Marcos 14

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ta kómani̱ vá uu̱ ka̱ kuu̱, dá koo víko̱ pascua, dá seí na̱ Israel pan ko̱ ní kíꞌin táꞌan xíꞌín ña̱ dákuita̱ ta̱chí ñaá. Kúú ni̱ ka̱sáꞌá ndátóꞌón mañá ndidaá ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ xíꞌín ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés ndi koo kee ra, dá tiin ra Jesús, dá ná kaꞌání ñaá ta̱ néꞌe choon.
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 Dá ni̱ kaa ra̱:
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Ta nákaa̱ Jesús ñoo Betania noo̱ kúú veꞌe iin ta̱a naní Simón, táꞌa̱n ra̱ ni̱ sa̱ ndoꞌo kueꞌe̱ téíꞌi̱. Ta noo̱ ió Jesús mesa, kúú ni̱ ka̱sáa̱ iin ñáꞌa̱, ta néꞌán iin ti̱ndoꞌo̱ lóꞌo̱ ni̱ ka̱va̱ꞌa xíꞌín yuu̱ dío̱n naní alabastro. Ta ñoó ñóꞌo ndutá támi sáꞌa̱n naní nardo. Ta ndutá yaꞌi nda̱ꞌo kúú rá. Ta kúú ni̱ taꞌávíán diko̱ ti̱ndoꞌo̱ ñoó, dá ni̱ kuei ndiꞌán ra̱ dini̱ Jesús.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Ta kúú ni̱ xido̱ nda̱ꞌo ini dao ta̱a ndéi ñoó, dá ni̱ ka̱sáꞌá rá ndátóꞌón táꞌan mií rá ndéi ra:
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 Ta va̱ꞌa ka̱ ví ní di̱kó yó ra̱, chi̱ yaꞌi rá táto̱ꞌon ki̱ꞌo níꞌi̱ iin ña̱yuu kéchóon na oni̱ ciento kuu̱, dá chindeé yó na̱ kúndaꞌí xíꞌín di̱ꞌón ñoó, ní kúu ―kaá ra̱.
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Chi̱ daá ndéi va ña̱yuu kúndaꞌí xíꞌín ndoꞌó, ta kuu va chindeé ndó na̱ ndá hora káꞌán mií ndó. Tído yuꞌu̱, o̱ kóo kuií taꞌoin xíꞌín ndó.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Ñáꞌa̱ yóꞌo kúú ñá xíꞌo ndiꞌi táto̱ꞌon ki̱ꞌo sáa̱ ndée̱a̱n noo̱í, chi̱ ni̱ kuei ñá ndutá támi sáꞌa̱n dini̱í, ta ki̱ꞌo dión ni̱ kenduua̱n yikí ko̱ñoi̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo kooi ndu̱xii.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ndeí kúú míí vá noo̱ dánaꞌa̱ na̱ to̱ꞌon va̱ꞌa sa̱ꞌí iin níí kúú ñayuú yóꞌo, nakani taꞌani na ña̱ ni̱ kee ñáꞌa̱ yóꞌo xíꞌín yuꞌu̱, dá ná kañoꞌo ini ña̱yuu sa̱ꞌá ña̱ ni̱ keeán ―ka̱á Jesús.
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Dá ni̱ kee Judas Iscariote, táꞌa̱n ra̱ nákaa̱ tein ndin uxi̱ uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús, kuaꞌa̱n ra̱ di̱kó rá Jesús no̱ó ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo ta̱ duti̱ ñoó ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Judas xíꞌín rá, kúú ni̱ kadii̱ nda̱ꞌo ini ra̱. Dá ni̱ ka̱ndo̱o ra ña̱ ki̱ꞌo ra di̱ꞌón noo̱ rá. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ndúkú Judas ndí koo kee ra, dá naki̱ꞌo ra Jesús noo̱ ndáꞌa̱ ro̱ón.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 Tá ni̱ kasa̱ndaá kuu̱ mií no̱ó, ña̱ kúú víko̱ noo̱ seí na̱ Israel pan, táꞌa̱n ña̱ ko̱ ní kíꞌin táꞌan xíꞌín ña̱ dákuita̱ ta̱chía̱n, ta saꞌání na̱ léko kuendá víko̱ pascua, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús:
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Dá ni̱ saꞌanda na̱ choon no̱ó uu̱ ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñóó, ta kaá na̱ xíꞌín rá:
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 Dá tá ni̱ saa̱ ra̱ ni̱ ndu̱ꞌu ra ini veꞌe, dá kaa ndo̱ xíꞌín ta̱a kúú satoꞌo veꞌe ñoó: “Diꞌa kaá maestro nduꞌu̱: ¿Ndi káa iin cuarto ki̱ꞌo ní noo̱ kadínii̱ kuendá víko̱ pascua xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌíín?” kaa ndo̱ xíꞌín rá.
