Marcos 14
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ARC
1 Ta kómani̱ vá uu̱ ka̱ kuu̱, dá koo víko̱ pascua, dá seí na̱ Israel pan ko̱ ní kíꞌin táꞌan xíꞌín ña̱ dákuita̱ ta̱chí ñaá. Kúú ni̱ ka̱sáꞌá ndátóꞌón mañá ndidaá ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ xíꞌín ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés ndi koo kee ra, dá tiin ra Jesús, dá ná kaꞌání ñaá ta̱ néꞌe choon.
1 E, dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo e o matariam.
2 Dá ni̱ kaa ra̱:
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que, porventura, se não faça alvoroço entre o povo.
3 Ta nákaa̱ Jesús ñoo Betania noo̱ kúú veꞌe iin ta̱a naní Simón, táꞌa̱n ra̱ ni̱ sa̱ ndoꞌo kueꞌe̱ téíꞌi̱. Ta noo̱ ió Jesús mesa, kúú ni̱ ka̱sáa̱ iin ñáꞌa̱, ta néꞌán iin ti̱ndoꞌo̱ lóꞌo̱ ni̱ ka̱va̱ꞌa xíꞌín yuu̱ dío̱n naní alabastro. Ta ñoó ñóꞌo ndutá támi sáꞌa̱n naní nardo. Ta ndutá yaꞌi nda̱ꞌo kúú rá. Ta kúú ni̱ taꞌávíán diko̱ ti̱ndoꞌo̱ ñoó, dá ni̱ kuei ndiꞌán ra̱ dini̱ Jesús.
3 E, estando ele em Betânia assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro, com unguento de nardo puro, de muito preço, e, quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Ta kúú ni̱ xido̱ nda̱ꞌo ini dao ta̱a ndéi ñoó, dá ni̱ ka̱sáꞌá rá ndátóꞌón táꞌan mií rá ndéi ra:
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício de unguento?
5 Ta va̱ꞌa ka̱ ví ní di̱kó yó ra̱, chi̱ yaꞌi rá táto̱ꞌon ki̱ꞌo níꞌi̱ iin ña̱yuu kéchóon na oni̱ ciento kuu̱, dá chindeé yó na̱ kúndaꞌí xíꞌín di̱ꞌón ñoó, ní kúu ―kaá ra̱.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, para que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Chi̱ daá ndéi va ña̱yuu kúndaꞌí xíꞌín ndoꞌó, ta kuu va chindeé ndó na̱ ndá hora káꞌán mií ndó. Tído yuꞌu̱, o̱ kóo kuií taꞌoin xíꞌín ndó.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Ñáꞌa̱ yóꞌo kúú ñá xíꞌo ndiꞌi táto̱ꞌon ki̱ꞌo sáa̱ ndée̱a̱n noo̱í, chi̱ ni̱ kuei ñá ndutá támi sáꞌa̱n dini̱í, ta ki̱ꞌo dión ni̱ kenduua̱n yikí ko̱ñoi̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo kooi ndu̱xii.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ndeí kúú míí vá noo̱ dánaꞌa̱ na̱ to̱ꞌon va̱ꞌa sa̱ꞌí iin níí kúú ñayuú yóꞌo, nakani taꞌani na ña̱ ni̱ kee ñáꞌa̱ yóꞌo xíꞌín yuꞌu̱, dá ná kañoꞌo ini ña̱yuu sa̱ꞌá ña̱ ni̱ keeán ―ka̱á Jesús.
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Dá ni̱ kee Judas Iscariote, táꞌa̱n ra̱ nákaa̱ tein ndin uxi̱ uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús, kuaꞌa̱n ra̱ di̱kó rá Jesús no̱ó ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo ta̱ duti̱ ñoó ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Judas xíꞌín rá, kúú ni̱ kadii̱ nda̱ꞌo ini ra̱. Dá ni̱ ka̱ndo̱o ra ña̱ ki̱ꞌo ra di̱ꞌón noo̱ rá. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ndúkú Judas ndí koo kee ra, dá naki̱ꞌo ra Jesús noo̱ ndáꞌa̱ ro̱ón.
