Marcos 14

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ta kómani̱ vá uu̱ ka̱ kuu̱, dá koo víko̱ pascua, dá seí na̱ Israel pan ko̱ ní kíꞌin táꞌan xíꞌín ña̱ dákuita̱ ta̱chí ñaá. Kúú ni̱ ka̱sáꞌá ndátóꞌón mañá ndidaá ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ xíꞌín ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés ndi koo kee ra, dá tiin ra Jesús, dá ná kaꞌání ñaá ta̱ néꞌe choon.
1 Faltavam dois dias para a Festa da Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento . Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Dá ni̱ kaa ra̱:
2 Eles diziam: — Não vamos fazer isso durante a festa, para não haver uma revolta no meio do povo.
3 Ta nákaa̱ Jesús ñoo Betania noo̱ kúú veꞌe iin ta̱a naní Simón, táꞌa̱n ra̱ ni̱ sa̱ ndoꞌo kueꞌe̱ téíꞌi̱. Ta noo̱ ió Jesús mesa, kúú ni̱ ka̱sáa̱ iin ñáꞌa̱, ta néꞌán iin ti̱ndoꞌo̱ lóꞌo̱ ni̱ ka̱va̱ꞌa xíꞌín yuu̱ dío̱n naní alabastro. Ta ñoó ñóꞌo ndutá támi sáꞌa̱n naní nardo. Ta ndutá yaꞌi nda̱ꞌo kúú rá. Ta kúú ni̱ taꞌávíán diko̱ ti̱ndoꞌo̱ ñoó, dá ni̱ kuei ndiꞌán ra̱ dini̱ Jesús.
3 Jesus estava no povoado de Betânia, sentado à mesa na casa de Simão, o Leproso. Então uma mulher chegou com um frasco feito de alabastro , cheio de perfume de nardo puro, muito caro. Ela quebrou o gargalo do frasco e derramou o perfume na cabeça de Jesus.
4 Ta kúú ni̱ xido̱ nda̱ꞌo ini dao ta̱a ndéi ñoó, dá ni̱ ka̱sáꞌá rá ndátóꞌón táꞌan mií rá ndéi ra:
4 Alguns que estavam ali ficaram zangados e disseram uns aos outros: — Que desperdício!
5 Ta va̱ꞌa ka̱ ví ní di̱kó yó ra̱, chi̱ yaꞌi rá táto̱ꞌon ki̱ꞌo níꞌi̱ iin ña̱yuu kéchóon na oni̱ ciento kuu̱, dá chindeé yó na̱ kúndaꞌí xíꞌín di̱ꞌón ñoó, ní kúu ―kaá ra̱.
5 Esse perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentas moedas de prata , que poderiam ser dadas aos pobres. Eles criticavam a mulher com dureza,
6 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
6 mas Jesus disse:
7 Chi̱ daá ndéi va ña̱yuu kúndaꞌí xíꞌín ndoꞌó, ta kuu va chindeé ndó na̱ ndá hora káꞌán mií ndó. Tído yuꞌu̱, o̱ kóo kuií taꞌoin xíꞌín ndó.
7 Pois os pobres estarão sempre com vocês, e, em qualquer ocasião que vocês quiserem, poderão ajudá-los. Mas eu não estarei sempre com vocês.
8 Ñáꞌa̱ yóꞌo kúú ñá xíꞌo ndiꞌi táto̱ꞌon ki̱ꞌo sáa̱ ndée̱a̱n noo̱í, chi̱ ni̱ kuei ñá ndutá támi sáꞌa̱n dini̱í, ta ki̱ꞌo dión ni̱ kenduua̱n yikí ko̱ñoi̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo kooi ndu̱xii.
8 Ela fez tudo o que pôde, pois antes da minha morte veio perfumar o meu corpo para o meu sepultamento.
9 Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ndeí kúú míí vá noo̱ dánaꞌa̱ na̱ to̱ꞌon va̱ꞌa sa̱ꞌí iin níí kúú ñayuú yóꞌo, nakani taꞌani na ña̱ ni̱ kee ñáꞌa̱ yóꞌo xíꞌín yuꞌu̱, dá ná kañoꞌo ini ña̱yuu sa̱ꞌá ña̱ ni̱ keeán ―ka̱á Jesús.
9 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: em qualquer lugar do mundo onde o
10 Dá ni̱ kee Judas Iscariote, táꞌa̱n ra̱ nákaa̱ tein ndin uxi̱ uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús, kuaꞌa̱n ra̱ di̱kó rá Jesús no̱ó ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱.
