Marcos 5

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dá ni̱ saa̱ na̱ iin ka̱ xoo ta̱ñoꞌo̱ noo̱ kúú kuendá Gadara diꞌa.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Dá tá ni̱ noo na barco ñoó, dá ni̱ keta iin ta̱a ñóꞌo espíritu kini ini káo̱ no̱ó ñóꞌo ndi̱i ve̱i ra niꞌi̱ ñaá rá.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Dá chi̱ ini káo̱ noo̱ ñóꞌo ndi̱i ñoó ió ra̱. Ta ni iin tóꞌón ña̱yuu ko̱ kándeé koꞌoni ñaá ná, ta ni cadena ko̱ kándeé kandiko̱ ra̱,
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 chi̱ sa̱ kuaꞌa̱ vá taꞌándá soꞌóní na̱ saꞌa̱ rá xíꞌín ndáꞌa̱ rá xíꞌín cadena, xíꞌín ka̱a viti. Tído vaá óon va kándéé rá dákuáchi ra cadena ñoó, ta saꞌándá ra̱ ka̱a ñoó, chi̱ ndakí nda̱ꞌo ra. Ta ni iin tóꞌón ña̱ꞌa kée ña̱yuu ko̱ kándeé xíꞌín rá.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Ta nduú ñoó xíonoo ra dini̱ yúku̱ káyuꞌú rá xíꞌín tein káo̱ ndi̱i ñoó, ta dárkueꞌe̱ ra̱ mií rá xíꞌín yuu̱.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Ta kúú xíká vá ni̱ xini ra̱ ña̱ ve̱i Jesús. Ta kúú ni̱ ka̱nkono ra ni̱ saa̱ ra̱ ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí rá noo̱ ná.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 Ta kúú ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ ka̱yuꞌú espíritu kini nákaa̱ ini ra̱, ta kaáa̱n:
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 Dión ni̱ kaáa̱n, chi̱ diꞌa ni̱ kaa Jesús xíꞌán:
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá Jesús:
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Dá ni̱ seí ndaꞌí ña̱ noo̱ Jesús ña̱ ná dáꞌa ni tandaꞌá ñaá ná koꞌa̱n iin ka̱ xíán.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Ta yati yúku̱ íin ñoó ñóꞌo kua̱ꞌá nda̱ꞌo kochí sásáꞌan rí.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Dá ni̱ seí ndaꞌí espíritu kini ñoó noo̱ Jesús:
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Dá ni̱ sonó Jesús noo̱án. Dá ni̱ ka̱nkuei espíritu kini ñóꞌo ini ta̱a ñoó. Dá ni̱ saꞌa̱n ni̱ ndu̱ꞌan ini kochí ñoó. Ta kúú rí táto̱ꞌon uu̱ mil. Kúú ni̱ taxí táꞌan ndi ndiꞌi rí kuaꞌa̱n ri̱ yuꞌú daꞌo̱. Dá ni̱ kue̱i ndava̱ꞌa rí ini ta̱ñoꞌo̱ ñoó. Ta kúú ni̱ ka̱ndaa ri̱, dá ni̱ xiꞌi̱ ri̱.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Dá ni̱ kee ndidaá ta̱a ndáka kochí ñoó taxí táꞌan ra kuaꞌa̱n nóꞌo̱ ra̱ kasto̱ꞌon ra xíꞌín ña̱yuu ndéi ñoo ra̱, xíꞌín na̱ ndéi yúku̱ saꞌa̱ ña̱ ni̱ kuu dión. Dá ni̱ ka̱nkuei ña̱yuu ñoó kuaꞌa̱n na̱ kande̱ꞌé ná ndi ki̱án ni̱ kuu.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Tá ni̱ saa̱ ña̱yuu ñoó noo̱ íin Jesús, dá ni̱ xini na̱ ña̱ ió ta̱a sa̱ ndoꞌo nío̱ ni̱ sa̱ kee kua̱ꞌá nda̱ꞌo espíritu kini ñoó. Ta kúú sa̱ ndíxi va ra dáꞌo̱n ió ra̱. Ta sa̱ iin ta̱a ió va̱ꞌa kúú rá. Ta kúú ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo na.