Lucas 9
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs VC
1 Dá ni̱ ndi̱tútí Jesús ndin uxi̱ uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín ná. Dá ni̱ xi̱ꞌo na choon noo̱ rá ña̱ kandeé rá taó rá ndidaá espíritu kini ñóꞌo ini ña̱yuu, ta kandeé rá nduva̱ꞌa ra ña̱yuu ndóꞌo iin rá iin kueꞌe̱.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 Dá ni̱ ta̱ndaꞌá ñaá ná kuaꞌa̱n ra̱ dánaꞌa̱ ra̱ saꞌa̱ ndi koo ndu̱ꞌu ña̱yuu ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios, ta nduva̱ꞌa ra na̱ kúꞌu̱,
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 ta kaá na̱ xíꞌín rá:
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 Ta ndi ndáa mií vá veꞌe ni̱ saa̱ ndo̱ ni̱ ku̱ꞌu ndó, sa̱va̱ꞌa ñoó ní kandei ndó nda̱ ná kasandaá kuu̱ kankuei ndó koꞌo̱n ndo̱ iin ka̱ ñoo.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 Ta ndi ndáa mií vá ñoo no̱ó ko̱ ní xíin na natiin va̱ꞌa na ndo̱ꞌó, ta kúú kankuei ndó ñoo ñoó, ta kidi niꞌini ndó ño̱ya̱ká íin saꞌa̱ ndo̱, ta ño̱ó kía̱n náꞌa̱ ña̱ ko̱ nátaꞌan ini Ndios xiní na̱ na̱ ñoo ñoó ―kaá Jesús.
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Dá ni̱ ka̱nkuei ta̱a ñoó kuaꞌa̱n ra̱ ndidaá ñoo dánaꞌa̱ ra̱ to̱ꞌon va̱ꞌa saꞌa̱ Jesús, ta sa̱ ndu̱va̱ꞌa ra na̱ kúꞌu̱ ndéi iin iin xíán noo̱ xíonoo ra.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Tá ni̱ niꞌi̱ tóꞌon rey Herodes saꞌa̱ ndidaá ña̱ kée Jesús, ta kúú ko̱ náꞌá rá ndí ki̱án nakani ini ra̱. Chi̱ dao ña̱yuu ñoó kaá ña̱ ni̱ na̱taki Juan, ta no̱ón kúú Jesús.
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 Ta dao ka̱ na̱ kaá ña̱ kúú ná profeta Elías, ta ni̱ ndi̱xóo tuku na. Ta dao ka̱ na̱ kaá ña̱ kúú ná iin ka̱ profeta ni̱ sa̱ io sa̱ naꞌá, ta ni̱ na̱taki na̱ viti.
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Dá ni̱ kaa Herodes:
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Tá ni̱ ndi̱sáa̱ ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús ni̱ saꞌa̱n ra̱ noo̱ choon ni̱ saꞌanda na̱ noo̱ rá, dá ni̱ na̱kani ra xíꞌín ná sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kee ra. Dá ni̱ na̱kuaka xoo ñaá Jesús, dá ndáka ñaá ná kuaꞌa̱n na̱ iin xíán noo̱ ko̱ó ña̱yuu ndéi yati ñoo naní Betsaida.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Tído tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini ña̱yuu ñoó ndeí chí kuaꞌa̱n na̱, dá ni̱ kee na tákuei ñaá ná kuaꞌa̱n na̱. Ta kúú ni̱ na̱tiin va̱ꞌa ñaá Jesús. Dá ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ noo̱ ná saꞌa̱ ndi kee Ndios dándáki na ña̱yuu na̱. Ta ni̱ ndu̱va̱ꞌa na na̱ kúꞌu̱.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Tá ni̱ ini kuu̱ dáá ñóó, dá ni̱ na̱tuu yati ñaá ndin uxi̱ uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín ná. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 Ta kúú rá táto̱ꞌon ki̱ꞌo oꞌo̱n mil ta̱a. Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná ñóó:
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Ta dión ni̱ kee ra. Dá ni̱ sa̱ nde̱i ndidaá kúú ña̱yuu ñoó.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 Dá ni̱ tiin Jesús ndin oꞌo̱n pan ñoó xíꞌín ndin nduú ti̱yaká ñoó. Dá ni̱ na̱nde̱ꞌé noo̱ ná chí induú. Dá ni̱ na̱ki̱ꞌo na ndivéꞌe noo̱ Ndios sa̱ꞌán. Dá ni̱ saꞌanda na̱ pan xíꞌín ti̱yaká ñoó. Dá ni̱ xi̱ꞌo naa̱n no̱ó ta̱a xíonoo xíꞌín ná. Dá ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ dasá ráa̱n no̱ó ña̱yuu ñoó.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Dá ni̱ sa̱sáꞌan ndidaá kúú ná nda̱ no̱ó ni̱ ndi̱noo va̱ꞌa ini na̱. Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ da̱kútí ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús uxi̱ uu̱ ti̱yika̱ xíꞌín ña̱ꞌa ni̱ ka̱ndo̱o no̱ó ña̱ ni̱ sa̱sáꞌan ña̱yuu ñoó.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Iin kuu̱ nákaa̱ xoo Jesús káꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios, ta yati ñoó ndéi ta̱a xíonoo xíꞌín ná, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ná:
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 Dá ni̱ kaa ta̱a ñoó:
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Tído ni̱ saꞌanda Jesús choon no̱ó ta̱ xíonoo xíꞌín ná ña̱ ná o̱ sa̱ kóo ini ra̱ kaꞌa̱n ra̱ xíꞌín ni iin tóꞌón ña̱yuu ndá yoo kúú ná.
