Lucas 20

Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Xjats ɨdøꞌøn yɨdeꞌen tukꞌojk yja̱jty ku ja Jesús jam wyɨnaty tsa̱ptøjkjotp tyikꞌɨxpiky ja mayja̱a̱ꞌy, ja øgyajpxy ja øyꞌayuujk ja jam wyɨnaty kya̱jpxwaꞌkxpy sudso nnɨtsoꞌokꞌa̱jtɨn, ku ja teetywɨndsøndøjk jam yja̱ꞌjttøø, møøt ja ka̱jpxwejpɨtøjktɨ, møøt ja møja̱a̱ꞌdyøjktɨ pøn tnɨguga̱jpꞌa̱jttɨp ja ka̱jp,
1 E aconteceu que, em um daqueles dias, enquanto ele ensinava o povo no templo, e pregava o evangelho, os principais sacerdotes e os escribas vieram a ele com os anciãos,
2 jaꞌats ɨdøꞌøn jam yɨdeꞌen wa̱ndøø:
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu essas coisas? Ou quem é que te deu tal autoridade?
3 Wɨnets Jesús ja tꞌadsojɨmbijty jøts ja tnɨma̱a̱y:
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa, respondam-me:
4 ¿pøn ja Juan ojts tyaꞌaneꞌemyɨ jøts ja yiknøbatt? ¿Dios ja ojts jadeꞌen tyanɨgutujkꞌa̱jtxyɨ, uk ja na̱xwiiꞌñɨt ja̱a̱ꞌy?
4 O batismo de João, era do céu ou dos homens?
5 Wɨnets ja agøꞌømyɨ tkajpxyꞌa̱jttøø, yɨdeꞌen ja ñawya̱ꞌa̱ñɨdɨ:
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não crestes?
6 Jøts kuts ɨnet yø njanɨma̱ꞌa̱myaꞌandɨt jøts ku ja ya̱a̱yɨ jadeꞌen yiktanɨgutujkꞌaty, tsojk ɨnet yø ja̱a̱ꞌy xjanchka̱ꞌtspaꞌoꞌjkɨndɨt, kumɨ wa̱ꞌa̱ts yø tnɨja̱wɨdɨ jøts ku ja Juan ja Dios kyexyɨ.
6 Mas, e se nós dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque eles estão convencidos que João era um profeta.
7 Xjats ja tꞌadsoodøø jøts ku ja kaꞌ tnɨja̱wɨdɨ pønɨ pøn ja Juan jadeꞌen wyɨnaty tø tyanɨgutujkꞌatyɨ jøts ja jadeꞌen yiknøbatt.
7 E eles responderam que não podiam dizer de onde era.
8 Jøts Jesús ja ñɨma̱a̱jyɨdøø:
8 E Jesus lhes disse: Tampouco eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
9 Wɨnets ja Jesús tnɨmaabyɨna̱xwa̱ꞌjky ja mayja̱a̱ꞌy, yɨdeꞌen ja ejxpajtɨn madya̱ꞌa̱ky ja tuꞌuk tnɨmadya̱ktøjkɨyɨɨꞌñ:
9 Então, ele começou a falar ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e foi para uma terra distante por muito tempo.
10 Kuts tpa̱a̱jty ja uvɨ tsa̱ꞌa̱m tujkꞌa̱a̱ts, jats ja tkejxy tuꞌuk tyumbɨ jøts ja tꞌatstukꞌamɨdowa̱ꞌa̱ñ pøn ja ka̱m jam wyɨnaty tø tmɨda̱ndɨ jøts ja tya̱ktɨt ja nɨdsa̱ꞌa̱m niꞌipy, midi ja pa̱a̱tꞌa̱jtɨp jøts ja yikmoꞌot. “¿Ma̱a̱?” “Kaꞌap.” Ja tumbɨ ñømdøø. Yikxon ja jam ojts yjantyimyikwøpy, jøts ja yikajxjɨmbijty wa̱ꞌa̱ts jadiꞌiñɨ.
