Atos 14

Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ku ja Pablo ja Bernabé jap yja̱ꞌttøø Iconio jøts jam tyøjkɨdøø tsa̱ptøjkjotp, wɨnets ojts kya̱jpxwa̱ꞌkxtɨ møkꞌampy jøts may tpabøjktøø, nayɨdeꞌen ja israelɨt ja̱a̱ꞌy jøts may pøn jaty jam wyɨnaty midiꞌ kaꞌ yꞌisraelɨtja̱a̱ꞌyɨdɨ.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Xjats ja israelɨt ja̱a̱ꞌy pøn tkababøjktɨp ja Dios kyajpxy, jaꞌats tꞌaga̱jpxɨdøø pøn kaꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌdyɨ jøts ja tyikwɨnmaamya̱ꞌtnɨ ja ja̱a̱ꞌy pøn ja Jesús tjanchja̱ꞌwɨdɨp.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Paty ja ojts tya̱a̱ꞌnɨdɨ jekyꞌampy ja Pablo møøt ja Bernabé, jøts ku ojts møk tka̱jpxwa̱ꞌkxtɨ sa̱ ja Dios Teety ttamɨdsøjky ja na̱xwiiꞌñɨt ja̱a̱ꞌy, wɨnets nay jaꞌ myøkꞌa̱jtɨn møøjyɨdɨp jøts mɨla̱grɨꞌa̱jtɨn ttuꞌundɨt jøts nayɨdeꞌen ja ejxpajt tpɨkta̱ꞌa̱ktɨt, paty jaꞌagøjxp ojts yiknɨja̱wɨ kudam ja yjanchɨ midi ja kya̱jpxwa̱ꞌkxtɨp, jøts kudam ja Dios Teety xjanchøjkyɨndɨ.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Jøts ja ka̱jp ja̱a̱ꞌy kaꞌap ja wyɨnaty tuꞌugyɨ ja wyɨnma̱a̱ꞌndyɨ, jam wyɨnaty ja israelɨt ja̱a̱ꞌy yjaꞌ jøts ja Jesús yjaꞌamɨ. Majtsk jøøjp jap wyɨnaty ja wyɨnma̱a̱ꞌndyɨ.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Jøts ja israelɨt ja̱a̱ꞌy kajpxy tundøø møøt pøn kaꞌap yꞌisraelɨtja̱a̱ꞌyɨdɨ jøts ñøjkxtøø ma̱ ja kudunktøjk, jamts tka̱jpxꞌøyɨdøø møøt ja kudunk jøts tmɨꞌa̱mbøjktøø tpaga̱ꞌa̱tswɨdetwa̱ꞌa̱ndøø ja Pablo møøt ja Bernabé.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Kuts ja Pablo ja jadeꞌen tnɨja̱ꞌwɨdøø møøt ja Bernabé, xjats ja kyaknøjkxtøø jam Listra jam Derbe, jadeꞌen ja ka̱jp xyøøw midi jam Licaonia etjotp ta̱ndɨp, jøts wɨneꞌenɨn ja abikya̱jp jam nɨꞌawɨdity midi jam abiky etjoptɨ,
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 jamts ja tka̱jpxwa̱ꞌkxtɨ ja Dios yꞌøgyajpxy yꞌøyꞌayuujk midi xyiknɨtsoꞌokꞌa̱jtɨndɨp.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Nay jam ma̱ ja ka̱jp txøøwɨ Listra, jamts wyɨnaty chøønɨ tuꞌuk ja ya̱a̱ꞌdyøjk pakma̱ꞌa̱t midi wyɨnaty nɨwɨneꞌenɨn kyidyimyøꞌøpy, tyimyjadeꞌen ɨdøꞌøn ja kyeꞌjxy.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Jøts ja pakma̱ꞌa̱t ja̱a̱ꞌy myadøøpy jaꞌ tukɨꞌɨyɨ pønɨ sa̱ ja Pablo tyikwa̱ꞌa̱ñ, wɨnets ja Pablo twɨnꞌijxy ku yja̱wɨ tꞌajotꞌaty ja pakma̱ꞌa̱t ja̱a̱ꞌy ja Dios ku choꞌokwa̱ꞌa̱ñ.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 Wɨnets ojts møk tjanchmɨgajpxy jøts tnɨma̱a̱y:
