Lucas 15

Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nɨmejnɨp ɨdøꞌøn ja Jesús jam ja yikugubajtpɨtøjktɨ, ja ja̱a̱ꞌdyɨ pøn amuum tyimyiktejtɨp pøktyumbɨ ja̱a̱ꞌdyɨ, jøts ja jam myendɨ amɨdodujkpɨ,
1 Cobradores de impostos e outros pecadores vinham ouvir Jesus ensinar.
2 patyts ja fariseotøjktɨ møøt ja ka̱jpxwejpɨtøjktɨ tjanchpaga̱jpxtɨ ja Jesús, jøts ja wya̱ꞌa̱ndɨ:
2 Os fariseus e mestres da lei o criticavam, dizendo: “Ele se reúne com pecadores e até come com eles!”.
3 Jaꞌagøjxpts ja Jesús ttamadya̱kpa̱a̱jty tuꞌuk ja ejxpajtɨn madya̱ꞌa̱ky midi yɨdeꞌen wa̱mp:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 ―Ku meets wyɨnaty xꞌukyiktɨgøy tuꞌugɨn ja mborreek midi nɨmagøꞌpxy, ¿ti kidi meets ja ñɨmaktaꞌpxy myakta̱xujkpɨ borreek jam xyikta̱ꞌa̱nt jam pejyjotp, jøts ja tyuꞌukpɨ xꞌatsꞌɨxa̱ꞌa̱dɨt kunɨm meets ja xpa̱a̱tt?
4 “Se um homem tiver cem ovelhas e uma delas se perder, o que acham que ele fará? Não deixará as outras noventa e nove no pasto e buscará a perdida até encontrá-la?
5 ¿Jøts kidi meets ja xaxonda̱ꞌa̱kt ku meets ja xpa̱a̱tt? ¿Ti kidi meets ja xkøxka̱pt mguejnkyøjxp? ¿Pøn kidi jadeꞌen xyonda̱ꞌa̱ky ku ja nba̱a̱jtɨn jadɨgojk midi tø yꞌukꞌatstɨgøy?
5 E, quando a encontrar, ele a carregará alegremente nos ombros e a levará para casa.
6 Kuts jam mdøjkjotp mja̱ꞌa̱ttɨ, ti kidi meets ja mmɨguꞌuktøjk, ti kidi meets ja mgudøjk ja xukmadøy, jøts ti kidi meets ja xnøjmɨ: “Xonda̱ꞌa̱ktɨ meets, tøts øts ja nborreek nba̱a̱ty midi tø yꞌatstɨgøy.”
6 Quando chegar, reunirá os amigos e vizinhos e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida!’.
7 Janch øts ɨdøꞌøn nwa̱ꞌa̱ñ jøts ku nayɨdeꞌen yiktaxonda̱ꞌa̱ky jap tsa̱jpjøtpy ja pojkpɨtumbɨ ja̱a̱ꞌy ku ja tyiktɨgach ja chɨna̱a̱ꞌyɨn, jøts jaꞌ neꞌegɨ yiktaxonda̱kp midi tuꞌuk jøts nɨgɨdi ja myaktaꞌpxy myakta̱xujkpɨ ja̱a̱ꞌdyɨ pøn chɨna̱a̱ꞌyɨn tø tyiktɨga̱tsnɨdɨ, ñadyijyɨ øy ñayja̱wɨyɨdɨ.
7 Da mesma forma, há mais alegria no céu por causa do pecador perdido que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam se arrepender.”
8 ’¿Uk pøn tøꞌøxyøjkts myeeñ tkaꞌukꞌɨxaapy ku ja tyiktɨgøy tuꞌugɨn ya̱m ja ma̱jk tꞌukmøøtꞌaty? Kuwa̱nɨts ja tyiktøøbyiky ja yja̱j jøts ja pyøknaxy yja̱ꞌa̱xnaxy jap tyøjkjøtpy, yikxonts ja tyimyꞌɨxaadyøkɨ jøts kunɨm ja tyimbya̱a̱tt.
8 “Ou suponhamos que uma mulher tenha dez moedas de prata e perca uma. Acaso não acenderá uma lâmpada, varrerá a casa inteira e procurará com cuidado até encontrá-la?
9 Kuts ja tpa̱a̱ty, jøts myɨgujøøn myɨgudøjk jøts myɨguꞌuktøjk ja ttukmadøy, yɨdeꞌen ja tnøjmɨ: “Tø øts ja nmeeñ nba̱a̱ty midi tø yꞌatstɨgøy.”
9 E, quando a encontrar, reunirá as amigas e vizinhas e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a minha moeda perdida!’.
10 Janch øts ɨdøꞌøn nwa̱ꞌa̱ñ jøts ku Dios møøt yꞌa̱nkɨlɨs ttaxonda̱ꞌa̱ktɨt ja pojkpɨtumbɨ ja̱a̱ꞌy pøn tyiktɨga̱jtsp ja chɨna̱a̱ꞌyɨn.