10 E, no devido tempo, enviou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora vazio.
11 Xjats ja kuga̱m tkejxy jaduꞌuk tyumbɨ; nayɨdeꞌen ja ojts yikjemnøjmɨ yiktenøjmɨ, yikxon ja jam yjanchyikipwyøjpy jøts ja nayɨ wa̱ꞌa̱ts jadiꞌiñɨ yikajxjɨmbijty, nɨti ja kyayikmøøy.
11 E novamente ele enviou outro servo; e eles também o espancaram, e o insultaram e o mandaram embora vazio.
12 Jøts ɨdøꞌøn ja kaꞌ tmɨmøñ, ojts tyumbɨ ja jaduꞌuk tkajkxkojmɨ jøts ja jam nayɨdeꞌen ttundøø, tyikwɨndsaachɨdɨ tyikjøptsaachɨdøø jøts ja tyikaktøø.
12 E ele enviou novamente um terceiro; e eles também feriram a este, e o expulsaram.
13 ’Jøts yɨdeꞌen ja kuga̱m wya̱a̱ñ: “¿Sudsom tsøky nduꞌunt? Nma̱jnkuꞌngɨn nꞌukaxp, ja ku yø tꞌejxpa̱a̱ttɨt, ¿ja kidi yø ttsøꞌøgɨdɨt?”
13 Então, disse o senhor da vinha: O que eu farei? Enviarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Jaꞌayɨ ja tumbɨtøjk ja ojts yꞌejxpa̱a̱dyɨyɨ jøts ja xem ya̱m ñawya̱jnɨdøø: “Ya̱ꞌa̱t yø ka̱m tmɨda̱nwa̱mp; wan tyikpaꞌoꞌjkyɨm jøts adøm yø ka̱m nmɨda̱ꞌa̱nɨndɨt.”
14 Mas, vendo-o os lavradores, eles arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Wɨnets ja tjɨdøjtpɨdsømdøø jam ka̱mjotp jøts ja ojts tyikꞌooktɨ.
15 Assim, eles lançaram-no fora da vinha, e o mataram. O que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Meꞌemp ja køꞌøm jøts ja tyikugøxɨt ja yjadeꞌembɨ tumbɨdɨ pøn jadyimyjadeꞌenꞌa̱jttɨp, jøts ja neꞌegɨ tmoꞌot ja kya̱m ja abiky tumbɨdɨ.
16 Ele virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. E, ouvindo eles isso, disseram: Deus o proíba!
17 Tɨy Jesús ja wyɨnꞌijxyɨdɨ, jøts ja yiknɨmaadyøø:
17 E ele observando-os, disse: Então, o que é isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina?
18 Ku ja yꞌukyiktana̱xkɨda̱kpatt ku jam o pøn yꞌukna̱xkɨda̱ꞌa̱kt, pø ma̱ ja nayꞌejxpa̱a̱dɨt; u kuts o pøn tyana̱xkɨda̱kpattɨt ja tsa̱a̱, puꞌuxɨnts ja yiktawayɨt.
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra será despedaçado, mas naquele em que ela cair, ela triturará ao pó.
19 Xjats ja teetywɨndsøndøjk møøt ja ka̱jpxwejpɨtøjk ja tjadyimyꞌukma̱tswa̱ndøø ja Jesús, wa̱ꞌa̱ts ja tyimyjaja̱ꞌgyukɨdɨ jøts ku ja jaꞌagøjxp ja madya̱ꞌa̱ky yikmadya̱kpa̱a̱jty; yjadyimyꞌukma̱tswa̱ndɨp jaꞌ ja Jesús, ja ja̱a̱ꞌyts ja chøꞌjkɨdɨp paty ja jadeꞌen tkatundøø.
19 E os principais sacerdotes e os escribas procuraram lançar mão dele naquela mesma hora, mas eles temiam o povo; pois perceberam que ele tinha falado a parábola contra eles.