10 Judas Iscariotes, que era um dos doze discípulos, foi falar com os chefes dos sacerdotes para combinar como entregaria Jesus a eles.
11 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo ta̱ duti̱ ñoó ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Judas xíꞌín rá, kúú ni̱ kadii̱ nda̱ꞌo ini ra̱. Dá ni̱ ka̱ndo̱o ra ña̱ ki̱ꞌo ra di̱ꞌón noo̱ rá. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ndúkú Judas ndí koo kee ra, dá naki̱ꞌo ra Jesús noo̱ ndáꞌa̱ ro̱ón.
11 Quando ouviram o que ele disse, eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele. Assim Judas começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus.
12 Tá ni̱ kasa̱ndaá kuu̱ mií no̱ó, ña̱ kúú víko̱ noo̱ seí na̱ Israel pan, táꞌa̱n ña̱ ko̱ ní kíꞌin táꞌan xíꞌín ña̱ dákuita̱ ta̱chía̱n, ta saꞌání na̱ léko kuendá víko̱ pascua, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús:
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento , em que os judeus matavam carneirinhos para comemorarem a Páscoa , os discípulos perguntaram a Jesus: — Onde é que o senhor quer que a gente prepare o jantar da Páscoa para o senhor?
13 Dá ni̱ saꞌanda na̱ choon no̱ó uu̱ ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñóó, ta kaá na̱ xíꞌín rá:
13 Então Jesus enviou dois discípulos com a seguinte ordem:
14 Dá tá ni̱ saa̱ ra̱ ni̱ ndu̱ꞌu ra ini veꞌe, dá kaa ndo̱ xíꞌín ta̱a kúú satoꞌo veꞌe ñoó: “Diꞌa kaá maestro nduꞌu̱: ¿Ndi káa iin cuarto ki̱ꞌo ní noo̱ kadínii̱ kuendá víko̱ pascua xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌíín?” kaa ndo̱ xíꞌín rá.
14 e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre manda perguntar: “Onde fica a sala em que eu e os meus discípulos vamos comer o jantar da Páscoa?”
15 Dá ná dánaꞌa̱ ra̱ iin cuarto káꞌano kánóo dikó, ta sa̱ ió nduu vaan. Ta ñoó kenduu ndo̱ ña̱ꞌa ná kadíni yó ―kaá Jesús.
15 Então ele mostrará a vocês no andar de cima uma sala grande, mobiliada e arrumada para o jantar. Preparem ali tudo para nós.
16 Dá ni̱ kee uu̱ ta̱a ñoó kuaꞌa̱n ra̱. Dá tá ni̱ saa̱ ra̱ ñoo ñoó, kúú ni̱ ndoꞌo ra táto̱ꞌon káa rá ió ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xíꞌín rá. Ta ñoó ni̱ kenduu ra̱ ña̱ kadíni na kuendá víko̱ pascua.
16 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
17 Dá tá ni̱ kuaá ñóó, dá ni̱ ka̱saa̱ Jesús xíꞌín ndin uxi̱ uu̱ ta̱ xíonoo xíꞌín ná veꞌe ñoó.
17 Quando anoiteceu, Jesus chegou com os doze discípulos.
18 Dá ni̱ sa̱ ndei na mesa. Ta tein sásáꞌan na ñoó, dá ni̱ kaa Jesús:
18 Enquanto estavam à mesa, no meio do jantar, ele disse:
19 Dá ni̱ ka̱sáꞌá kúndaꞌí nda̱ꞌo ini ra̱. Dá ni̱ kaa iin rá iin ra xíꞌín ná:
19 Eles ficaram tristes e, um por um, começaram a perguntar: — O senhor não está achando que sou eu, está?
20 Dá ni̱ kaa Jesús:
20 Jesus respondeu:
21 Ta miía̱n ndaa̱ ndoꞌo na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo táto̱ꞌon ki̱ꞌo káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios. Tído ndaꞌí va ta̱a naki̱ꞌo ñaá noo̱ ndáꞌa̱ ta̱a xiní uꞌu̱ ñaá. Va̱ꞌa cháá ka̱ vía̱n ní xi̱o dáꞌa ni kaki ta̱a ñoó, ní kúu ―kaá na̱.