11 E eles, ouvindo- o, alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Tá ni̱ kasa̱ndaá kuu̱ mií no̱ó, ña̱ kúú víko̱ noo̱ seí na̱ Israel pan, táꞌa̱n ña̱ ko̱ ní kíꞌin táꞌan xíꞌín ña̱ dákuita̱ ta̱chía̱n, ta saꞌání na̱ léko kuendá víko̱ pascua, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús:
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a Páscoa?
13 Dá ni̱ saꞌanda na̱ choon no̱ó uu̱ ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñóó, ta kaá na̱ xíꞌín rá:
13 E enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem que leva um cântaro de água vos encontrará; segui-o.
14 Dá tá ni̱ saa̱ ra̱ ni̱ ndu̱ꞌu ra ini veꞌe, dá kaa ndo̱ xíꞌín ta̱a kúú satoꞌo veꞌe ñoó: “Diꞌa kaá maestro nduꞌu̱: ¿Ndi káa iin cuarto ki̱ꞌo ní noo̱ kadínii̱ kuendá víko̱ pascua xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌíín?” kaa ndo̱ xíꞌín rá.
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Dá ná dánaꞌa̱ ra̱ iin cuarto káꞌano kánóo dikó, ta sa̱ ió nduu vaan. Ta ñoó kenduu ndo̱ ña̱ꞌa ná kadíni yó ―kaá Jesús.
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado
16 Dá ni̱ kee uu̱ ta̱a ñoó kuaꞌa̱n ra̱. Dá tá ni̱ saa̱ ra̱ ñoo ñoó, kúú ni̱ ndoꞌo ra táto̱ꞌon káa rá ió ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xíꞌín rá. Ta ñoó ni̱ kenduu ra̱ ña̱ kadíni na kuendá víko̱ pascua.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a Páscoa.
17 Dá tá ni̱ kuaá ñóó, dá ni̱ ka̱saa̱ Jesús xíꞌín ndin uxi̱ uu̱ ta̱ xíonoo xíꞌín ná veꞌe ñoó.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Dá ni̱ sa̱ ndei na mesa. Ta tein sásáꞌan na ñoó, dá ni̱ kaa Jesús:
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Dá ni̱ ka̱sáꞌá kúndaꞌí nda̱ꞌo ini ra̱. Dá ni̱ kaa iin rá iin ra xíꞌín ná:
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Porventura, sou eu, Senhor? E outro: Porventura, sou eu, Senhor?
20 Dá ni̱ kaa Jesús:
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Ta miía̱n ndaa̱ ndoꞌo na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo táto̱ꞌon ki̱ꞌo káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios. Tído ndaꞌí va ta̱a naki̱ꞌo ñaá noo̱ ndáꞌa̱ ta̱a xiní uꞌu̱ ñaá. Va̱ꞌa cháá ka̱ vía̱n ní xi̱o dáꞌa ni kaki ta̱a ñoó, ní kúu ―kaá na̱.
21 Na verdade o Filho do Homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Ta tein noo̱ sásáꞌan na ñoó, dá ni̱ tiin Jesús pan. Dá ni̱ na̱ki̱ꞌo na ndivéꞌe noo̱ Ndios. Dá ni̱ saꞌanda dao naa̱n, dá ni̱ xi̱ꞌo naa̱n no̱ó ta̱a ñoó. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão, e, abençoando-o, o partiu, e deu-lh o, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Dá ni̱ tiin na copa. Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ na̱ki̱ꞌo na ndivéꞌe noo̱ Ndios, dá ni̱ xi̱ꞌo na ra̱ no̱ó ta̱ xíonoo xíꞌín ná, ta ndidaá vá rá ni̱ xiꞌi lúꞌu̱ lúꞌu̱ ra̱.
23 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lh o; e todos beberam dele.