20 Wɨnets ja tpɨkta̱ktøø myɨguꞌuk pøn tpaꞌejxtɨp tpagoꞌodɨp jøts ja ñadyijɨ nugo jadeꞌen ña̱nkyꞌijxyɨdɨ sa̱m øy ja̱a̱ꞌy, jaꞌats ja chojktɨp jøts ja tkajpxyꞌejxtɨt kuuyɨ ja yꞌuka̱jpxɨgøꞌøty, jaꞌats ja jatyɨ tyanɨꞌøønɨdɨp jøts ja jam tkøya̱ktɨt ma̱ wyɨndsøn ja jamdɨ.
20 E, eles vigiando-o, enviaram espiões, os quais se fingiam de homens justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem ao poder e à autoridade do governador.
21 Paty ja yɨdeꞌen tyiktøødøø:
21 E eles perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu falas e ensinas retamente, e que não fazes acepção de pessoas, mas ensinas o caminho de Deus verdadeiramente;
22 Tukmadookts øøts: ¿Nmoꞌop øøts kugubajt ja møj wɨndsøn midi jam abikyꞌampy nɨchøky tø myiñ yikutujkpɨ, uk kaꞌ?
22 é lícito dar tributo a César ou não?
23 Yja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ Jesús ja jatyɨ jøts ku ja kyaꞌødyunwa̱ꞌa̱ñɨ, jøts ja tnɨma̱a̱y:
23 Mas, ele percebendo a sua astúcia, disse-lhes: Por que vós me tentais?
24 Uktukꞌejxtɨk øts tuꞌuk meeñ. ¿Pøn ja wyeen yꞌa̱a̱w yø jam myøøtꞌa̱jtɨp, jøts pøn ja xyøøw jam køxja̱ꞌa̱y?
24 Mostrai-me uma moeda. De quem é a imagem e a inscrição? E, eles respondendo, disseram: De César.
25 Xjats ja tnɨma̱a̱y:
25 E ele lhes disse: Dai, pois, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
26 Jøts ja nɨsudsoꞌampy tkakajpxyꞌejxtɨ øyɨk ɨdøꞌøn ja ttanɨwa̱mbattɨt sa̱ jaty ja jam wyɨnaty wya̱ꞌa̱ñ jam mayja̱a̱ꞌyjotp; jɨnaxy ja ñɨgyuma̱a̱p yja̱jtøø ku ja jadeꞌen yikꞌadsoodøø, jøts ja neꞌegɨ yꞌa̱a̱w amøñɨ tꞌukyikꞌejtnɨdɨ.
26 E eles não puderam tomá-lo em suas palavras diante do povo; e eles maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Jøts ɨdøꞌøn ja saduceotøjk jam wɨna̱a̱gɨn yja̱ꞌtmɨdøø jøts Jesús ja tꞌejxwa̱ꞌa̱ndɨ. Kaꞌap ɨdøꞌøn ja saduceotøjk ja tkupøktɨ jøts ku ooꞌkpɨ yꞌanmɨja̱ꞌwɨn jadɨgojk pyɨdsimy jujkyꞌa̱jtpɨ xemɨkøjxp møøt ñɨneꞌkx; paty ja tnɨmaadyøø ja Jesús:
27 Então, chegaram-se a ele alguns dos saduceus, que negam haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe,
28 ―Wɨndsøn, yɨdeꞌen ja Moisés tjaadya̱a̱ñ, pønɨk ñɨdøꞌøxy kuꞌøøky tyikta̱mp ya̱m ja kaꞌanɨm yꞌuꞌnk tpa̱a̱tɨ, pønɨ jamts jaꞌ yꞌuch yꞌa̱jch, jaꞌadsɨk tmøøtꞌamajtskɨp ja kuꞌøktyøꞌøxy jøts ja ttukpa̱a̱tt yꞌuꞌnk, jøts ja jadeꞌen tkayikudɨgøꞌøty ja myɨguꞌuk.