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Dá ná dánaꞌa̱ ra̱ iin cuarto káꞌano kánóo dikó, ta sa̱ ió nduu vaan. Ta ñoó kenduu ndo̱ ña̱ꞌa ná kadíni yó ―kaá Jesús.
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 Dá ni̱ kee uu̱ ta̱a ñoó kuaꞌa̱n ra̱. Dá tá ni̱ saa̱ ra̱ ñoo ñoó, kúú ni̱ ndoꞌo ra táto̱ꞌon káa rá ió ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xíꞌín rá. Ta ñoó ni̱ kenduu ra̱ ña̱ kadíni na kuendá víko̱ pascua.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Dá tá ni̱ kuaá ñóó, dá ni̱ ka̱saa̱ Jesús xíꞌín ndin uxi̱ uu̱ ta̱ xíonoo xíꞌín ná veꞌe ñoó.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 Dá ni̱ sa̱ ndei na mesa. Ta tein sásáꞌan na ñoó, dá ni̱ kaa Jesús:
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Dá ni̱ ka̱sáꞌá kúndaꞌí nda̱ꞌo ini ra̱. Dá ni̱ kaa iin rá iin ra xíꞌín ná:
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 Dá ni̱ kaa Jesús:
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 Ta miía̱n ndaa̱ ndoꞌo na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo táto̱ꞌon ki̱ꞌo káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios. Tído ndaꞌí va ta̱a naki̱ꞌo ñaá noo̱ ndáꞌa̱ ta̱a xiní uꞌu̱ ñaá. Va̱ꞌa cháá ka̱ vía̱n ní xi̱o dáꞌa ni kaki ta̱a ñoó, ní kúu ―kaá na̱.
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Ta tein noo̱ sásáꞌan na ñoó, dá ni̱ tiin Jesús pan. Dá ni̱ na̱ki̱ꞌo na ndivéꞌe noo̱ Ndios. Dá ni̱ saꞌanda dao naa̱n, dá ni̱ xi̱ꞌo naa̱n no̱ó ta̱a ñoó. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Dá ni̱ tiin na copa. Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ na̱ki̱ꞌo na ndivéꞌe noo̱ Ndios, dá ni̱ xi̱ꞌo na ra̱ no̱ó ta̱ xíonoo xíꞌín ná, ta ndidaá vá rá ni̱ xiꞌi lúꞌu̱ lúꞌu̱ ra̱.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ o̱ nándió ko̱o ka̱i̱ koꞌi ndutá uva yóꞌo nda̱ ná kasandaá kuu̱, dá koꞌo sa̱ái̱ ndutá uva noo̱ ió Ndios dándáki na.
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kekáꞌano na Ndios xíꞌín iin yaa, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ dini̱ yúku̱ naní Olivos.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín ná:
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Tído tá ni̱ ndiꞌi ni̱ na̱takii̱, dá kuió no̱ói̱ noo̱ ndo̱ koꞌi̱n chí Galilea diꞌa, dá kasandaá ndo̱ ―kaá na̱.
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Dá ni̱ kaa Pedro:
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Ta kúú ni̱ ndu̱ndéé Pedro kaꞌa̱n ra̱, ta kaá ra̱:
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ saa̱ na̱ noo̱ naní Getsemaní. Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín ná:
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 Dá ni̱ kee Jesús ndáka na Pedro xíꞌín Jacobo xíꞌín Juan kuaꞌa̱n na̱. Dá ni̱ kixia̱n ni̱ ku̱ndaꞌí nda̱ꞌo ini Jesús, ta ni̱ ka̱sáꞌá ndóꞌo nda̱ꞌo nío̱ ná.