24 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o
25 Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ o̱ nándió ko̱o ka̱i̱ koꞌi ndutá uva yóꞌo nda̱ ná kasandaá kuu̱, dá koꞌo sa̱ái̱ ndutá uva noo̱ ió Ndios dándáki na.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele Dia em que o beber novo, no Reino de Deus.
26 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kekáꞌano na Ndios xíꞌín iin yaa, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ dini̱ yúku̱ naní Olivos.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín ná:
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Tído tá ni̱ ndiꞌi ni̱ na̱takii̱, dá kuió no̱ói̱ noo̱ ndo̱ koꞌi̱n chí Galilea diꞌa, dá kasandaá ndo̱ ―kaá na̱.
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Dá ni̱ kaa Pedro:
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Ta kúú ni̱ ndu̱ndéé Pedro kaꞌa̱n ra̱, ta kaá ra̱:
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ saa̱ na̱ noo̱ naní Getsemaní. Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín ná:
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Dá ni̱ kee Jesús ndáka na Pedro xíꞌín Jacobo xíꞌín Juan kuaꞌa̱n na̱. Dá ni̱ kixia̱n ni̱ ku̱ndaꞌí nda̱ꞌo ini Jesús, ta ni̱ ka̱sáꞌá ndóꞌo nda̱ꞌo nío̱ ná.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Dá ni̱ kee Jesús kuaꞌa̱n na̱ lúꞌu̱ ka̱ chí noo̱. Dá ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí ná, ta ni̱ xino̱ ví taan na̱ nda̱ no̱ñóꞌo̱. Dá ni̱ xika̱ na̱ noo̱ Ndios ña̱ tá ná kuu, dá ná o̱ yáꞌa na ña̱ ve̱i ndoꞌo na ñoó.
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Ta diꞌa kuaꞌa̱n ña̱ ni̱ kaa na̱:
36 E disse: Aba, Pai, todas
37 Tá ni̱ na̱ndió ko̱o na ni̱ ndi̱sáa̱ na̱ noo̱ ndéi ndin oni̱ ta̱a kuaꞌa̱n xíꞌín ná ñoó, kúú sa̱ kídi̱ va ra ndéi ra. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín Simón Pedro:
37 E, chegando, achou-os dormindo e disse a Pedro: Simão, dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Kañoꞌo ini ndo̱, ta kaꞌa̱n ndo̱ xíꞌín Ndios, dá ná dáꞌa ni kexíxi ña̱ kini xíꞌín ndó. Chi̱ sa̱ ió nduu nío̱ ndo̱ kee ndó ña̱ kóni̱ Ndios. Tído ña̱ kóni̱ ñíi̱ ndo̱ kía̱n chituu ñaá ―kaá na̱.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade,
39 Dá ni̱ saꞌa̱n tuku na ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín ná taꞌándá mií no̱ó.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Dá tá ni̱ ndi̱sáa̱ na̱ noo̱ ndéi oni̱ ta̱a ñoó, kúú sa̱ kídi̱ tuku va ra ndéi ra, chi̱ saꞌání nda̱ꞌo ñaá ña̱ ma̱ꞌánó. Ta ko̱ níꞌi̱ vá rá ndí ki̱án kaꞌa̱n ra̱ xíꞌín ná.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam carregados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Ta kúú taꞌándá kúú oni̱ ni̱ ndi̱sáa̱ Jesús ni̱ saꞌa̱n na̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱a ñoó:
41 E voltou terceira vez e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 ¡Ndakuei ndó, ná koꞌo̱ viti! Chi̱ sa̱ kúyati ta̱a ve̱i naki̱ꞌo yuꞌu̱ noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ kómí kua̱chi ―kaá na̱.
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Kúú káꞌa̱n i̱í vá Jesús íin na, kúú sa̱ ni̱ ka̱sáa̱ va Judas, iin ra̱ kúú kuendá ndin uxi̱ uu̱ ta̱ xíonoo xíꞌín ná. Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱a ve̱i xíꞌín rá. Dao ra néꞌe espada, ta dao ka̱ ra̱ néꞌe yíto̱. Chi̱ ve̱i ra xíꞌín choon ni̱ saꞌanda ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, xíꞌín ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés, xíꞌín ta̱ sáꞌano ñoo.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas, e dos anciãos, e, com ele, uma grande multidão com espadas e porretes.