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Ta ña̱yuu ni̱ xini ña̱ ni̱ kuu dión kúú na̱ ni̱ na̱kani xíꞌín dao ka̱ ña̱yuu ña̱ ni̱ ndoꞌo ta̱a ni̱ sa̱ ñoꞌo espíritu kini ñoó xíꞌín ña̱ ni̱ ndoꞌo kochí ñoó.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Dá ni̱ ka̱sáꞌá ná seí ndaꞌí na̱ noo̱ Jesús ña̱ ná koꞌo̱n na̱ iin ka̱ xíán.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Tá kuaꞌa̱n Jesús kaa na ini barco ñoó, dá ni̱ seí ndaꞌí ta̱a ni̱ sa̱ ñoꞌo espíritu kini ñoó noo̱ ná ña̱ ná konó ná koꞌo̱n ra̱ xíꞌín ná.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Tído ko̱ ní xíin taꞌon na. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Dá ni̱ na̱kiꞌin ra kuaꞌa̱n nóꞌo̱ rá. Ta kúú ni̱ ka̱sáꞌá rá nákani ra sa̱ꞌá ña̱ ndato ni̱ kee Jesús xíꞌín rá no̱ó ña̱yuu ndéi kuendá Decápolis. Ta ndidaá na̱ ni̱ seídóꞌo ña̱ ni̱ na̱kani ra, kúú ni̱ naá nda̱ꞌo iní na̱.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Dá ni̱ chi̱kaꞌanda Jesús xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná kuaꞌa̱n na̱ iin ka̱ xoo ta̱ñoꞌo̱. Ta kúú sa̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ na̱taka ndéi yuꞌú ta̱ñoꞌo̱ ñoó. Tá ni̱ noo Jesús ini barco, dá ni̱ sa̱ kuíi̱n na̱ íin na yuꞌú ta̱ñoꞌo̱ ñoó.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Dá ni̱ ka̱sáa̱ iin ta̱a naní Jairo, táꞌa̱n ra̱ dándáki veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel ndéi ñoo ñoó. Tá ni̱ xini ra̱ Jesús, kúú ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí rá noo̱ ná.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 Dá ni̱ ka̱sáꞌá rá seí ndaꞌí ra̱ noo̱ ná, ta kaá ra̱:
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Dá ni̱ kee Jesús kuaꞌa̱n na̱ xíꞌín rá. Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ kee kuaꞌa̱n xíꞌín ná, ta dándútí ná Jesús kuaꞌa̱n na̱.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Ta tein ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó nákaa̱ iin ñáꞌa̱ ndóꞌo kueꞌe̱ tái̱ nii̱, ta sa̱ ni̱ xi̱no uxi̱ uu̱ kuia̱ ndóꞌán dión.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Ta sa̱ ndoꞌo nda̱ꞌo níma̱n, chi̱ noo̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱a kétátá ni̱ saꞌa̱n. Ta sa̱ ni̱ da̱ndíꞌi vaán di̱ꞌón néꞌe va̱ꞌán ni̱ chi̱ya̱ꞌavián ra̱ kétátá ñoó. Tído ni iin tóꞌón taꞌon ra ko̱ ní kándeé nduva̱ꞌán. Víꞌí ka̱ ví ndóꞌán.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Tído tá ni̱ ka̱ndaa̱ inia̱n ña̱ kándéé Jesús nduva̱ꞌa na na̱ kúꞌu̱, dá ni̱ ndu̱ndééán ni̱ ku̱ꞌán tein ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó. Dá ni̱ na̱tuu yatián sata̱ Jesús, ta kúú ni̱ ka̱ko̱ꞌon ndáꞌa̱n dáꞌo̱n ná.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 Dión ni̱ keeán, dá chi̱ ni̱ na̱kani inia̱n ña̱ sa̱va̱ꞌa rá dáꞌo̱n óon Jesús ná kako̱ꞌán, ta kúú nduva̱ꞌa vaán.