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 Dá ni̱ kee Jesús kuaꞌa̱n na̱ lúꞌu̱ ka̱ chí noo̱. Dá ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí ná, ta ni̱ xino̱ ví taan na̱ nda̱ no̱ñóꞌo̱. Dá ni̱ xika̱ na̱ noo̱ Ndios ña̱ tá ná kuu, dá ná o̱ yáꞌa na ña̱ ve̱i ndoꞌo na ñoó.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Ta diꞌa kuaꞌa̱n ña̱ ni̱ kaa na̱:
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Tá ni̱ na̱ndió ko̱o na ni̱ ndi̱sáa̱ na̱ noo̱ ndéi ndin oni̱ ta̱a kuaꞌa̱n xíꞌín ná ñoó, kúú sa̱ kídi̱ va ra ndéi ra. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín Simón Pedro:
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 Kañoꞌo ini ndo̱, ta kaꞌa̱n ndo̱ xíꞌín Ndios, dá ná dáꞌa ni kexíxi ña̱ kini xíꞌín ndó. Chi̱ sa̱ ió nduu nío̱ ndo̱ kee ndó ña̱ kóni̱ Ndios. Tído ña̱ kóni̱ ñíi̱ ndo̱ kía̱n chituu ñaá ―kaá na̱.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Dá ni̱ saꞌa̱n tuku na ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín ná taꞌándá mií no̱ó.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Dá tá ni̱ ndi̱sáa̱ na̱ noo̱ ndéi oni̱ ta̱a ñoó, kúú sa̱ kídi̱ tuku va ra ndéi ra, chi̱ saꞌání nda̱ꞌo ñaá ña̱ ma̱ꞌánó. Ta ko̱ níꞌi̱ vá rá ndí ki̱án kaꞌa̱n ra̱ xíꞌín ná.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ta kúú taꞌándá kúú oni̱ ni̱ ndi̱sáa̱ Jesús ni̱ saꞌa̱n na̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱a ñoó:
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 ¡Ndakuei ndó, ná koꞌo̱ viti! Chi̱ sa̱ kúyati ta̱a ve̱i naki̱ꞌo yuꞌu̱ noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ kómí kua̱chi ―kaá na̱.
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 Kúú káꞌa̱n i̱í vá Jesús íin na, kúú sa̱ ni̱ ka̱sáa̱ va Judas, iin ra̱ kúú kuendá ndin uxi̱ uu̱ ta̱ xíonoo xíꞌín ná. Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱a ve̱i xíꞌín rá. Dao ra néꞌe espada, ta dao ka̱ ra̱ néꞌe yíto̱. Chi̱ ve̱i ra xíꞌín choon ni̱ saꞌanda ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, xíꞌín ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés, xíꞌín ta̱ sáꞌano ñoo.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 Sa̱ ni̱ ka̱sto̱ꞌon va Judas xíꞌín ta̱a ñoó ndi kee ra dánaꞌa̱ ra̱ ndá yoo kúú Jesús, chi̱ diꞌa ni̱ kaa ra̱:
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Dá tá ni̱ na̱tuu yati Judas noo̱ íin Jesús, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Dá ni̱ na̱tuu ta̱a kuaꞌa̱ ñoó ni̱ tiin ra Jesús.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Ta kúú iin ta̱a íin xíꞌín Jesús ni̱ taó rá espada ra̱. Ta kúú ni̱ chi̱tóꞌo̱n ra̱ do̱ꞌo iin ta̱a kéchóon no̱ó ta̱ duti̱ kúú no̱ó.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ta̱a kuaꞌa̱ ñoó:
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Ta ndidaá kuu̱ vá ni̱ sa̱ káa̱i̱ xíꞌín ndó yéꞌé ño̱ꞌo káꞌano sa̱ da̱náꞌi̱ noo̱ ndo̱, ta ko̱ ní tíin taꞌon ndó yuꞌu̱. Tído ndidaá ña̱ yóꞌo kúu viti, dá ná xi̱nko̱o to̱ꞌon káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios ―kaá na̱.
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Ta kúú ndidaá vá ta̱ xíonoo xíꞌín ná ni̱ da̱nkoo ndava̱ꞌa ñaá, ta ni̱ xino ra kuaꞌa̱n ra̱.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Ta sata̱ ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó tákaa iin tayií kuaꞌa̱n xi. Ta sa̱va̱ꞌa iin sábana va ndíxi xi kuaꞌa̱n xi̱. Kúú ni̱ tiin taꞌani ñaá rá.
