Romanos 4

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ta viti, ¿ndí ki̱án kaa yo̱ sa̱ꞌá Abraham, na̱ sa̱ kuu tatá sáꞌano yo̱? ¿Ndí ki̱án ni̱ ka̱ndaa̱ ini na̱ saꞌa̱ ña̱ yóꞌo?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Tá ni̱ ka̱ndo̱o vii Abraham noo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ va̱ꞌa ni̱ kee na, dá kía̱n kuu va kuryíí ná. Tído ko̱ ta̱ꞌón dión kíán, sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní kúu taꞌon kuryíí ná noo̱ Ndios.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Chi̱ diꞌa va káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios: “Sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé ini Abraham Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱ndo̱o vii ná noo̱ Ndios.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Tá ná kéchóon iin ta̱a noo̱ iin satoꞌo, ko̱ xíꞌo oon taꞌon satoꞌo ra̱ di̱ꞌón noo̱ rá, chi̱ ña̱ kánian kiꞌin ya̱ꞌi ra kíán.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Tído na̱ ko̱ kándeé ini ña̱ va̱ꞌa kée na, diꞌa kándísa na iin tóꞌón dini̱ Ndios, na̱ dánkoo vií ña̱yuu kómí kua̱chi noo̱ mií ná, no̱ón kúú na̱ kándo̱o vii noo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ kándéé iní ñaá ná.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Ta dión taꞌani ni̱ kaa rey David ña̱ ndikáꞌán ndi kúu ví ña̱yuu kándo̱o vii noo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ kándéé iní ñaá ná, ta o̱ du̱ú sa̱ꞌá ña̱ va̱ꞌa kée na.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Ta diꞌa ni̱ kaa na̱:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Ndikáꞌán ndi kúu ví ña̱yuu, na̱ ko̱ ní kekuendá Ndios sa̱ꞌá kua̱chi.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ¿Á sa̱va̱ꞌa na̱ ni̱ taꞌa̱nda̱ ñíi̱ vá ni̱ꞌí ña̱ ndoo kua̱chi na noo̱ Ndios, o á niꞌi̱ taꞌani na̱ ko̱ ní taꞌa̱nda̱ ñíi̱ ña̱ va̱ꞌa yóꞌo? ¿Ndi káꞌán ndó? Sa̱ ni̱ na̱kani yuꞌu̱ xíꞌín ndó ña̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní Abraham Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱ndo̱o vii ná noo̱ ná.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Ta, ¿ndá oon ni̱ ka̱ndo̱o vii ná noo̱ Ndios? ¿Á sa̱ dinñóꞌó ka̱ ni̱ taꞌa̱nda̱ ñíi̱ ná, dá ni̱ ka̱ndo̱o vii ná noo̱ Ndios, o kómani̱ vá? Miía̱n ndaa̱ kuiti ko̱ ñáꞌa̱ ii̱ vá taꞌa̱nda̱ ñíi̱ ná, dá ni̱ ka̱ndo̱o vii ná noo̱ Ndios.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Ta cháá ka̱ chí noo̱, dá ni̱ taꞌa̱nda̱ ñíi̱ ná. Ta ña̱ yóꞌo náꞌa̱ ña̱ ni̱ ka̱ndo̱o vii ná noo̱ Ndios tá o̱ ñáꞌa̱ taꞌa̱nda̱ ñíi̱ ná sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní na̱ Ndios. Sa̱ꞌá ño̱ó Abraham kúú táto̱ꞌon iin tatá noo̱ ndidaá kúú ña̱yuu kándísa Jesús, va̱ꞌará ko̱ ní taꞌa̱nda̱ ñíi̱ ná, chi̱ sa̱ꞌá ña̱ kándeé iní ña̱yuu ñoó Jesús, sa̱ꞌá ño̱ó kándo̱o vii ná noo̱ Ndios.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Ta kúú taꞌani na tatá no̱ó na̱ ni̱ taꞌa̱nda̱ ñíi̱. Tído ko̱ kúú taꞌon na tatá noo̱ ná sa̱ꞌá ña̱ ni̱ taꞌa̱nda̱ ñíi̱ óon ni na. Kúú ná tatá noo̱ ñayuú yóꞌo tá kándéé taꞌani ini na̱ Ndios táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ ka̱ndeé iní ñaá mií ná tá ko̱ ñáꞌa̱ taꞌa̱nda̱ ñíi̱ ná.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Chi̱ ko̱ ní kaá Ndios ña̱ ki̱ꞌo na iin níí kúú ñayuú yóꞌo noo̱ Abraham xíꞌín no̱ó de̱ꞌe ñání na̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ seídóꞌo na ley. Diꞌa ni̱ niꞌi̱ náa̱n chi̱ ni̱ ka̱ndo̱o vii ná noo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní ñaá ná.