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Jøts ja mayja̱a̱ꞌy tꞌejxtøø ku ja Pablo jadeꞌen tyiktsøøjky, wɨnets ja ja̱a̱ꞌy yjanchwa̱ngaktøø jøts wya̱ndøø:
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Xjats wya̱nda̱ktøø ku Bernabé jaꞌ Dios Júpiter, jøts ja Pablo Dios Mercurio, jaꞌagøjxp ku ja kyaꞌamay.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Xjats ja teety midi jam tump Júpiter cha̱ptøjkjotp ka̱jpꞌa̱m, jaꞌats ojts tyiknijkxy ja tsaka̱a̱ namajtsk janch xøxy janch pɨjyɨ ma̱ ja Pablo møøt ja Bernabé jam wyɨnatyɨ; yjanchtawɨndsøꞌøgɨwya̱ndɨp ja tsaka̱a̱, tyamɨyoxwa̱ndɨp ja tsaka̱a̱ kɨtuꞌuk.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Ku tnɨja̱ꞌwɨdøø ja Jesús kyudanaabyɨ ja Bernabé ja Pablo jøts yjotmayꞌooꞌkpøknɨdøø, jøts ja wyet tkøøꞌtstøø waanɨ jaꞌagøjxp ku jadeꞌen yikwɨndsøꞌøgɨdɨ ejxɨm ja Diosɨn, wɨnets tyøjkɨdøø mayja̱a̱ꞌy agujkp jøts møk yɨdeꞌen wya̱ndøø:
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 ―¡Mɨguꞌuktøjktɨ! ¿Tiku jadeꞌen mꞌadøꞌøtstɨ? Pø nay ja̱a̱ꞌyts øøts ejxɨm meedsɨn, yøꞌ øø nnɨmimpy jøts mee ndukmadoꞌot jøts xmajtstuꞌuttɨt yøꞌøbɨ tunk, kaꞌ yø tyuñ. Pabøjkɨdɨ Dios yjaꞌ pøn jujkyꞌa̱jtp, pøn tukɨꞌɨyɨ tyikꞌøyɨyɨɨꞌñ ja tsa̱jp jɨts ja na̱a̱jx jøts ja mejy, tukɨꞌɨyɨ midi ya̱ na̱xwiiñ ejtp.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Kuwa̱nɨ Dios Teety yujyꞌaty ku ja na̱xwiiꞌñɨt ja̱a̱ꞌy ojts yꞌøyꞌadøꞌøtstɨ kyaꞌøyꞌadøꞌøtstɨ.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Ejtp ɨdøꞌøn ja Dios Teety ja ejxpajt tjayaky, jøts jadeꞌen yiknɨja̱wɨt pønɨ pøn ɨdøꞌøn jaꞌ ku ja janchꞌøy. Jaꞌagøjxp ɨdøꞌøn ja tuu tkejxy, jøts pyɨdsimy ja moojk ja xøjk midi adøm ndajujkyꞌa̱jtyɨm, jøts ejtnɨ xonɨ nnayja̱ꞌwandɨt.
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Øy ɨdøꞌøn ja mayja̱a̱ꞌy møk yjayiknɨmaadyɨ, kaꞌ pøn tmadøøy, kuwa̱nɨ tyimyikꞌookwa̱ꞌa̱ndɨ ja tsaka̱a̱ jøts ja Pablo møøt ja Bernabé jadeꞌen yiktawɨndsøꞌøgɨwya̱ꞌa̱ndɨ ejxɨm ja Diosɨn.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Wɨnets ja israelɨt ja̱a̱ꞌy wɨna̱a̱gɨn jam chooꞌndøø Antioquía jøts Iconio, jøts jap yja̱ꞌttøø Listra ma̱ ja Pablo møøt ja Bernabé wyɨnaty. Jaꞌats ɨdøꞌøn ja ka̱jp ja̱a̱ꞌy tꞌaga̱jpxɨdøø, wɨnets ja ka̱jp ja̱a̱ꞌy yꞌa̱mbøjktøø, jøts ja Pablo yikxon tsa̱a̱ga̱tstøø. Tyimwya̱ndɨp ɨdøꞌøn ja ja̱a̱ꞌy jøts ku døꞌøn ja wyɨnaty tø ttyimyikꞌooktɨ, wɨnets ja tꞌukpawejtsnɨdøø, jøts ja ka̱jp paꞌa̱m tyiknøjkxtøø.