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ndidaá ta̱a ñoó:
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Chi̱ ndi ndáa na̱ kóni̱ dáka̱ki na mií ná ñayuú yóꞌo, no̱ón kúú na̱ kuu diꞌa. Tído ndi ndáa na̱ xíꞌo mií ña̱ kuu na̱ saꞌa̱ yúꞌu̱, no̱ón kúú na̱ ni̱ꞌí ña̱ ka̱ki na.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 Dá chi̱, ¿ndi ki̱án va̱ꞌa ni̱ꞌí ña̱yuu tá ná kandeé ná niꞌi̱ ná ndidaá ña̱ kui̱ká ió ñayuú yóꞌo, ta naá vá ná noo̱ Ndios, ta o̱ níꞌi̱ ná ña̱ kataki na̱, káꞌán ndó?
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 Ta ndi ndáa ña̱yuu ná xíkaꞌan noo̱ saꞌa̱ yúꞌu̱ o sa̱ꞌá to̱ꞌin, dá kía̱n kakaꞌan taꞌani no̱ó na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo sa̱ꞌá no̱ón tá ná kasandaá kuu̱ nandió ko̱o na xíꞌín ndidaá ndée̱ ndato kómí mií ná, xíꞌín ña̱ kómí tatá na̱ Ndios, xíꞌín ña̱ kómí ángel kéchóon noo̱ ná.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ió dao ndoꞌó, na̱ ndíta yóꞌo, o̱ ku̱ú taꞌon ndó nda̱ ná koni ndo̱ ndi ki̱ꞌo dándáki Ndios ―kaá Jesús.
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Tá ni̱ ya̱ꞌa ona̱ kuu̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión, dá ni̱ kee na ndáka na Pedro xíꞌín Juan xíꞌín Jacobo kuaꞌa̱n na̱ dini̱ iin yúku̱ íin ñoó kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 Ta tein káꞌa̱n Jesús xíꞌín Ndios, ta kúú ni̱ na̱da̱on va táto̱ꞌon káa noo̱ ná. Kúú ni̱ ndu̱ku̱xí dáꞌo̱n ná, ta ni̱ na̱yeꞌe̱ ndaaa̱n.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 Ta kúú iin kuití vá ni̱ naꞌa̱ noo̱ uu̱ ta̱a, ta ndíta na ndátóꞌón ná xíꞌín Jesús. Iin na kúú Moisés, ta iin ka̱ na̱ kúú profeta Elías.
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 Ta ndato ni̱ na̱yeꞌe̱ ndaa noo̱ ndíta na. Ta ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Jesús saꞌa̱ ndí ki̱án ndoꞌo na, dá kuu na̱, dá xi̱nko̱o ña̱ kánian ndoꞌo na ñoo Jerusalén.
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Ta va̱ꞌará kudi̱ nda̱ꞌo Pedro xíꞌín uu̱ ka̱ ta̱a ñoó kóni̱ ra̱, tído ni̱ sa̱ ñoꞌo ini ra̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xini ra̱ ña̱ ndato ni̱ na̱yeꞌe̱ ndaa Jesús, ta íin na káꞌa̱n na̱ xíꞌín uu̱ ta̱a ñoó.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Tá ni̱ ka̱sáꞌá kéxoo uu̱ ta̱a ñoó kuaꞌa̱n na̱, dá ni̱ kaa Pedro xíꞌín Jesús:
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Ta tein káꞌa̱n ra̱ dión, kúú ni̱ na̱xino̱ iin viko̱. Ta kúú ni̱ da̱dáꞌi ñaá ná. Dá ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo ra tá ni̱ xini ra̱ ni̱ da̱ꞌi na ni̱ kee viko̱ ñoó.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Ta kúú nda̱ tein viko̱ ñoó ni̱ sei̱do̱ꞌo ra ni̱ kaꞌa̱n Ndios:
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión, kúú nda̱ iin tóꞌón míí vá Jesús ni̱ ka̱ndo̱o íin. Ta ko̱ ní káꞌa̱n ndin oni̱ ta̱a ñoó sa̱ꞌá ña̱ yóꞌo, chi̱ tein kuu̱ dáá ñóó ko̱ ní nákani taꞌon ra xíꞌín ni iin tóꞌón ña̱yuu sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xini ra̱ dini̱ yúku̱ ñoó.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Dá tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱, dá ni̱ na̱xino̱ Jesús xíꞌín ta̱a ñoó saꞌa̱ yúku̱ ñoó. Ta kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ saa̱ ni̱ niꞌi̱ ñaá.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 Dá ni̱ ka̱yuꞌú iin ta̱a nákaa̱ tein ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó, ta kaá ra̱:
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 chi̱ iin ndakána va tíin ñaá iin espíritu kini, ta ni̱ꞌi nda̱ꞌo káyuꞌú xí kéean, dá saꞌání yi̱ꞌí ñaáán, ta kánkuei chiꞌi̱o̱n yúꞌu̱ xí, ta kéndava̱ꞌa nda̱ꞌo ña xíꞌín xí, ta ko̱ xi̱ín taꞌan vaan dáyaa̱ chíchí ñaá.
