1 Coríntios 4
Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs NTLH
1 Paty meets jadeꞌen xja̱ꞌgyukɨt jøts ku øøts jaꞌayɨ ja Cristo nbudøkɨ, jaꞌats øø ndunkꞌajtpy jøts øø nnɨga̱jpxt ja Dios yꞌayuꞌuch wɨnma̱a̱ꞌñ.
1 Vocês nos devem tratar como servidores de Cristo, que foram encarregados de administrar a realização dos planos secretos de Deus.
2 Pønɨ pøn ti tø yiktaguwa̱nɨ, yiknɨgaxøꞌøkp ɨdøꞌøn jaꞌ ku ja tpaduꞌunt.
2 O que se exige de quem tem essa responsabilidade é que seja fiel ao seu Senhor.
3 Kaꞌ øts ja nmøjpɨkta̱ꞌa̱ky pønɨ sa̱ meets xnɨgajxpy xnɨmadya̱ꞌa̱ky, uk pønɨ sa̱ts øts ja xejtɨ xwa̱ꞌa̱ndɨ pøn jaty ya̱ na̱xwiiñ ja ja̱a̱ꞌy tɨɨdyundɨp. Nɨ øts pa̱a̱t nganadyunkꞌatyɨ køꞌøm pønɨ sa̱ ø nja̱a̱ꞌyꞌaty.
3 Mas para mim não tem a menor importância ser julgado por vocês ou por um tribunal humano. Eu não julgo nem a mim mesmo.
4 Nɨtits nganadyapøkyja̱wɨyɨ, nnɨja̱ꞌwɨp øts wa̱ꞌa̱ts ku øts kaꞌ axøøk nja̱a̱ꞌyꞌaty, kaꞌats ja njøpꞌejxɨn ku øts ja nbøky kyaꞌity, ja nwɨndsønꞌa̱jtɨmts ø køꞌøm xɨɨdyuꞌump.
4 A minha consciência está limpa, mas isso não prova que sou, de fato, inocente. Quem me julga é o Senhor.
5 Paty kidi xꞌøyja̱wɨdɨ xkaꞌøyja̱wɨdɨ ɨxya̱m tigati; awejxtɨnɨm wan ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm tyiknɨgaxøꞌkixy pønɨ ti jaty kayikꞌejxpa̱tp, jøts nay ja Dios tyiknɨgaxøꞌøkp pønɨ sa̱ tꞌixy tuꞌuk tuꞌuk ja anmɨja̱ꞌwɨn, jats ja Dios ja tꞌøyja̱wɨt uk tkaꞌøyja̱wɨt.
5 Portanto, não julguem ninguém antes da hora; esperem o julgamento final, quando o Senhor vier. Ele trará para a luz os segredos escondidos no escuro e mostrará as intenções que estão no coração das pessoas. Então cada um receberá de Deus os elogios que merece.
6 Mɨguꞌuktøjktɨ, meets mꞌøyꞌa̱jtɨngøjxp øts jadeꞌen nwa̱ꞌa̱ñ jøts xnɨꞌejxuꞌuttɨt ja Apolos uk xnɨꞌejxuꞌuttɨt øts. Paty øts ɨdøꞌøn jadeꞌen nwa̱ꞌa̱ñ jøts nayɨdeꞌen mja̱a̱ꞌyꞌa̱ttɨt sa̱m øøts. Kaꞌ nugo xuꞌundɨt agubajkpy ya̱m ja Dios kyajpxy jadeꞌen kyawa̱ꞌa̱ñ jøts kidi nugo pøn xnadyamɨkexyɨdɨ uk xmɨꞌa̱mbøjkmɨdɨ pøn.
6 Meus irmãos, é para instruir vocês que eu tenho aplicado essas lições a mim mesmo e a Apolo. Usei nós dois como um exemplo, para que vocês aprendam o que quer dizer o ditado: “Obedeça ao que está escrito.” Ninguém deve se orgulhar de uma pessoa e desprezar outra.
