Atos 18
Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs ACF
1 Xjats ja Pablo chøøꞌñ jam Atenas jøts ñijkxy ma̱ ka̱jp txøøwɨ Corinto.
1 E depois disto partiu Paulo de Atenas, e chegou a Corinto.
2 Jamts tuꞌuk tmɨnabya̱jttøø ja israelɨt ja̱a̱ꞌy pøn txøøwꞌa̱jtp Aquila midi jam kuga̱jpꞌa̱jtp ma̱ et txøøwɨ Ponto. Jaꞌats wyɨnaty namdsoꞌondɨpnɨm jam Italia møøt ja ñɨdøꞌøxy pøn txøøwꞌa̱jtp Priscila, jøts ña̱mja̱ꞌa̱tɨnɨm Corinto. Claudio døꞌøn ja wyɨnaty jadeꞌen tø tyuñɨdɨ pøn ja italiɨt ja̱a̱ꞌy wyɨndsønꞌa̱jttɨp, jaꞌats tyikutuky jøts yikajxpɨdsømgøjxnɨdøø nɨdukɨꞌɨyɨ ja israelɨt ja̱a̱ꞌy pøn jaty jam wyɨnaty tsɨnaadyɨp Roma. Xjats ja Pablo ojts tꞌatsmɨgajpxy ja Aquila jøts ja Priscila,
2 E, achando um certo judeu por nome Áqüila, natural do Ponto, que havia pouco tinha vindo da Itália, e Priscila, sua mulher (pois Cláudio tinha mandado que todos os judeus saíssem de Roma), ajuntou-se com eles,
3 jøts ja jam tmøøta̱a̱ñ tmøøtsɨna̱a̱y, ojts tmøøtuñ kumɨ nay jaꞌabɨ tunk ja tyunkꞌajtpy ja wetøjkxuuky.
3 E, como era do mesmo ofício, ficou com eles, e trabalhava; pois tinham por ofício fazer tendas.
4 Jøts ja Pablo wɨmbooꞌkxɨn xøøw ñijkxy tsa̱ptøjkjotp ma̱ ja jam tnɨgajpxy tnɨmadya̱ꞌa̱ky ja Jesús yjaꞌ, jøts jadeꞌen ttukmɨbiky øy pøn ja̱a̱ꞌy, wan ja tꞌisraelɨtja̱a̱ꞌyɨdɨ tkaꞌisraelɨtja̱a̱ꞌyɨdɨ.
4 E todos os sábados disputava na sinagoga, e convencia a judeus e gregos.
5 Xjats ku ja Silas jøts ja Timoteo ña̱mdsoondøø jap Macedonia, jøts ña̱mja̱ꞌttɨ Corinto ma̱ Pablo jam wyɨnaty, wɨnets ja Pablo tuꞌugyɨ tpadøjkɨyɨɨꞌñ ja ka̱jpxwa̱ꞌkxɨn, jøts kaꞌpxy ttukmadøy ja israelɨt ja̱a̱ꞌy jøts ku ja Jesús yiknɨtsokpɨꞌaty pøn ja yjajøpꞌejxꞌejttɨp.
5 E, quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, foi Paulo impulsionado no espírito, testificando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Ku ja Pablo jadeꞌen wya̱ꞌa̱ñ, wɨnets yikmɨꞌa̱mbiky jøts ja ojts yikmɨdsepiky, ojts yiktsepkajpxy. Wɨnets ja Pablo ja wyet twɨxijty, ja ejxa̱ꞌa̱n jadeꞌen tmøꞌøy jøts ku jadeꞌen jaayɨba̱a̱t tmajtstuꞌutt, wɨnets wya̱a̱ñ:
6 Mas, resistindo e blasfemando eles, sacudiu as vestes, e disse-lhes: O vosso sangue seja sobre a vossa cabeça; eu estou limpo, e desde agora parto para os gentios.