21 Pois o
22 Ta tein noo̱ sásáꞌan na ñoó, dá ni̱ tiin Jesús pan. Dá ni̱ na̱ki̱ꞌo na ndivéꞌe noo̱ Ndios. Dá ni̱ saꞌanda dao naa̱n, dá ni̱ xi̱ꞌo naa̱n no̱ó ta̱a ñoó. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
22 Enquanto estavam comendo, Jesus pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e o deu aos discípulos, dizendo:
23 Dá ni̱ tiin na copa. Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ na̱ki̱ꞌo na ndivéꞌe noo̱ Ndios, dá ni̱ xi̱ꞌo na ra̱ no̱ó ta̱ xíonoo xíꞌín ná, ta ndidaá vá rá ni̱ xiꞌi lúꞌu̱ lúꞌu̱ ra̱.
23 Em seguida, pegou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois passou o cálice aos discípulos, e todos beberam do vinho.
24 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
24 Então Jesus disse:
25 Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ o̱ nándió ko̱o ka̱i̱ koꞌi ndutá uva yóꞌo nda̱ ná kasandaá kuu̱, dá koꞌo sa̱ái̱ ndutá uva noo̱ ió Ndios dándáki na.
25 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: nunca mais beberei deste vinho até o dia em que beber com vocês um vinho novo no
26 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kekáꞌano na Ndios xíꞌín iin yaa, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ dini̱ yúku̱ naní Olivos.
26 Então eles cantaram canções de louvor e foram para o monte das Oliveiras.
27 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín ná:
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Tído tá ni̱ ndiꞌi ni̱ na̱takii̱, dá kuió no̱ói̱ noo̱ ndo̱ koꞌi̱n chí Galilea diꞌa, dá kasandaá ndo̱ ―kaá na̱.
28 Mas, depois que eu for ressuscitado, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Dá ni̱ kaa Pedro:
29 Então Pedro disse a Jesus: — Eu nunca abandonarei o senhor, mesmo que todos o abandonem!
30 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Ta kúú ni̱ ndu̱ndéé Pedro kaꞌa̱n ra̱, ta kaá ra̱:
31 Mas Pedro repetia com insistência: — Eu nunca vou dizer que não o conheço, mesmo que eu tenha de morrer com o senhor! E todos os outros discípulos disseram a mesma coisa.
32 Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ saa̱ na̱ noo̱ naní Getsemaní. Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín ná:
32 Jesus e os discípulos foram a um lugar chamado Getsêmani. E Jesus lhes disse:
33 Dá ni̱ kee Jesús ndáka na Pedro xíꞌín Jacobo xíꞌín Juan kuaꞌa̱n na̱. Dá ni̱ kixia̱n ni̱ ku̱ndaꞌí nda̱ꞌo ini Jesús, ta ni̱ ka̱sáꞌá ndóꞌo nda̱ꞌo nío̱ ná.
33 Então Jesus foi, levando consigo Pedro, Tiago e João. Aí ele começou a sentir uma grande tristeza e aflição
34 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
34 e disse a eles:
35 Dá ni̱ kee Jesús kuaꞌa̱n na̱ lúꞌu̱ ka̱ chí noo̱. Dá ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí ná, ta ni̱ xino̱ ví taan na̱ nda̱ no̱ñóꞌo̱. Dá ni̱ xika̱ na̱ noo̱ Ndios ña̱ tá ná kuu, dá ná o̱ yáꞌa na ña̱ ve̱i ndoꞌo na ñoó.
35 Ele foi um pouco mais adiante, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e pediu a Deus que, se possível, afastasse dele aquela hora de sofrimento.
36 Ta diꞌa kuaꞌa̱n ña̱ ni̱ kaa na̱:
36 Ele orava assim:
37 Tá ni̱ na̱ndió ko̱o na ni̱ ndi̱sáa̱ na̱ noo̱ ndéi ndin oni̱ ta̱a kuaꞌa̱n xíꞌín ná ñoó, kúú sa̱ kídi̱ va ra ndéi ra. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín Simón Pedro:
37 Depois voltou e encontrou os três discípulos dormindo. Então disse a Pedro:
38 Kañoꞌo ini ndo̱, ta kaꞌa̱n ndo̱ xíꞌín Ndios, dá ná dáꞌa ni kexíxi ña̱ kini xíꞌín ndó. Chi̱ sa̱ ió nduu nío̱ ndo̱ kee ndó ña̱ kóni̱ Ndios. Tído ña̱ kóni̱ ñíi̱ ndo̱ kía̱n chituu ñaá ―kaá na̱.
