Lucas 17
Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs NAA
1 Yɨdeꞌen ja Jesús tnɨma̱a̱y ja pyabøjkpɨtøjk:
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Neꞌegɨ tyimyjapa̱a̱tꞌa̱jtɨp jøts ja mejyjotp yiknɨwɨbejpatt ku møj pa̱a̱nda̱a̱k ja yꞌukyiktayukxotsɨt, jøts øts nꞌuꞌnk nꞌuna̱ꞌjk ja kidi mɨba̱a̱t xyikpøktyuujnɨ.
2 Seria melhor para esse que uma pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse atirado no mar do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3 Øyɨmts mnayꞌejxꞌetɨdɨt jøts kidi nayɨdeꞌen mꞌadøꞌøtstɨ sa̱m o pøn yꞌadɨꞌɨchɨn.
3 — Tenham cuidado. Se o seu irmão pecar, repreenda-o; se ele se arrepender, perdoe-lhe.
4 Øy ja wɨxujk ojkɨn tjayiknɨpatɨ, øy ja jadeꞌen mjamɨdundɨgøyɨdɨ, pønɨ nadyaguma̱a̱jyɨdɨpts ja nayɨdeꞌen wɨxujk ojk pønɨ mnɨma̱a̱jyɨdɨp jaꞌ: “Kaꞌ øts jadeꞌen nꞌuktunɨt”, maaꞌkxpts meets jaꞌ.
4 Se pecar contra você sete vezes num dia e sete vezes vier para lhe dizer: “Estou arrependido”, perdoe-lhe.
5 Xjats ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm ja kyudanaabyɨtøjk ñɨma̱a̱jyøø:
5 Então os apóstolos disseram ao Senhor: — Aumente-nos a fé.
6 Wɨnets ja tnɨma̱a̱y:
6 Ao que o Senhor respondeu:
7 ’Ku pøn ja tumbɨ tꞌukyiktuñ kya̱mjotp, tyikyuꞌuy tyiktuñ uk tyiktsaka̱a̱ꞌixy ja jam, kuts ja wyɨmbity jam wyɨndsøn tyøjkjotp, ku ja jam yja̱ꞌa̱ty, ¿ti jatyɨ ja jam tyimyiknøjmɨ: “Ya̱ tyimña̱x jøts mgaꞌaty”?
7 — Qual de vocês, tendo um servo ocupado na lavoura ou em guardar o gado, lhe dirá quando ele voltar do campo: “Venha agora mesmo e sente-se à mesa”?
8 Pø kaꞌaxɨ ja jadeꞌen yiknøjmɨ, pø yiknɨmaapyxɨ ja jam: “Yikꞌøyɨk øts nꞌaꞌux jøts ø xwɨndsøꞌøgɨt, wan øts jawyeen tkay tꞌuuky jøtsnɨm me mgaꞌaty mꞌuukt.”
8 Não é verdade que, ao contrário, lhe dirá: “Prepare o meu jantar. Apronte-se e sirva-me enquanto eu como e bebo. Depois, você pode comer e beber”?
9 Kuts ja tumbɨ ja jadeꞌen tø tjaꞌuktumɨ pønɨ sa̱ døꞌøn ja tø yikꞌaneꞌemy, ¿ja ti wɨnets ja yiktakajxa̱ꞌa̱ky? Pø kaꞌaxɨ.
9 Será que ele terá de agradecer ao servo por ter feito o que lhe havia ordenado?
10 Nayɨdeꞌents meets ɨdøꞌøn Dios xmɨduꞌunt, ku ti xunꞌaba̱a̱dɨdɨt pønɨ ti ja mduktuujnɨdɨp jøts meets ja xnøjmɨt: “Ti tumbɨ øøts ɨdøꞌøn, jaꞌayɨ øøts iiy tø nduñ, midi pa̱a̱tꞌa̱jtɨp øø nduꞌump.”
10 Assim também vocês, depois de terem feito tudo o que lhes foi ordenado, digam: “Somos servos inúteis, porque fizemos apenas o que devíamos fazer.”
11 Kuts ɨdøꞌøn ja Jesús tyuuꞌdøjkɨgyojmɨ jøts ja ñijkxy jam Jerusalén, na̱jx ɨdøꞌøn ja Samariɨt etjotp jøts nayɨdeꞌen jam Galilea.