7 Wɨnets jam chøøꞌñ tsa̱ptøjkjotp, jøts ñijkxy ka̱jpxwa̱ꞌkxpɨ ma̱ tuꞌuk ja ja̱a̱ꞌy chøønɨ pøn txøøwꞌa̱jtp Justo, pøn jam tsɨnaapy tsa̱ptøjk paꞌa̱m. Yjanchꞌajotꞌajtpy ja Dios ja nayɨdeꞌen.
7 E, saindo dali, entrou em casa de um homem chamado chamado Justo, que servia a Deus, e cuja casa estava junto da sinagoga.
8 Jøts ja Pablo jadeꞌen kya̱jpxwaꞌkxy Justo tyøjkjotp, wɨnets ja ja̱a̱ꞌy tuꞌuk tmɨbøjktøø ja Dios kyajpxy møøt ja yꞌuꞌnk ja ñɨdøꞌøxy, pøn ja tsa̱ptøjk nɨwɨndsønꞌa̱jtp, jaꞌ xyøøw Crispo. Xjats nayɨdeꞌen namay ja Corintɨt ja̱a̱ꞌy tmɨbøjktøø ja Dios kyajpxy, wɨnets ñøbajtkøxtɨ.
8 E Crispo, principal da sinagoga, creu no Senhor com toda a sua casa; e muitos dos coríntios, ouvindo-o, creram e foram batizados.
9 Xjats ja Pablo tuꞌukpɨ koots ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm ñɨma̱a̱jyøø, jøts ja jadeꞌen tja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ kidi ja̱a̱ꞌy kyuma̱ꞌa̱y ku ja ñɨɨꞌmxyɨ:
9 E disse o Senhor em visão a Paulo: Não temas, mas fala, e não te cales;
10 Kaꞌap pøn sa̱ mduñɨ, ɨxya̱ me møø nꞌity. Ja øts ja ja̱a̱ꞌy ya̱ may ka̱jpjøøjty njagyepy pøn øts nꞌayuujk xmɨbøjkwa̱jnɨyɨp.
10 Porque eu sou contigo, e ninguém lançará mão de ti para te fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Wɨnets ja Pablo jam tya̱a̱ñ Corinto tukjumøjt jagujkp, jøts ja ja̱a̱ꞌy ttukꞌɨxpiky ja Dios kyajpxy.
11 E ficou ali um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Xjats tuꞌukpɨ xøøw yja̱jty ku ja Galión wyɨnaty myøjwɨndsønꞌaty jam Acaya, wɨnets ja israelɨt ja̱a̱ꞌy tmɨꞌa̱mbøjktɨ ja Pablo, jøts tyiknøjkxtɨ ma̱ ja kutujkta̱a̱jk jam,
12 Mas, sendo Gálio procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus concordemente contra Paulo, e o levaram ao tribunal,
13 jøts ttukmadoodøø ja møj wɨndsøn yɨdeꞌen:
13 Dizendo: Este persuade os homens a servir a Deus contra a lei.
14 Xjats ku ja Pablo wyɨnaty tyimgya̱jpxwa̱ꞌa̱ñ, wɨnets ja Galión tnɨma̱a̱y ja israelɨt ja̱a̱ꞌy:
14 E, querendo Paulo abrir a boca, disse Gálio aos judeus: Se houvesse, ó judeus, algum agravo ou crime enorme, com razão vos sofreria,
15 kumɨ kaꞌats yjadeꞌenɨ, jabɨ nugo ayuujkxɨ yøꞌ jøts mgøꞌømgutujk meets yøꞌ, kaꞌap øts yø xꞌukpa̱a̱tꞌa̱jtnɨ, yikwɨngukɨdɨ yø pønɨ sa̱ xyikwɨngukɨdɨ. Kaꞌap øts yøꞌøbɨ ndɨɨdyunwa̱ꞌa̱ñ.
15 Mas, se a questão é de palavras, e de nomes, e da lei que entre vós há, vede-o vós mesmos; porque eu não quero ser juiz dessas coisas.