38 Vigiem e orem para que não sejam tentados. É fácil querer resistir à tentação; o difícil mesmo é conseguir.
39 Dá ni̱ saꞌa̱n tuku na ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín ná taꞌándá mií no̱ó.
39 Jesus foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Dá tá ni̱ ndi̱sáa̱ na̱ noo̱ ndéi oni̱ ta̱a ñoó, kúú sa̱ kídi̱ tuku va ra ndéi ra, chi̱ saꞌání nda̱ꞌo ñaá ña̱ ma̱ꞌánó. Ta ko̱ níꞌi̱ vá rá ndí ki̱án kaꞌa̱n ra̱ xíꞌín ná.
40 Em seguida, voltou ao lugar onde os discípulos estavam e os encontrou de novo dormindo. Eles estavam com muito sono e não conseguiam ficar com os olhos abertos. E não sabiam o que responder a Jesus.
41 Ta kúú taꞌándá kúú oni̱ ni̱ ndi̱sáa̱ Jesús ni̱ saꞌa̱n na̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱a ñoó:
41 Quando voltou pela terceira vez, Jesus perguntou:
42 ¡Ndakuei ndó, ná koꞌo̱ viti! Chi̱ sa̱ kúyati ta̱a ve̱i naki̱ꞌo yuꞌu̱ noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ kómí kua̱chi ―kaá na̱.
42 Levantem-se, e vamos embora. Vejam! Aí vem chegando o homem que está me traindo!
43 Kúú káꞌa̱n i̱í vá Jesús íin na, kúú sa̱ ni̱ ka̱sáa̱ va Judas, iin ra̱ kúú kuendá ndin uxi̱ uu̱ ta̱ xíonoo xíꞌín ná. Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱a ve̱i xíꞌín rá. Dao ra néꞌe espada, ta dao ka̱ ra̱ néꞌe yíto̱. Chi̱ ve̱i ra xíꞌín choon ni̱ saꞌanda ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, xíꞌín ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés, xíꞌín ta̱ sáꞌano ñoo.
43 Jesus ainda estava falando, quando chegou Judas, um dos doze discípulos. Vinha com ele uma multidão armada com espadas e porretes, que tinha sido mandada pelos chefes dos sacerdotes, pelos mestres da Lei e pelos líderes judeus.
44 Sa̱ ni̱ ka̱sto̱ꞌon va Judas xíꞌín ta̱a ñoó ndi kee ra dánaꞌa̱ ra̱ ndá yoo kúú Jesús, chi̱ diꞌa ni̱ kaa ra̱:
44 O traidor tinha combinado com eles um sinal. Ele tinha dito: “Prendam e levem bem seguro o homem que eu beijar, pois é ele.”
45 Dá tá ni̱ na̱tuu yati Judas noo̱ íin Jesús, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
45 Logo que chegou perto de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Dá ni̱ na̱tuu ta̱a kuaꞌa̱ ñoó ni̱ tiin ra Jesús.
46 Então eles pegaram Jesus e o prenderam.
47 Ta kúú iin ta̱a íin xíꞌín Jesús ni̱ taó rá espada ra̱. Ta kúú ni̱ chi̱tóꞌo̱n ra̱ do̱ꞌo iin ta̱a kéchóon no̱ó ta̱ duti̱ kúú no̱ó.
47 Mas um dos que estavam ali tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou uma orelha dele.
48 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ta̱a kuaꞌa̱ ñoó:
48 Então Jesus disse para aquela gente:
49 Ta ndidaá kuu̱ vá ni̱ sa̱ káa̱i̱ xíꞌín ndó yéꞌé ño̱ꞌo káꞌano sa̱ da̱náꞌi̱ noo̱ ndo̱, ta ko̱ ní tíin taꞌon ndó yuꞌu̱. Tído ndidaá ña̱ yóꞌo kúu viti, dá ná xi̱nko̱o to̱ꞌon káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios ―kaá na̱.