44 Sa̱ ni̱ ka̱sto̱ꞌon va Judas xíꞌín ta̱a ñoó ndi kee ra dánaꞌa̱ ra̱ ndá yoo kúú Jesús, chi̱ diꞌa ni̱ kaa ra̱:
44 Ora, o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai- o com segurança.
45 Dá tá ni̱ na̱tuu yati Judas noo̱ íin Jesús, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Dá ni̱ na̱tuu ta̱a kuaꞌa̱ ñoó ni̱ tiin ra Jesús.
46 E lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Ta kúú iin ta̱a íin xíꞌín Jesús ni̱ taó rá espada ra̱. Ta kúú ni̱ chi̱tóꞌo̱n ra̱ do̱ꞌo iin ta̱a kéchóon no̱ó ta̱ duti̱ kúú no̱ó.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ta̱a kuaꞌa̱ ñoó:
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e porretes a prender-me, como a um salteador?
49 Ta ndidaá kuu̱ vá ni̱ sa̱ káa̱i̱ xíꞌín ndó yéꞌé ño̱ꞌo káꞌano sa̱ da̱náꞌi̱ noo̱ ndo̱, ta ko̱ ní tíin taꞌon ndó yuꞌu̱. Tído ndidaá ña̱ yóꞌo kúu viti, dá ná xi̱nko̱o to̱ꞌon káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios ―kaá na̱.
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Ta kúú ndidaá vá ta̱ xíonoo xíꞌín ná ni̱ da̱nkoo ndava̱ꞌa ñaá, ta ni̱ xino ra kuaꞌa̱n ra̱.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Ta sata̱ ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó tákaa iin tayií kuaꞌa̱n xi. Ta sa̱va̱ꞌa iin sábana va ndíxi xi kuaꞌa̱n xi̱. Kúú ni̱ tiin taꞌani ñaá rá.
51 E um jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe as mãos,
52 Tído ni̱ da̱yáa̱ xi̱ sábana ñoó. Ta kúú nda̱á ni̱ ka̱nkono vichí xí kuaꞌa̱n xi̱.
52 mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Dá néꞌe ra Jesús ni̱ saa̱ ra̱ noo̱ ió mií ta̱ duti̱ kúú no̱ó. Dá ni̱ na̱taka taꞌani ndidaá kúú ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, xíꞌín ta̱ sáꞌano ñoo, xíꞌín ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Ta Pedro, nda̱á xíká xíká tákaa ra kuaꞌa̱n ra. Dá ni̱ saa̱ ra̱ ni̱ ku̱ꞌu ra noo̱ kúú yéꞌé veꞌe ta̱ duti̱ kúú no̱ó ñóó. Dá ni̱ sa̱ ko̱o ra ió ra̱ noo̱ ndéi ta̱a ndaá yéꞌé ñóó, chi̱ ndéi ra nádaa̱ rá noo̱ kéi̱ ñóꞌo̱.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Ta ra̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ ñoó xíꞌín ndidaá ka̱ ta̱ néꞌe choon ndéi ra ndúkú rá ta̱a kaꞌa̱n kua̱chi saꞌa̱ Jesús, dá kuu naki̱ꞌo ñaá rá noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ romano, dá kaꞌání ñaá rá. Tído ko̱ ní níꞌi̱ taꞌon ra ndí ki̱án kakuu kua̱chi na.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Chi̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱a ni̱ ka̱va̱ꞌa ña̱ to̱ꞌón ni̱ kaꞌa̱n ra̱ saꞌa̱ Jesús. Tído ko̱ ní nákiꞌin táꞌan taꞌon to̱ꞌon, ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ saꞌa̱ ná.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Dá ni̱ nda̱kuei dao ka̱ ta̱a ndúkú rá kua̱chi kaꞌa̱n ra̱ saꞌa̱ Jesús, ta kaá ra̱:
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente contra ele, dizendo:
58 ―Nduꞌu̱ kúú ra̱ ni̱ seídóꞌo ña̱ ni̱ kaa ta̱a xaa̱n diꞌa: “Koꞌi̱n nakani ndiꞌii veꞌe ño̱ꞌo káꞌano yó, ña̱ ni̱ ka̱va̱ꞌa ndáꞌa̱ ta̱a. Ta kúú ti̱xi oni̱ kuu̱, ta kúú kava̱ꞌi iin ka̱ veꞌe ño̱ꞌo sa̱á, tído o̱ du̱ú ña̱ káva̱ꞌa ndáꞌa̱ ta̱a kakian” ―kaá ra̱.
