Romanos 4
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ACF
1 Ta viti, ¿ndí ki̱án kaa yo̱ sa̱ꞌá Abraham, na̱ sa̱ kuu tatá sáꞌano yo̱? ¿Ndí ki̱án ni̱ ka̱ndaa̱ ini na̱ saꞌa̱ ña̱ yóꞌo?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Tá ni̱ ka̱ndo̱o vii Abraham noo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ va̱ꞌa ni̱ kee na, dá kía̱n kuu va kuryíí ná. Tído ko̱ ta̱ꞌón dión kíán, sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní kúu taꞌon kuryíí ná noo̱ Ndios.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Chi̱ diꞌa va káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios: “Sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé ini Abraham Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱ndo̱o vii ná noo̱ Ndios.”
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Tá ná kéchóon iin ta̱a noo̱ iin satoꞌo, ko̱ xíꞌo oon taꞌon satoꞌo ra̱ di̱ꞌón noo̱ rá, chi̱ ña̱ kánian kiꞌin ya̱ꞌi ra kíán.
4 Ora, àquele que faz qualquer obra não lhe é imputado o galardão segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Tído na̱ ko̱ kándeé ini ña̱ va̱ꞌa kée na, diꞌa kándísa na iin tóꞌón dini̱ Ndios, na̱ dánkoo vií ña̱yuu kómí kua̱chi noo̱ mií ná, no̱ón kúú na̱ kándo̱o vii noo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ kándéé iní ñaá ná.
5 Mas, àquele que não pratica, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada como justiça.
6 Ta dión taꞌani ni̱ kaa rey David ña̱ ndikáꞌán ndi kúu ví ña̱yuu kándo̱o vii noo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ kándéé iní ñaá ná, ta o̱ du̱ú sa̱ꞌá ña̱ va̱ꞌa kée na.
6 Assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus imputa a justiça sem as obras, dizendo:
7 Ta diꞌa ni̱ kaa na̱:
7 Bem-aventurados aqueles cujas maldades são perdoadas,E cujos pecados são cobertos.
8 Ndikáꞌán ndi kúu ví ña̱yuu, na̱ ko̱ ní kekuendá Ndios sa̱ꞌá kua̱chi.
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 ¿Á sa̱va̱ꞌa na̱ ni̱ taꞌa̱nda̱ ñíi̱ vá ni̱ꞌí ña̱ ndoo kua̱chi na noo̱ Ndios, o á niꞌi̱ taꞌani na̱ ko̱ ní taꞌa̱nda̱ ñíi̱ ña̱ va̱ꞌa yóꞌo? ¿Ndi káꞌán ndó? Sa̱ ni̱ na̱kani yuꞌu̱ xíꞌín ndó ña̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní Abraham Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱ndo̱o vii ná noo̱ ná.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos que a fé foi imputada como justiça a Abraão.
10 Ta, ¿ndá oon ni̱ ka̱ndo̱o vii ná noo̱ Ndios? ¿Á sa̱ dinñóꞌó ka̱ ni̱ taꞌa̱nda̱ ñíi̱ ná, dá ni̱ ka̱ndo̱o vii ná noo̱ Ndios, o kómani̱ vá? Miía̱n ndaa̱ kuiti ko̱ ñáꞌa̱ ii̱ vá taꞌa̱nda̱ ñíi̱ ná, dá ni̱ ka̱ndo̱o vii ná noo̱ Ndios.
10 Como lhe foi, pois, imputada? Estando na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Ta cháá ka̱ chí noo̱, dá ni̱ taꞌa̱nda̱ ñíi̱ ná. Ta ña̱ yóꞌo náꞌa̱ ña̱ ni̱ ka̱ndo̱o vii ná noo̱ Ndios tá o̱ ñáꞌa̱ taꞌa̱nda̱ ñíi̱ ná sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní na̱ Ndios. Sa̱ꞌá ño̱ó Abraham kúú táto̱ꞌon iin tatá noo̱ ndidaá kúú ña̱yuu kándísa Jesús, va̱ꞌará ko̱ ní taꞌa̱nda̱ ñíi̱ ná, chi̱ sa̱ꞌá ña̱ kándeé iní ña̱yuu ñoó Jesús, sa̱ꞌá ño̱ó kándo̱o vii ná noo̱ Ndios.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé quando estava na incircuncisão, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles também na incircuncisão; a fim de que também a justiça lhes seja imputada;
12 Ta kúú taꞌani na tatá no̱ó na̱ ni̱ taꞌa̱nda̱ ñíi̱. Tído ko̱ kúú taꞌon na tatá noo̱ ná sa̱ꞌá ña̱ ni̱ taꞌa̱nda̱ ñíi̱ óon ni na. Kúú ná tatá noo̱ ñayuú yóꞌo tá kándéé taꞌani ini na̱ Ndios táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ ka̱ndeé iní ñaá mií ná tá ko̱ ñáꞌa̱ taꞌa̱nda̱ ñíi̱ ná.
12 E fosse pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas que também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, que tivera na incircuncisão.
13 Chi̱ ko̱ ní kaá Ndios ña̱ ki̱ꞌo na iin níí kúú ñayuú yóꞌo noo̱ Abraham xíꞌín no̱ó de̱ꞌe ñání na̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ seídóꞌo na ley. Diꞌa ni̱ niꞌi̱ náa̱n chi̱ ni̱ ka̱ndo̱o vii ná noo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní ñaá ná.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua posteridade, mas pela justiça da fé.