28 dizendo: Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, tendo esposa, e ele não deixasse filhos, seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
29 Jats ɨdøꞌøn ja̱a̱ꞌy yꞌijtyɨ, nɨwɨxujk ja tyukya̱a̱ꞌdyøjkꞌa̱ttɨ jøts ja yjagyoobɨ jawyeen yꞌamajtskɨyɨɨꞌñ jøts ja tkuꞌøꞌjky ja ñɨdøꞌøxy, nɨtuꞌuk yꞌuꞌnk ja ojts tkapa̱a̱ttɨ.
29 Houve, pois, sete irmãos; e o primeiro tomou uma mulher, e morreu sem filhos.
30 Xjats ja mutskpɨ ja tmøøtꞌamajtskɨyɨɨꞌñ ja kuꞌøktyøꞌøxy jøts ja nayɨdeꞌen tkuꞌøꞌjky, kaꞌap ja tyikꞌuꞌnkpa̱a̱jty.
30 E o segundo a tomou como esposa, e morreu sem filhos.
31 Jøts ja mɨdɨgøøkpɨ ja twa̱a̱y ja kuꞌøktyøꞌøxy jøts ja nayɨdeꞌen tkuꞌøꞌjky. Tum jadeꞌen yja̱jtkøjxtɨ nɨwɨxujk, nɨ tuꞌugɨn pøn yꞌuꞌnk tkayikta̱a̱ñ.
31 E o terceiro a tomou, e semelhantemente também os sete, e eles não tiveram filhos e morreram.
32 Jøts ja tøꞌøxyøjk nayɨdeꞌen yꞌoꞌjknɨma̱a̱.
32 E depois de todos, a mulher também morreu.
33 Kuts ɨdøꞌøn ja nøjkx jadɨgojk yjujkpyøktɨ, ¿pømbɨts ɨdøꞌøn ja nøjkx tnɨdøꞌøxyꞌaty jadɨgojk, pø nɨwɨxujkxɨ ja tø tꞌatsnɨdøꞌøxyꞌa̱ttɨ?
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher? Pois os sete a tiveram por esposa.
34 Xjats ja Jesús ja ñɨma̱a̱jyɨdøø:
34 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Pøn pa̱a̱tꞌa̱jtɨdɨp jøts ja ñøjkxtɨt jam ma̱ Dios ja tø tꞌaꞌejxɨ, ku ja yjujkpyøktɨt jadɨgojk kaꞌap jam pøn tꞌukjotmayꞌa̱jtnɨt ja amajtskꞌa̱jtɨn, nɨ tkaꞌukyikꞌamajtskyɨnɨdɨt yꞌuꞌnk yꞌuna̱ꞌjk jam pøn,
35 mas os que são considerados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dos mortos, não se casam, nem se dão em casamento;
36 kaꞌap pøn yꞌukꞌooꞌknɨt yꞌuktɨgøøñɨt. Tum jadeꞌen ja jam chɨnaañɨdɨt sa̱m a̱nkɨlɨstøjktɨ. Tum Dios ja amuum uꞌnkꞌa̱jtɨdɨp una̱ꞌjkꞌa̱jtɨdɨp, jaꞌagøjxp ku døꞌøn ja jemchɨna̱a̱ꞌyɨn tø tpa̱a̱ttɨ ku ja jadɨgojk tø yjujkpyøktɨ jap ooꞌkpɨ agujkpy ja nwɨndsønꞌa̱jtɨmgøjxp.
36 nem podem mais morrer; porque são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Køꞌøm pa̱a̱txɨ Moisés ja xuknɨja̱ꞌwɨndɨ jøts ku ooꞌkpɨ yjujkpyøktɨ jadɨgojk ku ja jam ojts tꞌixy ja xɨmum ñɨtøøwyɨdity. Pø yɨdeꞌenxɨ ja jam tmadøøy jøts ku ja Abraham, jøts ku ja Isaac, jøts ku ja Jacob ja tdiosꞌa̱ttɨ ja Dios Teety.