11 De caminho para Jerusalém, Jesus passava pelo meio de Samaria e da Galileia.
12 Jøts kuts ja yja̱ꞌjty jam ma̱ tpa̱a̱jty tuꞌuk ja ka̱jp, jamts ja pya̱jtøø nɨma̱jk ja ja̱a̱ꞌdyɨ pøn puꞌuts pa̱ꞌa̱m wyɨnaty pøjkɨdɨp, jøts ja jagamyɨ wya̱ꞌkꞌøyɨdøø,
12 Ao entrar numa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos,
13 jamts ja møkꞌampy ñɨma̱a̱jyøø:
13 que ficaram de longe e gritaram: — Jesus, Mestre, tenha compaixão de nós!
14 Kuts ja tꞌejxpa̱a̱jty jøts ja tnɨma̱a̱y:
14 Ao vê-los, Jesus disse: Aconteceu que, indo eles, foram purificados.
15 Wɨnets nayjatyɨ tuꞌuk tꞌejxpa̱a̱jty ja pyuꞌuts jøts kudam ja tø tyaagyøjxnɨ, jøts ja jatyɨ wyɨmbijty, møk ja Dios ja ttukmøja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ ttukunuuꞌkxyja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ, ñɨya̱xnɨ nɨyjojknɨ ja wyɨmbijty.
15 Um dos dez, vendo que estava curado, voltou dando glória a Deus em alta voz
16 Jøts ja twɨnguxanayꞌøyɨyɨɨꞌñ ja Jesús jøts ja jamyɨ ñamyujtsta̱a̱jkøø, ttukmøja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ ttukunuuꞌkxyja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ ku ja wyɨnaty jadeꞌen tø yiktsøꞌøgyɨ. Samariɨt ja̱a̱ꞌy ɨdøꞌøn jadeꞌen tump.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, agradecendo-lhe. E este era samaritano.
17 Xjats ja Jesús wya̱a̱ñ:
17 Então Jesus perguntou:
18 Jabyøøꞌkxyɨk øts ya̱ neꞌegɨ xnɨmemp nadyuꞌuk, yøꞌøjɨk øts ya̱ neꞌegɨ xꞌatskajxa̱jkp.
18 Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, a não ser este estrangeiro?
19 Jøts ja tnɨma̱a̱y ja ja̱a̱ꞌy:
19 E lhe disse:
20 Xjats ɨdɨꞌɨngøjmyɨ, ja fariseotøjk tyiktøødøø ja Jesús juunɨn ɨdøꞌøn ja yja̱ꞌa̱tt ja Dios kyutujk midi ja tyanɨtanaapy ja yja̱a̱ꞌy, jøts ja tꞌadsøøy:
20 Indagado pelos fariseus sobre quando viria o Reino de Deus, Jesus lhes respondeu:
21 Kidi xjøpꞌijxyꞌa̱ttɨ jøts pøn wya̱ꞌa̱nt: “Ɨxya̱ jaꞌ”, uk ñøꞌømdɨt “Ɨxem jaꞌ”; kaꞌats, pø jaanɨxɨ meets ja ya̱ xjamøøtꞌa̱jtnɨ.
21 Nem dirão: “Ele está aqui!” Ou: “Lá está ele!” Porque o Reino de Deus está entre vocês.
22 Jøts ja tnɨma̱a̱y ja pyabøjkpɨtøjk:
22 A seguir, Jesus disse aos seus discípulos:
23 Mjadyimyjayiknøjmɨdɨ meets: “Ɨxya̱ jaꞌ”, uk møknøjmɨdɨ meets “Ɨxem jaꞌ”. Kidits xmɨbøktɨ.
23 E dirão a vocês: “Ele está aqui!” Ou: “Lá está ele!” Não saiam nem sigam essa gente.
24 Ku ø nmeꞌent, wa̱ꞌa̱ts xꞌejxtɨt xnɨja̱wɨdɨt jadeꞌen sa̱m ja et wyɨdsukyɨn xem ya̱m tyikja̱jta̱ꞌa̱ky, jats ɨdøꞌøn wyɨnaty tmɨba̱a̱tꞌaty.
24 Porque assim como o relâmpago, que resplandece e brilha de uma extremidade do céu até a outra, assim será, no seu dia, o Filho do Homem.
25 Jawyeents ø nꞌukꞌayoꞌot øy øy, kaꞌ øts ja ja̱a̱ꞌy xkupøktɨt pøn jaty ja ɨxya̱m jujkyꞌa̱jttɨp.
25 Mas é necessário que primeiro ele padeça muitas coisas e seja rejeitado por esta geração.
26 Nayɨdeꞌen ø nja̱tt sa̱m ja Noé yja̱jtyɨn ku ja ya̱ yꞌatsɨna̱a̱y, nayɨdeꞌen øy pøngapøn yꞌadøꞌøtst.
26 Assim como foi nos dias de Noé, será também nos dias do Filho do Homem:
27 Kyaꞌadyɨt yꞌuuktɨt sa̱m ja yꞌadøtstøø, yꞌamajtskɨdɨ ja jotkujk, ja yꞌuꞌnk ja ñøøx ja tyikꞌamajtskɨdɨ tyimyja̱a̱kjaꞌabɨ xøøw ku ja Noé tyøjkɨyɨɨꞌñ jam ba̱rkɨjotp, kuts ja møk tuu myiiñ xjats ja ojts ñɨꞌijtyɨ yꞌooꞌkøxtɨ.
