Atos 22

Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 ―Meets mɨguꞌuktøjktɨ jøts møja̱a̱ꞌdyøjktɨ, ukmadoojɨdɨk øts nꞌayuujk midi nga̱jpxwampy.
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 Xjats ku ja ja̱a̱ꞌy tmadowdɨ jøts ku ja Pablo tkajpxy ja hebreɨt ayuujk, wɨnets nɨdukɨꞌɨyɨ yꞌamondøø, jøts ja Pablo tnɨma̱a̱y:
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 ―Israelɨt ja̱a̱ꞌy øts, jam ø ngueꞌjxy Ciliciɨt etjotp ma̱ ka̱jp txøøwɨ Tarso, jøts øts ya̱ tø nyeeky Jerusalén, jøts øts jaꞌ xyikꞌɨxpɨjky midi txøøwꞌa̱jtp Gamaliel, wa̱ꞌa̱ts øts ja xuknɨja̱wɨ adøm ndsɨna̱a̱ꞌyɨn pønɨ sa̱ ja møja̱a̱ꞌchɨna̱a̱ꞌyɨn. Ojts øts ɨdøꞌøn ja Dios yjaꞌ kaꞌpxy nbaduñ amumjoojt jadeꞌen sa̱ meets ɨxya̱m xuñɨn.
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 Øts yꞌijty nmøjmɨdsepꞌajtpy pøn jaty ja Jesús yjaꞌ tpaduujnɨdɨp, nyikꞌooktɨba̱a̱t øts ja yꞌijty, jøts nyiknijkxy ja ya̱a̱ꞌy ja tøꞌøxy jap puxøjkjøtpy.
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 Wa̱ꞌa̱ts ja teetywɨndsøn tnɨja̱wɨdɨ møøt ja møja̱a̱ꞌdyøjk, kumɨ køꞌøm øts ja xmoꞌodɨ ja kutujk jøts øts ja jam nmɨnijkxy Damasco ma̱ wyɨnaty adøm nmɨꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌdyɨ. Jøts øts ja jam nꞌɨxa̱ꞌa̱y pøn jaty wyɨnaty tpaduujnɨdɨp ja Jesús yjaꞌ, jøts øts ya̱ nyikmeenwa̱ꞌa̱ñ aguwa̱nɨkøjxp jøts nyikꞌayoꞌomba̱a̱twa̱ꞌa̱ñ.
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 ’Xjats ku øts ojts nmɨnijkxy jaꞌabɨ wɨnma̱a̱ꞌñ, jam wyɨnaty wɨngon nja̱ꞌa̱twa̱nɨ Damasco kujkxøøw et, wɨnets øts ojts jotmøñ ja ja̱j xnawɨdity midi janch møk tsa̱ma̱mp, jøts nꞌijxy ku kyɨda̱a̱jk tsa̱jpjøtpy.
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 Wɨnets øts jamyɨ nna̱xkɨda̱a̱jky, jøts øts nmadøøy ja ayuujk ku øts yɨdeꞌen xnɨma̱a̱y: “Saulo, Saulo, ¿tiku ø xjemdunwa̱ꞌa̱ñ xedunwa̱ꞌa̱ñ?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 Xjats øts nyiktɨɨy jøts nnɨma̱a̱y: “¿Wɨndsøn, pøn mets?” Jøts ø xꞌadsøøy: “Øts Jesús Nazaretɨt ja̱a̱ꞌy, jaꞌ pøn mjemdumpy mdedumpy.”
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 Xjats øts njamyøøt yjanchøꞌjkɨdøø ku ja ja̱j tꞌejxpa̱a̱ttøø, jaꞌ kaꞌap ja tmadoodøø ku øts nyikmɨgajpxy.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Xjats ku øts ɨdøꞌøn jadeꞌen nyikmɨgajpxy, wɨnets ø nnɨma̱a̱y: “¿Ti wɨndsøn nduꞌump, sudsoꞌampy nda̱a̱bya̱a̱tt?” Wɨnets nwɨndsønꞌa̱jtɨm xnɨma̱a̱y: “Pɨdøꞌøk jøts mnøjkxt jam Damasco, jamts tukɨꞌɨyɨ myiktukmadoꞌot pønɨ ti jaty mduꞌump.”
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 Kumɨ tø øts wyɨnaty ja ja̱j xyikwɨnjøøxy xyikwɨnapy, wɨnets ja nmɨguꞌuk jam xꞌukwejtsnɨdøø, jøts øts xyikja̱ꞌttøø jam Damasco.
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 ’Jam wyɨnaty tuꞌuk ja ja̱a̱ꞌy pøn txøøwꞌa̱jtp Ananías, jaꞌ ɨdøꞌøn tɨɨy tjanchpadump kaꞌpxy ja Moisés kyutujk. Xjats nɨdukɨꞌɨyɨ ja israelɨt ja̱a̱ꞌy pøn jaty jam tsɨnaadyɨp Damasco, yjanchojktɨp ɨdøꞌøn jaꞌ ja Ananías.
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 Xjats øts ja Ananías ojts xꞌixy, jøts øts xnɨma̱a̱y: “Mɨguꞌuk Saulo, tawɨnꞌejx yikxon yø mween jadɨgojk.” Jøts øts jatyɨ ojts nwɨnꞌejxpiky, xjats nmɨguꞌuk nꞌejxpa̱a̱jty.
