Marcos 5
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NVI
1 Dá ni̱ saa̱ na̱ iin ka̱ xoo ta̱ñoꞌo̱ noo̱ kúú kuendá Gadara diꞌa.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Dá tá ni̱ noo na barco ñoó, dá ni̱ keta iin ta̱a ñóꞌo espíritu kini ini káo̱ no̱ó ñóꞌo ndi̱i ve̱i ra niꞌi̱ ñaá rá.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 Dá chi̱ ini káo̱ noo̱ ñóꞌo ndi̱i ñoó ió ra̱. Ta ni iin tóꞌón ña̱yuu ko̱ kándeé koꞌoni ñaá ná, ta ni cadena ko̱ kándeé kandiko̱ ra̱,
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 chi̱ sa̱ kuaꞌa̱ vá taꞌándá soꞌóní na̱ saꞌa̱ rá xíꞌín ndáꞌa̱ rá xíꞌín cadena, xíꞌín ka̱a viti. Tído vaá óon va kándéé rá dákuáchi ra cadena ñoó, ta saꞌándá ra̱ ka̱a ñoó, chi̱ ndakí nda̱ꞌo ra. Ta ni iin tóꞌón ña̱ꞌa kée ña̱yuu ko̱ kándeé xíꞌín rá.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Ta nduú ñoó xíonoo ra dini̱ yúku̱ káyuꞌú rá xíꞌín tein káo̱ ndi̱i ñoó, ta dárkueꞌe̱ ra̱ mií rá xíꞌín yuu̱.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Ta kúú xíká vá ni̱ xini ra̱ ña̱ ve̱i Jesús. Ta kúú ni̱ ka̱nkono ra ni̱ saa̱ ra̱ ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí rá noo̱ ná.
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 Ta kúú ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ ka̱yuꞌú espíritu kini nákaa̱ ini ra̱, ta kaáa̱n:
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 Dión ni̱ kaáa̱n, chi̱ diꞌa ni̱ kaa Jesús xíꞌán:
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá Jesús:
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Dá ni̱ seí ndaꞌí ña̱ noo̱ Jesús ña̱ ná dáꞌa ni tandaꞌá ñaá ná koꞌa̱n iin ka̱ xíán.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Ta yati yúku̱ íin ñoó ñóꞌo kua̱ꞌá nda̱ꞌo kochí sásáꞌan rí.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Dá ni̱ seí ndaꞌí espíritu kini ñoó noo̱ Jesús:
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Dá ni̱ sonó Jesús noo̱án. Dá ni̱ ka̱nkuei espíritu kini ñóꞌo ini ta̱a ñoó. Dá ni̱ saꞌa̱n ni̱ ndu̱ꞌan ini kochí ñoó. Ta kúú rí táto̱ꞌon uu̱ mil. Kúú ni̱ taxí táꞌan ndi ndiꞌi rí kuaꞌa̱n ri̱ yuꞌú daꞌo̱. Dá ni̱ kue̱i ndava̱ꞌa rí ini ta̱ñoꞌo̱ ñoó. Ta kúú ni̱ ka̱ndaa ri̱, dá ni̱ xiꞌi̱ ri̱.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Dá ni̱ kee ndidaá ta̱a ndáka kochí ñoó taxí táꞌan ra kuaꞌa̱n nóꞌo̱ ra̱ kasto̱ꞌon ra xíꞌín ña̱yuu ndéi ñoo ra̱, xíꞌín na̱ ndéi yúku̱ saꞌa̱ ña̱ ni̱ kuu dión. Dá ni̱ ka̱nkuei ña̱yuu ñoó kuaꞌa̱n na̱ kande̱ꞌé ná ndi ki̱án ni̱ kuu.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Tá ni̱ saa̱ ña̱yuu ñoó noo̱ íin Jesús, dá ni̱ xini na̱ ña̱ ió ta̱a sa̱ ndoꞌo nío̱ ni̱ sa̱ kee kua̱ꞌá nda̱ꞌo espíritu kini ñoó. Ta kúú sa̱ ndíxi va ra dáꞌo̱n ió ra̱. Ta sa̱ iin ta̱a ió va̱ꞌa kúú rá. Ta kúú ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo na.