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ seí ndaꞌávíi̱ no̱ó ta̱a xíonoo xíꞌín ní káa, ña̱ ná taó rá ña̱, tído ko̱ ní kándeé taꞌon ra.
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Dá ni̱ kaa Jesús:
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Tá sa̱ kuaꞌa̱n kuyati ra xíꞌín tayií lóꞌo̱ ñoó noo̱ Jesús, ta kúú ni̱ koon ñaá espíritu kini ñoó nda̱ no̱ñóꞌo̱, ta ni̱ saꞌání yi̱ꞌí ñaáán. Dá ni̱ saꞌanda Jesús choon noo̱án ña̱ ná ketaan kuaꞌa̱n. Dá ni̱ ndu̱va̱ꞌa na tayií lóꞌo̱ ñoó. Dá ni̱ na̱ki̱ꞌo ñaá ná noo̱ tatá xi̱.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 Kúú ni̱ naá iní ndidaá ña̱yuu ndíta ñoó sa̱ꞌá ña̱ ndato ni̱ kee Ndios.
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 ―Kueídóꞌo va̱ꞌa ndó ña̱ koꞌi̱n kaꞌi̱n xíꞌín ndó, chi̱ koꞌo̱n iin ta̱a naki̱ꞌo ra na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ xiní uꞌu̱ ñaá.
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Tído ko̱ ní kátóni̱ taꞌon ini ta̱a ñoó ndiva̱ꞌa ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión, chi̱ ndadí vá ña̱xintóni̱ rá, ta yuꞌú ra̱ ndato̱ꞌón rá Jesús ndi dándáki to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n na̱.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Dá ni̱ ka̱sáꞌá ndátóꞌón kuáchi̱ ta̱a xíonoo xíꞌín ná saꞌa̱ ndá yoo kúú ta̱a ndáya̱ꞌi cháá ka̱ tein mií rá ñóó.
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Tído ni̱ ka̱ndaa̱ ini Jesús ña̱ nákani ini ra̱ dión. Kúú ni̱ tiin na ndáꞌa̱ iin tayií lóꞌo̱. Dá ni̱ chi̱kani ñaá ná díi̱n ná,
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 dá ni̱ kaa na̱:
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Dá ni̱ kaa ta̱ naní Juan xíꞌín ná:
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Tá sa̱ kuaꞌa̱n xi̱nko̱o kuu̱ noꞌo̱ Jesús induú, dá ni̱ chi̱kaa̱ ini na̱ koꞌo̱n ndaa̱ na̱ nda̱ ñoo Jerusalén.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 Dá ni̱ ta̱ndaꞌá ná dao ta̱a kuaꞌa̱n ra̱ noo̱. Dá ni̱ saa̱ ra̱ ni̱ ku̱ꞌu ra iin ñoo lóꞌo̱ nákaa̱ chí kuendá Samaria diꞌa, dá kenduu ra̱ noo̱ kandei na, ni̱ kaꞌán rá.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Tído ko̱ ní xíin taꞌon na̱ ñoo ñoó natiin ñaá ná, chi̱ ni̱ ka̱ndaa̱ ini na̱ ña̱ chí Jerusalén diꞌa va chíkaꞌanda na̱ koꞌo̱n na̱.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini Jacobo xíꞌín Juan ña̱ ni̱ kee ña̱yuu ñoó dión, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín Jesús:
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o Jesús ni̱ da̱náni ñaá ná, ta kaá na̱ xíꞌín rá:
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 chi̱ ko̱ ní kásaa̱ taꞌon na̱ ni̱ nduu ta̱a ña̱yuu yóꞌo ña̱ kía̱n dánaá na̱ ña̱yuu, diꞌa ni̱ ka̱sáa̱ na̱ dáka̱ki ñaá ná.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Ta nani xíka na kuaꞌa̱n na̱ íchi̱ ñoó, dá ni̱ kaa iin ta̱a xíꞌín Jesús:
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín iin ka̱ ta̱a ñoó:
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Dá ni̱ kaa iin ka̱ ta̱a xíꞌín ná:
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.