37 Agora que os mortos hão de ressuscitar, até Moisés o mostrou no arbusto, quando ele chamou ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Kidi ooꞌkpɨpts ja ñɨdiosꞌajtpy, pø jaꞌaxɨ ja ñɨdiosꞌajtpy jøts ja tyikjujkyꞌa̱tt øy pøn.
38 Porque ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque todos vivem para ele.
39 Wɨnets ja ka̱jpxwejpɨtøjk wɨna̱a̱gɨn ñømdøø:
39 Então, alguns dos escribas disseram, respondendo-lhe: Mestre, tu dissestes bem.
40 Jøts ja kaꞌ yꞌuknayꞌaꞌejxɨnɨyɨdɨ jøts ja tyiktøøꞌadøꞌøtstɨt, neꞌegɨ ja yꞌamondøø.
40 E depois disso, eles não ousaram perguntar-lhe questão nenhuma.
41 Xjats Jesús ja tnɨma̱a̱y:
41 E ele lhes disse: Como eles dizem que Cristo é filho de Davi?
42 Pø yɨdeꞌents ja David tyikwa̱ꞌa̱ñ ja nøky ku ja tja̱a̱y ja Salmos:
42 E o próprio Davi disse no livro dos Salmos: O ­SENHOR disse ao meu ­Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 kunɨm øts yø nmɨmajada̱køxt pøn jaty mmɨdsepꞌa̱jtɨp.”
43 até que eu faça dos teus inimigos teu escabelo.
44 ¿Sudsoꞌampyts ja David tꞌa̱pꞌaty ja Cristo, pø wyɨndsønꞌajtpyts ja køꞌømba̱a̱t?
44 Portanto, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 May ja̱a̱ꞌy ɨdøꞌøn ɨxam amɨdodujktɨp ku ja Jesús tnɨma̱a̱y ja pyabøjkpɨtøjk:
45 Então, ouvindo-o todo o povo, ele disse aos seus discípulos:
46 ―Øyɨm mnayꞌejxꞌetɨdɨt, ejxɨm yø ka̱jpxwejpɨtøjk mdawɨnꞌɨɨñɨdɨ kyaꞌøwyɨnma̱a̱ꞌñ, jadeꞌen yø ñachøkyɨdɨ jøts wyet yø tyekyꞌokꞌa̱m pa̱a̱t tpajɨdøttɨt, jøts jaꞌ yø chojktɨp ja nawyɨndsøꞌøgɨ jøts yø yika̱jpxpooꞌkxtɨt jam mayja̱a̱ꞌy agujkp, jøts ku yø tsa̱ptøjkjøtpy tyøkɨdɨ tum ja tsɨnaabyajt yø tyatsɨnaawya̱ndɨp midi jam tsa̱ptøjkꞌokp, jøts ku kyaamyɨdɨ tum jam yø ña̱xtɨ tsɨnaabyɨ ma̱ døꞌøn yø myøjtøkɨdɨt.
46 Cuidado com os escribas, que querem andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados, e os principais assentos nas sinagogas, e os principais lugares nos banquetes;
47 Nayøꞌøxɨ kuꞌøktyøꞌøxy ja pyɨkta̱ꞌa̱ky tpøjkxɨdɨp jøts ñadyijyɨ ñadyagubøjkyɨdɨ ja Diosꞌajotꞌa̱jtɨn. Ja ti pøn jaꞌ, ja ti pøn ñadyijyɨ jekyꞌampy tsa̱pka̱jpxtɨp, nayøꞌøxɨ jaꞌadɨ pøn kaꞌ ti tyiknɨgaxøꞌøktɨ, ñadyijyɨ øy ja̱a̱ꞌyꞌa̱ttɨ. Yø yjadeꞌembɨ ja̱a̱ꞌyts ɨdøꞌøn Dios møj yikꞌayoꞌop.
47 que devoram as casas das viúvas, e, por aparência, fazem longas orações; estes receberão maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.