Marcos 5
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs BKJ
1 Dá ni̱ saa̱ na̱ iin ka̱ xoo ta̱ñoꞌo̱ noo̱ kúú kuendá Gadara diꞌa.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Dá tá ni̱ noo na barco ñoó, dá ni̱ keta iin ta̱a ñóꞌo espíritu kini ini káo̱ no̱ó ñóꞌo ndi̱i ve̱i ra niꞌi̱ ñaá rá.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Dá chi̱ ini káo̱ noo̱ ñóꞌo ndi̱i ñoó ió ra̱. Ta ni iin tóꞌón ña̱yuu ko̱ kándeé koꞌoni ñaá ná, ta ni cadena ko̱ kándeé kandiko̱ ra̱,
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 chi̱ sa̱ kuaꞌa̱ vá taꞌándá soꞌóní na̱ saꞌa̱ rá xíꞌín ndáꞌa̱ rá xíꞌín cadena, xíꞌín ka̱a viti. Tído vaá óon va kándéé rá dákuáchi ra cadena ñoó, ta saꞌándá ra̱ ka̱a ñoó, chi̱ ndakí nda̱ꞌo ra. Ta ni iin tóꞌón ña̱ꞌa kée ña̱yuu ko̱ kándeé xíꞌín rá.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Ta nduú ñoó xíonoo ra dini̱ yúku̱ káyuꞌú rá xíꞌín tein káo̱ ndi̱i ñoó, ta dárkueꞌe̱ ra̱ mií rá xíꞌín yuu̱.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Ta kúú xíká vá ni̱ xini ra̱ ña̱ ve̱i Jesús. Ta kúú ni̱ ka̱nkono ra ni̱ saa̱ ra̱ ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí rá noo̱ ná.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Ta kúú ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ ka̱yuꞌú espíritu kini nákaa̱ ini ra̱, ta kaáa̱n:
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Dión ni̱ kaáa̱n, chi̱ diꞌa ni̱ kaa Jesús xíꞌán:
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá Jesús:
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Dá ni̱ seí ndaꞌí ña̱ noo̱ Jesús ña̱ ná dáꞌa ni tandaꞌá ñaá ná koꞌa̱n iin ka̱ xíán.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Ta yati yúku̱ íin ñoó ñóꞌo kua̱ꞌá nda̱ꞌo kochí sásáꞌan rí.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Dá ni̱ seí ndaꞌí espíritu kini ñoó noo̱ Jesús:
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Dá ni̱ sonó Jesús noo̱án. Dá ni̱ ka̱nkuei espíritu kini ñóꞌo ini ta̱a ñoó. Dá ni̱ saꞌa̱n ni̱ ndu̱ꞌan ini kochí ñoó. Ta kúú rí táto̱ꞌon uu̱ mil. Kúú ni̱ taxí táꞌan ndi ndiꞌi rí kuaꞌa̱n ri̱ yuꞌú daꞌo̱. Dá ni̱ kue̱i ndava̱ꞌa rí ini ta̱ñoꞌo̱ ñoó. Ta kúú ni̱ ka̱ndaa ri̱, dá ni̱ xiꞌi̱ ri̱.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Dá ni̱ kee ndidaá ta̱a ndáka kochí ñoó taxí táꞌan ra kuaꞌa̱n nóꞌo̱ ra̱ kasto̱ꞌon ra xíꞌín ña̱yuu ndéi ñoo ra̱, xíꞌín na̱ ndéi yúku̱ saꞌa̱ ña̱ ni̱ kuu dión. Dá ni̱ ka̱nkuei ña̱yuu ñoó kuaꞌa̱n na̱ kande̱ꞌé ná ndi ki̱án ni̱ kuu.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Tá ni̱ saa̱ ña̱yuu ñoó noo̱ íin Jesús, dá ni̱ xini na̱ ña̱ ió ta̱a sa̱ ndoꞌo nío̱ ni̱ sa̱ kee kua̱ꞌá nda̱ꞌo espíritu kini ñoó. Ta kúú sa̱ ndíxi va ra dáꞌo̱n ió ra̱. Ta sa̱ iin ta̱a ió va̱ꞌa kúú rá. Ta kúú ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo na.