7 ¿Uk jaa døꞌøn tuꞌuk ja̱a̱ꞌy pøn jawaanɨ myikwejɨdɨp? ¿Ti køꞌøm tø xpa̱a̱ttɨ midi ja Dios tø mgaꞌukmøꞌøyɨdɨ? Pønɨ tum ja Diosts tø mmøꞌøyɨ, jadits ku mnadyamɨkexyɨ pønɨ ti jaty mmøøtꞌajtpy, jadeꞌenxɨ me mwa̱nɨ ku mets ja køꞌøm tø xpa̱a̱ty pønɨ ti jam mmøøtꞌajtpy.
7 Quem é que fez você superior aos outros? Por acaso não foi Deus quem lhe deu tudo o que você tem? Então por que é que você fica todo orgulhoso como se o que você tem não fosse dado por Deus?
8 Kumeeñ ja̱a̱ꞌyɨn meets yja̱wɨ mnayja̱wɨyɨ pøn nɨti tkaꞌuktaꞌayoonɨdɨp. Wɨndsønɨn yja̱wɨ mnayja̱wɨyɨdɨ, jøts øø xkaꞌukja̱ꞌmyatsnɨ. ¡Ogɨdøꞌøn tyimyjanch mjanchwɨndsønꞌa̱ttɨ jeexyɨp, jøts øø nayɨdeꞌen ja ngutujk xmoꞌot!
8 Pelo que parece, vocês já têm tudo o que precisam! Já são ricos! Vocês já se tornaram reis, e nós, não! Que bom se vocês fossem reis de verdade, para que nós pudéssemos reinar junto com vocês!
9 Jadeꞌenxɨ øts yja̱wɨ nja̱ꞌgyukɨ, pø tø øøts ɨdøꞌøn ja Dios tyimyꞌɨxoojk xyiktañ; jøts øøts ɨdøꞌøn yja̱wɨ tø nyiktanɨbɨkta̱a̱gɨ jøts øø nꞌookt; jøts øøts jadeꞌen ja tsa̱jp ja na̱a̱jx xꞌext xja̱wɨt, nayɨdeꞌen ja Dios yꞌa̱nkɨlɨs møøt ja na̱xwiiꞌñɨt ja̱a̱ꞌy.
9 Porque me parece que Deus pôs a nós, os apóstolos , no último lugar. Somos como as pessoas condenadas a morrer em público, como espetáculo para o mundo inteiro, tanto para os anjos como para os seres humanos.
10 Ma̱a̱p moꞌtp øø nyiktijy ku øøts ja Cristo yjaꞌ nbaduujnɨ ya̱m mee mnadyijyɨyɨ møj nɨja̱ꞌwɨbɨ pøn tnɨmadoogøjxɨdɨp ja Cristo yjaꞌ. Kaꞌap øø njotmøjkɨ ya̱m meets yikxon myikwɨndsøꞌøgɨ.
10 Por causa de Cristo nós somos loucos, mas vocês são sábios por estarem unidos com ele. Nós somos fracos, e vocês são fortes; vocês são respeitados, e nós somos desprezados.
11 Ɨxya̱mba̱a̱t øøts yuu ndanɨꞌixy møøt tøødsɨ, jøts kaꞌap øøts nwet nna̱a̱my te; øy øøts ja̱a̱ꞌy sa̱gasa̱ xuñ, kaꞌap øøts ndøjk te ma̱ øø nbooꞌkxt,
11 Até agora temos passado fome e sede. Temos nos vestido com trapos, temos recebido bofetadas e não temos lugar certo para morar.
12 jøts nmɨjotkijxpy øøts ndunk nbøjk. Xjamɨga̱jpxɨgøøpy øøts ja̱a̱ꞌy, ja øy tsuj ayuujk øøts ja ndaꞌadsojɨmbijtpy. Ngupijkpy øøts pønɨ xpawojp øøts jaa̱ꞌy.
12 Temos nos cansado de trabalhar para nos sustentar. Quando somos amaldiçoados, nós abençoamos. Quando somos perseguidos, aguentamos com paciência.
13 Xjanchjabaga̱jpxp øøts ja̱a̱ꞌy, tuda̱ꞌa̱kts øøts ja nꞌaneꞌemy. Pɨsta̱ꞌa̱gɨn øø nyiktuñ uk jadeꞌents øø nyikja̱wɨ ejxɨm ja̱a̱ꞌdyɨꞌɨñ ja̱a̱ꞌdya̱ꞌa̱ch.