14 Tá sa̱va̱ꞌa na̱ seídóꞌo choon saꞌándá ley ni̱ꞌí ña̱ ni̱ kaa Ndios ki̱ꞌo na, dá kía̱n ko̱ chóon taꞌon ña̱ kándéé ini yo̱ Ndios, ta ni̱ tu̱ú vá ña̱ ni̱ kaa na̱ ki̱ꞌo na noo̱ yo̱, ní kúu.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é aniquilada.
15 Dá chi̱ sa̱va̱ꞌa ña̱ niꞌi̱ yo̱ kée ley kúú ña̱ kuido̱ ini Ndios koni na̱ yó. Tído na̱ ko̱ó ley noo̱, no̱ón kúú na̱ ko̱ yáꞌa taꞌon noo̱án.
15 Porque a lei opera a ira. Porque onde não há lei também não há transgressão.
16 Ta sa̱ꞌá ña̱ kándéé ini yo̱ Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó niꞌi̱ óon yó ña̱ va̱ꞌa ni̱ kaa na̱ ki̱ꞌo na noo̱ yo̱, dá kía̱n miía̱n ndaa̱ kuiti niꞌi̱ ndidaá na̱ veꞌe Abraham ña̱ va̱ꞌa yóꞌo. Chi̱ o̱ du̱ú sa̱va̱ꞌa no̱ó na̱ kómí ley ni̱ꞌí ña̱ va̱ꞌa yóꞌo, chi̱ niꞌi̱ taꞌani ña̱yuu kándéé ini Ndios táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ ka̱ndeé ini ñaá Abraham ña̱ va̱ꞌa yóꞌo. Sa̱ꞌá ño̱ó Abraham kúú táto̱ꞌon iin tatá noo̱ ndidaá yó.
16 Portanto, é pela fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a posteridade, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós,
17 Chi̱ diꞌa kaá tuti ii̱ Ndios saꞌa̱ Abraham: “Ni̱ chi̱kanii yo̱ꞌó kakuuón iin tatá no̱ó kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu.” Ta Ndios, na̱ ni̱ ka̱ndísa Abraham, no̱ón kúú na̱ xíꞌo ña̱ kataki na̱ ni̱ xiꞌi̱, ta káꞌa̱n na̱ sa̱ꞌá ña̱ ve̱i koo, ta taó na̱ kuendá ña̱ sa̱ ióa̱n.
17 (Como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí) perante aquele no qual creu, a saber, Deus, o qual vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se já fossem.
18 Ni̱ ka̱ndísa ndaa̱ Abraham ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Ndios xíꞌín ná, va̱ꞌará ko̱ó ka̱ ta̱ndeé iní ña̱ kaki iin de̱ꞌe na. Tído sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé ini na̱ Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kasa̱ndaá na̱ kúú ná iin tatá no̱ó kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu, táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kaa mií Ndios xíꞌín ná: “Ki̱ꞌo dión ví kuaꞌa̱ kakuu de̱ꞌe de̱ꞌe ñánóo̱n.”
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, tanto que ele tornou-se pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Ta sa̱ íin ndaa̱ Abraham xíꞌín ña̱ kándéé ini na̱ ña̱ koo de̱ꞌe na, va̱ꞌará sa̱ ni̱ kusáꞌano na, chi̱ ió na̱ táto̱ꞌon iin ciento kuia̱. Ta daá dókó o̱ kóo de̱ꞌe va kúú dókó Sara.
19 E não enfraquecendo na fé, nào atentou para o seu próprio corpo já amortecido, pois era já de quase cem anos, nem tampouco para o amortecimento do ventre de Sara.
20 Tído ko̱ ní kútúú ini na̱, ta ko̱ ní nákani kuáchi̱ ini na̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Ndios ña̱ koo de̱ꞌe na. Diꞌa ni̱ na̱kuíi̱n toon cháá ka̱ na̱ xíꞌín ña̱ kándéé iní na̱ Ndios. Ta ni̱ na̱ki̱ꞌo na ña̱ñóꞌó noo̱ ná.
20 E não duvidou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi fortificado na fé, dando glória a Deus,
21 Dá chi̱ ni̱ ka̱ndaa̱ ka̱xí ini na̱ ña̱ ió choon noo̱ ndáꞌa̱ Ndios ña̱ kee na ndidaá kúú ña̱ꞌa ni̱ kaa na̱ kee na.
21 E estando certíssimo de que o que ele tinha prometido também era poderoso para o fazer.
22 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní na̱ Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱ndo̱o vii ná noo̱ ná.
22 Assim isso lhe foi também imputado como justiça.
23 Ta o̱ du̱ú saꞌa̱ iin tóꞌón Abraham káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios ña̱ ni̱ ka̱ndo̱o vii ná noo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé ini ñaá ná,
23 Ora, não só por causa dele está escrito, que lhe fosse tomado em conta,
24 dá chi̱ nda̱ saꞌa̱ yóó taꞌani káꞌa̱n, chi̱ kándo̱o vii taꞌani yó noo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ kándéé iní yo̱ ná, ta mií ná ni̱ da̱nátaki Jesús, na̱ kúú satoꞌo yo̱.
24 Mas também por nós, a quem será tomado em conta, os que cremos naquele que dentre os mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Ta na̱ yóꞌo kúú na̱ ni̱ na̱ki̱ꞌo mií ni̱ xiꞌi̱ na̱ sa̱ꞌá kua̱chi yó. Dá ni̱ da̱nátaki ñaá Ndios, dá kuu kando̱o vii yo̱ noo̱ mií ná saꞌa̱ Jesús.
25 O qual por nossos pecados foi entregue, e ressuscitou para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.