Lucas 14

Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Xjats ɨdøꞌøn yɨdeꞌen yja̱jty ku pooꞌkxɨn xøøw tpa̱a̱jty, ojts ja Jesús kaabyɨ ñijkxy jam wɨndsøn tyøjkwɨndum pøn ja fariseotøjk wyɨndsønꞌa̱jtɨp. Jamts ɨdøꞌøn jaꞌadɨ ja ti ma̱ ja yꞌettɨ, jam ja tpaꞌejxtɨ tpagowdɨ.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Jamts wyɨnaty tuꞌuk ja̱a̱ꞌmyɨ pøn keꞌexpa̱ꞌa̱m pøjkɨp.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Jøts ja Jesús tnɨma̱a̱y ja ka̱jpxwejpɨtøjktɨ møøt ja fariseotøjktɨ, yɨdeꞌen ja tyiktɨɨy:
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Jøts kaꞌap ja yꞌadsowdɨ, amøñɨ ja yꞌettɨ. Wɨnets ja tnɨxa̱jɨyɨɨꞌñ ja pama̱a̱ꞌy jøts ja tyiktsøøjky, yɨdeꞌen ja tnɨma̱a̱y jøts ku ja ñøjkxnɨt.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Wɨnets ja tnɨma̱a̱y ja fariseotøjktɨ:
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Nɨkaꞌ ɨdøꞌøn yꞌadsojɨmbettɨ, nɨsa̱ ja kyawa̱ꞌa̱ndɨ.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Jamts ɨdøꞌøn ja Jesús tꞌijxy ja mɨgaabyɨdɨ jøts ku ja twɨꞌejxtɨ ja chɨnaabyajtɨ ku ja twɨnguwaadsɨdɨ ja kaabyajt jam, jam ja yꞌɨxa̱ꞌa̱ktɨ ma̱ døꞌøn ja myøjtøkɨdɨt jøts ja ojts tꞌaneꞌemy:
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 ―Ku pøn mwa̱wɨdɨt tøꞌøxñɨgaabyɨ tøꞌøxñɨꞌukpɨ, kidi jam jatyɨ mꞌɨxa̱ꞌa̱ktɨ ma̱ ja tsɨnaabyajt jam ja wɨndsøn tø yiktanɨbɨkta̱a̱gɨ, jaa ku ja wyɨnaty yja̱ꞌa̱ty ya̱m meets jam tø mꞌɨxa̱jknɨ;
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 jøts ja kujøøn kudøjk mnøøꞌmxɨyɨdɨt pøn wyɨnaty tø mwayɨdɨ: “Tanɨ me waanɨ, wan ya̱ꞌa̱t jam tsøønɨ.” Xjats kuwa̱nɨ mjanchjajɨwa̱ꞌa̱ktɨt tsøꞌødyumbɨm jøts jam mꞌɨxa̱ꞌa̱ktɨt ma̱ o pøn yꞌɨxa̱ꞌa̱ktɨ.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Ku pøn jadeꞌen mwa̱wɨdɨt, neꞌegɨ øyts ku mꞌɨxa̱ꞌa̱ktɨt ma̱ o pøn yꞌɨxa̱ꞌa̱ktɨ; køꞌømnɨmts ja kujøøn kudøjk ja mdukmadowɨdɨt ku ja jam wɨngon myeꞌent, jøts ja mnøøꞌmxɨdɨt: “Ya̱, mɨguꞌuk, na̱x mdsøønɨdɨ ma̱ jam yikꞌayowɨm tø mdyimyꞌɨxa̱knɨdɨ.” Jadeꞌents meets ja xajotkujkꞌa̱ttɨt neꞌegɨ ku jadeꞌen køꞌøm myiktukmadoꞌodɨt, ya̱m ja jam chøønɨdɨ pøn jaty ja kaabyajt tø twɨnguwaadsɨdɨ.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Pøn køꞌøm namyøjpɨkta̱a̱jkɨp, yikꞌamutskpɨkta̱kpts ja nøjkx, pønts kanamyøjpɨkta̱a̱jkɨdɨp pøn kaꞌejxɨɨyɨmdɨ, jaꞌats neꞌegɨ møjtøkɨdɨp, jaꞌ yikmøjpɨkta̱ꞌa̱ktɨp.