13 Quando somos insultados, respondemos com palavras delicadas. Somos considerados como lixo, e até agora somos tratados como a imundície deste mundo.
14 Kaꞌ mee nnɨjayɨ jøts xatsøꞌødyuꞌundɨt ku jadeꞌen mdsøønɨdɨ, nꞌanaꞌamwampy meets ɨdøꞌøn jaꞌagøjxp ku mee nꞌuꞌnk nꞌuna̱ꞌjkɨn nja̱wɨ pøn ø ndsojktɨp.
14 Não estou escrevendo essas coisas para envergonhar vocês, mas para ensiná-los como se vocês fossem meus próprios filhos queridos.
15 O meets jeexyɨp xjamøøtꞌaty namay ja yikꞌɨxpøjkpɨ, kaꞌ meets jadɨneꞌen ñamayɨ mdeety jabɨ øtsyɨxɨ meets jaꞌayɨ tuꞌumpchɨ xeetyꞌa̱tp jaꞌagøjxp ku ja Cristo ñɨtsoojkɨn tø ndukmadowdɨ jøts ja janchja̱ꞌwɨn tø xpa̱a̱ttɨ.
15 Mesmo que vocês tivessem milhares de mestres na fé cristã, não poderiam ter mais de um pai. Pois, quando levei a vocês o evangelho , eu me tornei o pai de vocês na vida que vivem em união com Cristo Jesus.
16 Ɨxya̱mts mee nꞌamɨdøy jøts ø xpaꞌejxtɨt.
16 Portanto, eu peço que sigam o meu exemplo.
17 Paty meets ɨxya̱m ndanɨguexy ja Timoteo pøn ø nꞌuꞌnkja̱ꞌwɨp nwɨndsønꞌa̱jtɨmgøjxp, jøts pøn ø nayɨdeꞌen xkamajtstutp. Yøꞌ mdukja̱ꞌmyatsɨdɨp sudso ø ndsøønɨ kuts ja Cristo nmɨbøjkɨ ja yjaꞌ sa̱ o ma̱gama̱ ndukyikyujtɨ pøn jaty ja Cristo tjanchja̱ꞌwɨdɨp.
17 Por isso estou enviando para vocês Timóteo, que é meu querido e fiel filho no Senhor. Ele vai ajudá-los a lembrarem dos caminhos que sigo na nova vida que tenho em união com Cristo Jesus, caminhos esses que ensino em todas as igrejas.
18 Jam meets ja mmɨguꞌuk pøn janchnamyɨkajxnɨyɨdɨp, nømp ja wya̱ꞌa̱ndɨ kuk mee ngaꞌatsꞌext jaꞌagøjxp ku øts jaꞌ ndsøꞌøgɨdɨ.
18 Alguns de vocês ficaram orgulhosos, certos de que eu não iria visitá-los.
19 Pønɨ yikutujkpyts ja Dios, nnɨnøjkxtɨpts pojɨn. Jamnɨmts ø nꞌukꞌext pønɨ janchtundɨp ɨdøꞌøn pøn namyɨkajxɨdɨp uk nugo døꞌøn kya̱jpxtɨ.
19 Porém, se o Senhor quiser, eu vou visitá-los logo. Então vou saber o que esses orgulhosos são capazes de fazer e não somente o que eles são capazes de dizer.
20 Kaꞌaxɨ døꞌøn nugo nmadya̱jkɨnt ku ja Dios yjaꞌ nbaduujñɨndɨ, pø jatyɨxɨ døꞌøn ja yikpadungojt.
20 Pois o Reino de Deus não é coisa de palavras, mas de poder.
21 ¿Sudsots uk mdsojktɨp jøts øts awa̱ꞌa̱n nnøjkxt jøts nꞌatskastigɨmoꞌodɨt, uk ja yujyꞌa̱jtɨn jøts ja tsojkɨn ø nmɨnøjkxp ku wyɨnaty nꞌatsꞌejxtɨ?
21 O que é que vocês preferem: que eu vá até vocês com um chicote ou com o coração cheio de amor e bondade?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.