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Tá sa̱va̱ꞌa na̱ seídóꞌo choon saꞌándá ley ni̱ꞌí ña̱ ni̱ kaa Ndios ki̱ꞌo na, dá kía̱n ko̱ chóon taꞌon ña̱ kándéé ini yo̱ Ndios, ta ni̱ tu̱ú vá ña̱ ni̱ kaa na̱ ki̱ꞌo na noo̱ yo̱, ní kúu.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Dá chi̱ sa̱va̱ꞌa ña̱ niꞌi̱ yo̱ kée ley kúú ña̱ kuido̱ ini Ndios koni na̱ yó. Tído na̱ ko̱ó ley noo̱, no̱ón kúú na̱ ko̱ yáꞌa taꞌon noo̱án.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Ta sa̱ꞌá ña̱ kándéé ini yo̱ Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó niꞌi̱ óon yó ña̱ va̱ꞌa ni̱ kaa na̱ ki̱ꞌo na noo̱ yo̱, dá kía̱n miía̱n ndaa̱ kuiti niꞌi̱ ndidaá na̱ veꞌe Abraham ña̱ va̱ꞌa yóꞌo. Chi̱ o̱ du̱ú sa̱va̱ꞌa no̱ó na̱ kómí ley ni̱ꞌí ña̱ va̱ꞌa yóꞌo, chi̱ niꞌi̱ taꞌani ña̱yuu kándéé ini Ndios táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ ka̱ndeé ini ñaá Abraham ña̱ va̱ꞌa yóꞌo. Sa̱ꞌá ño̱ó Abraham kúú táto̱ꞌon iin tatá noo̱ ndidaá yó.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Chi̱ diꞌa kaá tuti ii̱ Ndios saꞌa̱ Abraham: “Ni̱ chi̱kanii yo̱ꞌó kakuuón iin tatá no̱ó kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu.” Ta Ndios, na̱ ni̱ ka̱ndísa Abraham, no̱ón kúú na̱ xíꞌo ña̱ kataki na̱ ni̱ xiꞌi̱, ta káꞌa̱n na̱ sa̱ꞌá ña̱ ve̱i koo, ta taó na̱ kuendá ña̱ sa̱ ióa̱n.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Ni̱ ka̱ndísa ndaa̱ Abraham ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Ndios xíꞌín ná, va̱ꞌará ko̱ó ka̱ ta̱ndeé iní ña̱ kaki iin de̱ꞌe na. Tído sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé ini na̱ Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kasa̱ndaá na̱ kúú ná iin tatá no̱ó kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu, táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kaa mií Ndios xíꞌín ná: “Ki̱ꞌo dión ví kuaꞌa̱ kakuu de̱ꞌe de̱ꞌe ñánóo̱n.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Ta sa̱ íin ndaa̱ Abraham xíꞌín ña̱ kándéé ini na̱ ña̱ koo de̱ꞌe na, va̱ꞌará sa̱ ni̱ kusáꞌano na, chi̱ ió na̱ táto̱ꞌon iin ciento kuia̱. Ta daá dókó o̱ kóo de̱ꞌe va kúú dókó Sara.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Tído ko̱ ní kútúú ini na̱, ta ko̱ ní nákani kuáchi̱ ini na̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Ndios ña̱ koo de̱ꞌe na. Diꞌa ni̱ na̱kuíi̱n toon cháá ka̱ na̱ xíꞌín ña̱ kándéé iní na̱ Ndios. Ta ni̱ na̱ki̱ꞌo na ña̱ñóꞌó noo̱ ná.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Dá chi̱ ni̱ ka̱ndaa̱ ka̱xí ini na̱ ña̱ ió choon noo̱ ndáꞌa̱ Ndios ña̱ kee na ndidaá kúú ña̱ꞌa ni̱ kaa na̱ kee na.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní na̱ Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱ndo̱o vii ná noo̱ ná.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Ta o̱ du̱ú saꞌa̱ iin tóꞌón Abraham káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios ña̱ ni̱ ka̱ndo̱o vii ná noo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé ini ñaá ná,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 dá chi̱ nda̱ saꞌa̱ yóó taꞌani káꞌa̱n, chi̱ kándo̱o vii taꞌani yó noo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ kándéé iní yo̱ ná, ta mií ná ni̱ da̱nátaki Jesús, na̱ kúú satoꞌo yo̱.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Ta na̱ yóꞌo kúú na̱ ni̱ na̱ki̱ꞌo mií ni̱ xiꞌi̱ na̱ sa̱ꞌá kua̱chi yó. Dá ni̱ da̱nátaki ñaá Ndios, dá kuu kando̱o vii yo̱ noo̱ mií ná saꞌa̱ Jesús.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.