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Ta ña̱yuu ni̱ xini ña̱ ni̱ kuu dión kúú na̱ ni̱ na̱kani xíꞌín dao ka̱ ña̱yuu ña̱ ni̱ ndoꞌo ta̱a ni̱ sa̱ ñoꞌo espíritu kini ñoó xíꞌín ña̱ ni̱ ndoꞌo kochí ñoó.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Dá ni̱ ka̱sáꞌá ná seí ndaꞌí na̱ noo̱ Jesús ña̱ ná koꞌo̱n na̱ iin ka̱ xíán.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Tá kuaꞌa̱n Jesús kaa na ini barco ñoó, dá ni̱ seí ndaꞌí ta̱a ni̱ sa̱ ñoꞌo espíritu kini ñoó noo̱ ná ña̱ ná konó ná koꞌo̱n ra̱ xíꞌín ná.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Tído ko̱ ní xíin taꞌon na. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Dá ni̱ na̱kiꞌin ra kuaꞌa̱n nóꞌo̱ rá. Ta kúú ni̱ ka̱sáꞌá rá nákani ra sa̱ꞌá ña̱ ndato ni̱ kee Jesús xíꞌín rá no̱ó ña̱yuu ndéi kuendá Decápolis. Ta ndidaá na̱ ni̱ seídóꞌo ña̱ ni̱ na̱kani ra, kúú ni̱ naá nda̱ꞌo iní na̱.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Dá ni̱ chi̱kaꞌanda Jesús xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná kuaꞌa̱n na̱ iin ka̱ xoo ta̱ñoꞌo̱. Ta kúú sa̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ na̱taka ndéi yuꞌú ta̱ñoꞌo̱ ñoó. Tá ni̱ noo Jesús ini barco, dá ni̱ sa̱ kuíi̱n na̱ íin na yuꞌú ta̱ñoꞌo̱ ñoó.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Dá ni̱ ka̱sáa̱ iin ta̱a naní Jairo, táꞌa̱n ra̱ dándáki veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel ndéi ñoo ñoó. Tá ni̱ xini ra̱ Jesús, kúú ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí rá noo̱ ná.
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 Dá ni̱ ka̱sáꞌá rá seí ndaꞌí ra̱ noo̱ ná, ta kaá ra̱:
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Dá ni̱ kee Jesús kuaꞌa̱n na̱ xíꞌín rá. Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ kee kuaꞌa̱n xíꞌín ná, ta dándútí ná Jesús kuaꞌa̱n na̱.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Ta tein ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó nákaa̱ iin ñáꞌa̱ ndóꞌo kueꞌe̱ tái̱ nii̱, ta sa̱ ni̱ xi̱no uxi̱ uu̱ kuia̱ ndóꞌán dión.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Ta sa̱ ndoꞌo nda̱ꞌo níma̱n, chi̱ noo̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱a kétátá ni̱ saꞌa̱n. Ta sa̱ ni̱ da̱ndíꞌi vaán di̱ꞌón néꞌe va̱ꞌán ni̱ chi̱ya̱ꞌavián ra̱ kétátá ñoó. Tído ni iin tóꞌón taꞌon ra ko̱ ní kándeé nduva̱ꞌán. Víꞌí ka̱ ví ndóꞌán.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 Tído tá ni̱ ka̱ndaa̱ inia̱n ña̱ kándéé Jesús nduva̱ꞌa na na̱ kúꞌu̱, dá ni̱ ndu̱ndééán ni̱ ku̱ꞌán tein ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó. Dá ni̱ na̱tuu yatián sata̱ Jesús, ta kúú ni̱ ka̱ko̱ꞌon ndáꞌa̱n dáꞌo̱n ná.
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 Dión ni̱ keeán, dá chi̱ ni̱ na̱kani inia̱n ña̱ sa̱va̱ꞌa rá dáꞌo̱n óon Jesús ná kako̱ꞌán, ta kúú nduva̱ꞌa vaán.