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Wɨnets ja jam ñamyujkɨdøø Pablo wyɨndump pøn tjanchja̱ꞌwɨdɨp ja Jesús, xjats ja Pablo pyɨdɨꞌjky jøts wyɨmbijty jadɨgojk nay jam ka̱jpjotp; wɨnets kyɨmjabom chooꞌndøø møøt ja Bernabé, jøts ñøjkxtøø ma̱ ka̱jp txøøwɨ Derbe.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Wɨnets jam ojts tka̱jpxwa̱ꞌkxtɨ sudsoꞌampy ja Jesús xyiknɨtsoꞌokꞌa̱jtɨndɨt, ma̱ ojts ñamayɨdɨ pøn ja Jesús yjaꞌ tmɨbøjktɨp, jøts ja Pablo ja Bernabé wyɨmbejttøø ma̱ ka̱jp txøøwɨ Listra, Iconio jøts nayɨdeꞌen Antioquía.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Ku ja Pablo møøt ja Bernabé jam yja̱ꞌjty tuꞌuk tuꞌuk jaꞌabɨ ka̱jp, wɨnets tka̱jpxjotꞌamøjkɨdøø pøn jaty ja Jesús yjanchja̱ꞌwɨdɨp, jøts ku Jesús yjaꞌ tuꞌugyɨ tpaduujnɨdɨt, nayɨdeꞌen yiknɨmaadyøø kuwa̱nɨ ja ayoꞌon yikpa̱a̱ty ku jap ndøkɨwya̱ꞌa̱nɨnt ma̱ Dios kyutujk, midi ja na̱xwiiꞌñɨt ja̱a̱ꞌy ja tyanɨtanaapy.
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Jøts ja Pablo møøt ja Bernabé nayɨdeꞌen tpɨkta̱ktøø ja møja̱a̱ꞌdyøjk ma̱ jaty ja tsa̱ptøjk wyɨnaty, jøts ku ja wyɨnaty tø Diosꞌajotꞌa̱ttɨ tø yꞌayuuꞌa̱ttɨ, wɨnets ja Dios ja ttagødøjkɨdøø jøts kyunuuꞌkxɨdɨt, pø tøxɨ ja wyɨnaty tjanchja̱wɨdɨ.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Xjats ku ja ña̱jxtøø jam Pisidia etjotp, jøts ja yja̱ꞌjttøø jam Panfilia etjotp.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Ojts ja tka̱jpxwa̱ꞌkxtɨ ja Dios kyajpxy jam Perge ka̱jpkøjxp, jødsnɨm ja ñøjkxtøø jam Atalia.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Jamts ja ttatøjkɨdøø ba̱rkɨ jøts ja ñøjkxtɨ Antioquía, jam ka̱jpkøjxp ma̱ ja wyɨnaty tø yikuga̱jpxa̱a̱gɨdɨ tø yikunuuꞌkxa̱a̱gɨdɨ, jøts Dios ja kyunuuꞌkxɨdɨt ku ja wyɨnaty jadeꞌen ja tyunk tyiktsoꞌonda̱ꞌa̱ktɨ midi ɨxya̱m wyɨnaty tø tyikꞌaba̱jtɨñɨdɨ.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Jøts kuts ja jam Antioquía ka̱jpkøjxp yja̱ꞌjttøø, wɨnets ja jam tna̱nkñamyujkɨdøø pøn jaty ja Jesús tjanchja̱ꞌwɨdɨp jøts ja ttamɨmadya̱køjxtøø sa̱ jaty Dios ja wyɨnaty tø yikjatyɨdɨ yikubetyɨdɨ ku ja kyunuuꞌkxyɨdɨ, jøts ja nayɨdeꞌen ttamɨmadya̱ktøø sa̱ Dios wyɨnaty tø yikꞌawa̱jtsxɨyɨdɨ nøøꞌ tuuꞌ pøn kaꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌdyɨ, jøts ja nayɨdeꞌen ñɨtsoꞌokꞌa̱ttɨt ku ja tjanchja̱wɨdɨt ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Xjats ja Pablo jøts ja Bernabé jam jeky tya̱a̱ꞌnɨdøø, jeky tmøøta̱a̱ꞌnɨdøø ja jamɨt ja̱a̱ꞌdyɨ pøn tjanchja̱ꞌwɨdɨp ja Jesús.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.