16 Xjats ja israelɨt ja̱a̱ꞌy yikajxpɨdsømgøjxtøø jaꞌ kutujkta̱a̱jkjøtpy.
16 E expulsou-os do tribunal.
17 Wɨnets ja griegɨt ja̱a̱ꞌy tma̱jtstøø ja Sóstenes, pøn wɨndsønꞌa̱jtp jam tsa̱ptøjkjotp, jøts jamyɨ tna̱xmɨwojpɨdøø jam yikutujkpɨ tøjkꞌagøꞌøm, jøts ja møj wɨndsøn Galión kaꞌ tyimdyunkꞌaty nɨwɨnøꞌønɨn.
17 Então todos os gregos agarraram Sóstenes, principal da sinagoga, e o feriram diante do tribunal; e a Gálio nada destas coisas o incomodava.
18 Xjats ja Pablo yja̱a̱kta̱a̱ꞌnɨyɨɨꞌñ jeky. Wɨnets ja myɨguꞌuk tja̱a̱kꞌuka̱jpxpooꞌkxkøjxna̱a̱ nɨdukɨꞌɨyɨ ku ñøjkxwa̱ꞌa̱ndɨ ba̱rkɨjotp jam Siria, møøt ja myɨguꞌuk Aquila jøts ja Priscila. Xjats yja̱ꞌttøø tekyjøꞌøm jam mejyꞌa̱m ma̱ txøøwɨ Cencrea, wɨnets ja Pablo køꞌøm ñabyɨkta̱a̱jkxɨyɨ ja ejxa̱ꞌa̱n, jøts ja wya̱a̱y tkeꞌjpy ku wyɨnaty tø tukɨꞌɨyɨ tpaduñ midi wya̱nda̱ꞌa̱kyꞌajtpy. Wɨnets ba̱rkɨjøtpy tyøkɨnɨdøø.
18 E Paulo, ficando ainda ali muitos dias, despediu-se dos irmãos, e dali navegou para a Síria, e com ele Priscila e Áqüila, tendo rapado a cabeça em Cencréia, porque tinha voto.
19 Jøts yja̱ꞌttøø ma̱ ka̱jp jam txøøwɨ Efeso, jamts ja Pablo ja myɨguꞌuk tꞌukyikta̱a̱ñ jøts jam ñijkxy tsa̱ptøjkjotp ma̱ ja ojts tmɨnagyajpxyɨ ja israelɨt ja̱a̱ꞌy pøn jam namyujkɨdɨp.
19 E chegou a Éfeso, e deixou-os ali; mas ele, entrando na sinagoga, disputava com os judeus.
20 Wɨnets ja Pablo øy yjayikmɨnuuꞌkxa̱a̱jky jøts jap waanɨ tya̱a̱ꞌnɨt, kaꞌats ja tkupɨjky.
20 E, rogando-lhe eles que ficasse por mais algum tempo, não conveio nisso.
21 Xjats ja møøt yꞌuknagya̱jpxpooꞌkxɨnɨyøø, xjats tnɨma̱a̱y:
21 Antes se despediu deles, dizendo: É-me de todo preciso celebrar a solenidade que vem em Jerusalém; mas querendo Deus, outra vez voltarei a vós. E partiu de Éfeso.
22 Xjats ku ja yja̱ꞌjty ma̱ ka̱jp txøøwɨ Cesarea, wɨnets jam chooꞌngojma̱a̱ tekyjøꞌøm jøts ja ñijkxy Jerusalén, jam ja tꞌatska̱jpxpøøꞌkxy ja myøøtjanchja̱ꞌwɨbɨ, wɨnets yjøpta̱a̱jky ma̱ ka̱jp txøøwɨ Antioquía.
22 E, chegando a Cesaréia, subiu a Jerusalém e, saudando a igreja, desceu a Antioquia.
23 Jamts ojts kawɨna̱a̱k xøøwɨn tya̱a̱ꞌnɨ Antioquía, wɨnets chøøꞌñ jadɨgojk jøts tꞌayøꞌøgyixy jadɨgojk ma̱ wyɨnaty tø wyɨdity ma̱ et txøøwɨ Galacia jøts Frigia, jøts ja myøøtjanchja̱ꞌwɨbɨ tka̱jpxjotꞌamøkɨ.
