Lucas 17

Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yɨdeꞌen ja Jesús tnɨma̱a̱y ja pyabøjkpɨtøjk:
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Neꞌegɨ tyimyjapa̱a̱tꞌa̱jtɨp jøts ja mejyjotp yiknɨwɨbejpatt ku møj pa̱a̱nda̱a̱k ja yꞌukyiktayukxotsɨt, jøts øts nꞌuꞌnk nꞌuna̱ꞌjk ja kidi mɨba̱a̱t xyikpøktyuujnɨ.
2 Seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no mar com uma grande pedra de moinho amarrada no pescoço do que fazer com que um destes pequeninos peque.
3 Øyɨmts mnayꞌejxꞌetɨdɨt jøts kidi nayɨdeꞌen mꞌadøꞌøtstɨ sa̱m o pøn yꞌadɨꞌɨchɨn.
3 Tenham cuidado! Se o seu irmão pecar, repreenda-o; se ele se arrepender, perdoe.
4 Øy ja wɨxujk ojkɨn tjayiknɨpatɨ, øy ja jadeꞌen mjamɨdundɨgøyɨdɨ, pønɨ nadyaguma̱a̱jyɨdɨpts ja nayɨdeꞌen wɨxujk ojk pønɨ mnɨma̱a̱jyɨdɨp jaꞌ: “Kaꞌ øts jadeꞌen nꞌuktunɨt”, maaꞌkxpts meets jaꞌ.
4 Se pecar contra você sete vezes num dia e cada vez vier e disser: “Me arrependo”, então perdoe.
5 Xjats ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm ja kyudanaabyɨtøjk ñɨma̱a̱jyøø:
5 Os apóstolos pediram ao Senhor: — Aumente a nossa fé.
6 Wɨnets ja tnɨma̱a̱y:
6 E ele respondeu:
7 ’Ku pøn ja tumbɨ tꞌukyiktuñ kya̱mjotp, tyikyuꞌuy tyiktuñ uk tyiktsaka̱a̱ꞌixy ja jam, kuts ja wyɨmbity jam wyɨndsøn tyøjkjotp, ku ja jam yja̱ꞌa̱ty, ¿ti jatyɨ ja jam tyimyiknøjmɨ: “Ya̱ tyimña̱x jøts mgaꞌaty”?
7 Jesus disse:
8 Pø kaꞌaxɨ ja jadeꞌen yiknøjmɨ, pø yiknɨmaapyxɨ ja jam: “Yikꞌøyɨk øts nꞌaꞌux jøts ø xwɨndsøꞌøgɨt, wan øts jawyeen tkay tꞌuuky jøtsnɨm me mgaꞌaty mꞌuukt.”
8 Claro que não! Pelo contrário, você dirá: “Prepare o jantar para mim, ponha o avental e me sirva enquanto eu como e bebo. Depois você pode comer e beber.”
9 Kuts ja tumbɨ ja jadeꞌen tø tjaꞌuktumɨ pønɨ sa̱ døꞌøn ja tø yikꞌaneꞌemy, ¿ja ti wɨnets ja yiktakajxa̱ꞌa̱ky? Pø kaꞌaxɨ.
9 Por acaso o empregado merece agradecimento porque obedeceu às suas ordens?
10 Nayɨdeꞌents meets ɨdøꞌøn Dios xmɨduꞌunt, ku ti xunꞌaba̱a̱dɨdɨt pønɨ ti ja mduktuujnɨdɨp jøts meets ja xnøjmɨt: “Ti tumbɨ øøts ɨdøꞌøn, jaꞌayɨ øøts iiy tø nduñ, midi pa̱a̱tꞌa̱jtɨp øø nduꞌump.”
10 Assim deve ser com vocês. Depois de fazerem tudo o que foi mandado, digam: “Somos empregados que não valem nada porque fizemos somente o nosso dever.”
11 Kuts ɨdøꞌøn ja Jesús tyuuꞌdøjkɨgyojmɨ jøts ja ñijkxy jam Jerusalén, na̱jx ɨdøꞌøn ja Samariɨt etjotp jøts nayɨdeꞌen jam Galilea.
11 Jesus continuava viajando para Jerusalém e passou entre as regiões da Samaria e da Galileia.
12 Jøts kuts ja yja̱ꞌjty jam ma̱ tpa̱a̱jty tuꞌuk ja ka̱jp, jamts ja pya̱jtøø nɨma̱jk ja ja̱a̱ꞌdyɨ pøn puꞌuts pa̱ꞌa̱m wyɨnaty pøjkɨdɨp, jøts ja jagamyɨ wya̱ꞌkꞌøyɨdøø,
12 Quando estava entrando num povoado, dez leprosos foram se encontrar com ele. Eles pararam de longe
13 jamts ja møkꞌampy ñɨma̱a̱jyøø:
13 e gritaram: — Jesus, Mestre, tenha pena de nós!