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Ta ña̱yuu ni̱ xini ña̱ ni̱ kuu dión kúú na̱ ni̱ na̱kani xíꞌín dao ka̱ ña̱yuu ña̱ ni̱ ndoꞌo ta̱a ni̱ sa̱ ñoꞌo espíritu kini ñoó xíꞌín ña̱ ni̱ ndoꞌo kochí ñoó.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Dá ni̱ ka̱sáꞌá ná seí ndaꞌí na̱ noo̱ Jesús ña̱ ná koꞌo̱n na̱ iin ka̱ xíán.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Tá kuaꞌa̱n Jesús kaa na ini barco ñoó, dá ni̱ seí ndaꞌí ta̱a ni̱ sa̱ ñoꞌo espíritu kini ñoó noo̱ ná ña̱ ná konó ná koꞌo̱n ra̱ xíꞌín ná.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Tído ko̱ ní xíin taꞌon na. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Dá ni̱ na̱kiꞌin ra kuaꞌa̱n nóꞌo̱ rá. Ta kúú ni̱ ka̱sáꞌá rá nákani ra sa̱ꞌá ña̱ ndato ni̱ kee Jesús xíꞌín rá no̱ó ña̱yuu ndéi kuendá Decápolis. Ta ndidaá na̱ ni̱ seídóꞌo ña̱ ni̱ na̱kani ra, kúú ni̱ naá nda̱ꞌo iní na̱.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Dá ni̱ chi̱kaꞌanda Jesús xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná kuaꞌa̱n na̱ iin ka̱ xoo ta̱ñoꞌo̱. Ta kúú sa̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ na̱taka ndéi yuꞌú ta̱ñoꞌo̱ ñoó. Tá ni̱ noo Jesús ini barco, dá ni̱ sa̱ kuíi̱n na̱ íin na yuꞌú ta̱ñoꞌo̱ ñoó.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Dá ni̱ ka̱sáa̱ iin ta̱a naní Jairo, táꞌa̱n ra̱ dándáki veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel ndéi ñoo ñoó. Tá ni̱ xini ra̱ Jesús, kúú ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí rá noo̱ ná.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Dá ni̱ ka̱sáꞌá rá seí ndaꞌí ra̱ noo̱ ná, ta kaá ra̱:
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Dá ni̱ kee Jesús kuaꞌa̱n na̱ xíꞌín rá. Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ kee kuaꞌa̱n xíꞌín ná, ta dándútí ná Jesús kuaꞌa̱n na̱.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Ta tein ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó nákaa̱ iin ñáꞌa̱ ndóꞌo kueꞌe̱ tái̱ nii̱, ta sa̱ ni̱ xi̱no uxi̱ uu̱ kuia̱ ndóꞌán dión.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Ta sa̱ ndoꞌo nda̱ꞌo níma̱n, chi̱ noo̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱a kétátá ni̱ saꞌa̱n. Ta sa̱ ni̱ da̱ndíꞌi vaán di̱ꞌón néꞌe va̱ꞌán ni̱ chi̱ya̱ꞌavián ra̱ kétátá ñoó. Tído ni iin tóꞌón taꞌon ra ko̱ ní kándeé nduva̱ꞌán. Víꞌí ka̱ ví ndóꞌán.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Tído tá ni̱ ka̱ndaa̱ inia̱n ña̱ kándéé Jesús nduva̱ꞌa na na̱ kúꞌu̱, dá ni̱ ndu̱ndééán ni̱ ku̱ꞌán tein ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó. Dá ni̱ na̱tuu yatián sata̱ Jesús, ta kúú ni̱ ka̱ko̱ꞌon ndáꞌa̱n dáꞌo̱n ná.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Dión ni̱ keeán, dá chi̱ ni̱ na̱kani inia̱n ña̱ sa̱va̱ꞌa rá dáꞌo̱n óon Jesús ná kako̱ꞌán, ta kúú nduva̱ꞌa vaán.