49 Eu estava com vocês todos os dias, ensinando no pátio do Templo, e vocês não me prenderam. Mas isso está acontecendo para se cumprir o que as
50 Ta kúú ndidaá vá ta̱ xíonoo xíꞌín ná ni̱ da̱nkoo ndava̱ꞌa ñaá, ta ni̱ xino ra kuaꞌa̱n ra̱.
50 Então todos os discípulos abandonaram Jesus e fugiram.
51 Ta sata̱ ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó tákaa iin tayií kuaꞌa̱n xi. Ta sa̱va̱ꞌa iin sábana va ndíxi xi kuaꞌa̱n xi̱. Kúú ni̱ tiin taꞌani ñaá rá.
51 Um jovem, enrolado num lençol, seguia Jesus. Alguns tentaram prendê-lo,
52 Tído ni̱ da̱yáa̱ xi̱ sábana ñoó. Ta kúú nda̱á ni̱ ka̱nkono vichí xí kuaꞌa̱n xi̱.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Dá néꞌe ra Jesús ni̱ saa̱ ra̱ noo̱ ió mií ta̱ duti̱ kúú no̱ó. Dá ni̱ na̱taka taꞌani ndidaá kúú ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, xíꞌín ta̱ sáꞌano ñoo, xíꞌín ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés.
53 Em seguida, levaram Jesus até a casa do Grande Sacerdote , onde estavam reunidos os chefes dos sacerdotes, alguns líderes dos judeus e alguns mestres da Lei.
54 Ta Pedro, nda̱á xíká xíká tákaa ra kuaꞌa̱n ra. Dá ni̱ saa̱ ra̱ ni̱ ku̱ꞌu ra noo̱ kúú yéꞌé veꞌe ta̱ duti̱ kúú no̱ó ñóó. Dá ni̱ sa̱ ko̱o ra ió ra̱ noo̱ ndéi ta̱a ndaá yéꞌé ñóó, chi̱ ndéi ra nádaa̱ rá noo̱ kéi̱ ñóꞌo̱.
54 Pedro seguiu Jesus de longe e entrou no pátio da casa do Grande Sacerdote. Ele sentou-se perto do fogo, com os guardas, para se esquentar.
55 Ta ra̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ ñoó xíꞌín ndidaá ka̱ ta̱ néꞌe choon ndéi ra ndúkú rá ta̱a kaꞌa̱n kua̱chi saꞌa̱ Jesús, dá kuu naki̱ꞌo ñaá rá noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ romano, dá kaꞌání ñaá rá. Tído ko̱ ní níꞌi̱ taꞌon ra ndí ki̱án kakuu kua̱chi na.
55 Os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior estavam procurando encontrar alguma acusação contra Jesus a fim de o condenarem à morte. Mas não conseguiram nenhuma.
56 Chi̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱a ni̱ ka̱va̱ꞌa ña̱ to̱ꞌón ni̱ kaꞌa̱n ra̱ saꞌa̱ Jesús. Tído ko̱ ní nákiꞌin táꞌan taꞌon to̱ꞌon, ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ saꞌa̱ ná.
56 Muitos diziam mentiras contra ele, mas as suas histórias não combinavam umas com as outras.
57 Dá ni̱ nda̱kuei dao ka̱ ta̱a ndúkú rá kua̱chi kaꞌa̱n ra̱ saꞌa̱ Jesús, ta kaá ra̱:
57 Alguns se levantaram e acusaram Jesus com mentiras. Eles diziam:
58 ―Nduꞌu̱ kúú ra̱ ni̱ seídóꞌo ña̱ ni̱ kaa ta̱a xaa̱n diꞌa: “Koꞌi̱n nakani ndiꞌii veꞌe ño̱ꞌo káꞌano yó, ña̱ ni̱ ka̱va̱ꞌa ndáꞌa̱ ta̱a. Ta kúú ti̱xi oni̱ kuu̱, ta kúú kava̱ꞌi iin ka̱ veꞌe ño̱ꞌo sa̱á, tído o̱ du̱ú ña̱ káva̱ꞌa ndáꞌa̱ ta̱a kakian” ―kaá ra̱.
58 — Nós ouvimos quando ele disse: “Vou destruir este Templo que foi construído por seres humanos e, em três dias, levantarei outro que não será construído por seres humanos.”