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Ta kúú vitíꞌón diꞌa va ni̱ na̱tuu nii̱ ñoó. Ta kúú ni̱ ka̱ndaa̱ inia̱n ña̱ ni̱ ndu̱va̱ꞌa vaán no̱ó kueꞌe̱ ndóꞌán.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Ta kúú ni̱ ka̱ndaa̱ va ini Jesús ña̱ ni̱ ndu̱va̱ꞌa iin ña̱yuu ni̱ kee ndée̱ ná. Dá ni̱ na̱ndió ko̱o na ni̱ sa̱ nde̱ꞌé ná no̱ó ña̱yuu kuáꞌa̱ ve̱i sata̱ ná ñoó. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ná:
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Dá ni̱ kaa ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñóó:
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Tído ni̱ sa̱ nde̱ꞌé va̱ꞌa Jesús noo̱ ndidaá ña̱yuu ñoó, dá ná kande̱ꞌá ndá yoo ni̱ ka̱ko̱ꞌon ñaá.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Sa̱ náꞌá vá ñáꞌa̱ ñoó ña̱ ni̱ ndu̱va̱ꞌán sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ko̱ꞌán dáꞌo̱n Jesús. Ta va̱ꞌará yuꞌúa̱n, ta ndéi̱ ni̱noán, tído ni̱ saꞌa̱n ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tíán noo̱ ná, ta ni̱ na̱kani ndaa̱a̱n xíꞌín ná ña̱ ni̱ keeán.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán:
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Ta kúú káꞌa̱n i̱íó Jesús íin na, kúú sa̱ ni̱ ka̱sáa̱ va dao ta̱a ni̱ kii veꞌe Jairo, táꞌa̱n ra̱ dándáki veꞌe noo̱ nátaka na̱ ñoo ñoó. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín Jairo ñoó:
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Tá ni̱ seídóꞌo Jesús ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ dión, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín Jairo:
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Ta kúú ko̱ ní sónó taꞌon Jesús noo̱ dao ka̱ ña̱yuu ña̱ koꞌo̱n na̱ xíꞌín ná veꞌe ta̱a ñoó, sa̱va̱ꞌa Pedro xíꞌín Jacobo xíꞌín ñani ra̱ naní Juan va ndáka na kuaꞌa̱n na̱.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Dá tá ni̱ saa̱ na̱ ni̱ ku̱ꞌu na veꞌe Jairo, kúú ni̱ xini na̱ ña̱ nína vaa̱ nda̱ꞌo ña̱yuu ndéíꞌi̱ na̱ ndéi na, ta ndaꞌí káyuꞌú ná saꞌa̱ tadiꞌí ñoó.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ná:
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Tído ni̱ saki̱ ndaa va ñaá ña̱yuu ñoó. Dá ni̱ saꞌanda Jesús choon ña̱ ná kankuei ndidaá ná sata̱ véꞌe. Dá ni̱ kana na tatá tadiꞌí ñoó xíꞌín naná xi̱ xíꞌín ndin oni̱ ka̱ ta̱a ndáka na kuaꞌa̱n na̱ ñoó. Dá ni̱ ku̱ꞌu na noo̱ kánduꞌu̱ xí.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Dá ni̱ tiin Jesús ndáꞌa̱ xí. Dá ni̱ kaa na̱:
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Ta kúú vitíꞌón diꞌa vá ni̱ nda̱ko̱o xi. Ta kúú ni̱ ka̱sáꞌá xíka xi xíonoo xi. Ta uxi̱ uu̱ kuia̱ ió xi. Tá ni̱ xini ña̱yuu ñoó, kúú ni̱ naá nda̱ꞌo iní na̱.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Tído ni̱ saꞌanda Jesús choon no̱ó na̱ veꞌe xi ná o̱ sa̱ nákani na xíꞌín ni iin tóꞌón ña̱yuu sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kuu dión. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ná ña̱ ná ki̱ꞌo na ña̱ꞌa kasáꞌan xi.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.