10 Da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus quando um único pecador se arrepende”.
11 Nayɨdeꞌen ja Jesús wya̱a̱ñ:
11 Jesus continuou: “Um homem tinha dois filhos.
12 jøts ja mutskpɨ ja ñɨma̱a̱jyøø: “Teety, møøñɨk øts ja pɨkta̱ꞌa̱ky midi øts ɨdøꞌøn nma̱a̱yꞌa̱tp.” Wɨnets ja uꞌnkteety ja ojts tyikwaꞌkxy ja pyɨkta̱ꞌa̱ky jøts ja ttaguma̱a̱y ja yꞌuna̱ꞌjk.
12 O filho mais jovem disse ao pai: ‘Quero a minha parte da herança’, e o pai dividiu seus bens entre os filhos.
13 Ñɨña̱mnɨm ɨdøꞌøn ja wyɨnaty jadeꞌen yjaty ku ja myutskma̱jnk tpøkmujknɨ tꞌejxmujknɨ ja pyɨkta̱ꞌa̱ky tukɨꞌɨyɨ jøts ja ojts ttooꞌknɨ, jøts ja ojts abikya̱jp abikña̱a̱jx tmɨnijkxy jam jagam, jamts ja ojts tyikꞌoꞌjkixy ja myeeñ kyawɨndɨyꞌa̱jtɨngøjxp.
13 “Alguns dias depois, o filho mais jovem arrumou suas coisas e se mudou para uma terra distante, onde desperdiçou tudo que tinha por viver de forma desregrada.
14 Kuts ja wyɨnaty tukɨꞌɨyɨ tø tyikøjxnɨ, jøts ja yuu jam wɨnet et yjantyimdyøjkɨyɨɨꞌñ ma̱ døꞌøn ja na̱a̱jx ja ka̱jp jam, jøts ja yꞌayodøjkɨña̱a̱.
14 Quando seu dinheiro acabou, uma grande fome se espalhou pela terra, e ele começou a passar necessidade.
15 Wɨnets ja tꞌɨxa̱a̱y tunk ma̱ ja kuga̱jp ja̱a̱ꞌy jam, jøts ja ojts kyexyɨ kya̱mjøtpy kuchꞌejxpɨ.
15 Convenceu um fazendeiro da região a empregá-lo, e esse homem o mandou a seus campos para cuidar dos porcos.
16 Janch tsojk jøøꞌkxkixyɨm ja tꞌejxɨ ja kuch yjɨɨꞌkxy, kumɨ nɨti ja kyayikmøꞌøy.
16 Embora quisesse saciar a fome com as vagens dadas aos porcos, ninguém lhe dava coisa alguma.
17 Jøts jotmay ja tyatøjkɨyøø, yɨdeꞌen ja ojts ñawyɨnma̱a̱ꞌnxɨyɨ: “¡Janch kuꞌuxyɨ ndeety tyumbɨ net jam kyaydɨ yjøøꞌkxtɨ, yikwɨnda̱ndɨp pa̱a̱t ja o ti, jøts øts ya̱ yuu njanchꞌooꞌknɨ!
17 “Quando finalmente caiu em si, disse: ‘Até os empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui, morrendo de fome.
18 Tiku øts ndeety ngaꞌawɨmbetɨ ma̱ ja jam chøønɨ, jøts øts ja jam nnøjmɨt: Tø teety Dios nmɨdundɨgøy; jøts mets, tø me nayɨdeꞌen nmɨdundɨgøy;
18 Vou retornar à casa de meu pai e dizer: Pai, pequei contra o céu e contra o senhor,
19 kaꞌuꞌnkꞌatyɨm ø tø njantyimyjaty; yiktunkts ø nayɨdeꞌen sa̱m o pøn tumbɨ xyiktuñɨn.”
19 e não sou mais digno de ser chamado seu filho. Por favor, trate-me como seu empregado’.
20 Jøts ɨdøꞌøn ja yjanchtuuꞌdøjkɨyɨɨꞌñ jøts ja wyɨmbijty jam tyeety wyɨndum.
20 “Então voltou para a casa de seu pai. Quando ele ainda estava longe, seu pai o viu. Cheio de compaixão, correu para o filho, o abraçou e o beijou.
21 Wɨnets ja tnɨma̱a̱y ja tyeety: “Teety, tø øts Dios nmɨdundɨgøy møkꞌampy, jøts nayɨdeꞌen me tø nmɨdundɨgøy; kaꞌuꞌnkꞌatyɨm ø nnayja̱wɨyɨ.”
21 O filho disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra o senhor, e não sou mais digno de ser chamado seu filho’.
22 Jøts ja uꞌnkteety tnɨma̱a̱y ja tyumbɨtøjk: “Tsojk nøjkx xjuuttɨ ja øybɨ wet jøts xuktatøkɨdɨt, pɨkta̱a̱jkɨdɨ kyøjeets, tuktawa̱ꞌa̱gɨdɨ kyøꞌøk.