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 Jøts ø xnɨma̱a̱y ja Ananías: “Ja Dios Teety pøn adøm nꞌapteetyꞌamøj pyadundɨp jekyɨp, jaꞌ køꞌøm tø mdsøkyɨ jøts me mduknɨja̱wɨyɨt ja yꞌøwyɨnma̱a̱ꞌñ, jøts ña̱nkyꞌijxyɨyɨ ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús pøn tum tsuj ja wɨnma̱a̱ꞌñ tmøøtꞌa̱jtp, jaꞌats køꞌøm ja yꞌayuujk mdukmadoojɨyɨp.
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 Jaꞌagøjxp ja Dios jadeꞌen ttuuñ, jøts mets nøjkx xka̱jpxwaꞌkxy ja kyajpxy yꞌayuujk, jøts xuknɨja̱wɨt tukɨꞌɨyɨ ja na̱xwiiꞌñɨt ja̱a̱ꞌy sa̱ tø xꞌixy jøts sa̱ tø xmadøy.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 Jøts ɨxya̱m, ¿tiku nugo mgoꞌknɨ? Pɨdøꞌøk jøts mnøbatt, janchja̱wɨ amumjoojt ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Dios yjaꞌ jøts myikpøkwya̱ꞌa̱dsɨyɨt.”
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 — ausente —
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 — ausente —
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 Xjats ø nnɨma̱a̱y: “Mets teety, ñɨja̱ꞌwɨdɨp jaꞌ ku øts jam yꞌijty nnijkxy ma̱ jaty ja tsa̱ptøjk, jøts øts jam nmach pøn jaty tpadundɨp mets mjaꞌ, jøts øts ja ndagubety, yikxon njanchwɨwøpy jøts nyiknijkxy puxøjkjøtpy.
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 Ñɨja̱ꞌwɨdɨp ja nayɨdeꞌen ku øts jam wyɨnaty ku ja Esteban jam yꞌøꞌjky midi mets mꞌayuujk ojts tka̱jpxwaꞌkxy, jam øts wyɨnaty nayɨdeꞌen ndanɨ, jøts øts nwa̱a̱ñ nayɨdeꞌen jøts tyikꞌooktɨt. Nꞌejxꞌejtɨdøø øts ja yikꞌooꞌkpɨ ja wyet.”
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 Xjats øts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm xnɨma̱a̱y: “Putyɨ, jagam me ngajxwa̱ꞌa̱ñ ka̱jpxwa̱ꞌkxpɨ ma̱ jaty pøn kaꞌ yꞌisraelɨtja̱a̱ꞌyɨdɨ.”
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 Xjats ku ja Pablo jadeꞌen yjakajpxy, wɨnets ja mayja̱a̱ꞌy møkꞌampy yjanchka̱jpxjøꞌktøø, xjats wya̱ndøø:
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 Xjats ja mayja̱a̱ꞌy tjanchtaya̱xꞌadøꞌøtstɨ jøts ja wyet tjancha̱jpwøjtɨ, jøts ja puꞌux nayɨdeꞌen tjanchwɨjøꞌøktɨ,
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 paty ja wɨndsøn nayɨdeꞌen tyikutujky jøts ja Pablo jap yikpøkjøꞌøkt jap wɨndsøn kyutujkta̱a̱jkjøtpy. Xjats ja wɨndsøn tyikutujky jadɨgojk jøts yikwopt, jøts kuwa̱nɨ ttuknɨga̱jpxwa̱ꞌa̱ñ tigøjxp ku ja mayja̱a̱ꞌy jadeꞌen myɨdsepꞌatyɨyɨ.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 Xjats ku ja Pablo tø wyɨnaty yikøtsumnɨ yikpaktsumnɨ jøts yikwopwa̱ꞌa̱ñ, wɨnets ja Pablo tnɨma̱a̱y ja solda̱dɨ pøn jap wyɨnaty:
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 Ku jadeꞌen tmadøøy pøn ja solda̱dɨ tꞌanaꞌamp, wɨnets ja jatyɨ tnɨnijkxy ja wyɨndsøn, jøts tnɨma̱a̱y:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 Wɨnets ja wɨndsøn twɨngunøjkxɨyɨɨꞌñ ja Pablo jøts tyiktɨɨy:
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 Xjats ja wɨndsøn tnɨma̱a̱y ja Pablo:
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 Xjats ku døꞌøn jadeꞌen yja̱jty, wɨnets ja solda̱dɨ jadiꞌiñɨ yjɨyøꞌøgyøxnɨdøø pøn ja Pablo tꞌukwopwa̱ndɨp. Xjats ja wɨndsøn ojts nayɨdeꞌen chøꞌøgɨ kudam jaꞌ ryomanɨtja̱a̱ꞌyɨ pøn wyɨnaty tø tkøwøøndɨ tpakwøøndɨ.
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 Xjats ja wɨndsøn kuwa̱nɨ tnɨja̱wɨwya̱ꞌa̱ñ tigøjxp ku ja Pablo ja israelɨt ja̱a̱ꞌy ñɨꞌøønɨyɨ. Xjats kyɨmjabom tna̱nkwyɨna̱jkɨyøø ja puxkadeen, jøts tna̱nkwya̱a̱mujkɨyøø ja teetywɨndsøn jøts nayɨdeꞌen ja israelɨt ja̱a̱ꞌy kyutujk adsɨnaabyɨdɨ, wɨnets ja Pablo jap yikwa̱a̱nijkxy jøts tyika̱jpxwa̱ꞌa̱ñ jap wɨndsøn yꞌaguiꞌptyɨ.
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.