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Ta kúú vitíꞌón diꞌa va ni̱ na̱tuu nii̱ ñoó. Ta kúú ni̱ ka̱ndaa̱ inia̱n ña̱ ni̱ ndu̱va̱ꞌa vaán no̱ó kueꞌe̱ ndóꞌán.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Ta kúú ni̱ ka̱ndaa̱ va ini Jesús ña̱ ni̱ ndu̱va̱ꞌa iin ña̱yuu ni̱ kee ndée̱ ná. Dá ni̱ na̱ndió ko̱o na ni̱ sa̱ nde̱ꞌé ná no̱ó ña̱yuu kuáꞌa̱ ve̱i sata̱ ná ñoó. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ná:
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Dá ni̱ kaa ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñóó:
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Tído ni̱ sa̱ nde̱ꞌé va̱ꞌa Jesús noo̱ ndidaá ña̱yuu ñoó, dá ná kande̱ꞌá ndá yoo ni̱ ka̱ko̱ꞌon ñaá.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Sa̱ náꞌá vá ñáꞌa̱ ñoó ña̱ ni̱ ndu̱va̱ꞌán sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ko̱ꞌán dáꞌo̱n Jesús. Ta va̱ꞌará yuꞌúa̱n, ta ndéi̱ ni̱noán, tído ni̱ saꞌa̱n ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tíán noo̱ ná, ta ni̱ na̱kani ndaa̱a̱n xíꞌín ná ña̱ ni̱ keeán.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán:
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Ta kúú káꞌa̱n i̱íó Jesús íin na, kúú sa̱ ni̱ ka̱sáa̱ va dao ta̱a ni̱ kii veꞌe Jairo, táꞌa̱n ra̱ dándáki veꞌe noo̱ nátaka na̱ ñoo ñoó. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín Jairo ñoó:
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Tá ni̱ seídóꞌo Jesús ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ dión, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín Jairo:
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ta kúú ko̱ ní sónó taꞌon Jesús noo̱ dao ka̱ ña̱yuu ña̱ koꞌo̱n na̱ xíꞌín ná veꞌe ta̱a ñoó, sa̱va̱ꞌa Pedro xíꞌín Jacobo xíꞌín ñani ra̱ naní Juan va ndáka na kuaꞌa̱n na̱.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Dá tá ni̱ saa̱ na̱ ni̱ ku̱ꞌu na veꞌe Jairo, kúú ni̱ xini na̱ ña̱ nína vaa̱ nda̱ꞌo ña̱yuu ndéíꞌi̱ na̱ ndéi na, ta ndaꞌí káyuꞌú ná saꞌa̱ tadiꞌí ñoó.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ná:
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Tído ni̱ saki̱ ndaa va ñaá ña̱yuu ñoó. Dá ni̱ saꞌanda Jesús choon ña̱ ná kankuei ndidaá ná sata̱ véꞌe. Dá ni̱ kana na tatá tadiꞌí ñoó xíꞌín naná xi̱ xíꞌín ndin oni̱ ka̱ ta̱a ndáka na kuaꞌa̱n na̱ ñoó. Dá ni̱ ku̱ꞌu na noo̱ kánduꞌu̱ xí.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Dá ni̱ tiin Jesús ndáꞌa̱ xí. Dá ni̱ kaa na̱:
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Ta kúú vitíꞌón diꞌa vá ni̱ nda̱ko̱o xi. Ta kúú ni̱ ka̱sáꞌá xíka xi xíonoo xi. Ta uxi̱ uu̱ kuia̱ ió xi. Tá ni̱ xini ña̱yuu ñoó, kúú ni̱ naá nda̱ꞌo iní na̱.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Tído ni̱ saꞌanda Jesús choon no̱ó na̱ veꞌe xi ná o̱ sa̱ nákani na xíꞌín ni iin tóꞌón ña̱yuu sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kuu dión. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ná ña̱ ná ki̱ꞌo na ña̱ꞌa kasáꞌan xi.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.