22 “O pai, no entanto, disse aos servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa da casa e vistam nele. Coloquem-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés.
23 Nøjkx xꞌatswetstɨ ja tsaka̱a̱ midi yaaꞌkpɨdsømpnɨm jøts xyikꞌooktɨt. ¡Wan txøduuꞌñɨndɨ, wan tka̱a̱ꞌyɨnt tꞌuujkyɨndɨ!
23 Matem o novilho gordo. Faremos um banquete e celebraremos,
24 Tø øts yø nꞌuꞌnk ndijy tyimyꞌooꞌknɨ, ɨxya̱ts jujky xwɨndana̱a̱ꞌyɨndɨ; tø jeky yꞌatstɨgøyꞌity, ɨxya̱ts jadɨgojk tø nba̱a̱jtyɨndɨ.” Jøts ja xyødundøjkɨdøø.
24 pois este meu filho estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’. E começaram a festejar.
25 ’Jøts ja myøjma̱jnk jam wyɨnaty wyɨdity ka̱mjotp; kuts ja wyɨmbijty, yja̱ꞌjty wɨngon ma̱ ja tøjk jam, jøts ja tmadøøy ja ɨy ja ech.
25 “Enquanto isso, o filho mais velho trabalhava no campo. Na volta para casa, ouviu música e dança,
26 Wɨnets ja tuꞌuk tya̱a̱jxɨyɨɨꞌñ ja tumbɨ jøts ja ttɨɨbyɨjky ti døꞌøn jam jadeꞌen tuujnɨp.
26 e perguntou a um dos servos o que estava acontecendo.
27 Jøts ja tyukmadoojøø, yɨdeꞌen ja ñɨma̱a̱jyøø: “Tøts ja mꞌuch yja̱ꞌa̱ty; tøts mdeety ja tsaka̱a̱ tna̱nkyikꞌøøgyɨyɨ midi yꞌity yaaꞌkpety, jaꞌagøjxp ku møk møja̱a̱w tø yja̱ꞌa̱ty ja mꞌuch.”
27 O servo respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, pois ele voltou são e salvo!’.
28 Jøts ja myøjpɨ yjantyimyꞌa̱mbɨjky, jøts kaꞌap ja twa̱ꞌa̱ñ jøts ja jap tyøkɨt, tyeetynɨm ja ojts køꞌøm ñɨbɨdsimyɨ jøts ja møk ñɨma̱a̱jyøø jøts tyøkɨt tøjkjøtpy.
28 “O irmão mais velho se irou e não quis entrar. O pai saiu e insistiu com o filho,
29 Xjats tyeety ja tnɨma̱a̱y: “Mnɨja̱ꞌwɨpxɨ teety wɨna̱a̱k jumøjt me tø nmɨduñ, jøts juunɨ me ngaꞌukmɨmadøy, nɨjadeꞌents me tuꞌugɨn xkamøꞌøy øyɨk chivɨꞌuꞌnk øyɨk ti, jøts øts nmɨguꞌuk jeexyɨp nmøøtxøduñ.
29 mas ele respondeu: ‘Todos esses anos, tenho trabalhado como um escravo para o senhor e nunca me recusei a obedecer às suas ordens. E o senhor nunca me deu nem mesmo um cabrito para eu festejar com meus amigos.
30 Aa kudamts yø mꞌuꞌnk tø yja̱ꞌa̱ty, mduknɨꞌoꞌjkɨp tam meets yøꞌ mdsaka̱a̱ wɨnet midi yikxon tø yaaꞌkpety, ku mmeeñ yø tø myikꞌoꞌjkxɨyɨ kawɨneꞌen møøt kawɨndɨy tøꞌøxyøjk.”
30 Mas, quando esse seu filho volta, depois de desperdiçar o seu dinheiro com prostitutas, o senhor comemora matando o novilho!’.
31 Wɨnets ja uꞌnkteety wya̱a̱ñ: “Ti sa̱ uꞌnk mjaty, pø ya̱a̱yɨmpts me nmøødɨ, ti jaty øts ɨxa nmøøtꞌajtpy tum mets yøꞌ mjaꞌ.
31 “O pai lhe respondeu: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo que eu tenho é seu.
32 Kuwa̱nɨts pya̱a̱tꞌatyɨ, ¿ti ja ti nguidyimdyuꞌuñɨn? ¿ti jadam yø nguidyimdyaxonda̱a̱jkyɨm? Patyts ɨxya̱m nxøduꞌuñɨndɨ ku yø mꞌuch tø yja̱ꞌa̱ty, pø nøøꞌmɨmpts adøm jøts ku yø tø yꞌooꞌknɨ, ɨxya̱ts jujky xwɨnꞌijxyɨm, jeky tø yꞌatstɨgøyꞌity, tøts ɨnet nba̱a̱jtyɨm jadɨgojk.”
32 Mas tínhamos de comemorar este dia feliz, pois seu irmão estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.