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Ta kúú vitíꞌón diꞌa va ni̱ na̱tuu nii̱ ñoó. Ta kúú ni̱ ka̱ndaa̱ inia̱n ña̱ ni̱ ndu̱va̱ꞌa vaán no̱ó kueꞌe̱ ndóꞌán.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Ta kúú ni̱ ka̱ndaa̱ va ini Jesús ña̱ ni̱ ndu̱va̱ꞌa iin ña̱yuu ni̱ kee ndée̱ ná. Dá ni̱ na̱ndió ko̱o na ni̱ sa̱ nde̱ꞌé ná no̱ó ña̱yuu kuáꞌa̱ ve̱i sata̱ ná ñoó. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ná:
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Dá ni̱ kaa ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñóó:
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Tído ni̱ sa̱ nde̱ꞌé va̱ꞌa Jesús noo̱ ndidaá ña̱yuu ñoó, dá ná kande̱ꞌá ndá yoo ni̱ ka̱ko̱ꞌon ñaá.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Sa̱ náꞌá vá ñáꞌa̱ ñoó ña̱ ni̱ ndu̱va̱ꞌán sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ko̱ꞌán dáꞌo̱n Jesús. Ta va̱ꞌará yuꞌúa̱n, ta ndéi̱ ni̱noán, tído ni̱ saꞌa̱n ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tíán noo̱ ná, ta ni̱ na̱kani ndaa̱a̱n xíꞌín ná ña̱ ni̱ keeán.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán:
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Ta kúú káꞌa̱n i̱íó Jesús íin na, kúú sa̱ ni̱ ka̱sáa̱ va dao ta̱a ni̱ kii veꞌe Jairo, táꞌa̱n ra̱ dándáki veꞌe noo̱ nátaka na̱ ñoo ñoó. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín Jairo ñoó:
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Tá ni̱ seídóꞌo Jesús ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ dión, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín Jairo:
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Ta kúú ko̱ ní sónó taꞌon Jesús noo̱ dao ka̱ ña̱yuu ña̱ koꞌo̱n na̱ xíꞌín ná veꞌe ta̱a ñoó, sa̱va̱ꞌa Pedro xíꞌín Jacobo xíꞌín ñani ra̱ naní Juan va ndáka na kuaꞌa̱n na̱.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Dá tá ni̱ saa̱ na̱ ni̱ ku̱ꞌu na veꞌe Jairo, kúú ni̱ xini na̱ ña̱ nína vaa̱ nda̱ꞌo ña̱yuu ndéíꞌi̱ na̱ ndéi na, ta ndaꞌí káyuꞌú ná saꞌa̱ tadiꞌí ñoó.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ná:
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Tído ni̱ saki̱ ndaa va ñaá ña̱yuu ñoó. Dá ni̱ saꞌanda Jesús choon ña̱ ná kankuei ndidaá ná sata̱ véꞌe. Dá ni̱ kana na tatá tadiꞌí ñoó xíꞌín naná xi̱ xíꞌín ndin oni̱ ka̱ ta̱a ndáka na kuaꞌa̱n na̱ ñoó. Dá ni̱ ku̱ꞌu na noo̱ kánduꞌu̱ xí.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Dá ni̱ tiin Jesús ndáꞌa̱ xí. Dá ni̱ kaa na̱:
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Ta kúú vitíꞌón diꞌa vá ni̱ nda̱ko̱o xi. Ta kúú ni̱ ka̱sáꞌá xíka xi xíonoo xi. Ta uxi̱ uu̱ kuia̱ ió xi. Tá ni̱ xini ña̱yuu ñoó, kúú ni̱ naá nda̱ꞌo iní na̱.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Tído ni̱ saꞌanda Jesús choon no̱ó na̱ veꞌe xi ná o̱ sa̱ nákani na xíꞌín ni iin tóꞌón ña̱yuu sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kuu dión. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ná ña̱ ná ki̱ꞌo na ña̱ꞌa kasáꞌan xi.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.