59 Tído ko̱ ní nákiꞌin táꞌan taꞌon ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ saꞌa̱ ná.
59 Mesmo assim as suas histórias não combinavam umas com as outras.
60 Dá ni̱ nda̱kuíi̱n ndichi mií ta̱ kúú duti̱ kúú no̱ó me̱ꞌí noo̱ ndéi ra ñoó. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón rá Jesús:
60 Aí o Grande Sacerdote se levantou no meio de todos e perguntou a Jesus: — Você não vai se defender dessa acusação?
61 Tído tádi̱ óon va íin Jesús, ni iin to̱ꞌon ko̱ ní kaꞌa̱n na̱.
61 Mas Jesus ficou calado e não respondeu nada. Então o Grande Sacerdote tornou a perguntar: — Você é o
62 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
62 Jesus respondeu:
63 Dá ni̱ ndatá ta̱ duti̱ kúú no̱ó ñóó dáꞌo̱n ndíxi ra sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xido̱ ini ra̱. Dá ni̱ kaa ra̱:
63 Aí o Grande Sacerdote rasgou as suas próprias roupas e disse: — Não precisamos mais de testemunhas!
64 Chi̱ sa̱ ni̱ seídóꞌo vá míí ndó ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ndava̱ꞌa ra saꞌa̱ Ndios. ¿Ndí ki̱án nátaꞌan ini ndo̱ keeá xíꞌín rá viti? ―kaá ra̱.
64 Vocês ouviram esta blasfêmia contra Deus! Então, o que resolvem? Todos estavam contra Jesus e aí o condenaram à morte.
65 Dá ni̱ ka̱sáꞌá túu ndaa di̱í ñaá dao ra. Ta ni̱ da̱dáꞌi ra noo̱ ná xíꞌín iin dáꞌo̱n, dá ni̱ kani ñaá rá, ta kaá ra̱ xíꞌín ná:
65 Então alguns começaram a cuspir nele. Cobriam o rosto dele, davam bofetadas nele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe! E também os guardas o pegaram e lhe deram bofetadas.
66 Ta yéꞌé veꞌe nino̱ ñoó ió i̱í vá Pedro. Dá ni̱ ka̱sáa̱ iin ñáꞌa̱ kéchóon noo̱ mií ta̱ duti̱ kúú no̱ó ñoó.
66 Pedro ainda estava lá embaixo no pátio, quando apareceu uma das empregadas do Grande Sacerdote .
67 Dá tá ni̱ xinia̱n ió Pedro nádaa̱ rá noo̱ kéi̱ ñóꞌo̱ ñoó, kúú ni̱ sa̱ nde̱ꞌé va̱ꞌa ñaáán, dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín rá:
67 Ela viu Pedro se esquentando perto do fogo, olhou bem para ele e disse: — Você também estava com Jesus de Nazaré.
68 Tído ni̱ ndata̱ vá rá, ta kaá ra̱:
68 Mas ele negou, dizendo: — Eu não o conheço. Não sei do que é que você está falando. E saiu para o corredor. Naquele momento, o galo cantou.
69 Ta kúú ni̱ xini tuku va ñáꞌa̱ ñoó noo̱ íin Pedro. Dá ni̱ ka̱sáꞌá káꞌa̱n xíꞌín dao ka̱ ña̱yuu ndíta ñoó:
69 Quando a empregada viu Pedro ali, começou a dizer aos que estavam perto: — Este homem é um deles.
70 Ta kúú tuku va ni̱ ndata̱ rá.
70 Mas ele negou outra vez. Pouco depois, as pessoas que estavam ali disseram de novo a Pedro: — Não há dúvida de que você é um deles, pois você também é da Galileia.
71 Dá ni̱ ka̱sáꞌá káꞌa̱n ndava̱ꞌa Pedro, ta kaá ra̱:
71 Aí Pedro disse: — Juro que não conheço esse homem de quem vocês estão falando! Que Deus me castigue se não estou dizendo a verdade!
72 Ta kúú ni̱ kana va chéli taꞌándá kúú uu̱. Dá ví ni̱ ndi̱sáa̱ ini ra̱ to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n Jesús xíꞌín rá, chi̱ diꞌa ni̱ kaa na̱: “Tá ko̱ ñáꞌa̱ kana chéli taꞌándá kúú uu̱, ta kúú sa̱ ndata̱ yo̱ꞌó sa̱ꞌá yuꞌu̱ oni̱ taꞌándá”, kaá na̱. Tá ni̱ ndi̱sáa̱ ini ra̱ to̱ꞌon yóꞌo, kúú ndaꞌí nda̱ꞌo ni̱ saki ra.
72 Naquele instante o galo cantou pela segunda vez, e Pedro lembrou que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você dirá três vezes que não me conhece.” Então Pedro caiu em si e começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.