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Ñayɨ ñɨma̱a̱y ja ja̱a̱ꞌy jaꞌ pøn ja wyɨnaty kaabyɨ tø wyayɨ:
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Ja neꞌegɨ mwa̱ꞌa̱p ja ayoobɨ ja̱a̱ꞌy, ku ti xøøw xuꞌunt, wa̱w jaꞌ pøn katiꞌejtxɨdɨp, pøn kyøꞌ tyeky ma̱ꞌa̱ttɨ, uk yꞌejxɨdɨ sa̱gasa̱, pømbɨ tyeky kaꞌejtp, pømbɨ jam wɨna̱p.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Neꞌegɨ nekɨmts jadeꞌen mnayja̱wɨyɨt, pø kaꞌaxɨ ja mdunwɨmbejtxɨyɨ nayɨdeꞌen pønɨ ti mets ja tø xmøꞌøy, jaanɨmts ja xwɨnꞌext sa̱ ja mwɨngaxøjkxɨyɨt ku jadɨgojk jujkyꞌa̱jtpɨ pyɨdsøꞌømdɨt pøn jaty tø tpadundɨ pønɨ sa̱ jaty pya̱a̱tꞌatyɨ.
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Xjats nɨduꞌugɨn ja fariseotøjk wya̱a̱ñ pøn jam wyɨnaty tø twɨnguwaadsɨdɨ ja kaabyajt, jøts ja tnɨma̱a̱y ja Jesús:
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Jaꞌats ja Jesús tnɨma̱a̱y:
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Kuts ja aꞌuxꞌa̱a̱ts tpa̱a̱jty, xjats ja tkejxy tyumbɨ jøts ja tꞌatstukmadoowa̱ꞌa̱ñ pøn jaty ɨdøꞌøn ja wya̱a̱wampy jøts ja tꞌatsnøjmɨt: “Ja̱mtstɨk, jamɨk tukɨꞌɨyɨ aꞌejxɨ aba̱a̱dɨ yꞌejtnɨ.”
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Jøts ja tum jadeꞌen ñañɨka̱jpxuꞌudyɨdɨ jøts ku ja kaꞌ ñøjkxtɨt, yɨdeꞌen ja yjawyeembɨ wya̱a̱ñ: “Na̱a̱jx ø tø njuy, jaꞌats ø nꞌatsꞌejxwampy, mee mjanchꞌukmaaꞌkxp.”
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Jøts jaduꞌuk yɨdeꞌen wya̱a̱ma̱a̱: “Ndsaka̱a̱ ø magoxk yuundɨ tø njuy, jaꞌats ø nꞌejxma̱tswampy pønɨ yuup ɨdøꞌøn uk kaꞌ; mjanchꞌukmaaꞌkxp ɨnet ɨdøꞌøn, kaꞌ øts ɨnet ndsoont.”
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Jøts jaduꞌuk wya̱møø: “Tyimyjemyꞌamajtskɨpnɨm øts, patyts øts ɨnet kaꞌ nmajada̱ꞌa̱kt jøts øts ɨnet kaꞌ nnøjkxt.”
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Kuts ja tumbɨ wyɨmbijty jøts ja ttukmadøøy ja wyɨndsøn sa̱ jaty ja wyɨnaty tø yiknøjmɨ. Jøts ja wɨndsøn yjantyimyꞌa̱mbɨjky jøts ja tnɨma̱a̱y ja tyumbɨ: “Tsojk nøjkx nøøꞌa̱jy tuuꞌa̱jy wɨneꞌen yø ka̱jpjoojt, jøts xwa̱a̱meꞌent ja ayoobɨ ja̱a̱ꞌdyɨ møøt jaꞌadɨ pøn sa̱gasa̱ ejxɨdɨp, pøn kyøꞌ tyeky ma̱ꞌa̱ttɨ, pøn wɨna̱ptɨ.”
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Jøts ja tumbɨ yjatsoꞌongojmɨ jøts ku wyɨmbijty jøts tnɨma̱a̱y ja wyɨndsøn: “Tø øts wɨndsøn ɨdøꞌøn jadeꞌen nduñ sa̱ tø mwa̱ꞌa̱ñɨn, ja̱a̱kwɨnda̱mpts ja tsɨnaadya̱a̱jk ja pooꞌkxa̱a̱jk.”
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Wɨnets ja wɨndsøn ja tyumbɨ tnɨma̱a̱y: “Nøjkx tuuꞌ xkuyøꞌøy ma̱ jaty paduuꞌ ma̱ jaty ti, jøts pøn jaty mbatpy møkꞌampyts ja xwa̱a̱meꞌent jøts ya̱ xkuwa̱wɨt, ujts øts yø ndøjkjoojt nꞌejxwa̱ꞌa̱ñ.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Tyimñømp øts ɨxya̱m, kawɨndem xøøw øts ja xja̱ꞌgya̱jpɨdɨ ja nꞌaꞌux pøn jaty øts ja jawyeen tø njadanɨway.”