14 Kuts ja tꞌejxpa̱a̱jty jøts ja tnɨma̱a̱y:
14 Jesus os viu e disse: Quando iam pelo caminho, eles foram curados.
15 Wɨnets nayjatyɨ tuꞌuk tꞌejxpa̱a̱jty ja pyuꞌuts jøts kudam ja tø tyaagyøjxnɨ, jøts ja jatyɨ wyɨmbijty, møk ja Dios ja ttukmøja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ ttukunuuꞌkxyja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ, ñɨya̱xnɨ nɨyjojknɨ ja wyɨmbijty.
15 E, quando um deles, que era samaritano , viu que estava curado, voltou louvando a Deus em voz alta.
16 Jøts ja twɨnguxanayꞌøyɨyɨɨꞌñ ja Jesús jøts ja jamyɨ ñamyujtsta̱a̱jkøø, ttukmøja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ ttukunuuꞌkxyja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ ku ja wyɨnaty jadeꞌen tø yiktsøꞌøgyɨ. Samariɨt ja̱a̱ꞌy ɨdøꞌøn jadeꞌen tump.
16 Ajoelhou-se aos pés de Jesus e lhe agradeceu.
17 Xjats ja Jesús wya̱a̱ñ:
17 Jesus disse:
18 Jabyøøꞌkxyɨk øts ya̱ neꞌegɨ xnɨmemp nadyuꞌuk, yøꞌøjɨk øts ya̱ neꞌegɨ xꞌatskajxa̱jkp.
18 Por que somente este estrangeiro voltou para louvar a Deus?
19 Jøts ja tnɨma̱a̱y ja ja̱a̱ꞌy:
19 E Jesus disse a ele:
20 Xjats ɨdɨꞌɨngøjmyɨ, ja fariseotøjk tyiktøødøø ja Jesús juunɨn ɨdøꞌøn ja yja̱ꞌa̱tt ja Dios kyutujk midi ja tyanɨtanaapy ja yja̱a̱ꞌy, jøts ja tꞌadsøøy:
20 Alguns fariseus perguntaram a Jesus quando ia chegar o Reino de Deus . Ele respondeu:
21 Kidi xjøpꞌijxyꞌa̱ttɨ jøts pøn wya̱ꞌa̱nt: “Ɨxya̱ jaꞌ”, uk ñøꞌømdɨt “Ɨxem jaꞌ”; kaꞌats, pø jaanɨxɨ meets ja ya̱ xjamøøtꞌa̱jtnɨ.
21 Ninguém vai dizer: “Vejam! Está aqui” ou “Está ali”. Porque o Reino de Deus está dentro de vocês.
22 Jøts ja tnɨma̱a̱y ja pyabøjkpɨtøjk:
22 Então ele disse aos discípulos:
23 Mjadyimyjayiknøjmɨdɨ meets: “Ɨxya̱ jaꞌ”, uk møknøjmɨdɨ meets “Ɨxem jaꞌ”. Kidits xmɨbøktɨ.
23 Alguns vão dizer a vocês: “Olhem aqui” ou “Olhem ali”; porém não saiam para procurá-lo.
24 Ku ø nmeꞌent, wa̱ꞌa̱ts xꞌejxtɨt xnɨja̱wɨdɨt jadeꞌen sa̱m ja et wyɨdsukyɨn xem ya̱m tyikja̱jta̱ꞌa̱ky, jats ɨdøꞌøn wyɨnaty tmɨba̱a̱tꞌaty.
24 Porque, assim como o relâmpago brilha de uma ponta do céu até a outra, assim será no dia em que o Filho do Homem vier.
25 Jawyeents ø nꞌukꞌayoꞌot øy øy, kaꞌ øts ja ja̱a̱ꞌy xkupøktɨt pøn jaty ja ɨxya̱m jujkyꞌa̱jttɨp.
25 Mas primeiro ele precisa sofrer e ser rejeitado pelo povo de hoje.
26 Nayɨdeꞌen ø nja̱tt sa̱m ja Noé yja̱jtyɨn ku ja ya̱ yꞌatsɨna̱a̱y, nayɨdeꞌen øy pøngapøn yꞌadøꞌøtst.
26 Como foi no tempo de Noé, assim também será nos dias de antes da vinda do Filho do Homem.
27 Kyaꞌadyɨt yꞌuuktɨt sa̱m ja yꞌadøtstøø, yꞌamajtskɨdɨ ja jotkujk, ja yꞌuꞌnk ja ñøøx ja tyikꞌamajtskɨdɨ tyimyja̱a̱kjaꞌabɨ xøøw ku ja Noé tyøjkɨyɨɨꞌñ jam ba̱rkɨjotp, kuts ja møk tuu myiiñ xjats ja ojts ñɨꞌijtyɨ yꞌooꞌkøxtɨ.
