?
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 May ja̱a̱ꞌy ɨdøꞌøn ɨxam amɨdodujktɨp ku ja Jesús tnɨma̱a̱y ja pyabøjkpɨtøjk:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 ―Øyɨm mnayꞌejxꞌetɨdɨt, ejxɨm yø ka̱jpxwejpɨtøjk mdawɨnꞌɨɨñɨdɨ kyaꞌøwyɨnma̱a̱ꞌñ, jadeꞌen yø ñachøkyɨdɨ jøts wyet yø tyekyꞌokꞌa̱m pa̱a̱t tpajɨdøttɨt, jøts jaꞌ yø chojktɨp ja nawyɨndsøꞌøgɨ jøts yø yika̱jpxpooꞌkxtɨt jam mayja̱a̱ꞌy agujkp, jøts ku yø tsa̱ptøjkjøtpy tyøkɨdɨ tum ja tsɨnaabyajt yø tyatsɨnaawya̱ndɨp midi jam tsa̱ptøjkꞌokp, jøts ku kyaamyɨdɨ tum jam yø ña̱xtɨ tsɨnaabyɨ ma̱ døꞌøn yø myøjtøkɨdɨt.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Nayøꞌøxɨ kuꞌøktyøꞌøxy ja pyɨkta̱ꞌa̱ky tpøjkxɨdɨp jøts ñadyijyɨ ñadyagubøjkyɨdɨ ja Diosꞌajotꞌa̱jtɨn. Ja ti pøn jaꞌ, ja ti pøn ñadyijyɨ jekyꞌampy tsa̱pka̱jpxtɨp, nayøꞌøxɨ jaꞌadɨ pøn kaꞌ ti tyiknɨgaxøꞌøktɨ, ñadyijyɨ øy ja̱a̱ꞌyꞌa̱ttɨ. Yø yjadeꞌembɨ ja̱a̱ꞌyts ɨdøꞌøn Dios møj yikꞌayoꞌop.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.