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 May ja̱a̱ꞌy ja Jesús o ma̱dsoo padsoꞌonɨp jøts ja pyawɨdityɨyɨ; jøts ja tukꞌojk tnɨwa̱ꞌkꞌawɨdijty jøts ja tnɨma̱a̱y:
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 ―Pøn jaty øts ya̱ xpawɨdejtɨp, pønɨ jaa pøngapøn, pøn tpaꞌayoodɨp tyeety tya̱a̱k, yꞌuꞌnk ñɨdøꞌøxy, chøꞌ yꞌuch, myɨguꞌuktøjk, uk køꞌøm pa̱a̱t ñabyaꞌayøyɨ, kaꞌats øts ja mɨba̱a̱t nbabøjkpɨꞌa̱tt.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Kajaꞌajɨp ø nbabøjkpɨꞌajtpy pøn ja ayoꞌon tkamɨdanaadyɨp pøn ø xkabaduujnɨdɨp ja njaꞌ, xjapawɨdetwa̱ndɨpts øts, kaꞌats øts yjadeꞌembɨ ja̱a̱ꞌy nbabøjkpɨꞌaty.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Ti kaꞌ meets ja jawyeen xanɨpa̱a̱ty, ku pøn pøch køjxp tꞌukyikpɨdøꞌøkwa̱ꞌa̱ñ pønɨ ti jaty ɨdøꞌøn tsojkɨp jøts ja yꞌaba̱a̱dɨt pønɨ wɨneꞌenɨn ja chøkyɨ ja ga̱stɨ, jawyeents ja yiktanɨpa̱tkixy.
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Kuts nugo ja pøchkojpk pyɨdøꞌøkixy jøts ja nɨkaꞌ yꞌaba̱a̱dɨ, janch nɨgajpxy nɨmadya̱ꞌa̱kts ja yjaty ku ja jadeꞌen pøn tꞌixy,
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 jøts ja wya̱ꞌa̱ndɨ: “Tø yø ja̱a̱ꞌy yꞌukpojtsøøñ jøts yø nɨkaꞌ tø tꞌukyikꞌabajtɨñɨ.”
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 Uk kuts o pøn wɨndsøn tsep tꞌuktunwa̱ꞌa̱ñ møøt jaduꞌuk ja myɨwɨndsøn midi ja syolda̱dɨ ja tyikmemp nɨꞌeeꞌpx mil, ¿ti kidits ja jawyeen ttanɨbɨkta̱a̱gɨt pønɨ sudso døꞌøn ja ttukwa̱ꞌktsoꞌot pønɨ jaꞌayɨ tam ja syolda̱dɨ tmøøtꞌaty nɨma̱jk mil?
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Pønɨ kaꞌats ñayꞌaꞌejxɨyɨ, jøts ku jagamnɨm ja myɨdsep myiñ, kyaxpts ja tuꞌuk ja kyugajpxy jøts ja tꞌamɨdoꞌot jøts kaꞌ cheptuꞌundɨt.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Nayɨdeꞌents meets pønɨ kaꞌap jawyeen xpawɨnmaadyɨ pønɨ ti jaty ɨdøꞌøn mꞌɨxma̱tstɨp øts køjxp, kaꞌap meets jadeꞌen mɨba̱a̱t nbabøjkpɨꞌa̱tt.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 ’Ka̱a̱n amuum tyikꞌøyɨgyøjxp o ti, nayɨdeꞌen meets ɨdøꞌøn ndejɨnt mꞌødyuꞌunt ku mmɨguꞌuk xukmadoꞌot ja Dios yjaꞌ sudso yꞌanmɨja̱ꞌwɨn kyawɨndɨgøꞌødyɨt. Kuts kaꞌap jadeꞌen mduꞌundɨt, tø wyɨnaty mbɨdsømdɨ ejxɨm ja ka̱a̱nɨn midi kawa̱ꞌa̱ts midi katump.
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Nɨma̱ ja jadeꞌen kyatuꞌunt ok na̱a̱jx ok ti tyiktuꞌunt, ja ti nøøꞌmɨmp ok ɨdøꞌøn ja ndaꞌabuꞌjtaꞌant, pø nugoxɨ ja jadiꞌiñɨ ñɨyikꞌɨxkøꞌøy. Ja̱ꞌgyukɨdɨ pønɨ mja̱ꞌgyukɨwya̱ndɨp.
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.