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derribarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Tído ko̱ ní nákiꞌin táꞌan taꞌon ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ saꞌa̱ ná.
59 E nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Dá ni̱ nda̱kuíi̱n ndichi mií ta̱ kúú duti̱ kúú no̱ó me̱ꞌí noo̱ ndéi ra ñoó. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón rá Jesús:
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Tído tádi̱ óon va íin Jesús, ni iin to̱ꞌon ko̱ ní kaꞌa̱n na̱.
61 Mas ele calou-se e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Dá ni̱ ndatá ta̱ duti̱ kúú no̱ó ñóó dáꞌo̱n ndíxi ra sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xido̱ ini ra̱. Dá ni̱ kaa ra̱:
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Chi̱ sa̱ ni̱ seídóꞌo vá míí ndó ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ndava̱ꞌa ra saꞌa̱ Ndios. ¿Ndí ki̱án nátaꞌan ini ndo̱ keeá xíꞌín rá viti? ―kaá ra̱.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Dá ni̱ ka̱sáꞌá túu ndaa di̱í ñaá dao ra. Ta ni̱ da̱dáꞌi ra noo̱ ná xíꞌín iin dáꞌo̱n, dá ni̱ kani ñaá rá, ta kaá ra̱ xíꞌín ná:
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Ta yéꞌé veꞌe nino̱ ñoó ió i̱í vá Pedro. Dá ni̱ ka̱sáa̱ iin ñáꞌa̱ kéchóon noo̱ mií ta̱ duti̱ kúú no̱ó ñoó.
66 E, estando Pedro embaixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Dá tá ni̱ xinia̱n ió Pedro nádaa̱ rá noo̱ kéi̱ ñóꞌo̱ ñoó, kúú ni̱ sa̱ nde̱ꞌé va̱ꞌa ñaáán, dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín rá:
67 e, vendo a Pedro, que estava se aquentando, olhou para ele e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Tído ni̱ ndata̱ vá rá, ta kaá ra̱:
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Ta kúú ni̱ xini tuku va ñáꞌa̱ ñoó noo̱ íin Pedro. Dá ni̱ ka̱sáꞌá káꞌa̱n xíꞌín dao ka̱ ña̱yuu ndíta ñoó:
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Ta kúú tuku va ni̱ ndata̱ rá.
70 Mas ele o negou outra vez. E, pouco depois, os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente, tu és um deles, porque és também galileu.
71 Dá ni̱ ka̱sáꞌá káꞌa̱n ndava̱ꞌa Pedro, ta kaá ra̱:
71 E ele começou a imprecar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Ta kúú ni̱ kana va chéli taꞌándá kúú uu̱. Dá ví ni̱ ndi̱sáa̱ ini ra̱ to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n Jesús xíꞌín rá, chi̱ diꞌa ni̱ kaa na̱: “Tá ko̱ ñáꞌa̱ kana chéli taꞌándá kúú uu̱, ta kúú sa̱ ndata̱ yo̱ꞌó sa̱ꞌá yuꞌu̱ oni̱ taꞌándá”, kaá na̱. Tá ni̱ ndi̱sáa̱ ini ra̱ to̱ꞌon yóꞌo, kúú ndaꞌí nda̱ꞌo ni̱ saki ra.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás tu. E, retirando-se dali, chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.