27 Todos comiam e bebiam, e os homens e as mulheres casavam, até o dia em que Noé entrou na barca. Depois veio o dilúvio e matou todos.
28 Nayɨdeꞌents yja̱jty ku yꞌatsjaꞌa̱jty ja Lot: jotkujk kyaydɨ yꞌuuktɨ, yjuydɨ kya̱jpxtɨ, ya̱ktɨ tyooktɨ, ñeꞌeptɨ kyojtɨ, ñaꞌadɨ pyotstɨ, ja tyøjk tyikꞌøyɨdɨ jotkujk;
28 A mesma coisa aconteceu no tempo de Ló. Todos comiam e bebiam, compravam e vendiam, plantavam e construíam.
29 kuts ja Lot jam Sodoma ka̱jpjotp jaꞌayɨ pyɨdsɨɨmy, jøts ja jøønduu jatyɨ myiiñ jøkmyøøt, jøts ja nɨdukɨꞌɨyɨ tyikna̱xꞌoꞌjkɨjxy ja ja̱a̱ꞌy.
29 No dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e matou todos.
30 Nayɨdeꞌents ɨdøꞌøn wɨnet et yja̱tt ku ø xꞌejxpa̱a̱ttɨt jotmøñ.
30 Assim será o dia em que o Filho do Homem aparecer.
31 ’Pønɨ jam wyɨnaty øy pøn jam tøjkøjxp tø pyety, kaꞌats ja tꞌukꞌatsnɨdøjkɨnɨt pønɨ ti jaty ja jap tyøjkjøtpy myøøtꞌajtpy jøts ja tpøkpɨdsømwa̱ꞌa̱nt; pønɨ pønts jam wyɨnaty wɨdejtp ka̱mjotp, neꞌegɨ tøꞌøpts ku ja neꞌegɨ kyaꞌukwɨmbejtnɨt tyøjkwɨndum.
31 Aí quem estiver em cima da sua casa, no terraço, desça, e fuja logo, e não perca tempo entrando na casa para pegar as suas coisas. E quem estiver no campo não volte para casa.
32 Ja̱ꞌmyajtsɨdɨ ja Lot ñɨdøꞌøxy sa̱ ja yja̱jty.
32 Lembrem da mulher de Ló.
33 Pøn kaguꞌøøgyɨm pyɨkta̱ꞌa̱ky tꞌejxp, wɨndɨgøꞌøpyts yꞌanmɨja̱ꞌwɨn jaꞌ Dios wyɨngujkp; pønts tkayikmøjtøjkɨp øy ti, pøn ø neꞌegɨ tuꞌugyɨ xnadyamɨyojxɨp, jaꞌats ɨdøꞌøn yꞌanmɨja̱ꞌwɨn nøjkx nɨtsoꞌokꞌa̱jtp.
33 A pessoa que procura os seus próprios interesses nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo terá a vida verdadeira.
34 ’Øts ɨdøꞌøn wa̱mp jøts ku jam wyɨnaty o pøn namajtsk ttama̱a̱muktɨ tuꞌugyɨ ja ma̱a̱bajt, tuꞌukts ja jaꞌayɨ yikpøkjøꞌøkt jøts ja yjaduꞌukpɨ wyɨndɨgøꞌøty.
34 Naquela noite duas pessoas estarão dormindo numa mesma cama. Eu afirmo a vocês que uma será levada, e a outra, deixada.
35 Pønɨ jam tøꞌøxyøjk wyɨnaty namajtsk yjøjtsmuktɨ, tuꞌukts ja nayɨdeꞌen yikpøkjøꞌøkt ja yꞌanmɨja̱ꞌwɨn jøts ja yjaduꞌukpɨ nayɨdeꞌen wyɨndɨgøꞌøty.
35 Duas mulheres estarão moendo trigo juntas: uma será levada, e a outra, deixada.
36 Nayɨdeꞌen ja ya̱a̱ꞌdyøjkmɨdɨ, pønɨ jam ja namajtsk wyɨnatyɨ jam ka̱mjotp, tuꞌukts ja yikpøkjøꞌøkt jøts ja yjaduꞌukpɨ kaꞌ.
36 [Naquele dia, dois homens estarão trabalhando na fazenda: um será levado, e o outro, deixado.]
37 Kuts ɨdøꞌøn ja jadeꞌen tmadoodøø jøts ja ojts tyiktøwdɨ:
37 Então os discípulos perguntaram: — Senhor, onde vai ser isso? Ele respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.