27 comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, veio o dilúvio e destruiu todos.
28 Nayɨdeꞌents yja̱jty ku yꞌatsjaꞌa̱jty ja Lot: jotkujk kyaydɨ yꞌuuktɨ, yjuydɨ kya̱jpxtɨ, ya̱ktɨ tyooktɨ, ñeꞌeptɨ kyojtɨ, ñaꞌadɨ pyotstɨ, ja tyøjk tyikꞌøyɨdɨ jotkujk;
28 O mesmo aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 kuts ja Lot jam Sodoma ka̱jpjotp jaꞌayɨ pyɨdsɨɨmy, jøts ja jøønduu jatyɨ myiiñ jøkmyøøt, jøts ja nɨdukɨꞌɨyɨ tyikna̱xꞌoꞌjkɨjxy ja ja̱a̱ꞌy.
29 mas, no dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e destruiu todos.
30 Nayɨdeꞌents ɨdøꞌøn wɨnet et yja̱tt ku ø xꞌejxpa̱a̱ttɨt jotmøñ.
30 Assim será no dia em que o Filho do Homem se manifestar.
31 ’Pønɨ jam wyɨnaty øy pøn jam tøjkøjxp tø pyety, kaꞌats ja tꞌukꞌatsnɨdøjkɨnɨt pønɨ ti jaty ja jap tyøjkjøtpy myøøtꞌajtpy jøts ja tpøkpɨdsømwa̱ꞌa̱nt; pønɨ pønts jam wyɨnaty wɨdejtp ka̱mjotp, neꞌegɨ tøꞌøpts ku ja neꞌegɨ kyaꞌukwɨmbejtnɨt tyøjkwɨndum.
31 — Naquele dia, quem estiver no terraço e tiver os seus bens em casa não desça para tirá-los; e, de igual modo, quem estiver no campo não volte para trás.
32 Ja̱ꞌmyajtsɨdɨ ja Lot ñɨdøꞌøxy sa̱ ja yja̱jty.
32 Lembrem-se da mulher de Ló.
33 Pøn kaguꞌøøgyɨm pyɨkta̱ꞌa̱ky tꞌejxp, wɨndɨgøꞌøpyts yꞌanmɨja̱ꞌwɨn jaꞌ Dios wyɨngujkp; pønts tkayikmøjtøjkɨp øy ti, pøn ø neꞌegɨ tuꞌugyɨ xnadyamɨyojxɨp, jaꞌats ɨdøꞌøn yꞌanmɨja̱ꞌwɨn nøjkx nɨtsoꞌokꞌa̱jtp.
33 Quem tentar preservar a sua vida a perderá; e quem a perder, esse a salvará.
34 ’Øts ɨdøꞌøn wa̱mp jøts ku jam wyɨnaty o pøn namajtsk ttama̱a̱muktɨ tuꞌugyɨ ja ma̱a̱bajt, tuꞌukts ja jaꞌayɨ yikpøkjøꞌøkt jøts ja yjaduꞌukpɨ wyɨndɨgøꞌøty.
34 Digo a vocês que, naquela noite, duas pessoas estarão numa cama: uma será levada, e a outra será deixada.
35 Pønɨ jam tøꞌøxyøjk wyɨnaty namajtsk yjøjtsmuktɨ, tuꞌukts ja nayɨdeꞌen yikpøkjøꞌøkt ja yꞌanmɨja̱ꞌwɨn jøts ja yjaduꞌukpɨ nayɨdeꞌen wyɨndɨgøꞌøty.
35 Duas mulheres estarão juntas moendo trigo: uma será tomada, e a outra será deixada.
36 Nayɨdeꞌen ja ya̱a̱ꞌdyøjkmɨdɨ, pønɨ jam ja namajtsk wyɨnatyɨ jam ka̱mjotp, tuꞌukts ja yikpøkjøꞌøkt jøts ja yjaduꞌukpɨ kaꞌ.
36 [Dois estarão no campo: um será tomado, e o outro será deixado.]
37 Kuts ɨdøꞌøn ja jadeꞌen tmadoodøø jøts ja ojts tyiktøwdɨ:
37 Então perguntaram a Jesus: — Onde será isso, Senhor? Ele respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.