23 E, estando ali algum tempo, partiu, passando sucessivamente pela província da Galácia e da Frígia, confirmando a todos os discípulos.
24 Wɨnetꞌets ojts nay jaꞌabɨ tiempɨ yja̱ꞌa̱ty jam Efeso tuꞌuk ja israelɨt ja̱a̱ꞌy pøn txøøwꞌa̱jtp Apolos, jøts pøn kuga̱jpꞌa̱jtp Alejandría. Jaꞌabɨ ja̱a̱ꞌy janch tsuj janch øy ja kya̱jpxwaꞌkxy, janch ñɨja̱ꞌwɨp ɨdøꞌøn wa̱ꞌa̱ts ja Dios kyajpxy.
24 E chegou a Éfeso um certo judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem eloqüente e poderoso nas Escrituras.
25 Tø ja wyɨnaty tꞌɨxpiky ja Dios kyajpxy ma̱ wya̱ꞌa̱ñ jøts ku ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm tsojk myeenwa̱ꞌa̱ñ ya̱ na̱xwiiñ. Jaꞌayɨ ɨxpøjkɨn ja ñɨgajpxpy sa̱ Juan Bautista ojts yikꞌɨxpiky, jøts tigøjxp ku ja̱a̱ꞌy ja tyiknøbejty.
25 Este era instruído no caminho do Senhor e, fervoroso de espírito, falava e ensinava diligentemente as coisas do Senhor, conhecendo somente o batismo de João.
26 Xjats ja Apolos møk kya̱jpxøjkɨyɨɨꞌñ jam tsa̱ptøjkjotp; kuts ja Priscila jøts ja Aquila ja jadeꞌen tmadowdɨ, wɨnets ja abiky tjɨwa̱a̱wdøø, jøts ojts kaꞌpxy ttukmadowdɨ ku ja Jesús tø wyɨnaty yꞌatsmenɨ, jøts ti jaty ja ojts ttuñ.
26 Ele começou a falar ousadamente na sinagoga; e, quando o ouviram Priscila e Aqüila, o levaram consigo e lhe declararam mais precisamente o caminho de Deus.
27 Xjats ku ja Apolos jam wyɨnaty ña̱xwa̱ꞌa̱ñ ma̱ et txøøwɨ Acaya, wɨnets ja janchja̱ꞌwɨbɨ pøn jam Efeso ja nøky tyikꞌøyɨdøø, jøts ja janchja̱ꞌwɨbɨ tkajpxñɨgajxɨdøø pøn jam Acaya, jøts øy tsuj jam tyikja̱ꞌa̱ttɨt ja Apolos. Kuts ja jam yja̱ꞌjty Acaya, wɨnets møk tja̱a̱kpudøjkɨyɨɨꞌñ pøn jaty ja Dios tø wyɨnaty yꞌayoꞌejxɨngøjxp tyukjanchja̱wɨ ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús,
27 Querendo ele passar à Acaia, o animaram os irmãos, e escreveram aos discípulos que o recebessem; o qual, tendo chegado, aproveitou muito aos que pela graça criam.
28 jøts ja jam kya̱jpxwaꞌkxy mayja̱a̱ꞌy agujkp, jøts wa̱ꞌa̱ts ttukmadoogɨjxy midi kaꞌ mɨba̱a̱t pøn tka̱jpxyoꞌont. Tyukmadoow tukɨꞌɨyɨ ku ja israelɨt ja̱a̱ꞌy kyatɨɨwyɨnmaydɨ, jøts pønɨ sa̱ ja Dios kyajpxy jap yjaadyañɨ ku ja Jesús yiknɨtsokpɨꞌaty, pøn ja israelɨt ja̱a̱ꞌy yjajøpꞌejxꞌejttɨp.
28 Porque com grande veemência, convencia publicamente os judeus, mostrando pelas Escrituras que Jesus era o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.