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 Tído ni̱ da̱yáa̱ xi̱ sábana ñoó. Ta kúú nda̱á ni̱ ka̱nkono vichí xí kuaꞌa̱n xi̱.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Dá néꞌe ra Jesús ni̱ saa̱ ra̱ noo̱ ió mií ta̱ duti̱ kúú no̱ó. Dá ni̱ na̱taka taꞌani ndidaá kúú ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, xíꞌín ta̱ sáꞌano ñoo, xíꞌín ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Ta Pedro, nda̱á xíká xíká tákaa ra kuaꞌa̱n ra. Dá ni̱ saa̱ ra̱ ni̱ ku̱ꞌu ra noo̱ kúú yéꞌé veꞌe ta̱ duti̱ kúú no̱ó ñóó. Dá ni̱ sa̱ ko̱o ra ió ra̱ noo̱ ndéi ta̱a ndaá yéꞌé ñóó, chi̱ ndéi ra nádaa̱ rá noo̱ kéi̱ ñóꞌo̱.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 Ta ra̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ ñoó xíꞌín ndidaá ka̱ ta̱ néꞌe choon ndéi ra ndúkú rá ta̱a kaꞌa̱n kua̱chi saꞌa̱ Jesús, dá kuu naki̱ꞌo ñaá rá noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ romano, dá kaꞌání ñaá rá. Tído ko̱ ní níꞌi̱ taꞌon ra ndí ki̱án kakuu kua̱chi na.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 Chi̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱a ni̱ ka̱va̱ꞌa ña̱ to̱ꞌón ni̱ kaꞌa̱n ra̱ saꞌa̱ Jesús. Tído ko̱ ní nákiꞌin táꞌan taꞌon to̱ꞌon, ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ saꞌa̱ ná.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Dá ni̱ nda̱kuei dao ka̱ ta̱a ndúkú rá kua̱chi kaꞌa̱n ra̱ saꞌa̱ Jesús, ta kaá ra̱:
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 ―Nduꞌu̱ kúú ra̱ ni̱ seídóꞌo ña̱ ni̱ kaa ta̱a xaa̱n diꞌa: “Koꞌi̱n nakani ndiꞌii veꞌe ño̱ꞌo káꞌano yó, ña̱ ni̱ ka̱va̱ꞌa ndáꞌa̱ ta̱a. Ta kúú ti̱xi oni̱ kuu̱, ta kúú kava̱ꞌi iin ka̱ veꞌe ño̱ꞌo sa̱á, tído o̱ du̱ú ña̱ káva̱ꞌa ndáꞌa̱ ta̱a kakian” ―kaá ra̱.
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Tído ko̱ ní nákiꞌin táꞌan taꞌon ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ saꞌa̱ ná.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Dá ni̱ nda̱kuíi̱n ndichi mií ta̱ kúú duti̱ kúú no̱ó me̱ꞌí noo̱ ndéi ra ñoó. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón rá Jesús:
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Tído tádi̱ óon va íin Jesús, ni iin to̱ꞌon ko̱ ní kaꞌa̱n na̱.
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 Dá ni̱ ndatá ta̱ duti̱ kúú no̱ó ñóó dáꞌo̱n ndíxi ra sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xido̱ ini ra̱. Dá ni̱ kaa ra̱:
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 Chi̱ sa̱ ni̱ seídóꞌo vá míí ndó ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ndava̱ꞌa ra saꞌa̱ Ndios. ¿Ndí ki̱án nátaꞌan ini ndo̱ keeá xíꞌín rá viti? ―kaá ra̱.
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Dá ni̱ ka̱sáꞌá túu ndaa di̱í ñaá dao ra. Ta ni̱ da̱dáꞌi ra noo̱ ná xíꞌín iin dáꞌo̱n, dá ni̱ kani ñaá rá, ta kaá ra̱ xíꞌín ná:
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Ta yéꞌé veꞌe nino̱ ñoó ió i̱í vá Pedro. Dá ni̱ ka̱sáa̱ iin ñáꞌa̱ kéchóon noo̱ mií ta̱ duti̱ kúú no̱ó ñoó.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 Dá tá ni̱ xinia̱n ió Pedro nádaa̱ rá noo̱ kéi̱ ñóꞌo̱ ñoó, kúú ni̱ sa̱ nde̱ꞌé va̱ꞌa ñaáán, dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín rá:
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Tído ni̱ ndata̱ vá rá, ta kaá ra̱:
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Ta kúú ni̱ xini tuku va ñáꞌa̱ ñoó noo̱ íin Pedro. Dá ni̱ ka̱sáꞌá káꞌa̱n xíꞌín dao ka̱ ña̱yuu ndíta ñoó:
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Ta kúú tuku va ni̱ ndata̱ rá.
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Dá ni̱ ka̱sáꞌá káꞌa̱n ndava̱ꞌa Pedro, ta kaá ra̱:
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Ta kúú ni̱ kana va chéli taꞌándá kúú uu̱. Dá ví ni̱ ndi̱sáa̱ ini ra̱ to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n Jesús xíꞌín rá, chi̱ diꞌa ni̱ kaa na̱: “Tá ko̱ ñáꞌa̱ kana chéli taꞌándá kúú uu̱, ta kúú sa̱ ndata̱ yo̱ꞌó sa̱ꞌá yuꞌu̱ oni̱ taꞌándá”, kaá na̱. Tá ni̱ ndi̱sáa̱ ini ra̱ to̱ꞌon yóꞌo, kúú ndaꞌí nda̱ꞌo ni̱ saki ra.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.